Sunday, November 5, 2017

ළිඳක් වැසීම හා වැනසීම






වෙනදා වගේම ලිපිය ලියන්න පූර්විකාව මම මගේම අත්දැකීමකින් ආරම්භ කරනවා . අපි පදිංචිවෙලා ඉන්නේ කඳුකර ප්‍රදේශයක . වළගම්බා රජතුමා කරවපු රත්නපුර පොත්ගුල් විහාරය පිහිටලා තියෙන්නේ අපි ඉන්න නිවස පිහිටලා තියෙන කන්දේ දකුණු බෑවුමේ . අපි ඉන්නේ කන්දේ උතුරු බෑවුමේ . සමන් දේවාලය පිහිටලා තියෙන්නේ කන්දේ වයඹ බෑවුමට ආසන්න වෙන්න පහළම කොටසේ . මේ කන්ද හරහා සමන් දේවාලයේ ඉඳලා පොත්ගුල් විහාරය දක්වා විහිදිලා තියෙන උමගක් තියෙනවා කියලා කතාවක් තියෙනවා . මේ උමග ගිලා බැසීම හේතු කරගෙන ඒ ආශ්‍රිත නාය යෑමක් තියෙනවා කියලා ඉස්සර ඉඳලාම කියනවා . ළඟදීම නාය යයි කියලා තමයි හිතන්නේ . මොකද දැන් ගිලා බැසීම් ගොඩක් තියෙන නිසා . පස මතුපිට මුල් පද්ද්ධතිය දුර්වල වෙන්න වෙන්න පස් ගිලා බහිනවා . දැන් ඉතින් ලොකු ගස් වලට වඩා තේ ගස් සහ තේ වලින් ලැබෙන සල්ලිනෙ වටින්නේ .

ඉතින් මේ කන්දේ අපි ඉන්න බෑවුමේ මුල් පදිංචිකාරයින් වුණේ අපේ සීයලා . සීයා සහ තවත් කීප දෙනෙක් මේ ප්‍රදේශයේ එලි පෙහෙළි කරලා ගෙවල් හදාගෙන පදිංචි වුණා . ඉතින් ආච්චි අම්මාත් රත්නපුරේට ආවට පස්සේ ආච්චිඅම්මාගේ ප්‍රධානම අවශ්‍යතාවය වෙලා තියෙන්නේ ගෙදර ලිඳක් හාරගන්නා එක . එතකල් වතුර ලබාගෙන තියෙන්නේ කිට්ටුව ඇලකින් . ඒ වෙනකොට, මම ඉතාම ගෞරවයෙන් සලකන අපේ මුත්තා , ඒ කියන්නේ ආච්චිඅම්මාගේ තාත්තාත් ජීවත් වෙලා ඉඳලා තියෙනවා . ඒ මුත්තට ඒ වෙනකොට මාතර ඉඳලා රත්නපුරේට එන්න පුළුවන් හොඳ සෞඛ්‍ය තත්වයක් තිබිලා නැහැ . ඒත් එයාගේ දැනුමේ අඩුවක් වෙලා තිබිලා නැහැ .





ඒ මුත්තා ආච්චි අම්මාට කියලාදීලා තියෙනවා පොළවක වතුර ගමන් කරන ජල ශිරා විහිදිලා තියෙන පැති අඳුරගන්නා විදි සහ ඒ ජල ශිරා තියෙන ස්ථාන පොලව මතුපිට තියෙන සලකුණු වලින් අඳුරගන්නා විදිය . ඒ අනුව යමින් ආච්චි අම්මා අපේ ගමේ හැමෝටම වතුර දෙන්න ළිඳක් හාරලා තියෙනවා තනියමම . තමන්ට වඩා තරමක් උසට හාරගත්තාට පස්සේ පස් ඉවත් කරන්න විතරක් වෙනත් අයගේ උදවු ගත්තත් වෙන අය ළිඳ හාරනවට කැමති නැතිව ආච්චිඅම්මා තමන්ම ඒ ළිඳ හාරලා තියෙනවා . අවසානයේ තමන්ට වඩා අඩි කීපයක් හාරනකොට ළිඳේ ජල ශිරා මතුවෙලා තියෙනවා . ඒ ළිඳ තමයි අපේ ගමේ පළවෙනි ළිඳ වුනේ . මොකද ඒ වෙනකල් කවුරුවත් විශ්වාස කරලා නැහැ කඳු ප්‍රදේශයක් නිසා ඒ ප්‍රදේශයේ වතුර උල්පත් අහුවෙයි කියලා . ඒත් කන්ද පහළ තියෙන්නේ කළු ගඟ නිසාත් ගඟ පැත්තට වතුර බහින නිසාත් මේ පැත්තේ වතුර හම්බෙනවා කියලා ආච්චිඅම්මාට විශ්වාසයක් තිබිලා තියෙනවා .

මේ සලකුණු අනුව ආච්චි අම්මා අපේ ඉඩමේ තවත් ළිඳක් හෑරුවා . ඒකත් වතුර තියෙන ලිඳක් . හැබැයි පායන කාලෙට ඒ ළිඳ නම් හිඳෙනවා . එත් පළවෙනි ළිඳ නම් තවමත් වතුර තියෙනවා . ඒ විදියට ළිඳ හාරන කාලේ කරපු වත් පිළිවෙත් ගැන ආච්චි අම්මා දවසක් මමත් එක්ක කිව්වා මතකයි . ළිඳේ ඉස්සෙල්ලම වතුර උල්පත් වලින් ආව වතුර කලයකට එකතු කරගෙන ඒ වතුරෙන් බෝධිය නාවලා දෙවියන්ට පිං දීලා කිරි ආහාර පූජා කරලා තියෙනවා . ඒවගේම තමයි හැම අවුරුද්දකම වතුර කලයක් අරගෙන ගිහින් බෝධිය නාවන සිරිතක් ආච්චිඅම්මට තිබුණා .

පළවෙනි ළිඳේ වතුර උනන්න කලින් දවසේ ආච්චිඅම්මා හීනයක් දැකලා තිබුණා . ආච්චිඅම්මා දැක්ක හීනයේ ජීවමාන බුදුන්වහන්සේ නමක් ඉඳලා තියෙනවා . ඒ බුදුන් වහන්සේ ධර්ම දේශනා කරන විදියට ළිඳ ඇතුලේ පුටුවක ඉඳගෙන තමයි  වැඩ ඉඳලා තියෙන්නේ . එකපාරටම බුදුන්වහන්සේගේ ධර්ම දේශනාව නතරවෙලා නහයෙන් කටෙන් කන්වලින් පවා වතුර විහිදවනවා ආච්චි අම්මා හීනෙන් දැකලා තියෙනවා . පහුවෙනිදා මේ හීනය ගැන කා එක්කවත් කියන්නේ නැතුව ළිඳ හාරන්න ගත්තට පස්සේ අහස කළු කරලා වහින්න ලං වෙලා තියෙනවා .





එත් හවස් වෙලා නැති නිසා පුළුවන් තරම් හාරනවා කියලා හිතාගෙන ආච්චි අම්මා ළිඳ හාරන වැඩ කරගෙන යනකොට ආච්චිඅම්මාගේ පුතා , ඒ කියන්නේ මගේ මාමා දුවගෙන ඇවිත් කියලා තියෙනවා ගොරවන්න හදන්නේ ගොඩට එන්න කියලා . ඒ කියනවත් එක්කම අහසේ අකුණක් පුපුරලා තියෙනවා . ඊට පස්සේ ගහපු උදළු පාරවල් කීපයෙන් ජල ශිරාව පුපුරලා වතුර ගලාගෙන ඇවිත් තියෙනවා ළිඳට . මේ කතාව ඊට පස්සේ අවුරුදු ගානක් ගිහින් තමයි ආච්චිඅම්මා අනිත් අයට කියලා තිබුණේ .

මේ ළිඳේ වතුර රැඳීම ආරක්ෂා කරගන්න ඕන නිසා ආච්චිඅම්මා යම් උපායශීලී වැඩ කීපයක් අපේ ගෙදර කරලා තිබුණා . එකක් තමයි ඒ ළිඳට උඩ කොටසේ ලොකු උන පඳුරක් වගා කිරීම .ඒ ආසන්නයේ කළුගල් වලක් වගේ පිහිටලා තියෙන නිසා උන පඳුරට වතුරත් ඒ වලේ වතුර එකතුවෙන් ලැබුනා . උන පඳුරේ මුල් නිසා ස්පොන්ජ් වගේ ව්‍යුහයක් ගත්ත පසෙන් වතුර රඳවා තියාගෙන ළිඳ පෝෂණය කරා . පුරසාරමක් විදියට නොවුනත් ආච්චි අම්මා නිතරම මතක් කරේ මේ ළිං දෙක දෙවියන්ගේ පිහිටෙන් ලබා දුන්න දෙයක් . ඒ නිසා ළිං පරෙස්සම් කරන්න කියලා .

එදා කිව්ව දේවල්වල ඇත්ත දැන් දැන් පේන බවක් තියෙනවා . මොකද රත්නපුරේ මිනිස්සුන්ගේ පුරුද්දක්නේ පොළව හාරන එක ඒ නිසා , අපිත් ආතල් එකට වගේ තවත් ළිඳක් හෑරුවා . ඒ ළිඳ වැඩිය ගැඹුරු එකක් නෙවෙයි . ඒත් දෙවියන්ගේ පිහිටෙන් ඒකටත් වතුර ඉනුවා අඩි දහයක් විතර හාරනකොට . ඒ ළිඳ අලුත් නිසා අපි දැන් පාවිච්චි කරන්නේ ඒ ළිඳ . ළඟදී දවසක නොසිතුවිරු විදියට ළිඳේ වතුර හිඳුනා . ඒත් ආච්චිඅම්මා හාරලා තියපු ළිං දෙකේ වතුර තිබුණා . එකම ඉඩම වුණත් වතුර රඳා හිටින්නේ ළිඳ හාරපු කෙනාගේ වාසනාව මත කියලා අපේ ගෙදර අය කතා වුණා .





මට මතකයි මඝ මානවකයා සක්‍රත්වය ලබාගන්න කරපු පිං දහම් වලදීත් ළිං හාරපු බවක් සඳහන් වෙලා තිබුණා කියලා . ඒ නිසා ලිඳක් කියලා කියන්නේ ඇත්තටම ඉතාම වටිනා දෙයක් කියලා මතක තියාගන්න ඕන . මේ කතා කියන්න මට මතක් වුණේ ලිඳක් වහන්න නැකතක් ඉල්ලලා කෙනෙක් කතා කරපු නිසා . මම ඒ සටහන ලියන්න පටන් ගත්තේ ලිඳක් වහනවා කියන්නේ මහා පවුකාර වැඩක් කියලා ලියාගෙන . මොකද අතීතයේ සෘෂිවරු ළිං හැරීම කියන දේ කරලා තියෙන්නේ ඉතාම ගෞරවයෙන් . මොකද ජීවය පවතින්නේ ජලය නිසා . ජලය පවතින්නේ ළිඳ නිසා . ඒ නිසා ළිඳක් කියන්නේ රත්තරන් වටිනා දෙයක් කියලා ඒ කාලේ උදවිය විශ්වාස කරා .

අද කාලේ නම් වතුර එන්නේ ටැප් වලින් . ක්ලෝරීන් කලවම් කරලා එන වතුර නිසා එක එක ප්‍රශ්න තියෙනවා . කියන්නේ නැති වුණත් ක්ලෝරීන් ශරීරයට විෂ වෙනවා . සමට විෂ වෙනවා . ඒවගේම තමයි ඇස්වලට අසාද්මිකතාවයන් ඇති කරවනවා . ඊටත් වඩා ගැටළුව වෙන්නේ හිසකෙස් ගැළවී යාමට හේතු වීම .

ඒත් අතීතයේදී වතුර පිරිසිදු කරන්න පාවිච්චි කරලා තියෙන්නේ බෙහෙත් වර්ග . ඒවා ශරීරයට අහිතකර වෙන්නේ නැහැ . ඒ නිසා කිසිම ගැටළුවක් ඇතිවෙලා නැහැ .ඒ නිසා අද අපි ඉන්නේ දියුණු තත්වයක කියලා කිව්වාට අපි ඉන්නේ දියුණු තත්වයක නෙවෙයි කියලා මතක තියාගන්න ඕන .

පාවිච්චි කරපු ලිඳක් වහනවානම් ඒ ළිඳ වහන්න ඕන ඒ ළිඳේ තියෙන ජල ශිරා අවහිර වෙන්නේ නැති වෙන විදියට . මොකද ලිඳක් හාරලා අපි කරන්නේ පොළවේ තියෙන නහරයක් කපලා ලේ ගන්නවා වගේ වැඩක් . ආයෙත් ඒ නහරය හරියට අග මුල සම්බන්ධ වෙන්න ලේසි වෙන විදියට තමයි ළිඳ වහන්න ඕන . මේ ක්‍රියාමාර්ගය හරියට කරන්න ඒකාලේ අය සමත් වෙලා තියෙනවා . ඒවගේම තමයි ජලය ගමන් කරන ශිරාවේ ජල ගමන අඩු වෙලාවක තමයි ළිඳ වහන්න ඕන . ඒ ජල ගමන අඩු වෙලාවල් තමයි නැකත් වලදී හොයලා බලන්නේ . මොකද එහෙම වතුර ගමන් කරන පීඩනය අඩු වෙලාවට ළිඳ වහන්න ලේසියි , සහ අපිරිසුදු වතුර වෙනත් ළිං වලට ඉක්මණට යන්නෙත් නැහැ .





එයාලා ළිඳේ වතුරේ පිරිසිදු භාවය තමයි ඉස්සෙල්ලම බලලා තියෙන්නේ ලිඳක් වහන්න කලින් . ඒ නිසා ලිඳක් වහන්න කළු ගල් කැබලි , ගඟේ වැලි කියන දේවල් තමයි භාවිතා කරන්නේ . අද තියෙන ගංගා නෙවෙයි . ඉස්සර තිබ්බ ගංගාවල වැලි පිරිසිදුයි . මොකද හැමවෙලේම හේදෙන නිසාත් ගඟේ කුණු නැති නිසාත් . ඒවගේම තමයි ඒ මාධ්‍යයේ සවිවර බව ආරක්ෂා වෙන්න ඕන නිසා කළුගල් කැබලි එකතු කරනවා .

වතුර මට්ටම වැහෙනකල්ම ළිඳට දාන්නේ කළුගල් කැබලි සහ වැලි . ඒ නිසා ළිඳ තුලට සහ ළිඳෙන් පිටට තියෙන ජල ශිරා සම්බන්ධ වෙලා අපිට එපා වුණත් වතුර ඕන ළිං වලට අවහිර වීමක් නැතුව ජලය ගලාගෙන යෑම වෙනවා . ඊට පස්සේ පිරිසිදු පස් වලින් තමයි ළිඳ වහන්නේ . මොකද ජල ශිරා ආරක්ෂා කරා වගේම ඒ ජලයේ පිරිසිදු බවත් ආරක්ෂා කරන්න මිනිස්සු හිතලා තියෙන නිසා .

එහෙම ලිඳක් වැහුවම වෙනත් ළිං වලට ප්‍රශ්නයක් වෙන්නේ නැහැ . ඒවගේම මෙන්න මේ පිළිවෙත් එහෙමත් අනුගමනය කරනවානම තමයි හොඳ .

ජලය අයිති වෙන්නේ වරුණ දෙවියන්ට . ඒ නිසා වරුණ දෙවියන්ට පිං දීම සහ පූජා පැවැත්වීම කරන්න ඕන . ඒවගේම තමයි විෂ්ණු දෙවියන්ට පිං දෙන්න ඕන . ඊටත් අමතරව ජලයේ හිමිකාරීත්වය හිමි වෙන්නේ සඳුට . ඒ නිසා සඳු වෙනුවෙන් පූජා පැවැත්වීම සහ පිං දීමත් කරන්න අවශ්‍ය වෙනවා .





චන්ද්‍රයාගේ ගමන ජලය ජලශිරා වලින් ඇදී එන්න ඉතාමත් අත්‍යාවශ්‍ය දෙයක් . පොළව මතුපිට උදම් ඇතිවෙනවා වගේම තමයි පොලව තුලත් ජලයේ ඇදීම සිද්ද වෙන්නේ . ඒ නිසා සඳු සහ භූගත ජලය අතර තියෙන්නේ තද බැඳීමක් . ඒ නිසා පිං දීලා අවසර ගන්න ඕන ළිඳ වහන්න .

ළිඳේ වතුරෙන් බෝධිය නාවන්න ඕන . එහෙම බෝධිය නාවලා ළිඳ හාරපු අයටත් දෙවියන්ටත් පිං දෙන්න ඕන . ඒවගේම තමයි ළිඳ වහන්න කලින් ළිඳේ වතුරට මෙන්න මේ බෙහෙත් වර්ග එකතු කරන්න පුළුවන් නම් හොඳයි .

සුවඳ හොට
වම්මුතු
විෂ්ණු ක්‍රාන්ති
සුදුහඳුන්
රත් හඳුන්
නෙල්ලි
ඉඟිනි

මේ දේවල් පොඩියට කුඩු කරලා වතුරට දාලා හොඳට මිශ්‍ර වුණාට පස්සේ ළිඳ වහන්න ඕන . නැත්නම් අපිරිසිදුවෙන ජලයෙන් වෙනත් ළිං අපවිත්‍ර වෙන්න පුළුවන් . තවත් පිළිවෙත් කීපයක් තියෙනවා . ඒවාත් කරලා තමයි ඉතින් වැඩේ සම්පූර්ණ කරන්න ඕන .

අද කාලේ මේ පිළිවෙත් සපුරලා නෙවෙයි ළිං වහන්නේ . ඉස්සෙල්ලාම පටන් ගන්නේ ගෙදර කුණු දාන්න . කුණු දාලා තියෙන තියෙන ලට්ට ලොට්ටත් දාලා . පුළුවන් නම් වැසිකිලි නළයත් ළිඳට හරවලා එහෙමත් පුරවලා තමයි ළිඳ වහලා දාන්නේ . එත් තමන් ඒ කරන්නේ වෙනත් අය වතුර බොන ජල ශිරා සම්බන්ධ තැනකට බව මතක තියාගන්න . අද මිනිස්සු වෙනස් . ඒ නිසා අනිත් අය ගැන හිතන්නේ නැහැ . ඒ වගේම පරිසරය ගැන හිතන්නෙත් නැහැ . තමන්ගේ වැඩේ වෙනවානම් හොඳයි කියලා හිතාගෙන ඒ දේවල් කරනවා . ඒ නිසා මේ වගේ දේවල් ගැන තරමක් විමසිල්ලෙන් හිතලා බලන්න . මේ වගේ කරන අකුසල කර්ම සහ අනවබෝධය නිසා තමයි සමහරුන් කඳු යට ළිං හෑරුවත් අනෝරා වැසි වැස්සත් ලිංවල වතුර නොපිරෙන්නේ .

භූගත ජල සම්පත ආරක්ෂා කරගන්න . තමන්ට එපා නම් අනුන්ටවත් ආරක්ෂා කරලා දෙන්න . භූගත ජලය සම්බන්ධව තවත් ලියන්න තියෙනවා . ඒ නිසා තවත් ලිපි කීපයක් භූගත ජලය සම්බන්ධව ලියවේවි .

තවත් ලිපියකින් හමුවෙමු .

ඔබ සැමට සමන් දෙවිඳුගේ පිහිට ලැබේවා !

Thursday, October 26, 2017

සෙනසුරු මාරුව සහ මත මාරුව






ලංකාවේ අද පවතින ජ්‍යෝතිෂ විද්‍යාව තරමක් දුර්වලයි කියලා බය නැතුවම කියන්න පුළුවන් . මොකද ගුරු මුෂ්ටි සහ යම් යම් පාරම්පරික රහස් භාෂා වලින් ලියවෙච්ච සිංහල ජ්‍යෝතිෂ ග්‍රන්ථ නිසා ඒ කාලයේ හිටපු කොත්මලේ ගණිතයා චන්ද්‍රාභරණ ගණිතයා දොඩම්පේ ගණිතයා පුස්කොලමංකඩ ගණිතයා වගේ ගණිත පරම්පරාවලට අයත් අය තමන්ගේ ප්‍රායෝගික ඥානයෙන් සහ එකතුකරගත්ත දැනුම ලියවිච්ච පොත් පත් කියවන්න බැරි වීමත් ඒවා ඉදිරිපරපුරවල් වලට නොලබීමත් නිසා .

ඒ කාලයේ පංචාංග ලිත් තිබුණේ නැහැ . ඒත් ඒ කාලයේ කිව්ව අනාවැකි සීයට සීයක්ම සාර්ථක වුණා . ඒවගේම තමයි නැකත් ශාස්ත්‍රය ඉතාමත් දියුණු තැනක තිබුණා කියලා තොටගමුවේ හාමුදුරුවන්ගේ වැඩ කටයුතු වලින් තේරුම් ගන්න පුළුවන් .

ඉන්දියාවේ පහළවෙච්ච ශක කියන රජුගෙ උත්පත්ති කතාව ඉතාම වැදගත් අවස්ථාවක් තමයි මේ නැකත් බලය කියන දේ සනාථ කරන්න . අදටත් ශක රජුගේ නම ජ්‍යෝතිෂ ශාස්ත්‍රය හසුරුවන අය සටහන් කරනවා කේන්ද්‍ර සටහන්වල . මට කියලා කේන්දර සටහන් හදවාගත්ත අයට අහුවෙලා ඇති ඒ කේන්දරේ ලියන්න පටන් අරගෙන තියෙන්නේ " සකලවිධ ජ්‍යෝතිෂ ශාස්ත්‍රය දිව්‍ය නේත්‍රයක් හා සමාන වූ ශ්‍රී ශුද්ධ ශාලි වාහන ශක රාජයාණන්ගේ වර්ෂ ප්‍රමාණයෙන් " කියලා . 

ඒ ශක රාජයාගේ නමට කරන ගෞරව දැක්වීමක් විදියට තමයි ඒක කරන්නේ . මොකද වර්තමානයේ පවතින ජ්‍යෝතිෂ දැනුමේ පුරෝගාමීන් විදියට කටයුතු කරපු වරහාමිහිර වගේ ආචාර්යවරුන් ඉඳලා තියෙන්නේත් මේ රජතුමාගේ රාජ සභාවේ කියලා කියවෙන නිසා . එච්චර කාලයක් මේ රජුගේ නම පවතින්න හේතු වුණා කියලා කියන්නේ එතුමාගේ උපන් නැකත සම්බන්ධව තියෙන විශේෂත්වය නිසා . 

හෙනරාජ තෙල් වගේ තෙල් වර්ග හිඳින්න යම් යම් නැකත් බැලීම් කරන්න අවශ්‍ය වුණා . ඒ දේවල් වලදී හරියටම නැකත් බලයත් තිබුණු නිසා තමයි ඒ කාලයේ ඒ බෙහෙත් වර්ගවල බලය හරියට පැවතිලා තිබුණේ . ඒ අය කොහොමද මේ ගණනය කිරීම් කරේ ? . කාටත් ප්‍රශ්නයක් තමයි ඒක . ඒත් ඒ රහස් සේරම සැඟවිලා තියෙනවා .

හැබැයි මේ අය නිතරම අහස පරීක්ෂා කරා කියලා අපිට අමතක කරන්න බැහැ . අද කාලේ නැකත් ශාස්ත්‍රය ලිතට සීමාවෙලා තිබුණත් ඒ කාලයේ හිටපු ගණිතයින් අහස පරීක්ෂා කරලා තමයි ඒ ඒ තරු රටා වලට ග්‍රහයින් කොහොමද බලපෑම් කරේ කියලා බලලා අනාවැකි කීම සිදුකරේ . කොටින්ම කියනවානම් ග්‍රහයින්ගේ වර්ණයේ වෙනස් වීම පවා සැලකිල්ලට අරගෙන තමයි අනාවැකි කියලා තියෙන්නේ .

එතකොට ප්‍රශ්නයක් එනවා රෑට නම් අවුලක් නැහැ අහසේ තරු පේන නිසා , ඒත් දවල්ට කොහොමද තරු බලන්නේ කියලා . ඒකට තමයි මහා හිරු දැපන තෙල් වගේ තෙල් වර්ග තිබිලා තියෙන්නේ . ඒවගේම අංජනම් වර්ග නිපදවලා තියෙන්නේ . ඒ දේවල්වල බලයෙන් එයාලා දවල් කාලයේත් අහසේ තරු පරීක්ෂා කරා කියල අපිට ඉතිහාසගත සාක්ෂි වලින් පිළිගන්න පුළුවන් . 

මේ විදියට පරීක්ෂා කරපු ග්‍රහ ගමන් වලින් හැමෝම වගේ විශේෂයෙන් බලන ග්‍රහ ගමනක් තමයි සෙනසුරු ග්‍රහයාගේ ග්‍රහ ගමන . මේ ග්‍රහ ගමන ලේසි පහසු එකක් නෙවෙයි අද වෙනකොට ගොඩක් දෙනෙක් ඒක විහිළුවට අරගෙන තිබ්බට . අද ( 2017 10 26 ) වෙනිදා සිදුවුණු සෙනසුරු ග්‍රහයාගේ වෘශ්චික රාශියෙන් ධනු රාශියට සම්ප්‍රාප්ත වීම වෙනුවෙන් තමයි මේ ලිපිය යම් දැනුවත් කිරීමක් වෙනුවෙන් ලියන්න ඕන කියලා හිතුවේ . 

සෙනසුරු කියන්නේ කෲර දුෂ්ට ග්‍රහයෙක් . ඒවගේම තමයි දුකට අධිපති වෙන්නෙත් සෙනසුරු . කොහේ හරි සෙනසුරු ගෑවිලා ඉන්නවානම් කවුරුත් ඒ ගැන විමසිල්ලෙන් බලනවා . මොකද පොදුවේ මතයක් ඇතිවෙලා තියෙන්නේ සෙනසුරු කියන්නේ අපල දෙන කෙනෙක් තමයි කියලා නිසා . ඒත් සෙනසුරු කියන්නේ හැමවෙලේම අපල දෙන කෙනෙක් නෙවෙයි . යම් යම් අයගේ උපන් තත්වය අනුව සෙනසුරු කියන්නේ ප්‍රධානතම සුබ පළ ලබාදෙන ග්‍රහයා කියලත් කියන්න පුළුවන් අවස්ථා තියෙනවා . 

ග්‍රහයින් කියන්නේ මනුෂ්‍ය චරිත කියලා හිතුවොත් මේ රාශි 12 කියන්නේ ගෙවල් කියලා නම් කරන්න පුළුවන් . ඒ ඒ ගෙවල් වලට ඒ ඒ ග්‍රහ චරිත සම මිත්‍ර සතුරු නීච උච්ච වෙනවා කියලා වෙන් කරලා තියෙනවා . ඒ සංකල්පය සරළව විස්තර කරනවානම් මෙහෙමයි වෙන්නේ . 

දැන් ඔන්න අපි යන්න අකමැති සතුරු ගෙදරක් තියෙනවා . ඒත් අපිට යන්න වෙනවා . ඒ නිසා අපි ඒ ගෙදරට ගියාට අපි එතන ඉන්නේ කැමැත්තෙන් නෙවෙයි . මූණිච්චාවට හිනා වුණාට හිතේ තියෙන්නේ අකමැත්තක් තරහක් . ඒ නිසා ඒ ගෙදර දියුණුව අභිවෘද්ධිය වෙනුවෙන් කිසිම දෙයක් කරන්නේ නැහැ . අන්න ඒවගේ තමයි සතුරු රාශිවලට ග්‍රහයින් ගියාමත් . ඒ ග්‍රහයින් ඉන්නේ අකමැති තත්වයක . ඒ නිසා ග්‍රහ බලපෑමත් මිනිස්සුන්ට ලැබෙන්නේ අන්න ඒවගේ .

ඒ නිසා සෙනසුරු අසුබ කෙනෙක් වුණත් එයා සුබ පළ දෙන අවස්ථාත් තියෙනවා . වෘශ්චික රාශියේ සතුරු තත්වයේ හිටපු සෙනසුරු දැන් හොඳත් නැති නරකත් නැති තැනකට තමයි ආවේ .

සෙනසුරු නිසා ඇතිවෙන " සස " කියන මහා පුරුෂ යෝගය එහෙම හරියාකාරව පිහිටලා තියෙනවානම ඒ කෙනා ධනයෙන් බලයෙන් පිරිවරින් සපිරි කෙනෙක් වෙනවා කියලා කියවිලා තියෙනවා . ඒ නිසා සෙනසුරු කිව්ව පලියටම බය වෙන්න අවශ්‍ය වෙන්නේ නැහැ වගේම තමයි ජ්‍යෝතිෂයට ගරහන්න සෙනසුරු අවියක් කරගන්නත් එපා . 

මොකද සමහර අය කියනවා කේන්දරේ බලවන්න ගියොත් කියන්නෙම සෙනසුරු අපල තියෙනවා කියලා . ඒ නිසා කේන්දර බලවලා වැඩක් නැහැ කියලා . ඉතින් අපල තත්ව තියෙනවානම් ඒවා නොකියා ඉඳලා වැඩක් නැහැනේ . ඒවා කියලා ඒවාට ප්‍රතිකාර කියලා දෙන එක තමයි කේන්දරේ බලන කෙනාගේ වගකීම වෙන්නේ . මේ ළඟදී ඔයවගේ දෙයක් මට සිද්ධ වුණා . 

එක්සත් රාජධානියේ පුරවැසි භාවය ලබාගෙන ඉන්න කෙනෙක් තමන්ගේ බිරිඳගේ කේන්ද්‍ර සටහන එවලා මම ඒක බලලා යවලා පස්සේ ඒ ගැන කතා කරන වෙලාවේ ඒ කෙනා කිව්වා මාත් එක්ක මෙයාට සෙනසුරු අපල තියෙනවා කියලා කවුරුත් කිව්වේ නැහැනේ කියලා .

මම ඊට පස්සේ ඇහුවා කවුද ඔය කේන්දරේ කලින් බැලුවේ කියලා . ඒ වෙලාවේ ඒ කෙනා කිව්වේ ලංකාවේ සුප්‍රසිද්ධ දක්ෂ ජ්‍යෝතිෂ වේදියෙක්ගේ නමක් . එයා සහ එයාගේ පුතා මේ කේන්ද්‍ර සටහන පරීක්ෂා කරා . ඒ දෙන්නම ඒ ගැන කිව්වේ නැහැ කියලා . 

ඊට පස්සේ මම කිව්වා මටනම් ඒ කතාව අදාළ වෙන්නේ නැහැ . කිව්වත් නැතත් මේ මේ දේවල් ඉස්සරහට වෙයි . ඕන නම් ටෙස්ට් කරලා බලලා ඒ අවුරුදු ගානෙන් පස්සේ කතා කරන්න කියලා . 

ඒ කේන්ද්‍ර සටහනේ ගැබ්ගෙල පිළිකා තත්වයක පෙරනිමිති තිබුණා . ඉතින් ඒ සම්බන්ධව තමයි මම අදහස් දක්වලා තිබ්බේ . මෙන්න මේ කාලයේදී මේ තත්වය එනවා . ඒ නිසා ඒ කාලයේදී පරෙස්සම් වෙන්න සහ පරීක්ෂා කරවාගන්නවානම් හොඳයි කියලා . 

පස්සේ දවසක මට ඒ කෙනාගෙන් ආයෙත් ඇමතුමක් ලැබුණා . ඒ වෙලාවේ කිව්වේ මේ දේ වෙන්න ජානමය වශයෙන් නම් යම් සම්භාවිතාවයක් තියෙනවා කියලා ඔප්පු වුණා කියලා . මම ඇහුවා ඇයි ඒ කියලා . එතකොට කිව්වා ඒ පවුලේ කාන්තා පක්ෂයේ වැඩි දෙනෙක්ට ගැබ්ගෙල පිළිකා ඇතිවෙලා තියෙනවා . ඒ නිසා මෙයාටත් ඒ දේ ඇතිවෙන්න පුළුවන් කියලා පවුලේ අයත් එක්ක කතා කරාම හොයාගන්න ලැබුණා කියලා . මම ඉතින් ඊට පස්සේ කිව්වා පරීක්ෂා කරවන එක කෝකටත් හොඳ නිසා ඒ ඒ කාල වලදී පරීක්ෂා කරලා බලලා අපල වලට කරන දේවල් කරන ගමන් ඒවාට ඕන වෛද්‍ය ප්‍රතිකාරත් කරගන්න කියලා . 

බය නැතුව මම මෙහෙම කිව්වත් පස්සේ මම කල්පනාකරා ඒ ජ්‍යෝතිෂ ප්‍රභලයින්ට මම අභියෝග කරාවත්ද කියලා . ඒත් ඊට පස්සේ මට කල්පනා වුණේ සෙනසුරු අපල කියලා කිව්වට දැන් මිනිස්සුන්ට ඒක සාමාන්‍ය දෙයක් වෙලා තියෙන නිසා වෙන දෙයක් වෙන්න කියලා ඒක නොකියා ඉන්න එක හොඳයි කියලා ඒ අය ඒක කියන්නේ නැතුව ඇති කියලා . මොකද සමහරවිට සෙනසුරු අපල තියෙනවා කියලා කිව්වොත් ඒ කෙනාව උපහාසයට ලක් වෙන්න ඉඩ තියෙනවා කියලා එයාලා හිතන්න ඇති . 

ඇත්ත තමයි ඒ කතාව . මොකද මම අර කලින් කිව්වා වගේ හැමෝම දොස් කියන්නේ හැම වෙලේම සෙනසුරු අපල කියලම තමයි කියන්නේ කියලා . ඒත් ඒ අයට තමන්ගේ ජීවිතේ ලැබුණු අත්දැකීම් විශ්ලේෂණය කරලා බැලුවානම් තේරුම් ගන්න තිබ්බා මොකක්ද අවුල කියලා මේ සෙනසුරු කරන . 

සෙනසුරු අවුල් දාලා තියෙන්නේ අද ඊයෙක නෙවෙයි . මට කියවන්න ලැබුණු ඉතිහාස කතා එක්ක සෙනසුරු මුල කාලෙත් ජ්‍යෝතිෂ විද්‍යාවට පවා කරදර කරලා තියෙනවා . මාරයා බුදුන්ට කරදර කරේ කොහොමද ? , අන්න ඒ වගේ සෙනසුරුත් ඒ ඒ අවස්ථා වලදී ජ්‍යෝතිෂ විද්‍යාවට කරදර කරලා තියෙනවා . සෙනසුරු දෙවියෙක් කියලා කියනවා , සෘෂි වරයෙක් කියලා කියනවා . ඒ කෙසේ වෙතත් මේ කතාවේ තියෙන ජ්‍යෝතිෂ සංකල්ප අනුව නම් කතාවත් චරිතත් ඇත්ත වෙන්න පුළුවන් කියලා මටත් හිතෙනවා . 

සුරගුරු එහෙමත් නැත්නම් බ්‍රහස්පතී කියන චරිතය තමයි සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ සකලවිධ ශිල්පයන්ගේ ගුරුවරයා විදියට හඳුන්වන්නේ . ජ්‍යෝතිෂ විද්‍යාව ඇතිකරපු සෘෂි මණ්ඩලයේ ප්‍රධානියා විදියට කටයුතු කරලා තියෙන්නෙත් මේ සුරගුරු තමයි . ඒ නිසා මෙයා ළඟ වෙන කාටවත් කියලා දුන්නේ නැති රහස් ටිකක් තිබිලා තියෙනවා . ඒවා තල්පත් වල ලියලා වෙනමම තමයි තියාගෙන ඉඳලා තියෙන්නේ . 

මේ විද්‍යාව නිසා මිනිස්සු දුක් විඳින එකෙන් අත්මිදිලා සැප විඳිනවා කියලා සෙනසුරුට දැනිලා තියෙනවා . ඒ නිසා සෙනසුරු වෙනත් කෙනෙක්ගේ වෙස් අරගෙන මේ සුරගුරුගේ ආශ්‍රමයට ඇවිත් සුරගුරුට ආවතේව කරගෙන ඉඳලා තියෙනවා යම් වෙලාවක් ආවම මේ ශාස්ත්‍රය විනාශ කරන්න ඕන කියලා . හැබැයි සෙනසුරු මුලදී ඉඳලා තියෙන්නේ බොහොම හොඳට වැඩ කරගෙන . ඒ නිසා සුරගුරු සෙනසුරු ගැන පැහැදිලා හැම රහසක්ම එයා එක්ක කියලා තියෙනවා . අර මම කිව්ව ජ්‍යෝතිෂ විද්‍යාවේ යම් යම් රහස් ලියවිලා තිබුණු තල්පත් තිබුණු තැනත් පෙන්නලා තියෙනවා . 

සෙනසුරු කල්පනා කරා මේ තියෙන තත්වය අනුව අර තල්පත් විනාශ කරානම් ඒ ශාස්ත්‍රය ඉදිරියට යන එකක් නැහැ කියලා . මෙතන තිබිලා තියෙනවා තල්පත් 360 ක් . ඒ තල්පත්වල තිබිලා තියෙන්නේ නැකත් 360ක් සහ ඒවායේ ප්‍රායෝගික යොදාගැනීම් ගැන . සෙනසුරු කරලා තියෙන්නේ සුරගුරු නැති වෙලාවක මේ තල්පත්වලට ගිණි තියපු එක .

ඒ වෙලාවේම සුරගුරු තමන්ගේ ආශ්‍රමයට ඇවිත් තියෙනවා . තමන්ගේ ගිණි ගන්නා තල්පත් වලින් බේරාගන්න ලැබිලා තියෙන්නේ 27 ක් විතරයි . අනිත් සේරම ගිණිගෙන තියෙනවා . ඊට පස්සේ ආශ්‍රමයෙන් පැනලා ගියපු සෙනසුරු හොයාගෙන ගියපු සුරගුරු තමන්ගේ අතේ තිබුණු ත්‍රී ශුලයෙන් සෙනසුරුට පහර දීලා තියෙනවා . ඒ ත්‍රී ශූල පහර වැදිලා තියෙන්නේ සෙනසුරුගේ වම් පාදයට . ඒ නිසා සෙනසුරු සදාකාලික කොර තත්වයට පත්වෙලා තියෙනවා වම් කකුල කැඩිලා . තුවලයත් ඉතුරුවෙලා තියෙනවා සුවපත් වෙන්නේ නැතුවම . 

අද වුණත් සෙනසුරු ලබනවා කිව්වම ශරීරයේ වම් පැත්ත පරෙස්සම් කරගන්න කියලා කියන්නේ ඒ නිසා . ඒවගේම තමයි අද 27 ක් ( අභිජිත් නැකත සමග 28 ක් ) විදියට ඉතුරුවෙලා තියෙන නැකත් ගණන ඒ දක්වා අඩුවෙලා තියෙන්නේ සෙනසුරු කරපු ඒ අදම ක්‍රියාව නිසා කියලා තමයි පිළිගන්නේ . අන්න එහෙමයි සෙනසුරු ආශ්‍රමයෙන් මාරුවෙලා තියෙන්නේ . 

ශාස්ත්‍රයට විරුද්ධ වෙච්ච සෙනසුරු මනුෂ්‍යයාට බලපෑම් නොකර ඉඳියි කියලා කියන්න බැහැ . ඒවගේම තමයි හැම වෙලේම සෙනසුරු කරදර කරන්නෙත් නැහැ . දුක් දෙනකොට දෙනවා වගේමයි සැප සම්පත් දෙනකොටත් ඒවා දෙන්නේ . ඒ නිසා සෙනසුරු එහෙම ලේසියෙන් අඳුර ගන්න පුළුවන් චරිතයක් නෙවෙයි . ඒ නිසා පොදුවේ ජ්‍යෝතිෂ විද්‍යාවට ගරහන්න සෙනසුරු අවියක් කරගන්න එක ගැන නැවතත් හිතලා බලනවානම් තමයි හොඳ . ඒවගේම තමන්ගේ පටු මතය අවුරුදු 6000 ක් තිස්සේ ආරක්ෂාවෙලා ආපු විෂයකට ආරෝපණය කිරීමත් දෙපාරක් හිතලා බලන්න . ජ්‍යෝතිෂය කියන්නේ ආයුර්වේදයේ අනිත් පළුව . මේ දෙකෙන් තමයි පංච මහා භූතයින්ගේ සමතුලිතය පවත්වාගෙන මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ පැවැත්ම සහවුරු කරගෙන තියෙන්නේ . 

ගැටළුව තියෙන්නේ අද වෙනකොට ගහක් ගලක් ගානේ මේ විෂය හසුරුවන අය ඉන්න එක . ඒ කාලේ නම් ඒවා ඒ ඒ පරම්පරාවලින් විතරයි ආවේ . ඒ නිසා ගැටළුවක් තිබිලා නැහැ . තාත්තාගෙන් පුතාට විදියට මේක හරියට ඉගෙනගෙන ඇවිත් තියෙනවා . ඒත් අද වෙනකොට සමහරු යම් යම් කොටස් විතරක් ඉගෙනගෙන හැම දේටම ඒ දේවල් විතරක් ඇප්ලයි කරන්න යනවා . ඒ නිසා මේ ශාස්ත්‍රය අගෞරවයට ලක් වෙලා තියෙනවා . හැබැයි මට පෞද්ගලික විශ්වාසයක් තියෙනවා මේ විෂය කල් පවතියි ආරක්ෂා වෙලා .

මේ ගැන බලංගොඩ ආනන්ද මෛත්‍රීය හිමියන් මෙන්න මේ වගේ අදහසක් ආචාර්ය රෝහන් සිසිර කුමාර මහතාගේ පොතකට එකතු කරලා තියෙනවා . 





Tuesday, October 10, 2017

ජ්‍යෝතිෂ නෑම , ආයුර්වේද නෑම සහ ඇදගෙන නෑම






උසස්පෙළට රසායන විද්‍යාව ඉගෙන ගන්න කාලයේ වැඩියෙන්ම ඒ ගැන අදහසක් ඔලුවට දැම්මේ අපේ ඉස්කෝලේ රසායන විද්‍යා ආචාර්යවරයෙක් විදියට කටයුතු කරපු සමන් විජේතුංග කියන සර් තමයි . ඉස්කෝලේදී අපේ පන්තියට සර් ඉගැන්නුවේ නැහැ . ඒත් මම ක්ලාස් ගියේ සර් පවත්වපු ක්ලාස් එකට . ඒ ක්ලාස් එකේදී තමයි මට මතක විදියට මේ තාපය එහා මෙහා වීම හරියටම අවබෝධ කරගත්තේ .

මොකද සර් අකුරක් ගානේ බොහෝ පැහැදිලිව නෝට් එකක් දෙනවා . කොමාව පවා වෙනමම කියලා ළමයින්ට ඒ නෝට් එක පිළිවෙලට දෙනවා නැවතත් කියවලා අවබෝධ කරගන්න පුළුවන් විදියට .

සමහර නිවාඩු දවස් වලට උදේ 7 30 ඉඳලා දහවල් 1 30 වෙනකල් දිගටම ක්ලාස් . සර් කියන්නේ " ළමයි අපි නිවාඩු දවසෙත් ඉගෙන ගන්න ඕන " හරියට රසායන විද්‍යා පාසලක වගේ උදේ ඉඳලා දවල් වෙනකල් ඒ කාලයේ ඉගෙන ගමු " කියලා . කොහොමහරි ඒවගේ දවසකට වැරදිලාවත් වැඩිය පැහැදිළි කිරීම් නැති දේවල් නම් තියෙන්නේ ලිවිල්ලක් තමයි ඉතින් දවසෙම අපිට උරුම වෙන්නේ . සමහර දවසට සර් ම කියනවා , " ළමයි අද වැඩිය පැහැදිළි කිරීම් නම් නැහැ " කියලා . එතකොට ඉතින් අපේ මූණු ඇද වෙලා යන්නේ ඒ දවසේ ඉදිරි පැය කීපයේදී අපිට අත්වෙන ඉරණම ගැන කල්පනා කරලා .

තාපය , එන්තැල්පිය , එන්ට්‍රොෆිය වගේ දේවල් ගැන වැඩිපුර අපිට කියලා දුන්නේ කැම්පස් ආවට පස්සේ . විද්‍යාගාරයේ ප්‍රායෝගික ක්‍රියාකාරකම් එක්ක අපිට ඒ දේවල් විස්තර කරලා දුන්නා . සමහර දවස් වලදී කරන්න තිබ්බ ප්‍රැක්ටිකල් වලදී තත්පර 30 න් 30 ට උෂ්ණත්වය වෙනස් වීම් ගැන රීඩින්ග්ස් ගන්න තිබුණා . ඒවගේ දවස් වලට ඉතින් මැරිලා වගේ තමයි ලැබ් එකෙන් එලියට එන්නේ . ඒත් දැන් ඒ දේවල් ගැන මතක් කරනකොට ආයෙත් ඒ දේවල් වලට යන්න තිබ්බනම් හොඳයි කියලා හිතෙනවා .





මේ ලිපිය ලියන්න මුල පුරන්න ඔය දේවල් බලාගෙන එනකොට තමයි උසස්පෙළ සහ කැම්පස් එකේ මේ උෂ්ණත්ව මිතිය සහ ශක්ති විද්‍යාව ගැන ටිකක් කියවලා බැලුවේ .

අපේ ශරීරය ස්ථාවර උෂ්ණත්වයක පවතින ශරීරයක් . සාමාන්‍ය නීරෝගී වැඩිහිටි කෙනෙකුගේ ශරීර උෂ්ණත්වය සෙල්සියස් 37 ක් කියලා තමයි ගණන් ගන්නේ . මේ උෂ්ණත්වය ශරීරයේ පවත්වාගන්න විශාල ප්‍රමාණයේ ක්‍රියාවලීන් රැසක් කරනවා . ඒ ක්‍රියාවලීන් වලින්

හෝමෝන ක්‍රියාවලිය
ආහාර ජීර්ණය
ස්නායු ක්‍රියාවලීන්
රුධිර සංසරණය
මුත්‍රා පිට කිරීම
පේශී චලනය

වගේ ක්‍රියාවලීන් වැදගත් කාර්යයන් රැසක් ඉෂ්ට කරනවා . මේවා මෙහෙම සරළව නම් කරාට මේවායේ යාන්ත්‍රණ හරිම සංකීර්ණයි වගේම තමයි එකිනෙකට ඒවා බද්ධ වෙලා ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ එකම පද්ධතියක් වගේ . මෙහෙම වැඩ කරන ශරීරය සිසිල් කිරීමෙන් නැවත නැවත රිෆ්‍රෙශ් කිරීමක් තමයි මේ ස්නානය කියන දෙයින් සිද්ධ වෙන්නේ .

සාමාන්‍යයෙන් ශරීරය හරියාකාරව සිසිල් වෙනවා නම් ශරීර අභ්‍යන්තරයම සිසිල් වෙන්න ස්නානය කිරීම වැදගත් වෙනවා . ඒ වගේම තමයි ඒ ස්නානය කිරීම කරනකොට ශරීරයේ දේහ උෂ්ණත්ව යාමන ක්‍රියාවලීන් නැවත නැවතත් ප්‍රකෘතිමත් වීමක් වෙනවා . මෙන්න මේ මූලිකම සිද්ධාන්තය තමයි ස්නානයේදී ශරීරයේ යහපැවැත්ම වෙනුවෙන් යොදාගන්නේ .

ඒත් අද වෙනකොට මේකේ අනික් පැත්ත තමයි මිනිස්සුන්ගේ මතය වෙලා තියෙන්නේ . ඒ කියන්නේ ශරීරය පිරිසිදු කරගන්න ඕන නිසා ස්නානය කරනවා , ඒ එක්කම ඇතුලාන්තය සීතල වෙනවානම් වෙයන් , නැත්නම් නොවියන් කියන අදහස . ඒත් රසායන විද්‍යාත්මක පදනමක් ගැන දැනගෙන හිටියා හෝ නොහිටියා ඒ කාලේ ජීවත් වෙච්ච උදවිය නම් ස්නානය කියන දේ තමන්ගේ ශරීරයේ සිසිල් වීම වෙනුවෙන් කරා කියලා පිළිගන්න සාධක ඕන තරම් තියෙනවා . හොඳම සාධකය තමයි සිංහල අවුරුද්දට හිසතෙල් ගෑම සහ ස්නානය කිරීම කියන චාරිත්‍රය .

ශුක්‍රාණු වර්ධනය වීම සහ පරිණත වීම වෙන්නේ ශරීරයේ බැහැරින් තියෙන වෘෂණ තුල .ඔය පරිණත වීමේ යම් යම් වෙනස්වීම් වෙන්න බලනවා උෂ්ණත්වය වෙනස් වීම නිසා . වැඩියෙන්ම වැඩි වෙලාවක් ඉඳගෙන ඉන්න රැකියාවල් කරන අය , උෂ්ණත්වය අධික පරිසරවල රැකියාව සිදුකරන අය , තද ඇඳුම් ඇඳගෙන ඉන්න අය , ගොරෝසු ඇඳුම් ඇඳගෙන ඉන්න අයගේ මේ ශුක්‍රානුවල තත්වය දුර්වලවීම වෙන්න පුළුවන් . ඒ අයට ඒ තත්වය යම් ප්‍රමාණයක් සමනය කරගන්න මේ ස්නානය කියන දෙයින් පුළුවන් . මොකද ශරීරයේ සෑම කොටසක්ම වාගේ ස්නානයෙන් සිසිල් වෙලා යන නිසා ඒ තත්වය සමනය කරගන්න පුළුවන් කමක් ස්නානයෙන් පුළුවන් වෙන නිසා .





හැබැයි සමහර ස්ථානවලදී මේ ස්නානය සම්බන්ධව යම් යම් වෙනස් මත සඳහන් වෙනවා . මොකද නිතරම ස්නානය කිරීම නිසා ශරීරයේ ශක්තියේ දුර්වලවීමක් වෙන්න පුළුවන් කියලා යම් මතයක් තියෙනවා . ඒකෙත් යම් ඇත්තක් තියෙන්න පුළුවන් . මොකද යෝගී අභ්‍යාස වගේ දේවල් වලදී ආයුෂ වර්ධනය වීම කියලා කියන්නේ ශරීරයේ ශක්ති භාවිතය අඩු කරගෙන අඩුකරගෙන ගිහින් විශ්ව ශක්තියෙන් ජීවත් වීම ආරම්භ කිරීමට . එතකොට හුස්ම ගැනීම පවා අඩු කරලා අඩුකරලා අවසානයේ හුස්ම නොගෙන ශරීරයේ ආහාර බිඳීම නතර කරලා විශ්ව ශක්තියෙන් ශරීරය පවත්වා ගැනීමක් ඉගැන්වෙනවා . ඒ ඉගැන්වීම එක්ක මේ ස්නානය කිරීමෙන් ශරීරය අධික ලෙස සිසිල් කිරීම පරස්පර වෙනවා .

මොකද ශරීරය සිසිල් වෙන්න වෙන්න ශරීරය නැවතත් තිබ්බ තත්වයට ඌෂ්නවත් වෙන්න ශරීර ක්‍රියාවලීන්ගේ ත්වරණය වීමක් වෙන නිසා . ඒත් මේ ඉගැන්වීම් දෙකේම සංකලනයක් ගැන මට කියවන්න ලැබුණා . ඒ කියන්නේ ශරීරය සීතල වෙන්නෙත් නැති ඌෂ්ණවත් වෙන්නෙත් නැති උදාසීන මට්ටමකට අරගෙන ජීවය , එහෙමත් නැත්නම් මනෝමය ශරීරය පමණක් ක්‍රියාත්මක වීම මගින් ශරීරයේ ක්‍රියාවලීන් පාලනය කිරීම . එහෙම කරනවානම් මේ ස්නානය නිසා ශරීරය සිසිල් වීම ගැටළුවක් වෙන්නේ නැහැ . ඒත් අද කාලේ ඒ තරම් දුරට යන අය හොයාගන්න අමාරුයි . ඒ නිසා තියෙන දේ දියුණු කරගන්න පුළුවන් නම් හොඳයි කියලා තමයි මම මේ ලිපියය එකතු කරන්න පුළුවන් දේවල් එකතු කරේ .

පැරණි පිළිගැනීම අනුව මෙන්න මේ දවස්වල ස්නානය කිරීම නිසා මෙන්න මේ මේ දේවල් වෙනවා කියලා මතයක් තියෙනවා .

ඉරිදා - රුව අඩුවීම

සඳුදා - ශරීරයට ගුණ දායක වීම

අඟහරුවාදා - රෝගී වීම

බදාදා - ධනවත් වීම

බ්‍රහස්පතින්දා - කළහ ඇතිවීම

සිකුරාදා - දරුවන් රෝගී වීම

සෙනසුරාදා - ශරීරයට ගුණ දායක වීම





මේ කියන විදියට ඒ ඒ දවස්වලදී වෙන්න පුළුවන් දේවල් ගැන හිතලා බලනකොට පේන්නේ ඌෂ්නවත් ග්‍රහයින්ට හිමිවෙලා තියෙන දවස්වල ස්නානය කිරීම ශරීරයට අගුණ වීමක් තිබීම . ඒකෙන් අපිට හිතන්න පුළුවන් උඩින් කියලා තියෙන කතාවල යම් ඇත්තක් තියෙනවා කියලා . මොකද ඌෂ්නවත් ග්‍රහයින්ගේ දවස් වලදී අපේ ශරීරවල තියෙන ඌශ්නයත් වැඩි වෙනවා කියන නිසා .

එතකොට වැඩියෙන් රත්වෙලා තියෙන ශරීරය එකපාරටම සිසිල් කරනකොට අභ්‍යන්තර යාන්ත්‍රණයත් එකපාරටම වෙනස් වෙන්න බලන නිසා සමතුලිත භෞතික පරිසරය වෙනස් වෙනවා . එතකොට ඇඟේ ලෙඩ ඇතිවෙන්න පුළුවන් . කවදා නෑවත් මොකද කියලා නෑවට ඒ කාලේ මේ සිරිත් අනුගමනය කරපු අයට වැඩි ආයුෂ තිබුණා සහ අද කාලේ අයට වැඩි ආයුෂ නැහැ කියලා මතක් කරගන්න ඕන .

ශරීරයේ ක්‍රියාත්මක වෙනවා අපිට පෙන්නේ නැති ශක්ති පද්ධතියක් වගේ දෙයක් . ඒක ශක්තියක් කියලාම කියන්නත් බැහැ . ඒත් සංසරණය වීමක් වෙනවා සහ යමක් පාලනය කරන්න සහ දිශානත කරවීමක් කරන්න හැකියාවක් ඒ පද්ධතියට තියෙනවා . භෞතික ව්‍යාවච්ඡේදයට ඒක පෙන්නුම් කරන්නේ නැහැ .

ඔය දේ ක්‍රියාත්කම වීමට සඳ ගමන වඩාත් මූලික වෙනවා . චන්ද්‍ර කළා ඇතිවීම , චන්ද්‍රයා එක් එක් නැකත් පසුකිරීම මේ මම කියන පද්ධතියේ ක්‍රියාත්මක වීම වෙනුවෙන් බලපානවා . ඊටත් අමතරව කලාව පිහිටීම කියන දේ මේ පද්ධතියත් එක්ක තමයි සම්බන්ධ වෙලා තියෙන්නේ . විෂ කලාව අමෘත කලාව කියලා ඔය ලිත්වල සඳහන් වෙන්නේ ඒ මම කියන පද්ධතිය තමයි . අද කාලේ ඒක ගොඩක් වෙලාවට ලිතටම තමයි සීමාවෙලා තියෙන්නේ . දකින කිසිම තැනක වෛද්‍ය කර්මය වෙනුවෙන් මේ දේ යොදාගන්නේ නැහැ . ඒත් මේ පද්ධතිය සක්‍රිය කිරීමෙන් ශරීරයට කරන යම් යම් බෙහෙත් කිරීම් වඩාත් සාර්ථක කරගන්න පුළුවන් තත්වයක් තියෙනවා .





මේ අදෘශ්‍යමාන පද්ධතියේ ක්‍රියාකාරීත්වයට උදාහරණ විදියට මට මෙන්න මේ දේවල් මතක් වෙනවා .

විෂ වෙදකමේදී සර්පයින් දෂ්ට කරාම විෂ බස්වන්න විවිධ ක්‍රම පාවිච්ච්චි කරලා තියෙනවා . මේ ක්‍රම වලදී හැම තැනකම වගේ විෂ අරගෙන එන්නේ පාදය දක්වා . ඒක කොහොම වෙනවද මොන පාරක් දිගේ එනවද කියලා පැහැදිළි කිරීමක් වෙන්නේ නැහැ . ඒත් රුධිර ගමන හරහා එනවා කියලා අපිට යම් අදහසක් ඇතිකරගන්න පුළුවන් . මේ විෂ පහළට අරගෙන එන රාජකාරියේදී විවිධ ක්‍රියාමාර්ග තියෙනවා .

එකක් තමයි ඖෂධ තියෙන ජලය සහිත භාජනයකට කකුල් දාගෙන ඉන්න කියනවා . සමහර වෙලාවල් වලදී මේ ඖෂධ සහිත ජලයේ වර්ණය වෙනස් වීමෙන් විෂ ශරීරයෙන් ඉවත් වුණා කියලා නිරීක්ෂණය කරනවා .

එහෙමත් නැත්නම් මේ විෂ ඉවත් කරන්න තෙල් සහිත භාජනයකට කකුල් දාගෙන ඉන්න කියනවා . ඒකෙත් වෙන්නේ කලින් විදියම තමයි .

ඕවත් හරියන්නේ නැත්නම් මන්තර වලට එනවා . මන්තර වලදී රෝගියාගේ පාදය බිම තියලා යටිපතුල් පොළවේ තදින් ස්පර්ශ වෙන්න තියාගන්නවා . සමහර වෙලාවල් වලදී පොළවට විෂ ගමන් කරවනවා කියලා මතුරලා මතුරලා ශරීරයෙන් විෂ ඉවත් කරනවා . එහෙමත් නැත්නම් මතුරන්න ගත්ත කොළ අත්තට ශරීරයේ විෂ ඇවිත් කියලා ඒකෙන් විෂ ඉවත් කරනවා . මේ කොයි ආකාරයෙන් විෂ ඉවත් කරත් වෙන දේ පේන්නේ නැහැ . ඒත් ලෙඩා සනීප වෙනවා . දළ හතරම වැදුනත් ඔය වගේ දේවල් වලින් ශරීරයෙන් විෂ ඉවත් කරලා තියෙනවා . ඒත් ඒ කොහොමද වෙන්නේ කියලා කාටවත් පහදන්න බැහැ . ඒ නිසා මම ඔය කියන පේන්නේ නැති පද්ධතිය වඩාත් වැදගත් පද්ධතියක් ආයුර්වේදයේදී නම් .

මේ පද්ධතියේ ක්‍රියාකාරීත්වය නිසියාකාරව පැවතීම ආයුෂ වර්ධනය කරනවා වගේම තමයි ඒ පද්ධතියේ ක්‍රියාකාරීත්වය නිසියාකාරව පවත්වාගන්න ස්නානය කිරීම වැදගත් වෙනවා . මොකද මේ ශක්ති ගලනය හිසේ සිට පාදාන්තය දක්වා වෙන්න ඕන නිසා . සමහර වෙලාවල් වලදී පැති මාරුවීමක් වෙන්න බලනවා . ඒත් බෙහෙත් වලින් සහ මේවගේ ක්‍රම වලින් ඒ පද්ධතිය නිසියාකාරව පවත්වා ගන්නවා .

ඔය පද්ධතිය හොඳට තියෙන අයට තමයි කියන්නේ එයාට නම් ඉහෙන් බහින ලෙඩක් නැහැ කියලා . ඉහෙන් බහිනවානම් ඉතින් ඒ ක්‍රියාත්මක වීම අවුල් . එතකොට බෙහෙත් වලින් ක්‍රියාත්මක වීම හරිගස්සලා තමයි ලෙඩේට බෙහෙත් කරන්න ඕන .

දැන් අපි බලමු ඒ ඒ දවස් වලට නියම කරලා තියෙන ගස් වර්ග මොනවද කියලා .

ඉරිදා - ඉඹුල්
සඳුදා - දිවුල්
අඟහරුවාදා - කොළොන්
බදාදා - කොහොඹ
බ්‍රහස්පතින්දා - බෝ
සිකුරාදා - කරඳ
සෙනසුරාදා - නුග





මෙන්න මේ ගස් ඒ ඒ දවස්වලදී තමන්ගේ ක්‍රියාකාරීත්වය උපරිමයෙන් කෙරෙන බවක් පිළිගැනෙනවා ආයුර්වේදයේ සහ ජ්‍යෝතිෂ විද්‍යාවේදී . විකිරණශීලීතාවය කියන දේත් ගස්වල ඇතිවෙනවා කියන එක අද ඔප්පු කරලා තියෙනවා . මේ ක්‍රියාකාරීත්වය අනුව මේ ගස් ශරීරයේ පැවැත්ම වර්ධනය කරගන්නත් යොදාගන්නවා .

හොඳම උදාහරණය තමයි හිසතෙල් ගෑම කියන්නේ

හිසතෙල් ගානකොට හිසට තියන්නේ තෙල් ගාන දවසේ පත්‍ර . පයට තියන්නේ තෙල් ගාන දවසට කලින් දවසේ පත්‍ර වර්ගය . මේ දෙවර්ගය ශරීරයේ හිසේ සහ පාදයේ තියන නිසා මම අර කිව්ව ශරීරයේ ශක්ති ගලනය වීමේ පද්ධතිය සක්‍රීය වෙලා හිසෙන් හිසතෙල් අවශෝෂණය කරගෙන ශරීරය පුරා ගමන් කරවීමක් කෙරෙනවා .

ඒත් වැදගත්ම දේ ඒක නෙවෙයි . අද කාලේ නානකොට සබන් වර්ග සහ වෙනත් රසායනික වර්ග තමයි ගාන්නේ . ඒත් ඒ කාලේ මිනිස්සු නානකොට ඒ ඒ දවස්වලදී ඒ ඒ පත්‍ර යුෂවලින් හදපු නානු වර්ග තමයි හිසගාලා තියෙන්නේ . එතකොට ඒවා නිසා ශරීරයේ ක්‍රියාකාරීත්වය නිසියාකාරව පැවතිලා තියෙනවා . මෙන්න මේ තැනදී ජ්‍යෝතිෂ්‍යවේදය කියන ආලෝක විද්‍යාව සහ ආයුර්වේදය ආයුෂපවත්වා ගැනීමේ විද්‍යාව එකිනෙක බද්ධ වෙලා තියෙනවා කියලා අපිට සරළවම තේරුම් ගන්න පුළුවන් කමක් තියෙනවා .

ඒ නිසා ආයුෂ වර්ධන කරගන්න බරිනම් තියෙන ටික ආරක්ෂාකාරීව පවත්වාගන්න වත් මේ ස්නානය කිරීමේ පිළිවෙත් යම් තරමක් දුරට පිළිපදින්න පුළුවන් නම් හොඳයි කියලා කියන්න පුළුවන් . ඉඳලා හිටලා වත් ඒ ඒ ගස්වල කොළ වර්ග යුෂ නානු හිසේ ගලවන්න පුළුවන් නම් ශරීරයට යහපතක් ම තමයි වෙන්නේ .

බෝ ගස සම්බන්ධව යම් ප්‍රශ්නයක් ඇතිවෙන්න පුළුවන් . මොකද බෝ කොළ පෑගීම ගැන . ඒ වෙනුවට බෙලි යොදාගැනීම තමයි කෙරෙන්නේ යම් ආගමික වශයෙන් ගැටළුවක් ඇතිවෙනවා නම් . ඒත් අවශ්‍යතාවය මත බෙහෙත් වර්ග නිපදවන්න නම් බෝ ගහේ පස්පංගුවම ගන්න අවස්ථා තියෙනවා . ඒවා ඉතින් ඒ ඒ වෙලාවල් වලදී තමන්ගේ මතය අනුව කරගත්තට කමක් නැහැ .





බෝ කිව්වම තවත් දෙයක් මතක් වුණා . බුද්ධ කේන්ද්‍ර සටහන කියන දේ . ඒකත් මේ ස්නානය එක්ක ගස්වල සම්බන්ධ වීම පැහැදිළි කිරීමේදී පැත්තකින් යොදාගන්න පුළුවන් . මොකද බුදුහාමුදුරුවන්ගේ කේන්ද්‍ර සටහනේ ලග්නයේ ගුරු ග්‍රහයා බලවත් වෙලා තැම්පත් වෙලා ඉන්නේ . කේන්ද්‍රයක ලග්නය කියන්නේ මනුෂ්‍ය ශරීරයේ හිස . හිසට අදාළ ගස යට තමයි අවසානයේ සත්‍ය අවබෝධ කරගන්න බුදුන්වහන්සේ සමාධිගත වෙන්නේ .

ඒ ගැන හිතනකොට මට මෙහෙම හිතෙනවා . මොකද බුදුන්වහන්සේ ඉන්දියාවේ තිබ්බේ මහා සාම්ප්‍රදායික 64ක් ශිල්ප ඉගෙන ගෙන තිබුණා . ඒ අතර ඉතින් මේ මම කියන ශිල්පත් තිබුණා . ඒ අනුව උන්වහන්සේ සමාධිගත වීමට බෝ ගස යටම තෝරාගැනීමට මේ හේතුවත් තිබ්බද කියලා යම් සාධාරණ සැකයක් ඇතිවෙනවා . මමනම් ඒක එහෙමමයි කියලා විශ්වාස කරනවා . අනිත් අයට ඉතින් සැකයක් ඇතිකරගන්න පුළුවන් .

බෝ ගහේ බෝ කොලවල විකිරණශීලීතාවය බුදුන් වහන්සේට තමන්ගේ ශරීරයේ චක්‍ර හත අධික ක්‍රියාකාරීත්වයකට පත්කරගන්න උදවු වුණා වෙන්න පුළුවන් . ඒකෙන් අවසානයේ උන්වහන්සේ බලාපොරොත්තු වෙච්ච ශක්තියේත් ස්කන්ධයේත් අන්‍යෝන්‍ය හුවමාරුව සහ පැවැත්ම නතර කරා කියලා හිතන්න පුළුවන් . මොකද ශරීරය ස්කන්ධයක් , මනස ශක්තියක් . ශරීරයේ සහ මනසේ යම් යම් ප්‍රමාණවලින් තැම්පත් වෙලා තියෙන ස්කන්ධය සහ ශක්තිය ඉදිරියට හුවමාරුවීම උන්වහන්සේ නතර කරලා තියෙනවා . ඉතින් ඒ ශක්ති සමතුලන කරන්න බෝ ගහෙන් යම් උදව්වක් වුණා කියලා අපිට හිතන්න පුළුවන් නේද අතීතයේ ඉඳලා පැවතගෙන එන මේ ශිල්ප ශාස්ත්‍ර දිහා බලනකොට .

ආයුර්වේදය සම්බන්ධව ලියවිලා තියෙන යම් තැනක යම් ආචාර්යවරයෙක් සටහන් කරලා තියෙනවා මිනිසා කියන්නේ උඩුයටිකුරු කරන ලද ශාකයක් කියලා . මොකද ශාකයක මුල් වලින් තමයි ආහාර සහ ජලය ගන්නේ . අපි ඉතින් ශරීරයේ ඉහළින්නේ කන්නේ බොන්නේ . ඒ නිසා ගසේ මුලට වතුර දානවා හා සමානවම හිසටත් ස්නානයෙන් යම් හොඳක් වෙනවා කියන එකයි එතන ඒ අදහස් කරලා තියෙන්නේ .

අදකාලේ වෙනකොට මේ සිරිත් විරිත් සියල්ල නැතිවෙලා වෙනමම දේවල් ටිකක් තමයි ඇතිවෙලා තියෙන්නේ . එහෙම තත්වයක් ඇතිකරගෙන අවසානයේ මිනිස්සු පරමායුෂ වර්ධනය කරගන්න සහ රෝගවලින් තොරවෙන්න කියලා අලුතෙන් දේවල් හොයනවා .





නානකොට හිසේ සබන් සහ වෙනත් රසායනික ද්‍රව්‍ය තමයි ආලේප කරන්නේ
තෙල් ගාන්නේ නැහැ , ජෙල් සහ හෙයා ක්‍රීම් ගානවා
ඇඟේ ගාන්නෙත් සබන් , වෙන කොළ වර්ග මුල් වර්ග වලින් ගන්න බෙහෙත් වර්ග ගාන්නේ නැහැ
ශක්ති ගලනය සම්බන්ධව කිසිම තැකීමක් නැහැ

එහෙම කියනකොට කෙනෙක්ට මගෙන් අහන්න පුළුවන් කෝ ඒවා කරන්න වෙලාව කියලා සහ ගස්වැල් කෝ කියලා . විසඳුම් දෙකයි තියෙන්නේ . තමන් වෙනුවෙන් වෙලාවක් යොදාගන්න සහ අවශ්‍ය දේවල් වගා කරගන්න .

මේ මූලධර්ම සම්බන්ධව කිසි කෙනෙක් තැකීමක් කරන්නේ නැහැ . මගේ ලිපි කොපි කරලා හෙනරාජ රාජතරන්ගනී තෙල් විකුණනවා වගේ අද කාලේ වෙන්නේ පරණ සෘෂිවරු හදපු බෙහෙත් වට්ටෝරුවලින් ක්‍රියාකාරී සංයෝගය වෙන් කරලා අරගෙන ඒක බෙහෙතක් පෙත්තක් විදියට හදන එක .

ඒ නිසා වෙන්නේ ඒ බෙහෙතෙන් ශරීරයට වෙන අහිතකර දේ නැති කරන්න ඒ බෙහෙත් වට්ටෝරුවේ තිබ්බ දේවල් නැතුව ලෙඩේ තියෙන තැනට විතරක් බෙහෙත් දාන එක . ඒ නිසා තමයි ඔය සයිඩ් ඉෆෙක්ට් ඇතිවෙලා තියෙන්නේ එක එක බෙහෙත් වලින් . හනේ මන්දා ඉතින් . පුළුවන් තරම් ඉංග්‍රීසි බෙහෙත් වලින් ඈත් වෙලා සිංහල බෙහෙත් වලට හැරෙන්න පුළුවන් නම් හොඳයි .





තවත් ලිපියකින් හමුවෙමු .

රසායනික පරිසරය නිසා මානව සංහතියම අද වල පල්ලට යමින් ඉන්නේ

එහෙම වලපල්ලට යමින් ඉන්න

ඔබ සැමට සමන් දෙවිඳුගේ පිහිට ලැබේවා !

( කරුණු සොයාගන්න උදවු කරපු පාරම්පරික ආයුර්වේද වෛද්‍ය රාජ තරංගනී මහත්මියට ටැංකියු )

Sunday, October 8, 2017

රෑට අහන්න මම කැමතිම ගීත 10


පද රචනය අනුව මම අහන්න කැමතිම ගීත මොනවද කියලා කිව්වට පස්සේ මම ඊළඟට කියන්න යන්නේ රාත්‍රී කාලයේ බ්ලොග් එකේ වැඩ කේන්දර වැඩ පොත් කියවනකොට එහෙම ඇහෙන්න දාගෙන ඉන්න , අහන්න කැමතිම ගීත මොනවද කියලා . මේ ලිපිය නම් සමහරවිට ආයෙත් එන්න පුළුවන් දෙවෙනි තුන්වෙනි කොටස් විදියට .

මොකද ගීත තියෙනවා විශාල ගණනක් . ඒ එක් එක් ගීතයේ තියෙනවා විශේෂතා ඒවා රෑ කාලේ අහන්න තෝරා ගැනීමට . මේවා උදේට දවල්ට ඇහුවට කොහොමත් වැඩිය අහන්නේ නැහැ . ඒත් රෑ කාලයේ මේවා නැවත නැවත ප්ලේ කර කර අහන තරමටම මේ ගීත වලට ඇබ්බැහි වෙන තත්වයක් තියෙනවා මම . ඒ නිසා මම කල්පනාකරා ගීත රසවිඳින අයට ඒ ගීත මොනවද කියලා කියන්න . මේකෙන් මම හිතනවා ගීත අහන්න කැමති අයගේ ප්ලේ ලිස්ට් අලුත් වෙයි කියලා . ගීත පරණ වුණත් රසය පරණ වෙන්නේ නැහැ කියලා මතක තියාගන්න ඕන .

ඉන්දීය රාගධාරී සංගීතයේ රාග ගැන උගන්වනකොට ගාන සමය කියලා කාලවේලාවක් ගැන සඳහන් කරනවා . ඒ කාලවේලාව වෙන් වෙලා තියෙන්නේ ඒ ඒ රාග ගායනා කරන්න වාදනය කරන්න ඒ ඒ වෙලාවල් හොඳයි කියලා නියම කරලා . ඒ රාගවල තියෙන සංගීතමය ලක්ෂණ කොහොමත් ඇඟට දැනෙන්නේ ඒ වෙලාවට තමයි . උදේ රාග දවල් හරියන්නේ නැහැ . දවල් රාග රෑට හරියන්නේ නැහැ . ඒ අනුව බලනකොට මේ ගීත වුණත් ඒ ඒ වෙලාවල් වලට සංවේදනය වීම යම් සංගීතමය විද්‍යාව යටතේත් සත්‍යතාවයක් තියෙනවා කියලා විශ්වාස කරන්න පුළුවන් .


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




ජ්‍යෙෂ්ඨයාට මුල් තැන දෙමින් අමරදේවයන්ගෙන්ම ආරම්භ කරනවා . රාත්‍රිය සහ පාළුව දැනෙන ගීතයක් මේක . බෝඩිමේ ඉන්න කාලේ රෑට පාඩම් කරන වෙලාවට සමහර වෙලාවට මේක අහනවා පාඩම පැත්තක තියලා . මේ ගීතයේ මුල් වාදනයේ තියෙනවා බටනලාව සහ ක්ලැරිනට් වාදනයක් . ඒවගේම අතුරු වාදනවල තියෙනවා වයලීන් එකෙන් වාදනය වෙන කොටසක් . ඒ වාදන කොටස් හරිම සංවේදීයි . ඒවගේම ගීතයේ ආරම්භයේදී වාදනයවෙන ස්වරමණ්ඩලයේ වාදන කොටසත් හොඳ තැනක් ගීතයේ .

සඳ තරු නිහඬයි
ගහ කොළ නිසලයි
මුළු ලොව සැතපෙයි
සිතිවිලි විතරක් අවදි වෙලා

පියා නුවන් යුග නිවා හැඟුම් සිත
සැතපෙන්නට වෙර දරණ පැයේ
පාළුව තනිකම කුටියට අවුදින්
හදවත අවදි කළා

මවා නුවන් ඔබ ඔබේ තෙපුල්සර
සිහිනයකින් මෙන් ගලා රැයේ
සෙනෙහස හඬවා මතකය ඉකිබිඳ
හදවත අවදි කළා

ගායනය - පණ්ඩිත් ඩබ්.ඩී. අමරදේව
පද - කුලරත්න ආරියවංශ
තනුව - එච්.එම්. ජයවර්ධන


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------





රාත්‍රී කාලයේ රැහයියෝ කෑගහනවා වගේ පසුබිම් වාදනයක් මේ ගීතයේ තියෙනවා . ඒවගේම තමයි මේ ගීතයේ මාලනී බුලත්සිංහල මහත්මිය සහ අමරසිරි පීරිස් මහත්මයාගේ කටහඬ සංයෝග වීමත් වැදගත් වෙලා තියෙනවා ගීතයේ තියෙන පාළුව සහ තනිකම කියන දේ වඩාත් ඉස්මතු කරලා පෙන්නන්න . 

විහඟ ගීතය නිහඬ ඇයි
කියනු මැන කොඳුරා 
නොපෙනෙනා දුර 
ඈත කුටියක සිරවෙලා 
විහඟ ගීතය 
නිහඬ සුසුමක නැවතිලා 

ලදළු මැලවී තුරු ලතා තැති ගැනී
සිරස සරසන මලක්වත් නැහැ පිපී
අඳුර රජවී අනේ දුනු හි ඇනී
නිහඬ කුටියක විහඟ ගී ගොළු වුනී 

කඳුළු වගුරා පහුරුගා දෙස් තියා 
ප්‍රගීතයකට කොහොම තැවෙමුද හඬා
පියාඹන්නට නාද දී නිදහසේ 
විහඟ ගීතය මුදා ගෙන එමු සඳේ

ගායනය - අමරසිරි පීරිස් සහ මාලිනී බුලත්සිංහල
පද රචනය - නිලාර් එන්. කාසිම්
තනුව - එච්.එම්. ජයවර්ධන


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



සංගීතය නිසා තමයි මේ ගීතය වැඩියෙන්ම අහන්නේ . " රෑ පිපිලා " කියන කොටස ටිකක් අහන්න කැමතියි . මොකද අන්තරා කොටස්වල වෙනම ස්වර තලයක ගායනා වෙලා රෑ පිපිලා කියන කොටසට මාරූ වෙනකොට ස්වර තල මාරුවීමක් තියෙනවා . ගීතයේ හොඳ තැනක් ඒක .

චන්ද්‍ර මඩුල්ලෙන් සඳ රැස් ගලනා
නිසංසලේ ලොව නිදහස් මොහොතේ
මේ කුළු දේදුනු තරු දැකගන්නට
රෑ පිපිලා කළු රෝස මලක් //

ඉසිකෝ වා රැළි මවෙත් නො ඒවා
හලාහල විෂෙන් උපන් චේතනා
ආශාවෙන් මන මෝදු කරද්දී
රෑ පිපිලා කළු රෝස මලක්

තෙල බේරිය ගෙඩි පාට දෙතොල් 
පොපියා හසදෙන සුරවමියෝ
මල් ගොමුවේ ගං තෙරෙහි සරද්දී
රෑ පිපිලා කළු රෝස මලක්

ගී පද යසනාත් දම්මික බණ්ඩාර
ගායනය අමරසිරි පීරිස්


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




මේ ගීතය ඇහෙනකොට වැස්සක් වහින පසුබිමක් තමයි හිතේ ඇතිවෙන්න . ඒකත් සංගීතය නිසා තමයි අහන්නේ .

මේ වහින්නේ 
එදා මල් වරුසාවමයි
මහලු නොවනා පෙම්වතුන්ගේ
සොඳුරු මල් වරුසාවමයි
එදා මල් වරුසාවමයි
මේ වහින්නේ

ජිවිතේ දෝතින් දරා අපි
එදා පෙම් බස් මිමිණුවේ
සිරිපොදේ හීතලෙන් අවදිව
ජීවිතේමයි හිනැහුණේ

එදා මල් වරුසාවමයි මේ
මුවාවක් ඇයි සොයන්නේ
එක වහළ යට එකතු වූ දා
එක කුඩේ ඇයි මදි වුණේ

ගායනය - දීපිකා ප්‍රියදර්ශනී
පද රචනය - සීතා රංජනී
තනුව හා සංගීතය - ආචාර්ය රෝහණ වීරසිංහ


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



මෙන්න මේ ගීතයේ විශේෂ තැනක් තියෙනවා සහ මේ ගීතය අහනකොට මතක් වෙන යම් සිද්ධියක් තියෙනවා . දීපිකා ප්‍රියදර්ශනී මහත්මියගෙ මේ ගීතය ගායනා කරන කාලයේ කටහඬ මතක් කරන්නේ මගේ සංගීත මිස්ගේ කටහඬ . කඳුළු සඟවලා , හඬන හිත නිවා කියන කොටස් දෙකම සංගීත මිස්ගේ කටහඬ තමයි මතක් කරන්නේ . ඊට අමතරව මේ ගීතයේ මුල් සහ අතුරු වාදනයේ තියෙනවා වයලීන් වාදනයක් සහ ඒ එක්කම වාදනයවෙන සර්පිනා වාදනයක් . ඒ කොටසත් මම කැමති කොටසක් .

නෙලන්න බැරි දුරින් පිපී
කියන්න දුක රැඳී ඇවිත්
පවන් රොදේ
අසන්න දුක බලා ඉමී
රැඳෙන්න ඒ බිමෙන් මිදීමගේ ලොවේ

විලක රැයේ පිපෙන මලේකඳුළු සඟවලා
නැගෙන සඳේ කිරණ ලෙසේ
ගලමි රැය පුරා
හිරුද හඬවලා

ඉවුරු දිගේ යනෙන අපේ හඬන හිත නිවා
ගලන ගඟේ කඳුළු ඉමේ
පැතුම ඇත බලා
සයුර ඇත බලා

ගානය දීපිකා ප්‍රියදර්ශනී / කරුණාරත්න දිවුල්ගනේ


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



මේ ගීතයයෙත් සංගීතයට පොදුවේ මම කැමතියි .

පිතු සෙනෙහේ පිදු පියකු නොමැති ලොව
දූ දරුවන් හිනැහී ඇතිදෝ
උන්ගේ සිත රැඳි තනිය මකන්නට
මවුනට කවදා හැකි වේදෝ

හිරු මඬලක් සේ කිරණ බෙදාදී
නුග සෙවණක් සේ සිසිල සදා දී
ජිවිතයේ බර උරින් දරා
පියවරුමයි ලොව මහ සයුරක් වී
පොළොව නිවා ලන්නේ

මෙත් මුදිතා ගුණ සිතෙහි දරා
පෙරුම් පුරා එන සසර පුරා
අම්මාවරු මතු බුදු වන්නේ
පියවරුමයි ලොව බුදු වන මවුනට
ඒ විවරණ දෙන්නේ

ගායනය – දීපිකා ප්‍රියදර්ශනී පීරිස්
පද රචනය - කුමාරදාස සපුතන්ත්‍රී
තනුව හා සංගීතය - ආචාර්ය රෝහණ වීරසිංහ


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



මේ ගීතයේ කපුගේ මහත්මයාගේ කට හඬට තමයි කැමති . ඒවගේම තමයි අතුරු වාදන දෙකටත් කැමතියි .

අයියණ්‌ඩියේ නුඹ ඇවිදින් ගිය දවසේ
ගිනි ඇවිලුනා කැණිමඩලට අප නිවසේ
එක පත අනා එකටම කෑ පෙර දවසේ
මං අමතකද නුඹ රජ වු අද දවසේ

අම්මා එක්‌ක දබරව පැන ගිය වැත්තේ
ළැම දා ගියා බත හිරවුනි කුස ගින්නේ
දෑසේ කඳුළු වැහිපොද ලෙස වෑහෙන්නේ
වී පැලකට ඇයි නුඹ විරසක වෙන්නේ

ඉරට සැපක්‌ දෝ නියගය දළු ලෑම
සදට සැපක්‌ දෝ ගනඳුර පිදීම
නුඹට සැපක්‌ දෝ අපි තනිකර යෑම
මහපොළවකට නඩු හබ ඇයි ගතු කීම

ගායනය - ගුණදාස කපුගේ
පද රචනය - නාගොල්ලාගම නිමල් ආනන්ද
තනුව - ගුණදාස කපුගේ


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



මේ ගීතයේ තියෙනවා බැන්ජෝ ගිටාර් වාදනයක් . ඒ නිසා වෙන්න ඕන මම මේ ගීතයට වැඩියෙන් කැමති . මොකද ගීතයේ ඒ කොටස එනකල් තමයි වැඩියෙන්ම බලාගෙන ඉන්නේ .

රුවක් ඇදෙනවා
කවුදෝ එනවා
මීවිත ඇඳිරිය දෑස වසනවා
හද පොදි බැඳි දුක 
දියකර පා කර
ඔබේ ලොවට මා 
මොහොතින් එනවා

සොඳුරු යොවුන් විය මල් මග මුල හිඳ
කිම තොල මීවිත පොඟවන්නේ 
නුරා විරහ ගිනි නිවා දමන්නයි
සුරා විතින් මා දෙතොල තෙමන්නේ

නැඟුණු නුරා ගිනි මී පොද වැටිලා
හතර වටින් දළු ලා එනවා 
අවන් හලේ මී විත තනි කරලා
වරෙන් මලේ පියවර නඟලා

ගායනය - විශාරද ගුණදාස කපුගේ කරුණාරත්න දිවුල්ගනේ
පද රචනය - මහින්ද දිසානායක
තනුව - විශාරද ගුණදාස කපුගේ


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




මේ ගීතයී ආරම්භයේ ඉඳලා තියෙන ගිටාර් වාදනයට සහ කපුගේ මහත්මයාගේ කට හඬට කැමතියි .

විදුලි මිණි පහන් දැවී
බොළඳ ගී සිනා රැළී
නිලංකාර අදුරේ සිරවී සැඳෑ සාදයේ
කුරා කුහුඹු මිනිසා වෙමි මා
ඔබේ මන්දිරේ
කුරා කුහුඹු මිනිසා වෙමි මා
ඔබේ මන්දිරේ


එන්න කන්න බොන්න මිහිරේ
සැමටයි ආරාධනා
ඔබේ හඬ කිදී සිදී යයි
කතා සරිත් සාගරේ
ඔබේ හඬ කිදී සිදී යයි
කතා සරිත් සාගරේ

සුරාගෙන පිරූ විතේ
විසුළු කෙලි නැටුම් සිනා
යොමා ඇස බලන් යළි සොඳුරේ
මැදුරු දොර දිහා


දෙන්න කන්න බොන්න නොකියා
දෙනෙතින් ආරාධනා
දෑත පා ඉඳුල් යදී ඇස්
ගයා හංස ගීතිකා
දෑත පා ඉඳුල් යදී ඇස්
ගයා හංස ගීතිකා

ඔබේ මන්දිරෙන් එහා
මගේ ලොව බලා සිටී
පළා යයි ඔබේ ලොවෙන් මා
දෙපා සමු නොදී


ගායනය - ගුණදාස කපුගේ
ගී පද - ලූෂන් බුලත්සිංහල.
සංගීතය - ගුණදාස කපුගේ 


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


මේ ගීතය අහන අහන වෙලාවක් ගානේ මතක් වෙන්නේ නිධානය ෆිල්ම් එකේ තේමා වාදනය . කෙසේ වෙතත් අද කාලේ අහන්න පුළුවන් ගීතයක් .

නිය රටා මවනවා අපතරේ වූ කතා
රැය පුරා උණුහුමේ මල් පෙති තලා
සයනයක් නිදනවා මේ රැය අපගේ වූ නිසා
ආදරෙන් නග්න වූ හිමිකම් සොයා

උනුසුම් උදයක සුවදින් ගත පිබිදී ගිය
ඔබේ නම සොයනවා තාමත් නිය සිතුවම් පුරා
සරාගයේ රැයේ පිනිබිඳුවක් වී වැටී
මා සිතේ හිඩසක් මවා

යහන්තලේ වැතිරී අද තනිකම ඉතිරි වී
සද ඇතිරිල්ලේන් වෙලී තනිවුනා
කාමරේ මුළු පුරා නෙක සලුපිලි තනිවෙලා
මා සිතින් හඩනවා දෙස බල බලා

මං මුලා වූ සිතින් මා මල් සුවදක් විදිනවා
නැති ඉමක් ඇති රුවක් හා මා වෙලී
උනුසුම් උදයක සුවදින් ගත පිබිදී ගිය
ඔබේ නම සොයනවා තාමත් නිය සිතුවම් පුරා

සරාගයේ රැයේ පිනිබිඳුවක් වී වැටී
මා සිතේ හිඩසක් මවා
යහන්තලේ වැතිරී අද තනිකම ඉතිරි වී
සද ඇතිරිල්ලේන් වෙලී තනිවුනා

ගී පද - මනුරංග විජේසේකර
තනුව - සනුක වික්‍රමසිංහ
ගායනය - සනුක වික්‍රමසිංහ


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


තවත් ලිපියකින් හමුවෙමු .

ඔබ සැමට සමන් දෙවිඳුගේ පිහිට ලැබේවා !

Thursday, October 5, 2017

බංකොලොත් ටෝක්ස් ( 1 )





සබ්බේ සත්තා ආහාරට්ඨිතිකා
සියලුම සත්ත්වයින් ආහාර නිසාම ජීවිතය රැක ගනී

මහ පිරිත්පොත කියවන වේලාවකදී මට පිරිත් පොතේ මුල්ම හරියේ තියෙන මෙන්න මේ සාමණේර පඤ්ඤහා කියන කොටස නැවතත් කියවන්න ලැබුණා . ඕක කියවන වෙලාවේ මට ටිකක් පරණ අත්දැකීම් ටිකක් මතක් වුණා .

ඉස්සර ඉස්කෝලේ සංගීත වාදන කණ්ඩායමේ සාමාජිකයෙක් වෙච්ච මුල්ම කාලයේ අපි , " දවස " කියන මාතෘකාව යටතේ නිර්මාණය කරපු සංගීත වාදන කොටසක් ඉදිරිපත් කරා සීවලී මධ්‍යමහා විද්‍යාල නියෝජනය කරමින් සමස්ත ලංකා සංගීත තරඟාවලියට . ඕකෙන් ලැබුණු ජයග්‍රහණය එක්ක සබරගමුව විශ්වවිද්‍යාලයෙන් අපිට ආරාධනයක් ලැබුණා ඒ සංගීත වාදනය විශ්වවිද්‍යාලයේ කළා උළෙලකට ඉදිරිපත් කරන්න කියලා . ඔන්න අපි ගියා කැම්පස් එකට . මම හිතන්නේ මම හිටියේ 10 වසරේ . ඊට පස්සේ ඔන්න කැම්පස් එකේ කළා උළෙලේ අපේ ඉදිරිපත් කිරීම තිබුණේ හවස්වෙලා .

ඒ නිසා අපිට විශ්වවිද්‍යාලයේ අනුග්‍රහයෙන් දිවා ආහාර වේල ලබා දුන්නා . මට වඩා වැඩිමල් අයියා කෙනෙක් තමයි මම හිටපු තැන ළඟ හිටියේ . මේසයේ අනික් පැත්තේ තවත් දෙන්නෙක් හිටියේ . අපි කාලා ඉවරවෙලා අත හෝදන්න යනකොට ඒ අයියා මගේ පිඟාන දිහා බැලුවා . බලලා හිනා වුණා . මම ඉතින් අනේ මන්දා කියලා කල්පනා කරා ඇයි ඒ හිනා වුණේ කියලා . ඒ අයියා එදා හැසිරුණු හැසිරිල්ල අනුව මට හිතුනේ මිනිහා කැම්පස් එකට ආවට පස්සේ හිතාගෙන ඉන්නේ කැම්පස් එක බකිංහැම් මාලිගාව වගේ වෙන්න ඕන කියලා . මම ඒත් කල්පනා කරා මගේ පිඟානේ මොකක්ද තිබ්බ අවුල කියලා . මිනිහා හරියට හිනා වුණේ මම පිඟානේ ඩිස්ටි ඩිඩින් කරා වගේ . එදා ඒ සිදුවීම එහෙමම ඉවරයි .

සිංදුවගේ ගෙවල් තියෙන කිට්ටුව තියෙනවා පොඩි බත් කඩයක් . ඕකට කියන්නේ " ලොක්කගේ බත් කඩේ " කියලා . මොන හේතුව නිසාද දන්නේ නැහැ ඒ කෑම එකට මිනිස්සු මාර විදියට වහ වැටෙනවා . අජිනමොටෝ වගේ දේවල් නම් නැහැ කියලා ෂුවර් . එක්කෝ මුන් බත් එකට හූනියමක් කරලා දෙනවා ආයෙත් ආයෙත් කන්න එන්න . කොහොමහරි රහයි කියලා දැනුන කෑම කඩවල් වලින් එකක් තමයි ඕක . ගොඩක් වෙලාවට එහේ යන එන වෙලාවට ඕකෙන් කාලා යන්න හෝ නැත්නම් බත් එකක් ඔතාගෙන ගෙදර ඇවිත් කන්න හරි වැඩකටයුතු සම්පාදනය කරනවා .

දවසක් ඔන්න සිංදුවගේ ගෙදර යන දවසේ රත්නපුරේ ස්ටෑන්ඩ් එකේදී සිංදුවගේ මලයත් සෙට් වුණා . අපි දෙන්නා බස් එකේ යනගමන් මම ඇහුවා මොකද අද ලොක්කා සරණං ගච්චාමු ද ? කියලා . සිංදුවගෙ මලයත් චන්දය ප්‍රකාශ කරපු නිසා අපි දෙන්නා බස් එකෙන් බැහැලා කඩේට ගියා . ගිහින් දැන් අපිට අවශ්‍ය පැකේජ් එකේ කෑම දෙකක් ඕඩර් ප්ලීස් කියලා මේසෙට වෙලා වාඩිවෙලා හිටියා .

ඒකෙ වැඩ කරන කෙනෙක් කෑම පිඟන් දෙක බෙදාගෙන ඇවිත් අපේ ඉස්සරහින් තිබ්බට පස්සේ ටිකක් නිවෙනකල් ඉඳලා කන්න පටන් ගත්තා . කෑමේ සීග්‍රතාවය ගැන බලනකොට කොහොමත් මගේ කෑම ගැනීමේ වේගය වැඩියි . දන්නෙම නැතුව සාමාන්‍ය වේගයට ඇවිත් කාගෙන කාගෙන ගියා . ඊට පස්සේ මේසෙන් නැගිටින්නේ නැතුව සිංදුවගෙ මලයත් කාලා ඉවරවෙනකල් හිටියා බලාගෙන . එතකොට අර කෑම පිඟාන ගෙනැත් දීපු කෙනා ඇහුවා " තව බත් ගෙනැත් දෙන්නද ? " කියලා මගෙන් .

සාමාන්‍යයෙන් ඒ කඩේ කෑම පැකේජ් එකක් එක්කෙනෙක්ට වැඩිත් එක්ක වගේ . මටත් කාලා කාලා බඩ පිරිලා තිබ්බේ . තව කන්න තියා වතුර බොන්නවත් ඉඩ තිබ්බේ නැහැ . ඉතින් මම කිව්වා " එපා , මේ හොඳටම ඇති " කියලා . පස්සේ මම අත තියාගෙන හිටපු පිඟාන දිහා බැලුවා . මම හිතන්නේ ඒකෙ බත් ඇට එකක් වත් ඉතුරුවෙලා තිබුණේ නැහැ .

ඔන්න ඒ වෙලාවේ මතකය කනෙක්ට් වුණා සබරගමුව විශ්වවිද්‍යාලයට . එදා අර හාල්පාරුවත් පිඟාන දිහා බලලා හිනා වුණේ මේක තමයි එහෙනම් කියලා මට ධර්ම සංවේගය පහල වුණා .

පිරිත් පොත කියවන වෙලාවේ මට මතක් වුණා අපේ ආච්චිඅම්මා මට ඉස්සර කෑම කන්න පුරුදු කරපු හැටි . කෑම මේසෙට උස නැහැ එතකොට . පුටුව උඩ කොට්ට තියලා තමයි මම ඉඳගත්තේ . ඊට පස්සේ පිඟානට කෑම බෙදලා අරගෙන ඇවිත් මගේ ඉස්සරහින් තියලා අනාගෙන කන හැටි කියලා දුන්නා . කොහොමහරි ආච්චිඅම්මාගේ තියරිය වුණේ කෑම අනනකොට තමන් මී ළඟට ගන්න බත් කටට අවශ්‍ය දේවල් විතරක් හෝ බත් කටවල් දෙකකට අවශ්‍ය බත් ප්‍රමාණය සහ එළවළු විතරක් අනාගන්න කියලා .

ඒවගේම තමයි බත් පිඟානේ අනලා නැති බත් පිළිවෙලකට තියෙන්න ඕන කියලා . කොහොමහරි බත් කන එක වෙන වැඩකට අතරමග නතර වුණත් විනාඩියකට දෙකකට හෝ ආයෙත් පිරියක් ඇතුව කන්න පුළුවන් වෙන්න ඉතුරු බත් ටික සහ එළවලු සියල්ල පිඟානේ ඉතුරු වෙලා තියෙනවා .

ඊට පස්සේ ආච්චිඅම්මා කිව්ව කතාවක් තමයි පිඟානේ එක බත් ඇටයක් වත් ඉතුරු කරන්නේ නැතුව කන්න ඕන කියලා . ඒකට හේතුව විදියට කිව්වේ මිනිස්සු ජීවත් වෙන්නේ කෑම නිසා , ඒ නිසා කෑම අහක දාන්න හොඳ නැහැ . බෙදාගන්නවානම් , බෙදලා දෙනවානම් ඒ දෙන ප්‍රමාණය කෑමට ගන්න ඕන කියලා . ඔය කතාව ඒ කාලේ තදින්ම හිතට වැදිලා තිබුණු නිසා අද වෙනකල් මම කෑම කාලා ඉවරවෙනකොට පිඟානේ ඉතුරු වෙන්නේ කන්නම බැරි දේවල් විතරයි .

මම හිතන්නේ මේ හිස් පිඟාන සමහර අයට අසාමාන්‍ය දෙයක් වෙන්න ඇති . මොකද යම් යම් වෙනත් සංස්කෘතීන් වලට අනුව කෑම පිඟානේ ටිකක් ඉතුරු කරලා තමයි නැගිටින්න ඕන . ඒවගේම බොන කෝප්පේ ටිකක් ඉතුරු කරලා තමයි තියන්න ඕන . බීම බෝතලේ බීම ටිකක් ඉතුරු වෙන්න ඕන . නැත්නම් ගතියක් නැහැ .

මේ ළඟදී දවසක් මී කිරි කෑම ගැන ෆේස්බුක් එකේ ගියා මෙන්න මේ ලිපිය .



ලංකාවේ මිනිස්සු ඉස්සර හොඳට කෑවා . ඒත් දැන් කන්නේ නැහැ . යෝගට් කෝප්පයකින් එකක සයිස් බත් ටිකකට රත්තරන් පවුමක මිල ගෙවලා ඒකෙනුත් ටිකක් මැනස් වලට කියලා ඉතුරු කරලා නැගිටලා යනවා . ඊට පස්සේ බඩගින්නේ විඳවනවා .





මේ ළඟදී දවසක ෆාමසිස්ට් කෙනෙක් එක්ක කතා කරන වෙලාවක බෙහෙත්වල තියෙන විෂ තත්වය ගැන කතාවක් ඇදිලා ආවා . ඒ වෙලාවේ මම මතක් කරා ලංකාවේ මිනිස්සු බෙහෙත් හදන සේරම අමුද්‍රව්‍ය පිට රට යවලා ඒවායින් හදන විස තියෙන පෙත්ත සල්ලි දීලා බීලා ඉක්මණට මැරෙනවා කියලා . මම කල්පනා කරන්නේ ඔය සාදික්කා , කුරුඳු , වසාවාසි , එනසාල් , කරාබුනැටි එහෙම තමන්ගේ කෑම වේලටත් එකතු කරගත්තනම් නරකද ? . ඇන්ටිඔක්සිඩන්ට් කියලා වෙන වෙන දේවල් පෙති හරහා ගත්තට ඔය දේවල්ම ශරීරයට හිතකර මාත්‍රාවෙන් මේ ආහාර ද්‍රව්‍යවල අඩංගු වෙලා තියෙනවා . වැරැද්ද තියෙන්නේ සල්ලි නිසා ඒ දේවල් විකුණනවා ඇරෙන්න තමන්ගේ පාවිච්චියට ගන්නේ නැහැ . ඉස්සර මිනිස්සු කරේ තමන්ගේ පාවිච්චියට අරගෙන ඉතුරු ටික විකුණන එක . දැන් වෙන්නේ ඒකෙ අනික් පැත්ත .
දැන් ළමයින්ට පොඩි කාලේ ඉඳලා උගන්වන්නේ සහ කන්න බොන්න දෙන්නේ එක එක තියරි අඩංගු පොත්වල සටහන් වෙලා තියෙන විදියට . මේ වෙලාවට කෙසෙල් ගෙඩියක් . මේ වෙලාවට ගස්ලබු පළුවක් . මේ වෙලාවට බත් . මේ වෙලාවට නිදාගන්න ඕන . ඔන්න ඔය වගේ ෂෙඩුල් වෙච්ච ළමයි තමයි දැන් ඉන්නේ . අඩුම තරමේ පොලව පාගන්නවත් දෙන්නේ නැහැ . අනාගෙන කන්න දෙන්නේ නැහැ . වැසිකිලිය භාවිතා කරන්න උගන්වන්නේ නැහැ . හැබැයි ශෝ එකනම් දෙයියනේ කියලා තියෙනවා .

බත් කන්න දෙන්නේ නැහැ . කෝස් පොලොස් දෙල් අල කන්න දෙන්නේ නැහැ . ඒත් සොසේජස් එක , චිකන් කෑල්ල උජාරුවෙන් කවනවා . ජාතියක් විදියට සිංහලයා මේ කොහෙද යන්නේ . ඒක තමයි අවසානයේ අහන්න තියෙන ප්‍රශ්නය .

ලිපිය අවසාන කරන්න කලින් මෙන්න මේ කතා දෙක ලියලා පූර්වාපර සන්ධි ගළපන්න මම හිතුවා .

කැම්පස් එකේදී අපිට ඉගෙන ගන්න ලැබුණු විෂයන් වලින් එක විෂයක් තියෙනවා ඔය පරිසරය සහ මිනිසා අතර සම්බන්ධය සහ රසායනික බලපෑම් කොහොමද ශරීරයට වෙන්නේ කියන යාන්ත්‍රන උගන්වන . මේක උගන්වන වෙලාවේ අපේ ප්‍රොෆෙසර් කතාව ටික ටික වෙන පැත්තකට හරවලා මෙන්න මේ කතාව කිව්වා .

" ළමයි , මම ජපානයේ විද්‍යාඥයින් පිරිසක් එක්ක පර්යේෂණයක් කරා කුකුල් මස් සම්බන්ධව . ඔය කුකුල් මස් ගන්න ඇතිකරන , කුකුලන්ට ගහන හෝමෝන් එක යම් ප්‍රමාණයකින් මිනිස්සුන්ට අහිතකර වෙනවා කියලා අපි හොයාගත්තා . ඒත් යම් යම් ප්‍රශ්න මත අපිට මේ ප්‍රතිඵල එලියට නිකුත් කරත් ඒවා ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ නැති තත්වයක් තියෙන නිසා ඒ පර්යේෂණය එහෙමම තමයි "

ඊට පස්සේ සර් කිව්වා , ළමයින්ගේ වැඩිවියට පත්වීම සම්බන්ධව . දැන් ඔය මස්වල තියෙන හෝමෝන ප්‍රමාණය යම් ප්‍රමාණයක් මිනිස්සුන්ගේ ශරීරයටත් ආහාර වේල හරහා ඇතුළු වෙනවා . පොඩි ළමයි කෑවාම ඒ ළමයින්ගේ වර්ධනය අධික වෙනවා . වයසට වඩා වර්ධනය වෙනවා . මොලය වුණත් ඒවගේ අධි ක්‍රියාකාරී වෙනවා . ඒ නිසාම ගැහැණු දරුවන් කලින්ම වැඩිවිය පත්වීම මේ කාලයේ දකින්න ලැබෙනවා . ඒත් මිනිස්සු ඒ ගැන සතුටු වෙනවා . මොකද මගේ ළමයා දැන් ලොකුයි , හොඳට වැඩ කරනවා . මොළෙත් හොඳට වර්ධනය වෙලා කියලා . පෆෝමන්ස් හොඳයි කියලා අනිත් අයට වඩා .

ඒත් මිනිස්සු හිතන්නේ නැහැ ඉලක්කමෙන් අඩුවට හිටියට මෙයාගේ ශරීරයේ යාන්ත්‍රණය අනවශ්‍ය ලෙස වෙගවත් වෙලා නිසා මෙයා ඉක්මණට වියපත් වෙනවා කියන එක . ඒක තේරුම් ගන්න තවම මිනිස්සුන්ට අත්දැකීම් මදි . ඒවගේම ඒක තේරෙනකොට පරක්කුත් වැඩි වෙයි . මේ අපරය . මම කියන්නම් ඊට පස්සේ පූර්වය කොහොමද කියලා .

බුදුහාමුදුරුවෝ කියලා තියෙනවා අනාගතය ගැන දේශනා කරන වෙලාවේදී මේ කල්පය විනාශ වෙන කාලය ආවාම මිනිස්සුන්ගේ පරමායුෂ අඩුවෙලා අඩුවෙලා යනවා කියලා . ඒත් බුදුහාමුදුරුවෝ දේශනා කරලා නැහැ කුකුළොන්ට හෝමෝන ගහලා ආයුෂ අඩු කරගන්නවා කියලා . ඒත් ප්‍රතිඵලය දේශනා කරලා තියෙනවා . කොයි යම් ආකාරයකින් හෝ අද කෘත්‍රීම සූර්යයන් නිපදවෙනවා . ඒ කියන්නේ ඉරවල් හතක් පායාවි . ඒවගේම තමයි පරමායුෂත් අඩුවෙලා . මෙන්න මේ ආකාරයට පූර්වාපර සන්ධි ගළපලා කතාව අවසානයට අරගෙන ආවා ඔන්න .

කියවලා පොඩ්ඩක් හිතලා බලන්න තමන් පොඩි කාලේ කාපු බීපු දේවල්ද තමන්ගේ ළමයට තමන් කන්න බොන්න දෙන්නේ කියලා .

මොකද , කොස් පොළොස් පළා වර්ග මුහුදු මාළු කාලා ඉංජිනේරුවෝ දොස්තරලා වෙච්ච අම්මලා තාත්තලාගේ ළමයින්ට ඒ අම්මලා තාත්තලා කන්න දෙන්නේ වහ . ඒ ළමයිනුත් ඉතින් ඉගෙන ගන්නවා . අපි හැදෙනවා , රට හදනවා කියනවා . ඒත් උන්ගේ ඇතුලාන්තය හොඳ නෑ . ඒ නිසා අනාගතයේ බිහිවෙන්නේ අධ්‍යාත්මයක් නැති කල්ලතෝනි සමාජයක් . උන් ඉක්මණට මැරෙයි . ඒ නිසා හොඳ දේවල් කන්න දෙන්න . ලංකාවේ තිබ්බ හොඳ පුරුදු නැවතත් ඇති කරන්න , ළමයින්ට ඒවා කියලා දෙන්න .


මෙන්න මේ සිංදුවත් දෙතුන් පාරක් අහලා බලන්න කවුද හරි කවුද වැරදි තමන් අද කොහෙද ඉන්නේ සහ තමන්ගේ ළමයි කොතනටද යන්නේ කියලා .

මටනම් ෂුවර් , වැඩිකල් යන්න කලින් වලපල්ලට තමයි යන්නේ කියලා .

වැරදියට හිතන්න එපා . කියලා තියෙන දේ තේරුම් ගන්න . මම කියන්නේ දරුවන්ට ලංකාවේ දේවල් කවලා පිටරට දේවල් කවන්න . මොකද ළමයින්ගේ ඇඟ පත මොලය හැදෙන කාලේ පිටරට වස කෑම නිසා ළමයි දුර්වල වෙයි . එතකොට අම්මා තාත්තාට කලින් ළමයි වල පළලටම තමයි යන්නේ .

බටහිර පරිණාමයේ කියන්නේ මිනිසාගේ පරිණාමයට කලින් ශාකය පරිණාමය වුණා කියලා සෘෂි වරුන් කියන්නේ මිනිසා කියන්නේ උඩු යටිකුරු කරපු ගහක් කියලා . හිතලා බලන්න . මම ඒක ඉදිරි ලිපියකින් පැහැදිළි කරන්නම් .

එහෙනම් ලිපිය අවසාන කරනවා .

ඔබ සැමට සමන් දෙවිඳුගේ පිහිට ලැබේවා !


Sunday, September 24, 2017

පද රචනය අනුව මම කැමතිම ගීත 10







විශ්වවිද්‍යාල ජීවිතේ ඉවරෙටම ඉවරයි . දැන් තියෙනවා කතා ගොඩක් ලියන්න . කැමතිම ලෙක්චර්ස් , කැම්පස් එක පැත්තේ වෙච්ච දේවල් වගේ ගොඩක් දේවල් තියෙනවා ලියන්න . කලිනුත් මම ලිපිවල ලියලා තියෙනවා කැම්පස් ගියාට පස්සේ අඳුරගන්න ලැබුණු හොඳ යාළුවෙක් ගැන . ඒ තමයි දනුල වික්‍රමආරච්චි . දනාගෙ පළාමල්ල වෙබ්අඩවිය කරගෙන යන්නේ ඒ දනුලම තමයි .


ලියලා තියෙන සමහර ලිපි වලට කරුණු එකතු කරගන්න මේ දනුලගෙ ගෙදර තිබුණු පරණ පොත්පත් මට උදවු වෙලා තියෙනවා . මමත් ඉඳලා හිටලා ඒ පැත්තේ ගිහින් ගත්ත පොත් දීලා තවත් පොත් ටිකක් අරගෙන එනවා . මේ විදියට අන්තිමටම මම අරගෙන ආවේ සියබස්ලකර කියන පොත සහ තවත් පොතක් . ඒක කියවලා අවසාන වෙලා කාලයක් තිස්සේ ගෙදර තිබුණා . ඔය අතරේ කොහොම හරි සාහිත්‍ය මාසයේ පොත් ගන්න බලන්නත් එක්ක වයලීනෝ ගියා කොළඹ පැත්තේ රවුමක් ඇවිදලා පොත් එකතුකරගෙන එන්න .

ඒ ගිහින් එදා ගියා දනුලගෙ ගෙදර පැත්තෙත් . කතා කර කර ඉන්නකොට දනුල වැඩියහරියක් කරන්නේ ලියන්න ඕන ලිපි වලට මාතෘකා සපයන එක . මේ ඒ වගේ මාතෘකාවක් . වෙනදා එක ගීතයක් ගැන වැල් වටාරම් ලියනවා . ඒත් මේ වගේ කෙටියෙන් ගීත විශාල ප්‍රමාණයක් නැවතත් මතක් කරන්න පුළුවන් නම් වඩාත් හොඳයි කියලා මමත් කල්පනා කරා .


මේ එහෙම මතක් කරපු ගීත දහයක් . අර්ථය අනුව මේ ලිපිය ලියන්න මම කැමතිම ගීත මතක් කරත් වැඩියෙන්ම තියෙන්නේ සංගීතය අනුව මම කැමති ගීත තමයි . ඒත් මූලිකත්වය පද රචනාවට හිමිවෙන නිසා පද රචනය අනුව මම කැමතිම ගීත දහය මොනවද කියලා ඉස්සෙල්ලම ලිව්වා සහ ඔන්න එහෙනම් මෙතැන ඉඳලා කියවගෙන යන්න ඔයාලට ආරාධනා කරනවා .


පළවෙනි රාජසිංහ රජතුමා කවුරුත් දන්නවා . ඊට පස්සේ නැවතත් රාජසිංහ කෙනෙක් රජ වෙනවා . මේ රජතුමා දෙවෙනි රාජසිංහ රජතුමා . මට මතක හැටියට දෙවෙනි රාජසිංහ රජතුමා තමයි දැන් මේ රත්නපුරයේ පවතින සබරගමුව මහ සමන් දේවාලය හදවලා තියෙන්නේ . ඒ කියන්නේ පෘතුගීසි දේවාලේ කඩලා දාලා එතන පල්ලියක් හැදුවට පස්සේ පල්ලිය කඩලා නැවතත් දේවාලය හදන්නේ දෙවෙනි රාජසිංහ රජතුමා තමයි . ආයෙත් මට මතක හැටියට ඉඟුරු දීලා මිරිස් ගත්තෙත් මේ රජතුමා තමයි . ඒ පෘතුගීසි එළවලා ලන්දේසි ගෙන්නගත්ත කතාව .

ඉතින් මේ රජතුමා තමන්ගේ ජීවිත කාලේ යම් කාල සීමාවකදී යම් උපයශීලී වෙස් මාරුවකින් වැදි කාන්තාවක් විවාහ කරගන්නවා . ඉතින් ඒ නිසාම වැදි කාන්තාව අවසානයේ රජ බිසවක් වෙනවා . ඊටත් පස්සේ රජ බිසව රජතුමාට දාව වැදි රාජ කුමාරයෙක් බිහි කරනවා . ඒ වැදි බිසව තමන්ගේ දරුවා නළවපු කවි පන්තියක් තමයි මේ පණ්ඩිත් අමරදේවයන් සංගීතවත් කරලා ගායනා කරන්නේ .

අමරදේවයන් මේ කවි පන්තිය කිසිම වෙනසක් නොකර අර්ථය සහ ධ්වනිශක්තිය ආරක්ෂා වෙන්න ගායනා කරන නිසා මම මේ ගීතයට කැමතියි . මොකද මේ ගීතයේ ආරම්භය " ම " ගණයෙන් තමයි ආරම්භ කරලා තියෙන්නේ . සුබ ගණය ගීතයේ පැවැත්ම සහ ගායකයාගේ පැවැත්ම ආරක්ෂා කරගන්න උදව් වෙලා තියෙනවා . සිතා හෝ නොසිතා අමරදේවයන් ඒ නැළවිලි ගීතය අර්ථවත් විදියටම ගායනා කරනවා සමිතා මුදුන්කොටුව මහත්මිය එක්ක . ඒ නිසා මේ ගීතයට මම කැමතියි .

චන්දෝ මා බිලිඳේ නුඹ නාඬන්
ඉන්දෝ කොමලත නිරිඳුට දාවුන්
පතර බළැති සිරි කුන්ද විදාරණ
විතර බළැති සිරිධර පංචපාලන
බාලොලි ලං ලොලි ලන්න බිලින්ඳේ...ඒ..ඒ..
නාඬන් දැන් එන්දෑ

දැන් දෙවිඳුන් මට දුන් ගරු රූපා
චන්දන කුංකුමයෙන් සැදි රූපා
රන්ගිර'ගින් පායයි මුළු දීපා
මන්මද දැන් දරු සුන්දර රූපා

පැන පැන අතු දිග සොඳ දළු කන්නා
ඉඟි බිඟි කරමින් බැම නටවන්නා
වට සිටි පැටවුන් ලඟ කැඳවන්නා
ඔන්න බිලිඳු රිලවුන් පැන යන්නා

අවර වෙන්න පෙර ගසට නගින්නා
උදා වෙන්න පළමුව හඬලන්නා
සදා පැටවු වට සාරා කන්නා
ඔන්න බිලිඳු සැවුලිඳු හඬලන්නා

පද රචනය - ජන ගීයකි
සංගීතය - පණ්ඩිත් ඩබ්.ඩී. අමරදේව
ගායනය - පණ්ඩිත් ඩබ්.ඩී. අමරදේව සමග සමිතා එරන්දතී මුදුන්කොටුව


----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

මේ ගීතය ගැන නම් කියන්න ගියොත් වයලීනොට තව මාසෙකින් රජයේ බත් කන්න වෙන්නේ . ඒ නිසා කියවලා බලන්න . අද කාලෙට වඩාත් ගැළපෙන ගීතයක් . ඒ නිසා මේ ගීතයට මම කැමතියි .


දන්සල් දොරෙහි නැත යදියෝ…
සල්පිල්වලය පුරවැසියෝ...
පන්සිල් රකිති මැරවරයෝ…
මේ කේතුමතී නුවරයි…

නොමැත ඇසක කඳුලක් නොවැටුනොත් රොඩු කැබැල්ලක්
දකිණු නොහැක ලේ බිඳුවක් නොමලොත් මකුණෙක් මදුරුවෙක්

මළ බැඳුණු ගිණි දණ්ඩේ දැල් බඳිත් මකුළු සේනා
වෙඩි හඬ අසනු රිසි දනෝ පුපුරවති අහෝ රතිඤ්ඤා
මැරුණත් මේ පුරේ - මේ මනරම් සමේ
උපදින්න මතු වාසනා

දස රද දම් හි නිති පැවතී නරපති ඇමති වඩන රුතී
සත වෙත පතල මෙත සදතී මේ කේතුමතී නුවරයි
මේ කේතුමතී නුවරයි

රැකෙයි අකුරට නීතිය
දෙයක් දේ නම් යම් සුදුස්සාටම අයිතී වී ඇත
නැත අක්‍රමිකතා වැඩේ සුහදතා සුන්දරතා සුවතා
අහෝ සැපයි සැපයි මෙපුර විසුම නම්

මැරුණත් මේ පුරේ - මේ මනරම් සමේ
උපදින්න මතු වාසනා

කියමින් නිබඳ ගී මියුරූ දකිමින් අවට රූ සොඳුරූ
සතුටින් රඟති මේ නුවරූ  මේ කේතුමතී නුවරයි
මේ කේතුමතී නුවරයි

නැත මුදලේ වටිනාකම්  බුහුමන් කරයි ශිල්ප ශාස්ත්‍රයටම
නැත පවුල්වාද, පිල් බේද, කුලවාද, දෑ වාද
නැත බදුබර, පවුල් බර ජීවන බර

මැරුණත් මේ පුරේ - මේ මනරම් සමේ
උපදින්න මතු වාසනා

දන්සල් දොරෙහි නැත යදියෝ
සල්පිල්වලය පුරවැසියෝ
පන්සිල් රකිති මැරවරයෝ
මේ කේතුමතී නුවරයි

පද රචනය  - මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න. 
සංගීතය - සරත් දසනායක.
ගායනය - නන්දා මාලනී 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

මේ ගීතය සම්බන්ධව නම් වෙනමම ලිපියක් ලියන්න සැලසුම් කරලා තියෙන්නේ . ඒ නිසා වැඩි විස්තරයක් අවශ්‍ය නැහැ කියන්න . මේ ගීතය මම අහන්න අකමැති වෙලා තිබුණු ගීතයක් . ඒත් මේ ගීතයේ අර්ථය දැනගත්තට පස්සේ සහ රාවණ රජු ගැන විපරම් කරලා විස්තර එකතුකරනකොට මේ ගීතය සහ ඒ විස්තර කොච්චර හොඳට ගැළපිලා තියෙනවද සහ එදාට වඩා මේ ගීතය අදට කොච්චර ගැළපෙනවද කියලා හිතෙනවා .

මේ ගීතය " ප්‍රභාශ්වර " කතා මාලාව ලියන්න ගත්තට පස්සේ තමයි ඇත්තටම අහන්න ගත්තේ . මේ ගීතය ඇහෙන ඇහෙන වාරයක් ගානේ මට මතක් වෙන්නේ සීගිරිය . ඉර දෙවියන්ගේ සහ සඳු දෙවියන්ගෙන් ඉපදුනු ජාතියක් වෙච්ච අපි එදා කොතනද හිටියේ සහ අද කොතනද ඉන්නේ සහ හෙට ඉන්න වෙන්නේ කොතනද කියලා මේ ගීතයේ යම් අදහසක් තියෙනවා .

ගීතයේ නිධාන කතාව නම් වෙනම කතාවක් . ඒ කතාවත් එක්ක බැලුවත් මේ ගීතයේ තියෙන්නේ බටහිර සංස්කෘතිය මගින් ලංකාවේ යම් යම් ස්ථාන විනාශ කරගෙන බටහිර කරණය කරලා සිංහල ජාතිය සහ පරිසරය නැති කරගෙන යන ආකාරය ගැන .

මේ ගීතයේ මම කැමතිම කොටසක් තියෙනවා . ඒ " ට්‍රැක්ටරේ යකඩ ගජසෙන් කුංචනාදයෙන් ඇළලුන " කියන කොටස සහ " වෑ කන්ද කපා බිම් කටු කම්බියෙන් බෙදා මේ රණ " කියන කොටස . ඒ කොටස්වල අර්ථ රසය වගේම ශබ්ධ රසයත් ගැබ් වෙලා තියෙනවා කියලා මට හිතෙනවා . ඒ නිසා මේ ගීතයට මම කැමතියි . 

බිම්බරක් සෙනග ගැවසුණු
චන්ද්‍ර සූර්යයා ඉපදුණු
ස්වර්ණ භූමියේ මනරම්
මාළිගාව කෝ..
යුද්දෙකට ඇවිත් රුපුසෙන්
සත් මුහුදු මතින් ගුවනින්
කම්බි වට කළේ මනරම්
මාළිගාව කෝ.. 

ට්‍රැක්ටරේ යකඩ ගජසෙන්
කුංචනාදයෙන් ඇළලුණ
වෘක්ෂ දේවතාවුන් බිම වැටී
පණ ගසයි
මිනී මල් පිපුණු සීතල
නිම්න භූමියේ ඇටකටු
සතර රියන් කඩ අහිමිව
විලාපය නඟයි..විලාපය නඟයි..!

බිම්බරක් සෙනග...

කැලෑ මල් පිපී රතු තොල්වලින්
කෑ ගසා ඉල්ලන
ජාතියේ නිධානය
රන් රුවන් කරඩු කොයි..
වෑකන්ද කඩා බිම් කටු
කම්බියෙන් බෙදා මේ රණ
බිමේ හිස ගසා දමනා 
කඩුව බිම දමවු...කඩුව බිම දමවු...!

බිම්බරක් සෙනග...

ගායනය : ගුණදාස කපුගේ
පද රචනය : රත්න ශ්‍රී විජේසිංහ
සංගීතය : ගුණදාස කපුගේ


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

සංගීතයෙන් ඈත් වීම කියන දේ ගැන හිතේ යම් සතුටක් තියෙනවා දුකක් තියෙනවා සහ ඔය දෙකම මිශ්‍ර වෙලා අමුතුම මෙව්වා එකක් තියෙනවා . ඒ වෙනුවෙන් හූමිටි තියන ගීතයක් තමයි මේ ගීතය . හැබැයි මේ ගීතයේ කියවෙන්නේ සංගීතය කියන දේ නෙවෙයි . නර්තනය කරන සහ නර්තනයෙන් ජීවිකාව ගෙනියන අයට තමන්ගේ අග හිඟ කම් සහ ඒවා වහගන්න කරන්න වෙන දේවල් ගැන තමයි මේකෙන් කියවෙන්නේ .

මේ ගීතයේ මම කැමතිම කොටස රඟ බිමෙන් බහින විට ගෙයි සන්තකව ඇති නළල් පට මාල හත් පට සින්න වී ඇති කියන කොටස . ගීතයේ සම්පූර්ණ අර්ථය ඒ පද පේලි කීපයෙන් දෙනවා කියලා තමයි මට දැනෙන්නේ . ඒවගේම තමයි නර්තනය අරමුණු කරගෙන මේ ගීතය ලිව්වත් සකල කළා ශිල්පයන්ගේම ශිල්පීන්ට අත්වෙන්න පුළුවන් යම් ඉරණමක් ගැන මේ ගීතයෙන් කියවෙනවා . ඒ නිසා මේ ගීතයට මම කැමතියි .


කිරුළ මුතු ලිහී සර සර හඬින් වැගිරෙනා
සුළු මැදුම් දෙතිත පැටලී ගිගිරි වැලපෙනා
නටනවා නොවෙයි වැහැරුණු දෙපා වෙව්ලනා
තන තන තාන තම් දෙනා
තන තන තාන තම් දෙනා

දිලිසෙනා සේම කරලිය දිලෙන්නේ නැති
වන්නමක් සේම සුමිහිරි තානමක් නැති
සකියණි ගිරෙන් ගිරට පැන යන්නට
ජීවිතෙන් බැරි
සකියණි ගිරෙන් ගිරට පැන යන්නට
ජීවිතෙන් බැරි

රඟ බිමෙන් බහින විට ගෙයි සන්තකව ඇති
නළල් පට මාල හත් පට සින්න වී ඇති
සකියණි රිදී කාසි සොලවන්නට
බෙර පදය මදි
සකියණි රිදී කාසි සොලවන්නට
බෙර පදය මදි


ගායනය - ජානක වික්‍රමසිංහ
සංගීතය - එච්.එම්.ජයවර්ධන
පද - රත්න ශ්‍රී විජේසිංහ


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

මේ ගීතය ජීවිතේ අමතක වෙන්නේ නැති අවස්ථාවකදී අහන්න ලැබුණු ගීතයක් . ජයවර්ධනපුර විශ්වවිද්‍යාලයේදී අහන්න ලැබුණු පළවෙනි ගීතය මේක . කැම්පස් ගිය අපිට සතියක ඔරියන්ටේෂන් ප්‍රෝග්‍රෑම් එකක් තිබුණා . ඒකෙදී මුල දවසක දේශනයකට ආවා ජයවර්ධනපුර විශ්වවිද්‍යාලයේ කළමනාකරණ සහ වාණිජ විද්‍යා පීඨයේ ව්‍යවසායකත්වය පිළිබඳව මහාචාර්යවරයෙක් . එතුමාගේ දේශනය මම හිතනවා ඒ වෙනකල් ඉදිරි සැලසුම් පිළිබඳව මගේ තිබුණු අදහස් වෙනස් වෙලා ජීවිතේ ගමන් කරපු පාර වෙනස් කරා කියලා .

ඒ දේශනය අතරේ මේ ගීතය වාදනය කරලා අපිට තේරුම එක්ක අහගෙන ඉන්න කියලා එතුමා කිව්වා . අපිත් ඉතින් අහගෙන හිටියා . ගී පද ස්ක්‍රීන් එකක දාලා තිබුණා අපිට බලන්න . ඒ බලාගෙන සංගීතයත් එක්ක ගීතයේ තේරුම ඔලුවට ගියේ එදා තමයි . අද කාලේ මේ වගේ මිනිස්සු නිහඬයි කියලා තමයි මම හිතන්නේ . ඒ නිසා මේ ගීතයට මම කැමතියි .


වන සිවුපාවුන් වැනි මිනිසුන් මැද
දෙවි දොවතාවුන් වැනි මිනිසුන් ඇත
ඒ දේවතාවන් දිව්‍යාංගනාවන්
මනු ලෝ තලයේ වාසනාවන්

වල්මත් වූවන් දැක මහ වන මැද
යායුතු මාවත පෙන්වා
ඒ දෙස බලමින් සැනසෙන මිනිසුන්
ඉටු දෙවියන් ලොව සිටිනා

කදුළු සලන්නන් කදුළින් ගොඩගෙන
මුවගේ හසරල් රදවා
තුටු කදුළීන් නෙතු සරසන දෙවියන්
පුදදෙමු දෙවොලට කැදවා

ගී පද - සුනිල් ආරියරත්න 
තනුව - රෝහණ වීරසිංහ
ගායනය - චන්ද්‍රලේඛා පෙරේරා 



--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

මේ ගීතයට කැමති මොකද කියලා කියන්න බෑ . ඒ නිසා මේ ගීතයට මම කැමතියි .

වස්සානේ සිනා සලයි සිහිනයක් වගේ
ගම්මානේ මිහිර දැනෙයි අරුමයක් වගේ
ඈත දුර ගෙවා ආයේ වඩිනවා
ඈත දුර ගෙවා ආයේ වඩිනවා
ගී පද කී මට මාල ගිරා

පන් ගසකින් තලන්නම්
කෙහෙ රොද ඇද දුවන්නම්
දෑතේ වෙලී නටන්නම්
නෝක්කාඩු කියන්නම්
බොරු තරහක් අරගෙන මා දිහා බලනවාද
සාවියක වගේ ගුලි වී තුරුලෙ නිදන තුරුම
ගී පද කී මට මාල ගිරා

නින්දා ගිණි නිවේවි
මාල හතක් දිලේවී
කිරි සුවඳින් පිරේවි
නැවුම් කවක් ගෙතේවී
සිදාදියට සිත කැන්දා යළිදු නොයනවාද
ගම් දොරකඩ මා නවතා දෙවා කඳුළු සිතට
ගී පද කී මට මාල ගිරා


ගායනය - මාලනි බුලත්සිංහල
සංගීතය - කසුන් කල්හාර
ගී පද - විදුර ඩයස් 


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

මේ ගීතය නම් බෝඩිමේ ඉන්න කාලේ නිතරම මතක්වෙන ගීතයක් . අපේ බෝඩිම තිබ්බ පාර දෙල්කඳට යන අතුරු පාරක් එක්ක සම්බන්ධ වෙලා තියෙනවා . ඒ නිසා සමහර වෙලාවට වාහන දුම් , සද්දේ , වගේ දේවල් වලින් පිරිලා තිබුණා . ඊට පස්සේ කොහොම හරි බෝඩිමේ පිටිපස්සේ තියෙන වෙන කාමරයකට මාරු වෙනකල්ම මේ ගීතය මතක් වෙන වෙලාවල් නිතරම තිබුණා . ඒ නිසා මේ ගීතයට මම කැමතියි .


දුරු කතර ගෙවාගෙන 
මං නොකියම ආවට
මට සමාවෙයන් බණ්ඩර මැණිකේ
අර බලන්න අර පුරහඳ අහසේ 

දුම් වලාකුළේ තරුකැට හැංගිලා
ඇස් කොණින් බලා මට ඉඟි බිඟි කළා
මට ඉන්නට බැහැ කොළොම්තොටට වෙලා
උඹෙ කතා කරන දෑස මතක් වෙලා

මහ මැදුරු උඩින් පුරහඳ පායලා
උඹෙ මුහුණ පෙනුණි මුළු අහසම පුරා
ඒ සෙනෙහෙවන්ත කමට වහන් වෙලා
මට ගමට ඇවිත් ඉන්නට බැරිවුණා

පද රචනය: රත්න ශ්‍රී විජේසිංහ
සංගීතය: එච් එම් ජයවර්ධන
ගායනය: කරුණාරත්න දිවුල්ගනේ

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

මේ ගීතයේ සංගීතයටත් කැමතියි . ඒවගේම ගීතයේ ලියවිලා තියෙන ව්‍යංගාර්ථ වලට මම වඩාත් කැමතියි . ගීතයේ අන්තරා කොටස් දෙකේම තියෙනවා ව්‍යංගයෙන් කියන දේවල් . ඒවා අහනකොට සමහර වෙලාවට හිතෙනවා සිංහල තරම එකම අදහස වෙනස් වෙනස් විදියට කියන්න පුළුවන් භාෂාවක් ලෝකයේ කොහෙවත් නැහැ නේද කියලා .

චන්ද්‍ර මණ්ඩලේ සැතපුණ පුංචි සාවියේ..
මන්ද කියාපන් නොකියා හැංගිලා ගියේ..
පාන නිවුන සේ පාළුයි ලැයින් කාමරේ..
මන්ද නුඹ ගියේ කියපන් පුංචි සාවියේ..

ලාභ රත්තරන් දිලිසෙන පාළු වීදියේ..
ගෑනු ළමයි පියාඹලා ඉස්සරත් ගියේ..
උන්ට සෙයිලමේ මඟතොට පාර වැරදුණේ..
අන්න ඒ නිසයි මට දුක රත්තරන් දුවේ..

මාල බැඳන් සුදු යකඩෙන් රෝස මල් වනේ..
මාල ගිරව් ගේ දොරකඩ සිංදු කිව් වෙලේ..
හීනෙනුත් හිතුනෙ නෑ මට මොකද කාරණේ..
පාර මතකනම් තාමත් ගේ ලඟයි දුවේ..

ගායනය : සුනිල් එදිරිසිංහ
පද රචනය ‍: රත්න ශ්‍රී විජේසිංහ
සංගීතය : රෝහණ වීරසිංහ


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

මේ ගීතයත් ව්‍යංගාර්ථයෙන් යමක් කියන ගීතයක් . මට මතකයි රත්න ශ්‍රී මහත්මයා අදහස් දක්වලා තියෙනවා මේ ගීතය ගැන ; මේ ගීතය ලියවුණු කාලයේ එතුමාට මේ ගීතය රචනා කිරීම සම්බන්ධව දෝෂාරෝපණත් එල්ල වුණා කියලා . මොකද එක පාරටම තොල්පෙති කියලා පටන් ගත්තම හිතට එන්නේ වෙන අදහසක් නිසා . ඒත් මේ ගීතයෙන් කියවෙන්නේ සේපාලිකා මලේ තැඹිලි පාට නටුව ගැන කියලා ටිකක් වෙලා හිතලා බලනකොට තේරුම ගැන පුළුවන් . ඒ නිසා මේ ගීතයට මම කැමතියි .


තොල් පෙති විතරක් 
පළමු හාදුවෙන් තෙමන්න
සේපාලික මලකට
රෑ තනියම හිනාවෙන්න
පුරහඳ එක්ක එන්න නිල් අහසට......

විරහී හදවත් සඳුන් උලා
සිහිලැල් කොට
නෙතු වියන් අගට පළඳා සුදු
මුතුලැල් පොට
පුරහඳ එක්ක එන්න නිල් අහසට.....

කටු කම්බි පවුරු පදනම්
නොපෙනී සදහට
එක යායක් වෙයි මුළු ලෝකය
හඳ එළියට
පුරහඳ එක්ක එන්න නිල් අහසට....

පද - රත්න ශ්‍රී විජේසිංහ
සංගීතය - රෝහණ වීරසිංහ
ගායනය - සශිකා නිසංසලා


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

මේ ගීතය අහනකොටම මට මතක් වෙන්නේ ආයුර්වේදය . ඒත් මේ ගීතයේ කියවෙන්නේ ආයුර්වේදය නෙවෙයි . බුදුන් වහන්සේ දේශනා කරන ලද ගාථාවක් . ඒ ගාථාවේ මුල් පද තුන තමයි මේ විස්තර කරන්නේ .

“ආරෝග්‍යා පරමා ලාභා - සන්තුට්ඨි පරමං ධනං
විස්වාසා පරමා ඥාති - නිබ්බානං පරමං සුඛං”

ඒ නිසා මේ ගීතයට මම කැමතියි .

රජෙකු වුණත් - ගිලන් වෙලා
එක්තැන් වුණ දා
කියනවාට සැකයක් නෑ
නිරොග සැප හැර සැපයක් ලොවේ කොයින්දා...

ඉසුරු සමග - හාද වෙලා
නොසතුට ආදා
දැනෙනවාට සැකයක් නෑ
සතුට තරම් වෙන ධනයක් ලොවේ කොයින්දා...

බැරිවුණ දා - නෑදෑයින්
අතහැර ගිය දා
හිතෙනවාට සැකයක් නෑ
විශ්වාසය හැර නෑයෙක් ලොවේ කොයින්දා.....

පද රචනය: මහින්ද දිසානායක
සංගීතය: රෝහණ වීරසිංහ
ගායනය: සුනිල් එදිරිසිංහ















එහෙනම් තවත් ලිපියකින් හමුවෙමු .

ඔබ සැමට සමන් දෙවිඳුගේ පිහිට ලැබේවා !

Saturday, September 16, 2017

සිරිමා බෝ සාමිනි මම පිරිමි පුතෙක් පැතුවා !







කාලො යංතෙ මහා වීර
උප්පජ්ජ මාතු කුච්චියං
සදෙවකං තාර යංතො
බුජ්ජස්සු අමතං පදං

“ මහා වීරයන් වහන්ස, දෙවි මිනිසුන්ට අනුකම්පාවෙන් ලොව්තුරා බුදුවීමට මව්කුස ඉපදීමට කාලයයි ”


බුදුන් වහන්සේගේ උත්පත්තිය පිළිබඳව යම් කථිකාවකින් අද ගීතය ගැන ලියන්න ආරම්භ කරන්න හිතාගෙන තමයි මේ පූර්විකාව ලිවීම ආරම්භ කරන්නේ . පාරමිතා සම්පූර්ණ කිරීමට පසුව බුදුන් වහන්සේ තුසිත දිව්‍ය ලෝකයේ ඉපදිලා වැඩ ඉන්න කාලයේ දෙවියන් ලෝකය දිහා බලලා කල්පනා කරනවා දැන් බෝසත් දිව්‍ය පුත්‍රයාට මනුස්ස ලෝකයේ ඉපදෙන්න කාලය හරි කියලා . එහෙම හිතලා උඩින් කියලා තියෙන පාලි වාක්‍යයට අනුව සන්තුසිත දිව්‍යරාජයාණන්ට ආරාධනා කරනවා මහා වීරයාණෙනි මවුකුස පිළිසිඳගන්න කියලා . 

ඊට පස්සේ තමයි බෝසත් දිව්‍ය පුත්‍රයා පංච මහා විලොකනය , ඒ කියන්නේ පස් මහ බැලුම් බලලා හරි කාලයේ හරි තැන නියම අම්මාගේ කුසේ නියම පවුලක උත්පත්තිය ලබන්න මවු කුස පිළිසිඳ ගන්නේ . ඉපදීමක් වෙනුවෙන් බෞද්ධ සාහිත්‍යයේ කියවෙන පළවෙනි ආරාධනාව තමයි මේ . ඊට පස්සේ යම් යම් තැන් වල මේවගේ ඉපදීම් සඳහා ආරාධනා කිරීම් සහ ඉපදීම් ගැන කතා විශාල ප්‍රමාණයක් සඳහන් වෙනවා . විශේෂයෙන්ම විමානවත්තු පේතවත්ථු වගේ කතා වල ඉපදීම් ගැනම තමයි කතා කෙරෙන්නේ . අසූ මහා ශ්‍රාවකයන් වහන්සේලාගේ උත්පත්ති කතා පිළිබඳවත් බෞද්ධ සාහිත්‍යයේ විශාල වශයෙන් විස්තර කිරීම් තියෙනවා . 

නාරද මහා සෘෂි වරයා තමයි ලොව පහළ වෙච්ච මහා සෘෂි වරයා විදියට හඳුන්වන්නේ . එතුමාගේ ගෝල බාල සෘෂිවරයින් දවසක් කතාවෙනවා අනාගතයේ ඉපදෙන මිනිසුන් වෙනුවෙන් යම් දෙයක් කරන්න ඕන කියලා . ඒ වෙලාවේ නාරද මහාසෘෂි වරයා කියනවා අනාගතයේ ඉපදෙන අයගේ ජීවිත කතාව සෘෂි ඇසින් බලලා ලියලා තියන්න පුළුවන් නම් වඩාත් හොඳයි කියලා . 

ඒ අනුව යමින් ඒ සෘෂිවරුන් පිරිස නාඩි වාක්‍ය විදියට හඳුන්වන යම් සවිස්තරාත්මක තල් පත්තිරු සටහන් ලියලා එකතුවක් විදියට පවත්වලා තියෙනවා අනාගතය වෙනුවෙන් . මේ නාඩි වාක්‍ය අදටත් පවතිනවා . බුදුන් වහන්සේගේ ජන්මය සම්බන්ධව නාඩි වාක්‍ය ලිවීම්වල සටහන් වෙලා තියෙනවා කියලා බලංගොඩ ආනන්ද මෛත්‍රීය මහා නායක හිමියන් විසින් එක අවස්ථාවක කියලා තියෙනවා . 





කාක බුජන්දර මහා සෘෂි වරයාගේ නාඩි වාක්‍ය එකතුවේ ආනන්ද මෛත්‍රීය හිමිගේ ජීවිත කතාව තිබිලා තියෙනවා . ඒ වෙලාවේ ආනන්ද මෛත්‍රීය හිමි අහලා තියෙනවා ඒ නාඩි වාක්‍ය කියන කෙනාගෙන් මම මෙතනට ආවේ ඇයි කියලා කියන්න පුලුවන්ද කියලා . ඒ වෙලාවේ නාඩිවාක්‍යය අනුව ඒ කෙනා කියලා තියෙනවා බුදුන් වහන්සේගේ ජන්ම පත්‍රය සොයන්න තමයි ඔබ වහන්සේ මෙතනට ඇවිත් තියෙන්නේ කියලා . ඇත්තටම ආනන්ද මෛත්‍රීය හිමියන් ඉන්දියාවේ වැඩලා තියෙන්නෙත් ඒ වෙනුවෙන් තමයි . 

ඒ අනුව යමින් ආනන්ද මෛත්‍රීය මහා නායක හිමියන් " මය " කියන සෘෂි වරයෙකුගේ නාඩි වාක්‍ය එකතුවේ තිබුණු බුදුන් වහන්සේගේ නාඩි වාක්‍ය අනුව බුදුන් වහන්සේගේ උත්පත්තිය වෙන තැන , උත්පත්තිය සිදුවෙන කාලය නැකත සහ කේන්දරේ ග්‍රහ පිහිටීම් පවා විස්තර කරලා තියෙනවා . බුදු උපතටත් සැලකියයුතු කාලයකට කලින් මේ දේවල් ලියවිලා තියෙන්නේ කියලා තමයි පිළිගන්නේ . ඒවගේම අනාගතයේ උපදින අයගේ ජීවිතයත් මේ වගේ නාඩි වාක්‍ය වල ලියවිලා තියෙනවා කියලා කියනවා .

මේ කතාව මම අද මතක් කරේ උත්පත්තියක් වෙනුවෙන් ආරාධනා කිරීම සම්බන්ධව වැඩි යමක් මේ ගීතයේ තේරුම හරහා කියලා දෙන්න ඕන නිසා . 

ලංකාව බෞද්ධ රටක් . තවමත් ලංකාවේ බෞද්ධ සංස්කෘතිය විනාශ වෙලා නැහැ . ආරක්ෂා කරගෙන වර්ධනය කරගන්නවානම් තවමත් කාලය තියෙනවා . ඒත් කල්ලතෝනින් බහුල මේ සමාජයේ යම් යම් පාර්ශව වල නෝන්ජල් ප්‍රතිපත්ති නිසා සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය අනුව සිදුවෙන දේවල් යම් යම් ආකාරයකට විනාශ වෙලා තියෙනවා සහ උපහාසයට ලක්වෙලා තියෙනවා . අවුරුදු දෙදහස් පන්සියයකට අධික කාලයක් පැවතගෙන ආව සිරිත් විරිත් විවේචනයට ලක්වෙලා තියෙනවා . ප්‍රතිඵල ගැන නොහිතා ඒවා විවේචනය කරනවා .





ශ්‍රී මහා බෝධිය කියන්නේ ගහක් . ගහකින් යමක් ඉල්ලනවා කියන එක කාටත් විහිළුවක් තමයි . ඒවගේම තමයි දළදාව කියන්නෙත් බුදුන් වහන්සේගේ අස්ථි කොටසක් . අස්ථි කොටසකින් යමක් ඉල්ලනවා කියන්නෙත් විහිළුවක්ම තමයි . ඒත් ඒ දේවල් එක්ක ඉන්න තවත් අය ඉන්නවා කියලා අපි අමතක කරන්න හොඳ නැහැ . 

ධාතු පරිනිර්වාණය වෙන්නේ කවදාද , ඒ දවස වෙනකල් දෙවියන් මේ දේවල් එක්ක වැඩ ඉන්නවා කියන එක බෞද්ධ සාහිත්‍යයේ පැහැදිළිවම සඳහන් වෙලා තියෙනවා . බුදුන් වහන්සේ පිරිනිවන් මංචකයේ දෙවියන්ට දේශනා කරලා තියෙනවා ලංකාවේ බෞද්ධ සංස්කෘතිය ආරක්ෂා කරන්න කියලා . ඒවා බොරු සහ හුදෙක් මවාගත්ත දේවල් කියලා කෙනෙක් කියනවානම් එයාත් රහත් වෙච්ච කෙනෙක්වත් වෙන්න ඕන අනිවාර්යයෙන්ම .

මොකද අද බුදු දහම විනාශ වෙන්න වැඩියෙන්ම බලපාලා තියෙන්නේ යම් එක විෂයක් සම්බන්ධව වැඩියෙන් අධ්‍යනය කරාට පස්සේ මම තමයි ඇත්ත දන්නේ අනිත් දේවල් සේරම ඒ ඇත්ත හරහා විවේචනය කරන්න පුළුවන් කියලා හිතාගෙන ඉන්න මිනිස්සු නිසා . අඩුම තරමේ ත්‍රිපිටකයේ කොටස් තුනවත් දන්නේ නැති අය සමහර වෙලාවට බුද්ධාගම ගැන ලොකු ලොකු කතන්දර කියනවා . බුදුන් වහන්සේ දේශනා කරා වගේම බුදු දහම තුලින්ම බුදු දහම විනාශ වීම දැන් ආරම්භ වෙලා තියෙන්නේ ඒවගේ අය නිසා . තම තම නැණ පමණින් විවේචනය කරලා අලුත් සංකල්ප ආරම්භ කරන නිසා . 

අනිත් කාරණාව තමයි මේ කිව්ව ස්ථාන වල ඈත අතීතයේ ඉඳලා ලොකු ලොකු පුද පූජා පවත්වනවා . ඒ නිසා ඒ ඒ ස්ථාන වලට දෙවි වරු වැඩි වැඩියෙන් ඇවිත් අරක් ගන්නවා . මොකද දෙවියන්ට පිං ඕන . පුද පූජා වලට වඩා දෙවියන්ට ඕන පිං . දෙවියෝ පලතුරු නෙවෙයි කන්නේ . දෙවියන්ට ඕන පිං .

ශ්‍රී මහා බෝධියට , දළදා වහන්සේට පුද පූජා පවත්වන මිනිස්සු ඒ වෙලාවේම දෙවියන්ට පිං දීලා තමයි ඒ ස්ථාන වලින් ඉවත් වෙන්නේ . ඒ නිසා දෙවියන් ඒ ඒ තැන්වලට වැඩියෙන් එක්රැස් වෙලා ඉන්නේ පිං ගන්න බලාපොරොත්තුවෙන් . 

දෙවියන්ගේ වුණත් ආයුෂ කාලය අවසාන වෙන වෙලාවල් එනවා . ඒ වෙලාවල් වලදී මනුස්ස ලෝකයේ ඉපදෙන්න පිං තියෙන සහ ඉපදෙන්න බලාපොරොත්තු වෙන දෙවි වරු , තමන්ට පිං දහම් කරගන්න පුළුවන් පවුල් වල ඉපදෙන්න බලාගෙන ඉන්නවා . ඒ වගේ වෙලාවල් වලදී ඒවගේ දෙවිවරුන් ඉන්නා ස්ථානයකදී දෙවියන්ට භාර වෙනවානම් සහ ආරාධනා කරනවානම් සහ ප්‍රාර්ථනා කරනවානම් සහ පිරිත් සජ්ඣායනා කරනවානම් තමන්ගේ දරුවෙක් වෙලා ඉපදෙන්න කියලා ඒ ආරාධනය සහ ප්‍රාර්ථනාව ගැන දෙවියෝ හිතලා බලනවා . 





ඒ නිසා තමයි අනාදිමත් කාලයක ඉඳලා ලංකාවේ සිංහල බෞද්ධ මිනිස්සු පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ තමන්ට දරු ඵල ප්‍රමාද වෙනකොට ශ්‍රී මහා බෝධියට හෝ දළදා වහන්සේට භාර වෙලා දරුවෙක් ලබා දෙන්න කියලා ඉල්ලන්න . මිනිස්සු දන්නේ නැති කමට ඒ දේවල් වලින් දරුවෙක් ඉල්ලුවට ඇත්තටම දරුවෙක් දෙන්නේ ඒ දේවල් වලින් නෙවෙයි . ඒ දේවල් වල ආරක්ෂාවට අරක් ගත්ත දෙවි වරුන්ගෙන් චුත වෙන්න ආසන්න දෙවි කෙනෙක් ඒ ආරාධනාව පිළිගෙන නුදුරු කාලයේ ඇතිවෙන කළලයට විඥ්ඥානයක් විදියට ඇවිත් දරුවෙක් විදියට ඉපදෙනවා . 

ඒ විශ්වාසය තහවුරු කරන්න තමයි මම මුලින්ම බුදුන්වහන්සේගේ උත්පත්තිය ගැන විස්තර කරේ . දෙවියන් ඒ ආරාධනාව කරාට පස්සේ තමයි සන්තුසිත දිව්‍යරාජයා මවුකුස පිලිසිඳින්න තියෙන අවස්ථාව ගැන බලලා ඒ වෙනුවෙන් දිව්‍ය ලෝකයෙන් චුත වුණේ . 

අද කාලේ එහෙම වෙන්න තියෙන ඉඩ අඩුයි . මොකද මේ ගතවෙන කාලයේ මිනිස්සුන්ගේ ආධ්‍යාත්මය දුර්වලයි . ලෞකික තත්වය තමයි වර්ධනය වෙලා තියෙන්නේ . ඒ නිසා දෙවියන් වගේ පාරභෞතික ශක්තීන් මිනිස්සුන්ට ළං වෙනවා අඩුයි . ඒත් ඒ දේවල් කරගන්න පුළුවන් විදි නැත්තෙමත් නැතුව නෙවෙයි . 

ශ්‍රී මහා බෝධිය , දළදා මාළිගාව වගේ තැන් වලදී ධම්මචක්ක සූත්‍රය සජ්ඣායනා කරන්න පුළුවන් නම් , දෙවියන්ට පිං දහම් අනුමෝදන් කරන්න පුළුවන් නම් දෙවියෝ සතුටු සිත් ඇත්තන් බවට පත්වෙලා දරුඵල අහිමි අයට දරුවන් වෙලා උපදින්න බැරි කමක් නැහැ . ඒකට වැඩියෙන්ම අවශ්‍ය වෙන්නේ ධාර්මික වීම තමයි . ධාර්මික මිනිස්සු ළඟ ඉපදුනාම පිං දහම් කරගන්න ලේසියි . ඒ නිසා දෙවියන් කැමතියි ඒ වගේ අය ළඟ ඉපදෙන්න .

ඒ නිසා ළමයි ඕන කියලා භාර වෙන අය කල්පනා කරන්න ඕන මුලින්ම තමන් ධාර්මික වෙලා ඉන්න ඕන කියලා . මිනිස්සු හිතාගෙන ඉන්නේ ප්‍රතිපත්තිය විතරක් ඇති කියලා . ඒත් ප්‍රතිපත්තිය රැකලා ආමිසය අතෑරලා ඉන්නවානම් ඒකෙන් තමන්ට පිං දහම් කරන්න තියෙන අවස්ථාවන් මගහැරිලා තියෙනවා කියලා තමයි මට නම් කියන්න පුළුවන් . 

ශ්‍රී මහා බෝධීන් වහන්සේ ගැන කියනකොට තවත් කතාවක් මතක් වුණා . 

කළුදේවතා බණ්ඩාර දෙවියන් ගැනත් මතක් කරන්නම ඕන ගීතයට එන්න කලින් . ශ්‍රී මහා බෝධීන් වහන්සේ ආරක්ෂා කරන්න වැඩ ඉන්න දේවතාවා විදියට තමයි කළු දේවතා බණ්ඩාර දෙවියන් හඳුන්වන්නේ . කළුදේවතා බණ්ඩාර දේව සමාගමේ දෙවි වරුන් ලංකාවේ අනෙක් බෝධීන් වහන්සේලාට අධිගෘහතව වැඩ ඉන්නවා කියලා මතයක් තියෙනවා . ඒත් කළුදේවතා බණ්ඩාර දෙවියන් නම් වැඩ ඉන්නේ ශ්‍රී මහා බෝධීන් වහන්සේ ආශ්‍රිතවම තමයි .





මොකද කළුදේවතා බණ්ඩාර දෙවියන් වයස 21 ඉඳලා වයස 81 වෙනකල්ම ශ්‍රී මහා බෝධියට ආරක්ෂාව සපයලා තමයි මිය ගියාට පස්සේ කළුදේවතා බණ්ඩාර දෙවියන් බවට පත්වුනා කියලා කියන්නේ . දේවානම් පියතිස්ස රජතුමා මේ කළුබණ්ඩාරව බෝධියේ ආරක්ෂාවට පත් කරා කියලා පිළිගැනීමක් ඉස්සර ඉඳලාම තියෙනවා . මේ කළු දේවතා බණ්ඩාර දෙවියන් සතුට්‍රු කිරීමක් විදියට තමයි බෝධීන් වහන්සේට කිරි ආහාර පූජා කරනවා කියලා කරන්නේ .

දරුවන් ප්‍රාර්ථනා කරන අයට භාර වෙන්න කියලා කේන්දර පරීක්ෂා කරලා මමනම් කියන්නේ ශ්‍රී මහා බෝධියට කිරිබත් පූජා කරනවා කියලා භාර වෙන්න කියලා . ඒ කිරිබත් හදන්න ඕන යම් විදියක් තියෙනවා . ඒ විදියට කිරිබත් හදලා පූජා කරනවා කියලා භාර වෙනවානම් තමයි වඩාත් හොඳ . මොකද කිරිබත් සහ කිරිදොදොල් / හාල් කිරි / කිරියා කියන ආහාර දෙවියන් වෙනුවෙන් වෙන් වුණ ආහාර වර්ග විදියට හඳුන්වනවා . දෙවියන් ඒ ආහාරවල තියෙන ජීව ශක්තිය ලබාගන්නවා වගේම තමයි ඒ ආහාර වලට තමන්ගේ දේවානුභාවයෙන් යම් ශක්තියක් එකතු කරනවා කියලා පිළිගැනෙනවා .

ගීතයේ තේරුමට එන්න කලින්ම පොදුවේ ගීතය ගැන මෙහෙම විවේචනයක් තියෙනවා . මේ ගීතයේ කියවෙන්නේ අම්මා කෙනෙක් දරුවෙක් ප්‍රාර්ථනා කිරීමක් සම්බන්ධව . ඒත් හරිනම් දරුවෙක් ලැබෙන්න කියලා ප්‍රාර්ථනා කරන්න සහ භාර වීම් වෙන්න ඕන අම්මා නෙවෙයි තාත්තා . මොකද පවුලේ නමේ ඉඳලා තාත්තාගේ දේවල් තමයි දරුවෙක් ඉදිරියට අරගෙන යන්නේ .

මනුස්සයෙක් සම්පූර්ණ වෙන්න ඕන නම් ගහක් හිටවලා පොතක් ලියලා පුතෙක් හදන්න ඕන කියලා කතාවක් තියෙනවා . නැත්නම් තමන්ගේ පෙළපත් ඉදිරියට යන්නේ නැහැ , එක පරපුරකින් නවතිනවා . මේ නිසාම ජ්‍යෝතිෂ විද්‍යාවේ සහ යම් යම් වෙදකම් වලින් පිරිමි දරුවන් උපද්දවා ගැනීම සම්බන්ධව යම් යම් ඉගැන්වීම් කෙරිලා තියෙනවා . ඒවගේම තමයි රජෙක් නම් අනිවාර්යයෙන්ම දරුවෙක් හදාගන්න ඕන රජකම භාර දෙන්න . එහෙනම් රජතුමා තමයි දරුවෙක් ලබාදෙන්න කියලා දෙවියන්ගෙන් ඉල්ලා හිටින්නේ සහ දෙවියන්ට ආරාධනා කරන්නේ .





ඒත් අද ඒ ක්‍රියාවලියේ යම් පරස්පර වීමක් වෙලා තියෙනවා . දරුවෙක් බලාපොරොත්තු වෙන දෙන්නෙක් නම් වැඩි වගකීම පවරන්නේ බිරිඳට . දරුවෙක් ඉපදෙන්නේ නැත්නම් නැන්දම්මාගේ ඉඳලා හත්මුතු පරම්පරාවම වපර ඇහෙන් බලන්නේ විවාහක යුවලෙන් බිරිඳගෙ පැත්ත . මොකද පිරිමියා සර්ව සම්පූර්ණ තත්වයක ඉන්නවා කියලා තමයි විශ්වාස කරන්නේ .

ඒත් ජ්‍යෝතිෂ විද්‍යාවේදී ගැහැණියකගේ ජන්මපත්‍රයේ බලවත් වීමට වඩා පිරිමියාගේ ජන්ම පත්‍රයේ බලවත් වීම තමයි වැදගත් විදියට සලකන්නේ . ඒ කතාවෙන් වැරදි අදහසක් ඇතිකරගන්න එපා ගැහැණියකගේ බලවත් වීමක් අවශ්‍ය වෙන්නේ නැහැ කියලා . ඒ බලවත් වීමත් අවශ්‍ය වෙනවා . ඒත් ප්‍රධාන වෙන්නේ පිරිමියාගේ බලවත් වීම .

පිරිමියාගේ කේන්ද්‍ර සටහනක පුත්‍ර කාරක ගුරු ග්‍රහයාගේ බලවත් වීම , පස්වැන්න අධිපති , හත් වන්න අධිපති සහ එකොළොස් වන්න අධිපති වරුන් සහ ඒ ඒ ඒ අධිපති වරුන්ගේ බල දුබලතා ග්‍රහ දෘෂ්ටි වැටීම් යෝග කාරක වීම් නොවීම් වගේ විශාල පරාසයක පැතිරුණු කරුණු කාරණා ගොන්නක් මේ වෙනුවෙන් අදාළ වෙනවා .

ගීතයේ කියන තවත් එක දෙයක් ගැන කියලා ගීතයට එන්නම් . අද කාලේ නැන්දම්මලාට වැඩියෙන්ම ඕන වෙන්නේ තමන්ගේ පුතාට පිරිමි ළමයෙක් උපද්දවා ගන්න . ගැහැණු දරුවන් ඉපදෙනවා නම් ඒ ලේලිට කෙලින්ම දෝෂාරෝපණ කරනවා හෝ ඊට වඩා පහත් විදියට නින්දා අපහාස වෙන විදියේ හින්ට් පාස් කරනවා . නැන්දම්මලා හිතාගෙන ඉන්නේ පුතා පිරිමි ළමයි හදන ෆැක්ටරියක් , ලේලි ගැහැණු ළමයි හදන ෆැක්ටරියක් කියලා . මේ දරුවන් ඇතිවීම අහඹු සංසිද්ධියක් කියලා එයාලා විශ්වාස කරන්නේ නැහැ . විශ්වාස කරන අයත් ඇති . ඒත් ලේලිට රිද්දන්න තමන්ගේ හිතේ තියෙන ආසාවට වගේ ලේලිට හින්ට් ගහනවා පුතාලා නෑ දුවලමයි ඉන්නේ කියලා . පුතාගේ අඩුපාඩු සහ වැරදි බලන්නේ නැහැ , ලේලිටම බණිනවා අරක නෑ මේක නෑ කියලා .

ඔය තත්ව අනුව බලනකොට මේ ගීතය ලංකාවේ ඒවගේ හණමිටි අයිඩියාස් තියෙන නැන්දම්මලා නිසා දුකට පත්වෙන ලේලිලා සංහතියම නියෝජනය කරන , ඒ ලේලිලාගේ දුක් අදෝනාව නියෝජනය කරන ගීතයක් කියලා කියන්න පුළුවන් .


අපි එහෙනම් දැන් ගීතය අහලා ඉමු .






සිරිපාදේ වන්දවන්න හිස ඔලියල් බැදලා
සිරිමා බෝ සාමිනි මට පිරිමි පුතෙක් නැතුවා
කිරි ආහාර පුජාවට අලුත් සහල් පුදලා
සිරීමා බෝ සාමිනි මම පිරිමි පුතෙක් පැතුවා

ඇතෙක් වගේ තනිමන්සල බයක් නැතුව යන්නයි
කොතක් වගේ සතර දිගට පෙනෙන්න බැබලෙන්නයි
සිරිමා බෝ සාමිනි මට පිරිමි පුතෙක් දෙන්නයි

ගෑනු අපට සංසාරේ බර සැහල්ලු වෙන්න්නයි
වී අහුලන කුරුළු කොබෙයි පෙරහැර කරවන්නයි
සිරිමා බෝ සාමිනි මට පිරිමි පුතෙක් දෙන්නයි




පද රචනය - රත්න ශ්‍රී විජේසිංහ



තනුව - ගුණදාස කපුගේ



ගායනය - නිරංජලා සරෝජිනී








වෙනදා ගීතවල සංගීතය වෙනම සහ ගීතයේ අර්ථය වෙනමම ලියන නිසා අද මම කල්පනා කරා ගීතයේ අර්ථයයි සංගීතයයි එකටම ලියන්න . අපි මුලින්ම බලමු ගීතයේ තේමා වාදනය කොහොමද සංයෝජනය වෙලා තියෙන්නේ කියලා . 

ගීතයේ සැකිල්ල . ඒ කියන්නේ ගීතයේ තාලය වාදනය කරන්නේ දවුල සහ යක් බෙරය කියන බෙර දෙකම මිශ්‍ර කරගෙන වගේ කියලා තමයි ඇහෙන්නේ . මොකද සමහර හඬ කොටස් තියෙනවා ඔය බෙර දෙකෙන් එකකින් විතරක් උත්පාදනය කරන්න බැරි . ඒ නිසා ඒ ඒ පද කොටස් බෙදාගෙන මේ තාල වාදනය කෙරෙනවා කියලා අපිට සාධාරණව නිගමනය කරන්න පුළුවන් . ගීතයේ වාදනය වෙන තාලය 

දොන්ත තකට තත් තරිකිට 
ගෙම්බො පැනපි මල් බලියට

කියන කවිය වගේ තාලයකට තමයි වාදනය කෙරෙන්නේ . මේ ගීතයේ පොදු මුහුණවර ඇතිවෙලා තියෙන්නේ ගැමි සංගීතය මුල් කරගෙන . මේ ගායනා තාලය ගොඩක් වෙලාවට උඩැක්කි වාදනය කරමින් කරන සිරස පාද ශාන්තිකර්ම ගීත වගේ ගායනා වලදී දකින්න පුළුවන් . 

සිදුහත් කුමාරයා මවුකුසින් බිහිවෙලා ඇවිදපු හත් අඩියට පිපුණු නෙලුම් මල් හත මුල් කරගෙන කොඩිවින කැපීමේ මහා ශාන්තිකර්මයක් තියෙනවා හත් අඩියේ දෙහි කැපීම කියලා . ඒ හත් අඩියේ දෙහි කැපීමේ ශාන්ති කර්මයේ කවි කීපයක් මම මෙතන සටහන් කරනවා . බලන්න ඒ ෆෝමැට් එකම නේද මේ ගීතයේ තාලයේ සහ වචනවලත් තියෙන්නේ කියලා . 





ගෙනියති රුදු නපුරු බමුණු බැඳගෙන කුමරුන් වද කර
පවසති මුසු දුක් විලාප නාසා බමුණා යන වර 
තොසකර සක් දෙව් දැකලා ඇවිදින් කුමරුට සෙත කර 
වින පිරිපත දුරුව යන්න ඇන්දෙමි පස් අඩියට ඉර

ගෙනියති කුමරුන් බැඳ ගෙන සද මහ රජ දැක එම වර
හමුවිය මසුරන් බමුණට කිරලා බැලු කුමරිගෙ බර
බමුණට ඇති කියනා තුරු මසුරන් ගෙන දුනි ගොඩ කර
සැම වින දොස දුරුව යන්න ඇන්දෙමි සය අඩියට ඉර

පෙරුම් පුරා අප බෝසත් බුදුව මෙලෙස සිවු වෙනි වර
සුරන් නරන් බඹුන් සැමට දහම් දෙසූවයි එම වර
වරන් රැගෙන මම මුනිඳුගෙ බලයෙන් අද දොස දුරු කර
වරෙන් සියළු වින ඉගිලී ඇන්දෙමි සත් අඩියට ඉර 

ඒ අතරේම හයිහැට් එකකින් පොඩි ටිස් ටිස් එකක් වාදනය කරලා ප්‍රධාන තාල වාදනයට උදවු කරනවා . බේස් ගිටාර් වාදනයක් ගීතයේ ඇතුලෙන් අපිට දැනෙන්නේ නැතිවෙන්න වාදනය වෙනවා . ඒකත් තාලය වාදනය වෙනුවෙන් ගීතය තුල ලොකු සේවයක් කරනවා . ගිටාර් වාදනයෙන් තාලයට යම් දායකත්වයක් තියෙනවා . ඒත් රිදම් ගිටාර් සහ බොක්ස් ගිටාර් වාදනයන්ගෙන් ගීතයේ ස්වර සංගත ( කෝඩ්ස් ) වාදනය කිරීම තමයි වැඩි වශයෙන්ම කරන්නේ . 

ගීතයේ තේමා වාදනය ආරම්භයේම වාදනය වෙන්නේ සිතාර් සහ බැන්ජෝ ගිටාර් මිශ්‍ර වාදනයක් . ඒ වාදනය ගීතයේ ඇති කරන්නේ භක්ති රසය සහ වන්දනාවකට පිළිවෙතින් පෙළගැසීම වගේ පසුබිමක් . මොකද මේ ගීතයේ අදහස සම්පූර්ණයෙන්ම ශ්‍රී මහා බෝධීන් වහන්සේ කෙරෙහි භක්තියෙන් කරන ඉල්ලීමක් වටා ගොඩනැගිලා තියෙන නිසා .

ඒ භක්තිය ඇතුලේ හිත යටින් ඇතිවෙන දුකකුත් තියෙනවා . ඒ දුක පෙන්නුම් කරන්න මේ සිතාර් බැන්ජෝ වාදනය අතරේ ඒ ඇතුලෙන් වයලීන් වාදනයක් සිදුකෙරෙනවා . ඒ ස්වර රටා රචනා වෙලා තියෙන්නේ සංගීත ස්වර එකතු කරන " හාමනී " කියන න්‍යායන් අනුව සහ කවුන්ටර් පාට් එකක් විදියට . ඒ නිසා මේ ගීතයේ තියෙන භක්ති රසය සහ ශෝකය ඉස්මතු කරන්න තේමා වාදනය විශාල වශයෙන් දායක වෙනවා ; වචන වල තේරුම ශ්‍රාවකයාගේ හිතට යන්න මූලික පසුබිමත් ඇතිකරනවා . 





එස්රාජය ගැන වෙනමම කියන්න ඕන . තේමා වාදනයේ අවසාන භාගය ආරම්භ වෙන්නේ එස්රාජ් වාදනයකින් . එස්රාජය කියන්නේ සම්පූර්ණයෙන්ම වගේ ශෝක රසය මිශ්‍ර හඬක් නිකුත් කරන වාද්‍ය භාණ්ඩයක් . ඒ නිසා මේ ගීතයේ ශෝක රසය ඉස්මතු කිරීම සම්පූර්ණයෙන්ම වගේ වයලීන් සහ එස්රාජ් කියන වාද්‍ය භාණ්ඩ දෙකට අයිතිවෙලා තියෙනවා . 

අවසානයේ නැවතත් සිතාරය සහ බැන්ජෝ ගිටාර් වාදනයකින් ගන්න විරාමයෙන් ගීතය ගායනා කිරීම ආරම්භ වෙනවා . 






සිරිපාදේ වන්දවන්න හිස ඔලියල් බැදලා
සිරිමා බෝ සාමිනි මට පිරිමි පුතෙක් නැතුවා
කිරි ආහාර පුජාවට අලුත් සහල් පුදලා
සිරීමා බෝ සාමිනි මම පිරිමි පුතෙක් පැතුවා

ගොවිතැන් කරන පවුලක් . සම්පූර්ණ ජීවිකාවම ගොවිතැනට බර කරලා ඉන්න පවුලක් . මේ ඒ පවුලේ බිරිඳ . එයාට හිතේ තියෙන ලොකුම ප්‍රශ්න තමයි තමන්ට පිරිමි දරුවෙක් නැති වීම . සමහර විට ගැහැණු දරුවන් ඇති . මේ ගීතය රත්නශ්‍රී මහත්මයා රචනා කරන්නේ පුතෙක් නැති කෙනෙක්ගෙ හදවත අරමුණු කරගෙනම නිසා අපිට මේ පවුලේ දරුවන් නැහැමයි කියලා කියන්න බැහැ . දරුවන් ඉන්නා පවුලක් , ඒත් පිරිමි ළමයි නැති තත්වයක් තමයි කියවෙන්නේ .

දැන් ගොවිතැන් කරන පවුලක් නිසා තාත්තා දිරාපත් වෙනකොට උදැල්ල ගන්නත් කෙනෙක් ඉන්න ඕන . ඒ නිසා පුතෙක් නැති අඩුව මේ ගෙදරට දැන් දැනෙනවාට වඩා පස්සේ කාලෙක දැනෙන්න පුළුවන් . ඒ අනාගත දැක්ම නිසා මේ ගෙවිලිය යනවා ශ්‍රී මහා බෝධීන් වහන්සේට භාර වෙන්න . ඒ තමන්ට පිරිමි දරුවෙක් ලබා දෙන්න කියන සුපහන් චේතනාවෙන් . 

හදවතින්ම බුදු දහම අදහන පවුලක් නිසා මේ ගෙවිලිය ශ්‍රී මහා බෝධීන් වහන්සේට කියන්නේ නැහැ මට පිරිමි දරුවෙක් නැති නිසා නැන්දම්මා හරස් පද කියනවා , මට මිනිහා සලකන්නේ නැහැ , පවුලේ උදැල්ල අතට ගන්න කෙනෙක් නැහැ , ඒවා මොකවත් කියන්නේ නැහැ . ඒ හැමෝටම මෛත්‍රී කරගෙන මේ ගෙවිලිය කියන්නේ පිරිමි දරුවෙක් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ වෙන වෙන අරමුණු නිසා කියලා . 

මේ අරමුණු වලින් පළවෙනියටම ඇය මතක් කරන්නේ බෞද්ධන්ගේ අතිමහත් ගෞරවාදරයට ලක්වෙන ශ්‍රී පාදස්ථානය වන්දනා කවරන්න හිස ඔලියල් බැඳලා එක්ක යන්න තමන්ට පිරිමි දරුවෙක් නැහැ කියලා . කෝඩු කාරයින්ගේ හිසේ පළවෙනි සිරීපාද ගමනේදී සුදු රෙද්දක් බඳින සිරිතක් ඉස්සර තිබිලා තියෙනවා . දැන් නම් ඉතින් සිරීපාදේ යන්නේ රෙදිත් නැතුව සමහර ළමයි . ඒත් ඒ කාලේ එහෙම හොඳ සිරිතක් තිබිලා තියෙනවා . ඉතින් මේ ගෙවිලිය ඉස්සෙල්ලාම මතක් කරන්නේ ඒක . 

ඊට පස්සේ භාර වීම මතක් කරනවා . මම කිව්වනේ ඉස්සෙල්ලම මේ පවුල ගොවි පවුලක් කියලා . ඒ නිසා මෙයාලට තියෙන වටිනාම දේ තමයි ගොවිතැනේ අග්‍ර ඵලය . ඒ අග්‍ර ඵලයේ මුල් කොටස ශ්‍රී මහා බෝධීන් වහන්සේගේ කිරි ආහාර පූජාවට පූජා කරලා ඇය කියනවා 

සිරීමා බෝ සාමිනි මම පිරිමි පුතෙක් පැතුවා කියලා .

ගීතයේ මේ ස්ථායි කොටස ඇතුලේ සංගීතය , සියුම් විදියට ගලාගෙන යන්න සංගීත රචකයා විසින් නිර්මාණය කරලා තියෙනවා . නුවරකලාවියේ සංගීත රසය හරිහැටි අවබෝධ කරගත් කෙනෙක් විසින්ම මේ ගීතයට සංගීතය නිර්මාණය කිරීම එක අතකට මේ ගීතයට ලැබුණු ආශිර්වාදයක් විදියට සලකන්නත් පුළුවන් .


සිරිපාදේ වන්දවන්න හිස ඔලියල් බැදලා
සිරිමා බෝ සාමිනි මට පිරිමි පුතෙක් නැතුවා

මේ පද දෙක ගායනා වෙනකොට වයලීන් එකකින් ඒ ඒ තැන්වලට අදාළවෙන ස්වර දෙක දෙක වාදනය කිරීමක් කරනවා . වයලීන් එකේ ස්වර කට් කරනවා කියලා කියන්නේ . ඒ කට් කිරීම් විදියට තමයි මේ වාදනය කෙරෙන්නේ . 

පිරිමි පුතෙක් නැතුවා කියලා ඉවර වෙනකොට එස්රාජ් එකෙන් වාදනය කරනවා ශෝකය ඇතිකරවන වාදන කොටසක් . ඒ වාදනය ගායනේ ශෝකය ඉහළට ඉස්මතු කරනවා වගේම තමයි ගීතයේ වචන වලින් නොකියන අසරණ කම පෙන්නුම් කරනවා . 

ආයෙත් තේමා වාදනයම ගීතයේ අතුරු වාදනය විදියට වාදනය වෙනවා . 

ඊට පස්සේ ස්ථායි කොටස .





ඇතෙක් වගේ තනිමන්සල බයක් නැතුව යන්නයි
කොතක් වගේ සතර දිගට පෙනෙන්න බැබලෙන්නයි
සිරිමා බෝ සාමිනි මට පිරිමි පුතෙක් දෙන්නයි

ගෑනු අපට සංසාරේ බර සැහල්ලු වෙන්න්නයි
වී අහුලන කුරුළු කොබෙයි පෙරහැර කරවන්නයි
සිරිමා බෝ සාමිනි මට පිරිමි පුතෙක් දෙන්නයි

මේ කොටස් දෙකේම කියවෙන්නේ පිරිමි දරුවෙක් තමන්ට ඕන ඇයි කියන කාරණාවල් . තමන්ට පිරිමි දරුවෙකුගේ අඩුව දැනෙන්නේ මොන මොන වෙලාවල් වලදීද කියලා මේ ගෙවිලිය මේ පද පේලි කීපයේදී කියනවා . 


ඇතෙක් වගේ තනි මංසල බයක් නැතුව යන්නයි .

ගොඩක් වෙලාවට ගැමි සංස්කෘතියේ විවාහ වලදී ඒ කාලයේ සිදුවුණ හැටියට ස්වාමියා බිරිඳට වඩා තරමක් වැඩියෙන් වියපත් වෙනවා . ඒවාට හේතු වලින් එකක් තමයි පොළවත් එක්ක නිතරම හැප්පීම . තවත් කාරණාවක් තමයි වයසින් පිරිමියා තරමක් ගැහැණියට වාඩා ඉදිරියෙන් සිටීම . මේ නිසා ජීවිතේ යම් යම් කරදර වලදී ගෙදර අම්මාට පුතෙකුගේ සවිය අවශ්‍ය වෙන වෙලාවල් එනවා . මතක අතිනේ ඔයාලාට චරිත තුනක් කතාවේ ඉසා සහ අම්මා අතර ඇතිවෙන ගණුදෙනුව . තාත්තා නැති කාලේ ඒ දෙන්නා ජීවත් වුණ විදිය .

තනියම ගමනක් බිමනක් යන්න ඕන වුණාම ස්වාමියාට තමන් එක්ක එන්න බැරිවෙන වෙලාවල් වලදී පිරිමි දරුවෙකුගේ අවශ්‍යතාවය ඇතිවෙනවා . මොකද ගොවිතැන් කරන පවුලක් නිසා කුඹුරු ආරක්ෂා කරන්න වපුරපු දවසේ ඉඳලා කුඹුරේ ඉන්න වෙනවා ස්වාමියාට . ඒ නිසා ගෙවිලියට පිරිමි දරුවෙක් අවශ්‍ය වෙනවා . 

අනිත් කාරණාව තමයි ඒ කාලේ තිබ්බ මතවල හැටියට පිරිමි දරුවෙක් තමයි ගෙදරට එළියක් අරගෙන එන්නේ . ඒ නිසා ගෙදර පෞර්ෂය පෙන්නුම් කරන්නේ පිරිමි දරුවන්ගෙන් . බෞද්ධ උරුමය හිමි හිත් වලට රුවන්වැලි සෑයේ කොත තරම් ඉහළින් පේන දෙයක් , බැබළෙන දෙයක් තිබුණේ නැහැ . මේ ගෙවිලිය ප්‍රාර්ථනා කරන්නෙත් ඒවගේ බබළන උසස් තලයකට යන්න පුළුවන් කමක් තියෙන පුතෙක් ලැබෙන්න කියලා . 

දෙවෙනි අන්තරා කොටසේදී බුදුබව ප්‍රාර්ථනා කිරීම ඇඟට නොදැනෙන්න ගීතයේ කියලා තියෙනවා . 

ගෑණු අපට සංසාරේ බර හෑල්ලු වෙන්නයි .





බුදුවෙන්න නම් පිරිමියෙක් වෙලා ඉපදෙන්න ඕන . ඒ කාරණාව මෙතන යම් යටි අදහසක් ලබාදෙනවා පුතෙක් බලාපොරොත්තු වීම තුලින් . මහමායා දේවිය නිවන් දැක්කේ පුතා බුදු වුණ නිසා කියන කතාව මේ ගෙවිලියගේ හිතේ තියෙනවා වෙන්න පුළුවන් . ඒවගේම තමයි ගෙදර බුදුන් අම්මා කියන කතාව අනුව අම්මා කෙනෙක් වෙනවානම් අනාගතයේ තමන්ට නිවන් දකින්න විවරණ ලැබෙනවා කියලත් මේ ගෙවිලිය විශ්වාස කරනවා වෙන්න පුළුවන් . ඒ නිසා ඇය ශ්‍රී මහා බෝධීන් වහන්සේ ඉදිරියේ භාර වෙන්නේ සසර බර හෑල්ලු කරගන්න විවරණ ලබාගන්න ඕන නිසා පිරිමි පුතෙක් ලබා දෙන්න කියන අදහසින්. 

අවසානයේ ඇය පුතාගෙන් ගෙදරට වෙන අතිමහත් සේවය එක පද පේලියකින් විස්තර කරනවා . ඒ වී අහුලන කුරුළු කොබෙයි පෙරහැර කරවන්නයි කියන පද පේලියෙන් . කුඹුරේ වී කන්න එන කුරුල්ලෝ අවස්ථා කීපයකදීම එලවන්න වෙනවා . වී වපුරපු දවස්වල එලවන්න ඕන . නැත්නම් පැළවෙන්න වී ඉතුරු වෙන්නේ නැහැ . ඊට පස්සේ ගොයම් පැහුනම එලවන්න ඕන . ඊටත් පස්සේ ගොයම් කැපුවම බිස්සට වී ටික දාගන්නකල් කන්න එන කුරුල්ලෝ එලවන්න ඕන . නැත්නම් තමන්ට ආහාරයට ගන්න කිසිම දෙයක් ඉතුරු වෙන්නේ නැහැ . 

ඒත් කුරුල්ලන්ට කන්න දෙන්නේ නැතුව එලවනවා කියන දේ ගෙවිලිය කියන්නේ නැහැ . ඇය අදහස් කරන්නේ කුරුල්ලන් පෙරහැර කරවනවා කියලා . ඒ කියන්නේ කුරුල්ලන්ට හානියක් නොකර ගෞරවාන්විතව කුරුල්ලන් එලවනවා කියලා . කන්න නොදී එලවීමෙන් පවක් වෙනවා කියලා ඇයගේ හිතේ බයක් තියෙනවා . ඒත් තමන් ජීවත් වෙන්න නම් ඒ දේ කරන්න වෙනවා . ඒ නිසා ඒ වෙනුවෙන් තමන්ට පිරිමි පුතෙක් ලැබෙන්න කියලා ඇය ප්‍රාර්ථනා කරනවා . 

ගීතයේ අන්තරා කොටස්වල පළවෙනි පද කියවුණාට පස්සේ දෙවෙනි පදයට එන සුළු විරාමයේදී එස්රාජ් වාද්‍ය භාණ්ඩයෙන් ගීතයේ සංවේදී බවේ වගකීම තමා සතු කරගන්නවා . ඊට පස්සේ ගීතයේ තනුවම කවුන්ටර් පාට් එකක් විදියට එස්රාජ් එකෙන් වාදනය කරනවා . 

ගීතය ඒ විදියට අවසාන වෙනවා . 

ගීතය රචනා කරලා තියෙන්නේ රත්න ශ්‍රී මහත්මයා . ලංකාවේ සංස්කෘතිය සහ ගැමි හිත්වල තියෙන සංකල්පනා ගැන එතුමාට තියෙන අත්දැකීම් මේ ගීතය රචනා කරන්න අනිවාර්යයෙන්ම හේතු වෙන්න ඇති කියලා අපිට විශ්වාස කරන්න පුළුවන් . භාෂාව සරළයි . ඒත් අදහස ගැඹුරුයි . 

ඒවගේම මේ ගීතයට සංගීතය නිර්මාණය කරලා තියෙන්නේ නුවරකලාවියෙන් පෝෂණය වෙච්ච ගුණදාස කපුගේ මහත්මයා . එතුමාගේ සංගීත භාවිතයන්ගෙන් වෙනස්ම ආකාරයකට හදිච්ච් ගීතයක් කියලා මේ ගීතය හඳුන්වන්න පුළුවන් . 

ගීතය ගායනා කරන්නේ නෙරංජලා සරෝජිනී මහත්මිය . ඇයගේ හඬ මේ ගීතයේ තියෙන දුකත් නැති සතුටත් නැති භක්තිරසය ඉස්මතු කරවන හැගීම් දන්වන්න ඇයගේ කටහඬ වඩාත් දායක වෙනවා . ඒ අනුව බලනකොට මේ කරුණු ත්‍රිත්වයම , ඒ කියන්නේ රචනය සංගීතය සහ ගායනය කියන කරුණු ත්‍රිත්වයම මේ ගීතයේ සාර්ථක ස්ථානවල තියෙනවා කියලා අපිට අවිවාදයෙන්ම පිළිගන්න පුළුවන් . 


ඔබ භක්තිමත් බෞද්ධයෙක් නම් ,

දරුවන් ප්‍රාර්ථනා කරනවානම් ,

ශ්‍රී මහා බෝධීන් වහන්සේට භාරයක් වෙන්න . හාල් කිලෝ එකක කිරිබත් , නැවුම් වලඳක , හකුරු මුලක් එක්ක පූජා කරනවා කියලා .

දම්සක් පැතුම් සූත්‍රය සජ්ඣායනා කරලා දෙවියන්ට පිං දීලා දෙවුලොවින් නික්ම යන්න සූදානමින් ඉන්න ප්‍රභාශ්වර වූ දෙවියෙක්ට තමන්ගේ දරුවෙක් වෙලා ඉපදෙන්න කියලා ආරාධනා කරන්න .

එහෙනම් තවත් ලිපියකින් හමුවෙමු . 

ඔබ සැමට සමන් දෙවිඳුගේ පිහිට ලැබේවා !