Thursday, July 31, 2014

රෑ දොළොස් පැයේ මා ඔබ එනතුරු බලා සිටියා පෙම්බර කුමාරයෝ !






( මේක ටිකක් වෙනදට ලියන ලිපි වලට වඩා දිගින් වැඩි ලිපියක් . ඒ නිසා කියවන අය පත්වන අපහසුතාවය පිළිබඳව මගේ බලවත් කණගාටුව :)  :)  :) )

මට මතකයි මීට කලින් මම ලිව්ව පෝස්ට් කීපයකම මම කියලා තියෙනවා අපේ ආච්චිඅම්මගේ පවුල ඉතාම පුළුල් විදියට පැතිරිලා ගියපු පවුලක් කියලා . සහෝදරියෝ පහයි සහෝදරයෝ පහයි හිටපු ඒ පවුලේ ආච්චි තමා ලොක්කි . ඉතින් ආච්චි අම්මගේ උපන් ගම වෙච්ච දෙවිනුවර මුල් කරගෙන මේ ආච්චිලා සීයලා ටික විවාහවෙලා , නැත්නම් වෙළඳාමට යොමුවෙලා වගේ විවිධ හේතුන් උඩ රටේ හැමතැනම විසිරිලා ගියා . ඒනිසා පවුලේ නම ගෑවිච්ච මොකෙක්හරි කොහේ හරි අනිවාර්යෙන්ම ඉන්නවා .

ඔහොම විහිදිලා ගියපු පවුලෙන් එක අත්තක් විහිදුනේ අනුරාධපුර කැකිරාව කියන ප්‍රදේශයට . එහෙ හිටියේ අපේ ආච්චිගේ එක නංගි කෙනෙක් . ඒ ආච්චි විවාහ වෙලා හිටියේ කැකිරාවේ සීයා කෙනෙක් එක්ක . ඒ සීයලට ඉඩ කඩම් හරකා බාන හේන් කුඹුරු අරවා මේවා ඔය ඔක්කොම යුගල පද ටික තිබුණා . අපේ අම්මා දෙවිනුවර ඉස්කෝලෙකට ගිහින් අතරමගදී කැකිරාවේ මේ ආච්චිලගේ ගෙදර නැවතිලා කැකිරාව මධ්‍යමහා විද්‍යාලයේ තමයි උසස්පෙළ වෙනකං ඉගෙනගෙන තියෙන්නේ . කැකිරාව මධ්‍යමහා විද්‍යාලය විශේෂ පාසලක් . ලංකාවේ තාමත් ගෑණුලමයි ළමාසාරී ඇඳලා පාසල් යන එකම පාසල තමයි කැකිරාව මධ්‍යමහා විද්‍යාලය කියන්නේ . ඒ කාලේ ඉස්කෝලේ නිවාඩුවට අපේ පුංචිත් යනවලු කැකිරාවේ ඔය ගෙදරට . ඒ ගියාම ඒ ගෙදර අයත් එක්ක යනවලු එයාලගේ හේන් කුඹුරු වලට .





ගිහින් සමහර වෙලාවට සුද්ද කරන්න අස්වැන්න නෙලන්න වගේ දේවල් වලටත් උදවු වෙනවලු . ඔහොම කාලය ගතවෙනකොට අපේ අම්මට රැකියාව ලැබෙනවා මහඉලුප්පල්ලම ගොවි කටයුතු පර්යේෂණායතනයේ . ඊට පස්සේ පුලියන්කුලම කෘෂිකර්ම දෙපාර්තමේන්තුවේ . 

අපේ පුංචිඅම්මා ස්වෙච්චා ගුරුවරියක් විදියට කාලයක් වැඩ කරලා තියෙනවා අනුරාධපුරේ පැත්තේ අතිදුෂ්කර පාසලක . එතකොට නවාතැන් ගත්ත ගෙදර අයටත් හේන් තිබ්බලු . 

මම ගොඩක් පොඩි කාලේ ඉඳලා අපේ අම්මලා මාව ඔය ගෙවල් වල එක්ක ගියා . ඒ යනකොට සමහර වෙලාවල් වලට හේන් දකින්න ලැබුණා . දවසක් එහේ මාමා කෙනෙක්ගේ විවාහ උත්සවයක් තිබුණා . මමත් ඕකට අපේ ගෙදර අයත් එක්ක ගියා . ඒ ගිහින් සතියක් විතර එහෙ හිටියා . දවසක් ඒ පැත්තේ දඩයම් කරන කෙනෙක් එහෙට මුව මස් ගෙනත් දුන්නා . මම රස බැලුවෙනම් නෑ . ඒත් දඩමස් කියලා අහලා තිබ්බට දඩමස් ඇහැට දැක්කේ එදා තමයි . මම තුන වසරේ විතර ඇති එතකොට . ඊට පස්සේ වතාවක එහෙ ගියාම හවස් වරුවේ මමයි අපේ පුංචිඅම්මයි දවල් කෑම කාලා ඒ ගෙවල් පැත්තේ හතරවටේ රවුමක් ඇවිද්දා . 

මම කියන මේ කැකිරාවේ ආච්චිලගේ ගෙදර ඉස්සරහා තියෙනවා ලොකු වැවක් . වැවේ නමනම් කියන්න බෑ . එතකොට වැඩේ මාට්ටු වෙනවා . මොකද වැවේ වාන ඉස්සරහ තමයි මේ ගෙදර තියෙන්නේ .  :p :p  ඔය වැව අයිනේ තියෙනවා පන්සලක් . ඒ පන්සලට ගියාම ඈතින් පේනවා වැවේ ඉහත්තාවේ වැව් පිටියට ඇවිත් ඉන්න අලි රංචු . තව ඒ වැවේ ඉන්නවා කිඹුලෝ . ඉතින් වැවට නාන්න බැස්ස කීප දෙනෙක්ටම ඔය කිඹුල් හාමිලා වග කියලත් තිබුණා . ඔය ප්‍රදේශයේ ගොඩක් මිනිස්සු තාමත් හේන් ගොවිතැන දඩයම් කිරීම වගේ දේවල් කරනවා . දඩයම් කරන්න දැන් ඉතින් තුවක්කු පාවිච්චි කරන්න තහනම් නිසා උගුල් අටවලා හරි සත්තු දඩයම් කරනවා . හාවෝ මුවෝ ගෝන්නු ඉත්තැවෝ වගේ සත්තු මේ විදියට දඩයම් කෙරෙනවා .





ඒ පැත්තේ ජන ජීවිතය ගැන මම මෙහෙම වටින් ගොඩින් මතක් කලේ අපේ අම්මා මේ ඊයේ පෙරේදා දවසක ඒ කාලේ ඒ පැත්තේ අහපු දැකපු දේවල් ගැන මතක් කර කර මාත් එක්ක විස්තර කරා . මට ඉතින් ඒ අත්දැකීම් විඳින්න නොලැබුනට අම්මා පුංචිඅම්මා කිව්ව රස කතාවලින් ඒ ජීවිතය මවා ගන්න පුළුවන් . තව පොඩිකාලේ මං ගත්තා විජය පත්තරය . ඒකෙ කොටස් විදියට පලඋනා නවදැලි හේන කියලා පියසේන කහඳගම මහතා රචනා කරපු ළමා නවකතාවක් . ඒ කතාවේ මුල කොටසේ ඉඳලා පත්තර පිටු ටික කපලා එකතු කරලා පොතක් හැදුවා මම . හේන් ගොවිතැන හා ඒ සම්භන්ධ ජන ජීවිතය කිව්වම මට මතක්වෙන කතා වලින් හොඳම කතාව ඒක . 

ඉතින් මේ ඔක්කොම කියාගෙන ආවේ මේ ගීතයේ අර්ථාලංකාරය විවරණය කරන්න පසුබිම හදාගන්න හිතාගෙන . 

රෑ දොළොස් පැයේ ඉඳි කඩුළු ඇරන්
කර ඔසවා බලා උන්නා
හබ කර ගිය ආලවන්ත මගෙම 
මිහිරා වනයෙන් 
දැන් එතැයි කියා

දාර පිඹුරු වග වලසුන් ලගින වනේ
දෝස විපත්  සිදු නොවියන් නුඹට අනේ
දෙකනට දෙමික්කං නැතුවට කම් නැතුවා
කරවට පදක්කං නැතුවට හිත ඇතුවා
පෙම්බර කුමාරයෝ

කාසි පඬුරු කතරගමට ගැට ගහලා
බාර වුනා රූපෙට රූපේ පුදලා
බෝවා කඳුළු ඉනුවා ඇස කකියා
දෙයියෝ නොයන් පපුවට ගිනි අවුලා
පෙම්බර කුමාරයෝ


ගීතය රචනා කරලා තියෙන්නේ ප්‍රවීණ ගීත රචක ආචාර්ය අජන්තා රණසිංහ මහතා . මේ මම අජන්තා රණසිංහ මහත්මයාගේ ගීතයක් අල්ලපු පළවෙනි වතාව වෙන්න ඕන මට මතක හැටියට :)





තනුව සහ සංගීත සංයෝජනය කරලා තියෙන්නේ කාලයක් සිහ ශක්ති වාදක මණ්ඩලයේ මැන්ඩලීන් හා ගිටාර් වාදකයෙක් විදියට කටයුතු කරනලද ලංකාවේ දැනට ඉන්න දක්‍ෂම මැන්ඩලීන් වාදන ශිල්පියා විදියට හඳුන්වන් ඇන්තනී සුරේන්ද මහත්මයා .




මේ ඔහුගේ වාදනයක් 

ගායනය කරන්නේ කලින් මම ලිව්ව පුන්සඳ රෑට ඇවිදින් හේනේ කියන ගීතය ගායනා කරන නිරෝෂා විරාජිනී මහත්මිය .





මේ ගීතය ගැන මතක් කරේ අපේ බ්ලොග් එකේ පෝස්ට් කියවලා ඒවා ගැන සාර්ථක අදහස් දක්වන තිසර අයියා . අයියා කිව්වට මම හිතන්නේ මාමා . ඒ නිසා තිසර අයියා මාමා තමා මේ ගීතය ගැන සිහිගැන්වීමක් කලේ . ඒ වචන කීපය මත පදනම් වෙලා තමයි මේ ගීතය ගැන අදහස් ඉදිරිපත් කරන්නේ . ඒ නිසා තිසර අයියා මාමට ස්තූති වන්ත වෙමින් අපි මේ ගීතය එක්ක ගමනක් ගිහින් බලමු .

ගීතයේ සංගීත සංයෝජනය වාදන භාණ්ඩ හා තනුවේ නාද මාලාව ගැන හිතලා බලනකොට මට මැවෙන්නේ අප්‍රිකානු ගෝත්‍රික ජන සමාජයේ ගැමි සංගීත ආර මේ ගීතයේ ගැබ් වෙලා තියෙන බවක් . මොකද මේ ගීතයේ වාදනය කෙරෙන සමහර වාදන භාණ්ඩ අයිති අප්‍රිකානු ජන සංගීතයට . ඒවගේම ගීතයේ තනුව ගැන හිතලා බැලුවොත් ශ්‍රී ලාංකික ආදිවාසීන්ගේ වැදි සංගීතයේ නාදමාලාව එක්ක බොහොම හොඳ සබැඳියාවක් මේ ගීතයේ දක්නට ලැබෙනවා .

මෙන්න අප්‍රිකානු සංගීත කණ්ඩයක්

මෙන්න වැදී ගීතයක් 

කලින් මම ලිව්ව පුන්සඳ රෑට ඇවිදින් හේනේ ගීතයේ පෝස්ට් එකේ අඩුපාඩුවක් උනා මගේ අතින් . ඒ සංගීත සංයෝජනය ගැන කියලා තමයි ගීතයේ අර්ථය පැත්තට හැරුනේ . මම හිතනවා ගීතයේ අර්ථය පැහැදිලි කරලා සංගීතය ගැන පැහැදිලි කිරීම ඊට වඩා සාර්ථකයි කියලා . මේ ගීතයේ අකුරු දෙකක එක වචනයක් නිසා මට මේ ගීතයට අර්ථ විග්‍රහ දෙකක් දෙන්න පුළුවන් . ඒ නිසා තමයි මම මුලින්ම කිව්වේ මේ පෝස්ට් එක කලින්ට වඩා දිග වැඩි වෙනවා කියලා . ඒ වචනය තමයි " හබ " කියන වචනය .

හබ කියන වචනයට සාමාන්‍ය තේරුම් දෙකක් දෙන්න පුළුවන් . ඒවායින් එකක් තමයි ආරවුල කියන තේරුම . හබයක් ඇතිවෙනවා කියන්නේ බහින්බස් වීමක් ඇතිවෙනවා වගේ කියන එකට . එහෙමත් නැත්නම් ගීතයේ හැටියට මට මෙතනට ගන්න පුළුවන් " උගුල " කියන අර්ථය හබ කියන වචනයෙන් දෙනවා කියලා .





ඉස්සෙල්ලම මම කියන්නම් උගුල කියන තේරුම හබ කියන වචනයට දුන්නම මේ ගීතයට අත්වෙන ඉරණම මොකක්ද කියලා

රෑ දොළොස් පැයේ ඉඳි කඩුළු ඇරන්
කර ඔසවා බලා උන්නා
හබ කර ගිය ආලවන්ත මගෙම 
මිහිරා වනයෙන් 
දැන් එතැයි කියා

ස්ථායි කොටස ගැන හිතලා බලනකොට මට මැවෙන්නේ මෙන්න මෙහෙම දෙයක් . ස්වාමියා සහ බිරිඳ පමණක් ජීවත්වෙන , වියලි කලාපයේ , හේන් ගොවිතැන් කරන ජනතාව ජීවත්වෙන ජන සමාජයක , දඩයම් කරලා දඩමස් විකුනලා එදා වේල සරිකරගන්න පවුලක් වෙසෙනා මැටි ගහන ලද පිදුරු හෝ පොල් අතු සෙවිලිකල පැල්පතක් .

කලින් දවසේ දවල් තමාගේ ස්වාමියා කැලයේ සතුන් ගැවසෙන දියමංකඩක් අසල උගුලක් අටවනවා . ඉතින් හවස්වෙලා වතුර බොන්න මුවෝ ගෝන්නු වල් ඌරෝ වගේ සත්තු මේ දියමංකඩ අසලට පැමිණෙනකොට මේ උගුලට අහුවෙනවා . ඉතින් පහුවෙනිදා උදේ තමාගේ ස්වාමියා යනවා කැලයට උගුලට සතෙක් අහුවෙලාද කියලා බලලා එහෙම අහුවෙලානම් ඒ සතාව මස් කරලා අරගෙන එන්න .

හබ කර ගිය ආලවන්ත මගෙම 
මිහිරා වනයෙන්
කියන පද දෙක මගින් අදහස් කරන්නේ අන්න ඒ ක්‍රියාවලිය .

ඒත් වෙනදා හවස්වෙනකොට නවමු ප්‍රතිඵලය මොකක් උනත් ඒ දේ අරගෙන ගෙදර එන ස්වාමියා එදා රෑ දොළොස් පැය ගතවෙන තුරු බලාගෙන හිටියත් තාම ගෙදර ආවේ නෑ . ඉතින් මේ ගෙදර බිරිඳ පහුවෙනිදා උදේ පාන්දර ගෙයින් එලියට ඇවිල්ලා මිදුලේ කඩුල්ලවත් වහන්නේ නැතුව තමන්ගේ ආලවන්ත මිහිරා දැන් එයි දැන් එයි කියලා කර උස්සමින් ඈත බලාගෙන ඉන්නවා .

රෑ දොළොස් පැයේ ඉඳි කඩුළු ඇරන්
කර ඔසවා බලා උන්නා
දැන් එතැයි කියා

කියන පද පේලියෙන් අපේ හිතේ මවන්න උත්සාහ ගන්නේ මෙන්න මේ ආකාරයට ස්වාමියා අපේක්ෂාවෙන් ඉන්න බිරිඳකගේ රූපයක් .

හැබැයි මට හිතෙනවා මෙන්න මෙහෙමත් . ස්වාමියා කැලේට ගියාම එදා රාත්‍රියේ දැන් ස්වාමියා ගෙදර ආවේ නෑ . එක්කෝ මගදී අනතුරක් වෙලා , නැත්නම් වැස්සට අහුවෙලා වගේ මොකක් හරි කාරණයක් නිසා . ඉතින් බිරිඳ රාත්‍රියේ නිදාගන්නේ නැතුවම ඇහැරලා ඉන්නවා ගේ ඇතුලට වෙලා දොර වහගෙන .

ඉඳි කඩුලු ඇරන් කියලා කියන්නේ නිදාගන්නේ නැතුව පියවි සිහින්ම අවදිවෙලා හිටියා කියන බව උපමා කරන්න වෙන්න පුළුවන් . කර ඔසවා බලා උන්නා කියලා කියන්නේ ඇඳේ හරි එහෙමත් නැත්නම් පැදුරේ හරි කොට්ටය තියලා හරියට නිදාගන්නේ නැතුව ඇඳ මිට්ටමට කොට්ටය හේත්තු කරලා , නැත්නම් බිත්තියකට කොට්ටය හේත්තු කරලා , ඒ උදවුවෙන් කර ඔසවාගෙන බලාගෙන ඉඳීම වෙන්න පුළුවන් .

කොහොමහරි සමස්ථයක් විදියට මේ ස්ථායි කොටසෙන් කියන්නේ ස්වාමියා බලාපොරොත්තුවෙන් රෑ එලිවෙනතුරු ඇහැරලා ඉන්න බිරිඳක් පිළිබඳව .


දාර පිඹුරු වග වලසුන් ලගින වනේ
දෝස විපත්  සිදු නොවියන් නුඹට අනේ
දෙකනට දෙමික්කං නැතුවට කම් නැතුවා
කරවට පදක්කං නැතුවට හිත ඇතුවා
පෙම්බර කුමාරයෝ


දැන් තියෙන්නේ බිරිඳගේ ප්‍රාර්ථනාවන් පෙළක් . නොවේවා කියලා ප්‍රාර්ථනා කරාට මොකද බිරිඳට සැකයි තමන්ගේ ස්වාමියාට සතෙක් දෂ්ට කරලා , වලහෙක් පහරදීලා නිසාවත්ද තාමත් ගෙදර ආවේ නැත්තේ කියලා . ඒනිසා බිරිඳ ප්‍රාර්ථනා කරනවා මගේ ස්වාමියාට කිසිම දොසක් අතුරු ආන්තරාවක් වෙන්න එපා කියලා

දාර පිඹුරු වග වලසුන් ලගින වනේ
දෝස විපත්  සිදු නොවියන් නුඹට අනේ

කියන පද පේලි දෙකෙන් අර්ථවත් වෙන්නේ අන්න ඒ ප්‍රාර්ථනාව .

දෙකනට දෙමික්කං නැතුවට කම් නැතුවා
කරවට පදක්කං නැතුවට හිත ඇතුවා
පෙම්බර කුමාරයෝ

මගේ පෙම්බර කුමාරයා මහන්සි වෙලා හම්බ කරන්නේ මට කනට කරාබු ( දෙමික්කං ) අරන් දෙන්නද ? . මට ඒවා උවමනා කරන්නේ නෑ . ඔබගේ කරට පදක්කම් නොලැබුනාට ඔබගැන මගේ හිතේ තියෙන ආදරයේ කිසිම අඩුවක් වෙන්නේ නෑ කියලා තමයි පළවෙනි අන්තරා කොටසේ අවසන් පේලි තුනෙන් කියවෙන්නේ . මෙතන කරවට පදක්කං කියලා යොදලා තියෙන යෙදුමෙන් අදහස් කරන්නේ ලොකු සල්ලිකාරයෙක් වෙලා සිටුවරයෙක් වගේ ජීවත් වෙනකොට පිටස්තර අයගෙන් ලැබෙන සැලකුම් වලට කියලා තමයි මම හිතන්නේ . මේක විහිළුවක් . සත්තු මස් කරලා කොහොම සිටුවරයෙක් වෙන්නද ? . ඒත් බිරිඳගේ හිතේ තියෙන ආදරය සෙනෙහස එක්ක එයා හිතාගෙන ඉන්නේ තමාගේ ස්වාමියා තමන්ට සිටු මාලිගා හදන්න හම්බ කරන්න තමයි මේ වගේ අවදානමක් ගන්නේ කියලා .


කාසි පඬුරු කතරගමට ගැට ගහලා
බාර වුනා රූපෙට රූපේ පුදලා
බෝවා කඳුළු ඉනුවා ඇස කකියා
දෙයියෝ නොයන් පපුවට ගිනි අවුලා
පෙම්බර කුමාරයෝ

දෙවෙනි අන්තරා කොටස වෙන් කරලා තියෙන්නේ ස්වාමියා රැකදෙන්න කියලා දෙවියන් යදින බිරිඳගේ යාදින්න සිහිපත් කරවන්න .

කාසි පඬුරු කතරගමට ගැට ගහලා


බාර වුනා රූපෙට රූපේ පුදලා

මේ බිරිඳ තමාගේ දුක ඉවසාගන්න බැරුව වෙන කරන්නම දෙයක් නැති නිසා රූපෙට රූපේ පූජා කරලා ඔප්පු කරන්නම් කියලා කතරගම දෙවියනට භාර වෙනවා අනේ දෙවියනේ මට දැන් කියන්න වෙන කවුරුවත් නෑ . ඒ නිසා මගේ පෙම්බර කුමාරයා රැකදෙන්න කියලා . 

බෝවා කඳුළු ඉනුවා ඇස කකියා
දෙයියෝ නොයන් පපුවට ගිනි අවුලා
පෙම්බර කුමාරයෝ

මෙහෙම දෙවියන්ට කන්නලවු කරනකොට මේ බිරිඳට දුක වැඩිකමටම ඇහෙන කඳුළු වැක්කෙරෙනවා . ඒත් එක්කම හිතට එන බිඳවැටුන මානසිකත්වය හමුවේ මේ බිරිඳ කියන්නේ අනේ දෙවියනේ මගේ කන්නලව්ව අහන්නේ නැතුව පපුවට දුක් ගින්දර අවුලලා යන්න නම් එපා කියලා . 

වැඩි ආලවට්ටන් නැතුව මේ ගීතයටම් මම දෙන අනිත් අදහසත් දෙන්නම් . 
ඊළඟ අදහස වෙනස් වෙන්නේ හබ කියන වචනයට ආරවුල කියන තේරුම ආරෝපණය කිරීමෙන් . 





රෑ දොළොස් පැයේ ඉඳි කඩුළු ඇරන්
කර ඔසවා බලා උන්නා
හබ කර ගිය ආලවන්ත මගෙම 
මිහිරා වනයෙන් 
දැන් එතැයි කියා

හේන් ගොවිතැන් කරන බොහොම දුප්පත් ගෙදරක් . දවසක් ගෙදර බිරිඳයි ස්වාමියයි ගෙදර අඩුපාඩුකම් මුල් කරගෙන ආරවුලක් ඇති කරගන්නවා . දන්නවනේ ගෑණු ඉතින් ලද දෙයින් ලේසියෙන් සතුටු වෙන්නේ අඩුවෙන්නේ . ඉතින් මේ බිරිඳ ස්වාමියා එක්ක නෝක්කාඩු කියාගන්නවා තමන්ට කිසිම සැපක් නෑ කියලා . ඒ නිසා ගෙදර ස්වාමියා බිරිඳ එක්ක තරහට හෝ තමාගේ දෛවය පිළිබඳව තියෙන කලකිරීමට ගෙදරින් යන්න යනවා . ගෙදරින් එහා තියෙන්නේ මහා ගන වනාන්තරයක් . ඉතින් තමන්ගේ ස්වාමියා එක්ක මෙහෙම කෝලහාල කරගත්තත් බිරිඳ ස්වාමියාට හරිම සෙනෙහසින් සලකනවා .

" මගේ මිහිරා මාත් එක්ක ආරවුලක් ඇතිකරගෙන කේන්තියෙන් කැලේට ගියා . රෑ එළිවෙනකන් ඉඳි කඩුලු ඇරගෙන බලාගෙන හිටියා මගේ කුමාරයා ගෙදර එයි කියලා . ඒත් තාම ආවේ නෑ . මම තාමත් බලාගෙන ඉන්නවා මගේ මිහිරා ගෙදර එයි කියලා "

මෙන්න මේවගේ අදහසක් තමයි මම යෝජනා කරන්නේ .  කලින් තේරුමෙදී ඉඳි කඩුලු ඇරන් කර ඔසවා බලා උන්නා කියන යෙදුමට  කරපු උපමා කිරීම් මේකටත් උපමා කරන්න පුළුවන් .

දාර පිඹුරු වග වලසුන් ලගින වනේ
දෝස විපත්  සිදු නොවියන් නුඹට අනේ
දෙකනට දෙමික්කං නැතුවට කම් නැතුවා
කරවට පදක්කං නැතුවට හිත ඇතුවා
පෙම්බර කුමාරයෝ

ස්වාමියා තමා එක්ක දබර කරලා ගියේ දාර පිඹුරෝ වග වලසුන් නිතරම එහා මෙහා යන වනාන්තරයට . මට කනට කරාබු කරට මාල නැතුවට කමක් නෑ . මගේ පෙම්බරා එක්ක තියෙන දුක විඳගෙන ජීවත් වෙන්න මට පුළුවන් , වනාන්තරේදී කිසිම දෝසයක් වෙන්නේ නැතුව ඉක්මනට ගෙදර එන්න ඔබගේ පෙම්බරිය ඔබ එනතුරු බලාගෙන ඉන්නවා මගේ පෙම්බර කුමාරයෝ කියන අදහස දෙනවා මේ අන්තරා කොටසෙන් .

කාසි පඬුරු කතරගමට ගැට ගහලා
බාර වුනා රූපෙට රූපේ පුදලා
බෝවා කඳුළු ඉනුවා ඇස කකියා
දෙයියෝ නොයන් පපුවට ගිනි අවුලා
පෙම්බර කුමාරයෝ

මෙහෙම බයේ ඉන්න බිරිඳ තමාගේ ස්වාමියාට අතුරු ආන්තරාවක් වෙන්නේ නැතුව හිත හැදිලා ආයෙත් ගෙදර එන්න හැකියාව ලබාදෙන්න කියලා රූපෙට රූපේ පූජා කරලා ඔප්පු කරන්නම් කියලා කතරගම දෙවියන්ට පඬුරු ගැටගහලා භාර වෙනවා . දෙවියනි මගේ හිමියන්ට කරදරයක් වෙන්න දෙන්න එපා . ඔහු නැති දුකින් මගේ ඇසට නැගෙන කඳුළු හදවතේ අවුලවන්නේ මහා ගින්නක් . ඔබවහන්සේ ඒ ගින්න තවත් ඇවිලෙන්න දීලා මගේ හිමියන්ට කරදරයක් වෙන්න ඉඩ දෙන්න එපා කියලා ඇය දෙවියන්ගෙන් ඉල්ලනවා .

ගීතයට මම දෙන අර්ථ දෙක ඔය විදියට තමයි ඉදිරිපත් කරන්නේ . මම හිතනවා මේ අදහස සාධාරණයි කියලා .

ගීතයේ සංගීතය ගැන විග්‍රහයක් කරන්නම ඕන . මොකද ඇන්තනී සුරේන්ද්‍ර මහත්මයාගේ තනු නිර්මාණ ගොඩක් නෑ . ගීතයේ අර්ථය ඉතාමත් සාර්ථක විදියට ඉස්මතුවෙලා එන්න පුළුවන් විදියේ සංගීත සංයෝජනයක් මේ ගීතයේ යොදලා තියෙනවා .

මේ ගීතයේ මුල් වාදනය තුල වාදනයවෙනවා කොංගෝ ඩ්‍රම්ස් යුගලක් . මේ ඩ්‍රම් යුගල මගින් ඇතිකරන තාල වාදනය අප්‍රිකානු තාල වාදනයට සමානත්වයක් දක්වනවා . අප්‍රිකාවේ ජන සංගීත ශෛලියට අනුව එයාලා භාවිතා කරනවා කුඩා බෙර වර්ග . මේ බෙර වලින් එන්නේ හරියට කලයක කටට තට්ටු කරලා එනවා වගේ ඊට වඩා තරමක් තීව්‍ර හඬක් . මේ හඬ ඇහෙනකොට අපේ හිතේ ඇතිවෙන්නේ කැලය ඇතුලේ ඉන්නවා වගේ හැගීමක් .





ගිටාර් එකක එක හීනිම කම්බිය ඒ කියන්නේ ඊ ෆස්ට් කම්බිය පික් එකකින් තාලයට අනුව වාදනය වෙනවා . ඒ වගේම බස්වල සිංදු කියන අය භාවිතා කරන රබානක් උපයෝගී කරගෙන තියෙනවා පන්තෙරුවක ශබ්ධය ලබා ගන්න . එකට කියන්නේ ටැම්බරීන් කියලා . මේ ටැම්බරීන් එකෙන් ඇහෙන බීට් එක නිසා රැහයියෝ කෑගහනවා වගේ හැගීමක් ඇතිවෙනවා . ඒවගේම රාත්‍රිය සහ පාළුව කියන හැගීම් ඉස්මතු කරන්නත් මේ වාදන භාන්ඩ උපයෝගී වෙනවා .






ඇන්තනී සුරේන්ද්‍ර මහත්මයා තමා කැමතිම වාද්‍ය භාණ්ඩයක්වන බැන්ජෝ ගිටාර් එක මේ ගීතයට උපයෝගී කරගෙන තියෙනවා . මේ වාදනය එක්ක මට ඇහෙන්නේ ආයෙත් අප්‍රිකානු නාද මාලාවක් . ඒ මගින් ඇතිවෙන්නේ වියලි ශුෂ්ක පරිසරයක් තුල ජීවත් වෙනවා කියන හැගීම .





මේ මුල වාදනය අතරතුරේ ඒ වාදනයේ මැද කොටසේ ඉඳලා හයිහැට් එකක් වාදනය වෙන්න පටන් ගන්නවා

චිකි චිකි චිකි චිකි
චිකි චිකි චිකි චිකි

කියලා . ඒ හඬ එක්ක මට මතක් වෙන්නේ සමහර සර්පයින්ගේ අපර කෙලවරේ තියෙන ඔය සිරි සිරි හඬ නංවමින් ඔවුන් සොලවනු ලබන අවයවය . ඒ හඬට කැලයක පසුබිම ඇතිකරන්න පුදුමාකාර හැකියාවක් තියෙනවා . එහෙමත් නැත්නම් වනාන්තරයේ තියෙන බියකරු බව මේ හඬින් ඇතිවෙනවා .

පෙරවාදනයේ මුල කොටසේ නිරෝෂාගේ කටහඬින් අකාරයෙන් කියවෙන ආලාප කොටසක් ගායනා කෙරෙනවා . මේ ආලාප කොටස මගින් කෙරෙන්නේ වාදනය මගින් ඇති කෙරෙන වනාන්තරයේ බියකරු ස්වභාවය තවත් වැඩි කරන එක . ඒවගේම ඔක්ටර් පෑඩ් එකකින් සහ බේස් ගිටාර් එකකින් මේ සියලුම වාද්‍ය භාණ්ඩවල නිකුත් කෙරෙන ස්වර වර්ණ උපුටා දක්වන්න පහසුවෙන ආකාරයේ වාදනයක් අපිට නොදනේන්නම ඉදිරිපත් කෙරෙනවා . ඒක ඇහෙන්නේ ඉතාම සාවධානයෙන් ගීතයට සවන් දුන්නොත් .

තවත් වාදනයවෙන වැදගත්ම තාල වාද්‍ය භාණ්ඩයක් තමයි අප්‍රිකානු ජන සංගීතයේ වාද්‍ය භාන්දයක්වන ජෙම්බේ කියන වාද්‍ය භාණ්ඩය . මේ වාද්‍ය භාණ්ඩය ගැන දන්නා අයත් ඇති නොදන්නා අය වෙනුවෙන් ඔන්න පොඩි වීඩියෝ එකක් දැම්මා ඒ වාද්‍ය භාණ්ඩයේ වාදනයක් තියෙන . මේකෙන් නිකුත් වෙන්නේ තම්මැට්ටමක තීව්‍ර හඬ නිකුත් කරන කොටසින් ඇතිවෙන ආකාරයේ තීව්‍ර හඬක් . මේ හඬ ගීතය පුරාම විහිදී යනවා . වනාන්තර පරිසරය ඇතිකරවන්න මේ වාද්‍ය භාණ්ඩයත් ඉතා ඉහල දායකත්වයක් ලබා දෙනවා .




මේ ජෙම්බේ සෝලෝ එකක්


ඔහොම ඉතින් පෙර වාදනය අවසන් වෙනවා . ඊට පස්සේ ගීතය ආරම්භ වෙනවා .

ගීතය පුරාවටම තාල වාදන භාණ්ඩ වලින් මේ ගීතයට පුදුමාකාර විදියේ සහයෝගයක් ලබාදෙනවා ගීතයේ තියෙන හැගීම් ඉස්මතු කරලා පෙන්නන්න . අර මම කලින් කිව්වා ජෙම්බේ ඩ්‍රම් එක දිගටම ගීතයට තාලය සපයන්න වාදනය වෙනවා . ඒවගේම කියන්න ඕන බේස් ගිටාර් එකෙන් හොඳ සහයක් ලබා දෙනවා බිරිඳගේ හිතේ තියෙන භය කියන හැගීම ඉස්මතු කරලා පෙන්නන්න . බේස් ඩ්‍රම් එකක් වාදනය වෙනවා

ඩග් ඩග් ඩග් ඩග්
ඩග් ඩග් ඩග් ඩග්

කියලා . මේ ඩග් ඩග් ඩග් ඩග්  තාලයෙන් පෙන්වන්නේ මම හිතන විදියට බිරිඳ බයෙන් ඉන්න නිසා බිරිඳගේ හදගැස්මේ ස්වභාවය . :)

දැන් බලමු අපි අතුරු වාදනය ගැන .
ගීතයේ අතුරු වාදනයේ අරම්භයෙදී ඕසේ ගායනා කිරීම කියන ගායනාවක් ඇහෙනවා පිරිමී කටහඬකින් . ඒ කටහඬ හරියට හේනක කියන පැල් කවියක් වගේ තමයි හිතට දැනෙන්නේ . ඒ අතරේ ඇහෙනවා

දුම්ත දුම්ත දුම්ත දුම්ත දුම්තහ් කියලා හරියට බෙර පදයක් කියනවා වගේ පිරිමි හඬකින් කෙරෙන ගායනයක් . ඒ හඬ ගැළපෙන්නේ ගෙම්බෙක්ගේ හඬට . ඊට පස්සේ බැන්ජෝ ගිටාර් වාදනයට පස්සේ වයලීන් වාදනයක් සහ බටනලා ඇහෙනවා . ඒත් ඒ වයලීන් එකක්වත් බටනලාවක්වත් නෙවෙයි . ඉලෙක්ට්‍රික් ඕගන් එකකින් තමයි ඒ වාදනය කෙරෙන්නේ .

ඒ කොටස එක්ක ඉඳලා අතුරු වාදනය අවසාන වෙනතුරුම අර ජෙම්බේ ඩ්‍රම් එකේ හොඳ වාදන කොටසක් ඇතුලත් කරලා තියෙනවා . ඒ වාදන කොටසින් මානසික ගැටීම ඉස්මතුවෙනවා කියලා කියන්න පුළුවන් .



මම මේ ගීතයේ වැඩියෙන්ම කැමති අන්තරා කොටසට . මොකද හරිම ආදරනීයයි මේ අන්තරා කොටසේ තියෙන පෙම්බර කුමාරයෝ කියන පද පේලිය . ඒ වගේම මේ අන්තරා කොටසේ තියෙන බේස් ගිටාර් සහ බේස් ඩ්‍රම් වාදනය මගින් සත්තුන්ගේ භයංකර ශබ්ධය පිළිබිඹු වෙනවා . අන්තරා කොටසේ දාර පිඹුරන් වග වලසුන් කියලා කියනකොට ඇහෙන මේ බියකරු බේස් වාදනයෙන් ඒ වලසුන්ගේ කෑගහන ශබ්දය ඇහෙනවා කියලා මට හිතෙනවා . නැත්නම් අලියෙක් හයියෙන් කකුල් බිම තියනකොට පොලව දෙදරන හඬක් මේ බේස් වාදනයෙන් ඇහෙනවා . ඒ වාදනය අන්තරා කොටසින් කියන අර්ථය ශ්‍රාවකයාගේ හදවතට ඉතාම පහසුවෙන් ඇතුල් කරන්න දායක වෙනවා . 





නැතුවට හිත ඇතුවා 
පපුවට ගිනි අවුලා  කියලා අන්තරා කොටස් දෙක ගායනය වෙලා ආ.... කියලා ඇදලා පෙම්බර කුමාරයෝ කොටස ගායනා කරන්න පෙ අකුර පටන් ගන්නකන් අර අකාරයෙන් කියන කොටස අතරේ වාදනය කෙරෙන බේස් ගිටාර් වදන කණ්ඩයත් හරිම ආකර්ෂණීයයි .

ගීතයේ තනුව ගැනත් මේ වෙලාවේ යමක් කියන්න ඕන කියලා මම හිතුවා . මේ ගීතයේ වැදී ගීතවල තනුවලට කිට්ටු ගතියක් තියෙනවා . මට එහෙම හිතෙන්නේ වාද්‍ය භාණ්ඩ වලින් වැදී ගතියක් අරන් දීලා තියෙන නිසාද නැත්නම් තනුවේ තියෙන්නේ වැදී ගීතවලට ආසන්න තනුවක් නිසාද කියලා කියන්න අමාරුයි . ඒ කොහොම වෙතත් මේ ගීතය හැම අතින්ම ඉතාම සාර්තකත්වයට ආ ගීතයක් .
                                                                                                                                           

ඔන්න ඔහොමයි මේ ගීතය ගැන මගේ අදහස . සුපුරුදු විදියට ආයෙත් ගීතය අහලා යන්න . 
කවදාවත් නැතුව පෝස්ට් එක ඉවර කරනකොට හිතට ආවේ බුදු සරණයි කියලා . එහෙනම් හැමෝටම 

බුදු සරණයි !



Monday, July 28, 2014

ස්නේහයේ නගරයයි සිත මගේ...ඔබෙත් එහෙමද ?





ඕනෑම දෙයකට ගරු කරන හැටියටලු ඒකෙන් ගරුබුහුමන් ලබන්න පුළුවන් වෙන්නේ. සින්දුවගේ ආච්චි එදා ඉඳලා කියන කතාවක් ඕක. සිංදුවා නම් තාමත් විස්වාස කරන දෙයක් ඒක.
හොඳ ඉගැනීමක් ලබන්න පොත් පත් වලට හොඳට සලකන්න ගරු කරන්න ඕනි, හොඳට වයලීන් ගහන්න අපේ වයලා වගේ වයලේට හොඳට සලකන්න ගරු කරන්න ඕනා. පර්ස් එකේ සල්ලි ගුලි කරලා දානවනම් ඒ කියන්නේ සල්ලි වලට සලකන්නේ නෑ. එතකොට පර්ස් එකේ සල්ලි ගැවසෙනවා අඩුයිලු :D :D හැබැයි පර්ස් එකේ නම් සල්ලි ගුලි කරලා නෙවෙයි හතරට පහට නවලා හැන්ඟුවත් කොහෙන්හරි ඇදිලා ඇදිලා ඇදී........ලා ඇවිත් ගිහින් මාසේ අන්තිමට ලං වෙනකොට දුකේ බෑ හයියෝ...

ඉතින් කෝමහරි හොඳට ගරු සරු ලබන්නනම් මතක තියාගන්න ඕනිම දෙයකට පුද්ගලයෙකුට ගරු කරන්න. ඕක ගත්තම ආදරේ පැත්තට..... එතනට ඒක ගොඩාක් වැදගත් දෙයක් වෙනවා නෙහ්. දැන් දැන් නම් හොඳ හොඳ ගරු සරු හම්බ වෙනවා ආදරේට කියලා වැඩක් නෑ . හැබැයි සිංදුවාගේ ඉස්සර කාලේනම් මීට වඩා ගොඩක් ආදරේ කියන එක මීට වඩා උතුම් දෙයක් විදියට සැලකුවා. දැන් බොහෝ වෙලාවට වෙන්නේ ආදරේ මැද්දෙන් පනින රාගය මුල් තැන ගන්න එක.
රාගයක් නැති ආදරයක් තියෙනවද ?

"ප්‍රේමයනම් රාගයෙන් තොර සඳ එලිය සේ අචින්ත්‍යයි පාරිශුද්ධයි සුරම්‍යයයි" කියයි සුනිල් ආරියරත්නයන් නම්

එත් දැන් අවුල තියෙන්නේ
එතුමාම ආයේ ලියනවා නොවැ

"ගොවිඳුනි මේ සිරි යහනේ විරහී වැලහින්නකි මා
රති කෙළි රමණී සිහි කර පැරණී" කියලා.

රාගයෙන් තොර නම් ප්‍රේමය නම් අලේටද රති කෙලි ගැන මතක් කරලා අඬන්නේ මේ රාධා ළමයා. එක්කෝ ඒ බැන්දට පස්සේ වෙන්නැති නෙහ්. ඔව්වා මම දන්නේ නෑ අප්පා. ඔය පොසිෂන් ගැන ටෝක්ස් දෙන වයලගෙන්ම අහලා බලන්න.

බැන්දට පස්සේ දැන් දැන් නම් නිව්ස් දැක්කම තේරෙනවා දෙන්න දෙමහල්ලෝ හොඳට උන්දැලට ගරු කරගන්නවා කියලා.අම්මා කියන කෙනා ළමයි ටිකත් අරන් ඩැඩාට පාඩම් උගන්වන්න ගඟේ පනින එව්වා, ඩැඩාට ෆේස්බුක් එකේ අලුත් කෑල්ලක් සෙට් වෙලා අම්මටයි දරුවටයි ගිනි තියෙන එව්වා.... ගොඩනැගිලි පාරවල් හැදුනට වැඩක් නෑ හප්පා ඒවා පාවිච්චි කරන්න ඉතුරු වෙන්නේ තිරිසන්නු ටිකක් වගේ.
හැබැයි පුතේ බැන්දට පස්සේ කොහොමද ගරු කිරීම කියලා බලන්න අහන්න ඕනි සින්දුව මෙන්න මේක. බොලේ මේකත් ලියන්නේ සුනිල් ගොයියමයි.




තාත්තා වුනත් මා බත සරිකරන
අම්මා නුඹයි මගේ දරු දැරියන් රකින

මට පෙර උරුම ආලය දරු කැලට දෙමින්
රෑ දහවල් දෙකේ වෙහෙසෙන විටදී නොනිම්
ඔබ දුටු මුල් දිනේවත් හද නොනැගී පෙමින්
උතුරයි මසිත තව නුඹ වෙත තුරුළු වෙමින්

බැති බර හැඟුම් දනවන නුඹගේ සුවඳ
අතදරු පුතුගෙ මුව කමලෙහි ඇත නිබඳ
අම්මා කෙනෙකු මිස නුඹ මගෙ බිරිද ලෙස
නොනැගෙයි ලගින් හිද මගේ හිස සිඹින සඳ

පද රචනය : මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න
තනුව : රෝහණ වීරසිංහ
ගායනය : පණ්ඩිත් අමරදේව

මේ සින්දුව ගොඩක් රේඩියෝ චැනල් වල දැන් දැන් යනවා හැමදාම උදේට. ඒකනම් හොඳ දෙයක් නෙහ්.

මේක පැහැදිලියිනෙ තාත්තා කෙනෙක් එයාගේ බිරිඳ ගැන දකින විදිහ තමයි කියවෙන්නේ.
මා බත සරි කරන... තාත්තා තමයි බත සරි කරන්නේ තාත්තා තමයි මහන්සි වෙලා ගෙදරට අවශ්‍ය සියලු දෑ සපයන කෙනා..ඒ ඔක්කොම හම්බකිරීම් කැප කිරීම් කරන්නේ දරුවන් වෙනුවෙන් නොවැ. එතකොට තාත්තා මේ ටික කොරනකම් අම්මා නුඹයි මගේ දරු දැරියන් රකින. තාත්තට නොදෙවෙනි ඊට වඩා අමාරුම වැඩේද මන්ද කරන්නේ අම්මා. මෙතැනදී තාත්තා ඒ ගැන ලොකු ගෞරවයකින් කතා කරන්නේ. මම කිව්වේ ගරු කලොත් ගරු බුහුමන් ලබන්න පුළුවන්.

මට පෙර උරුම ආලය දරු කැලට දෙමින්...දැන් හෙන පොසිෂන්ස් තියෙන නෝනලා මාත්තයලා ඇවිත් පවුල් සංස්ථාව තියාගන්න හැටි තවුසන් ටෝක්ස් දෙන අතරේ එක්කෙනෙක් කිව්වා අම්මලා දරුවෝ ලැබුනම මහත්තයට තියෙන ආදරේ අඩු කරනවා ඒ නිසා මහත්තයා පිට යනවා කියලා.  පව්... පිට යන්නේ උගේ තියෙන නොසන්ඩාලකමනේ නැද්ද...නැත්නම් තමන්ගේ ළමයට ආදරේ කරනවට මොන තාත්තාද අකමැති වෙන්නේ ?
මෙතනදීත් කියන්නේ මට පෙර උරුම ආලය දැන් හම්බවෙන්නේ දරු කැලට...ඒක ඕනි තාත්තා කෙනෙක් මූනදෙන අත්දැකීමක්. 
 රෑ දහවල් දෙකේ වෙහෙසෙන විටදී නොනිම්.. නිමක් නැතුව රෑ දහවල් දෙකේම වෙහෙසෙනවා...ඕක කියන්න දෙයක් නෑ නොවැ පොඩි කාලේ ඉඳලා දරුවෙක් ඉන්න ගෙදරක හිටියනම් තමයි තේරෙන්නේ ළමයි ලොකු කිරිල්ල කොයිතරම් අමාරුද කියලා.
ඔබ දුටු මුල් දිනේවත් හද නොනැගී පෙමින්
උතුරයි මසිත තව නුඹ වෙත තුරුළු වෙමින්
තමන්ගේ ළමයි වෙනුවෙන් වෙහෙසෙන තමන්ගේ බිරිඳ , තමන්ට කලින් ලැබුණු ආදරෙත් දැන් දරුවන්ට දෙන බිරිඳ දැකලා ඇතිවෙන්නේ තාත්තට තව බිරිඳ ගැන සෙනෙහස වැඩිවීමක් ඒක පෙම් කරන කාලෙටත් වඩා සෙනෙහස වැඩිවීමක්. නැතුව පිට යන්න අදහසක් නෙවෙයි.

බැති බර හැඟුම් දනවන නුඹගේ සුවඳ
අතදරු පුතුගෙ මුව කමලෙහි ඇත නිබඳ
අම්මා කෙනෙකු මිස නුඹ මගෙ බිරිද ලෙස
නොහැඟෙයි ලගින් හිද මගේ හිස සිඹින සඳ 

ඇගේ සුවඳ දැන් බැතිබර හැඟුම් දනවන්නේ... ඇය කෙරේ එතරම් ගෞරවයක් දැන් ඔහුට තියෙන්නේ.
දරුවන්ට විතරද ඇගේ ආදරේ... නෑ නොවැ මේ කියන්නේ මගෙ හිස සිඹින සඳ කියලා දරුවන් ගැන විතරක් නෙවෙයි ඈ ඔහු ගැනත් සොයා බලනවා... ඒක බිරිඳකට එහා ගිය අම්මා කෙනෙක් වගේ ගෞරවනීය හැඟීමක් ගෙන එන්නක්.සින්දුවේ ආත්මය තියෙන්නේ මෙතනද කොහෙද.

ඔන්න ඔය වගේ හිත සුවපත් වෙන සිංදු කියන නිසා තමයි ලහිරු පුතා ඇල්බට් පෙරේරට මහාචාර්ය එදිරිවීර සරත්චන්ද්‍රයන් අමර - දේව කියලා නම දැම්මේ. ඒ නිසා තමයි මිනිස්සු දෙවියෙක්ට සමානව ඔහුට සලකන්නේ. ඒ නිසා ගොන් පාට් නොදා "ජූජාච පූජනීයානං" පිදිය යුත්තන් පුදපන් පුතා. මොකද ඒක මංගල කාරණාවක්.

ට්‍රැක් පොඩ්ඩක් පැන්නට අපි කතා කර කර හිටියේ ගරු සරු කරන්න ඕනා ඕක ලබන්නනම් කියලනේ. ඊළඟට අපි කිව්වේ දැන් දැන් ප්‍රේමය කියන කාරණයේදී ඕක අඩු වෙලා කියන එකනේ. ඒ නිසානේ කෙල්ල තරහවුණු ගමන් කෙල්ලගේ උපන් ඇඳුමින් ඉන්න ෆොටෝස් කොල්ලා වෙබ් සයිට් වලට දාන්නේ...එහෙම නැත්නම් කෙල්ලව උස්සන් ගිහින් එව්වා මෙව්වා කොරන්නේ. මට මතකයි අපේ ඉස්කෝලේ ලෙක්චර් එකකට ආපු බුලට් එකක් කිව්වා ආදරේ අවසාන ඵලය රාගය කියලා. උගේ ආච්චිගේ රෙද්ද. ප්‍රේමය කියන දේ ඊට වඩා පුළුල් විදියට බලන්න ඕන උතුම් විදියට සලකන්න ඕනා දෙයක්. මොකද ඒක වෙනුවෙන් මිනිස්සු දහසක් කැප කිරීම්, ඉවසීම්, වෙහෙස මහන්සි වීම් තියෙන උදාර එකක්. මේ ටීම් උන්නැහෙත් කියන්නේ.. බලන්න සින්දුව අහලා ඊට පස්සේ අන්තිමට පැහැදිලිත් කරනවා.





කොහෙන් හරි අර උඩ කිව්වා වගේ තමන්ගේ බිරිඳ දිහා උතුම් විදියට ගෞරව විදියට බලන්නනම් දෙන්නම
ගෞරවනීය මෙව්වා එකක් පටාන් ගන්න ඕනිනේ නැද්ද... මම කිව්වේ මේ ආදරයක්...
එහෙම එකක් පටන් ගන්නවා අමරසිරි පීරිස් එක්ක මැණික් ජයසේකරයන්.




ස්නේහයේ නගරයයි සිත මගේ
මාවතක් හෝ නොවූ රාගයේ
වන්දනාවේ ගිහින් ඉන්න
ආසයි මටත් කොයි ඉසව්වේද
ඒ මෙත් පුරේ

යෞවනයේ නිල් නුවන් සේ රැඳී
රන් මලක් වේද හද සල්වනේ
නෙත් පහන් දල්වලා
සිත් සඳුන් දුම් දවා
රන් සිනා පාමි පූජාසනේ

මේ නවාතැන් ගෙවා ආත්මයේ
යනතුරා මිලින වී මතුදිනේ
සෙනෙහසේ සිහිළඹීන්
දොවන සේ යදිමි මා
පූජනීයයි උතුම් ආදරේ

ගායනය : මැණික් ජයසේකර සමග අමරසිරි පීරිස්
පද රචනය : හේමසිරි ගුණතුංග
සංගීතය : රෝහණ වීරසිංහ

ඔන්න දවසක් හේමසිරි මහත්තයා කොළඹ ඉඳලා වැලිගමට යන්න බස් එකකට නැග්ගලු. දැන් ඒ බස් එකේ සීට් එකක ඉන්නලු තව ගෑලු ළමයෙකුයි පිරිමි ළමයෙකුයි. දෙන්න ඔන්න මුලදී හැසිරුනේ දෙන්නම නොදන්න විදියටලු. ඊට පස්සේ කෝමහරි මොකක්හරි කතාවක් දෙන්න අතරේ යන්න ඇති කොන්දොස්තර උන්නැහේ ආවම කොල්ලා දැන් දෙන්නටම ටිකට් ගත්තලු. දැන් එතන ඉඳලා අර කෙල්ලයි කොල්ලයි එක කතාවයිලු. හම්මේ අපිට අහුවෙන්නේ නෑනේ මෙහෙම කෙල්ලෝ. කොමහරි දෙන්නා ගාල්ල හරියේදී බැස්සලු බස් එකෙන්. බැහැලා දෙන්නා එක්ක අත් අල්ලගෙන යනවලු.
ඕක දැකලා ආදරේ මේ තරම් ලාබද කියලා හිතුනලු ගුණතුන්ගයන්ට.ඒ අයිඩියා පිට තමයි ඔන්න මේ සින්දුව ලියවෙන්නේ.


කොහොමද මේකේ කොල්ලා කැමැත්ත අහන්නේ....
ස්නේහයේ නගරයයි සිත මගේ
මාවතක් හෝ නොවූ රාගයේ
මගේ සිත ස්නේහය කියන නගරය. ඒක නගරයක් හංදියක් නෙවෙයි. ඒ තරම් ඒ ස්නේහේ විශාලයි. ඒකෙ රාගය කියලා මාවතක්වත් නෑ. ඒ තරම් උතුම් විදියට සලකන්නේ ප්‍රේමය යන්නට.
වන්දනාවේ ගිහින් ඉන්න
ආසයි මටත් කොයි ඉසව්වේද
ඒ මෙත් පුරේ
ඉතින් ප්‍රේමවන්තියට එතන පේන්නේ මෙත් පුරයක් ඒ කියන්නේ කරුණාවෙන්, මෛත්‍රීයෙන් පිරුණු  පුරයක් විදියට. එතන ඈ යන්නේ වන්දනාවේ. ඒ වචන වලින් පෙන්වන්නේ ප්‍රේමය කියන දෙය මෙතැනදී කොතරම් උතුම් දෙයක් ලෙස සලකනවද කියන කාරණේ.

යෞවනයේ නිල් නුවන් සේ රැඳී
රන් මලක් වේද හද සල්වනේ
මෙතනින් ස්වීටි කෙල්ල තැඹිලි ගෙඩිය කියනවට වඩා ඇය කෙරේ අපිටත් එන්නේ පහන් හැඟීමක් නෙහ්.
හද යන්න සල් වනයක් නම් ඒකෙ රන් මල ඇය. ඇයත් එහෙමයි
නෙත් පහන් දල්වලා
සිත් සඳුන් දුම් දවා
රන් සිනා පාමි පූජාසනේ
ඇස් කියන පහන් දල්වලා... ඇස් වලින් ඔහු දෙස බලලා, පූජාසනේ සිට රන් සිනා පාන්නේ ඔහුට. පැත්තක හිටපු ඇන්ටි කෙනෙක් කිව්වලු මුන් දෙන්නගේ සමයං කියලා. :D :D :D සිත කියන සුවඳ හමන සඳුන් දුම් වලින් ඔහුගේ සිත කියන පූජාසනයේ සුවඳ ගන්වමින් ඇය ඉන්නේ.
 
මේ නවාතැන් ගෙවා ආත්මයේ
යනතුරා මිලින වී මතුදිනේ
අදද හෙටට අවුරුද්දකට නෙවෙයි මේ ආත්මය මතුදාක මිලින වෙලා යනකම්ම...ඇයව රැකබලාගන්න, ඇයට ආදරේ කරන්න, ඇය සමග දිවි ගෙවන්න ඔහු එන්නේ..
සෙනෙහසේ සිහිළඹීන්
දොවන සේ යදිමි මා
පූජනීයයි උතුම් ආදරේ
එවන් ආදරේ පුජනීයයි නේන්නම්. සෙනෙහසේ  සිහිළඹීන් දොවන සේ යදිමි මා...
සිහිළඹ කියන්නේ සිහිල් + අඹ(දිය)  ඒ කිව්වේ සිහිල් දිය යන්න, සෙනෙහස කියන සිහිල් දියෙන් මාව නහවන්න කියලා මේ ගෑනු ළමයා කියනවා. අර ඇන්ටි හිටියනම් සුවර් ආයෙ කියනවා....මුන්ගේ කෝලන් කියලා.


ඉතින් ඔන්න ඔහොමයි පොඩි එකෝ මල් කඩන්න ඕනා. එතකොටයි පස්සේ තාත්තා වුනත් මා බත සරි කරන කියන්න පුළුවන්. එහෙනම් සිංදුවා ගියාවේ ! (ට්‍රොජට ටැංකු වෙන්න ඕනා අමාරු වචන වල තේරුම් හොයන්න සප් එක දුන්නට)



Saturday, July 26, 2014

සරිගම කා පධනිස බීම








පුන්සඳ රෑට ඇවිදින් හේනේ ගීතය පාදක කරගෙන කලින් ලිව්ව ලිපිය  දැම්මා අන්තිම පේලියට . ඒකෙ මේ දවස්වල ලියන අපේ සහෝදරයෙක් මෙන්න මේ කමෙන්ට් එක දාලා තිබුණා වීඩියෝ එකකුත් එම්බෙඩ් කරලා .

“ මුල් සිංදුවේ සංගීත රසය එහෙම්පිටින්ම වෙනස් කරපු මේ සිංදුව කියනකොට නිරෝෂාටත් අවුල් වෙනවා වගේ. එයාගේ භාවාත්මක හැඟීම් කෙසේ වෙතත් මට නම් පෙනෙන්නේ අලුත් වාදනයත් එක්ක නිරෝෂා ගායනා කරන්නෙත් අමාරුවෙන්. සිංදුවේ අර්ථයට කොහෙත්ම මේ සංගීතය මැච් වෙන්නේ නෑ. ඒත් ගායකයෝ ෆීල්ඩ් එකේ රැඳිලා ඉන්නනම් අකමැත්තෙන් උනත් මේවා කරන්න වෙනවා. හරියට ගුණදාස කපුගේට කරන්න උනා වගේ. you tube එකේ අලුත් මියුසික් එකට රසිකයන්ගේ කමෙන්ට්ස් දැක්කම වයලීනෝ උඹ වගේ අය අලුත් පරම්පරාවේ ඉන්නවා කියන එකත් හිතට සතුටක්..  (අර්ථය ගැන හිතන්නේ නැතුව සංගීතය රස විඳින්න මේ වගේ නිර්මාණ වරදක් නෑ) “

ඇත්තටම ඔව් . ඒ කමෙන්ට් එකේ කියල තියෙන හැමදේම වගේ ඇත්ත . අනික අලුත් පරපුරේ රසවින්දනය කියන තරම්ම නරකමත් නෑ . මගේ fb ෆ්‍රෙන්ඩ්ස්ලා ඉස්කෝලේ ෆ්‍රෙන්ඩ්ස්ලා ගොඩක් ඉන්නවා තාමත් සම්භාව්‍ය සංගීතය රසවිඳින්න කැමති අය . මේක කියනකොට මට මතක් වෙන්නේ දැනට අවුරුද්දකටත් වඩා අඩු කාලයකට කලින් මම ගියපු නායකත්ව පුහුණු කඳවුරේ යාළුවො ටික . මම ෆෝන් එකේ සිංදු දාගෙන අහන්නේ නෑ සාමාන්‍යයෙන් . 

ඉතින් ලැප් එක ගෙනිච්චේත් නැති නිසා පළවෙනි දවසේ රෑ හරිම අවුල් . සිංදු ටික මතක් වෙනකොට ඉන්නම බෑ . ඕන එකක් කියලා නිදාගන්න ලැස්ති වෙනකොට බිලට් එකේ එහෙන් මෙහෙන් ෆෝන් වලින් ඇහෙනවා මගේ ප්ලේ ලිස්ට් එකේ තියෙන සිංදු ටික . අමරදේව , සුනිල් එදිරිසිංහ , වික්ටර් රත්නායක , දීපිකා ප්‍රියදර්ශනී වගේ අයගේ සිංදු ප්ලේ උනා . එදා මට හිතුනා නවපරපුරේ රසවින්දනයත් කියන තරම් අවුලක් නෑ කියලා .





ඒත් මම උඩින් ලියලා තියෙන කමෙන්ට් එකේ හැටියට නව සංගීත සංයෝජනය ගීතයට ගැලපෙන හැටියට කෙරෙනවාද කියලා යම් තරමක සැකයක් ඇතිවෙනවා . සංගීත සංයෝජනය ගැන කියනකොට මට මතක් වෙනවා මම වයලීන් ගහන්න පටන් ගත්තම කාලේ වෙච්ච සිද්ධීන් දෙකක් . ඒ කාලේ මම අපේ ඉස්කෝලේ සංගීත තරග වලට වයලීන් වාදනය කරන්න ගියා වගේම වෙනත් ඉස්කෝල වලටත් සහය වෙන්න ඉදිරිපත් උනා . සමහර දවස් වල තව පැයකින් තරග තියෙනවනම් දැන් නොටේශන් එක ලියලා ගෙනත් දෙනවා මිස්ලා සර්ලා අනේ පුතේ අපිටත් උදවුවක් කරන්න කියලා . 

ඒවා ඉතින් පුළුවන් හැටියට ඒ කාලේ ගොඩ දැම්මා . ඒත් එක ඉස්කෝලෙක තරග වලට අපි මාසයක් විතර පුරුදු පුහුණුවීම් කරා . අපිට ඉස්කෝලේ වැඩ පාඩු වෙන නිසා ඒ ගුරුවරයාගේ ගෙදර නැවතිලා තමයි පුහුණුවීම් කරේ . දවසක් මොකක්හරි වෙන රාජකාරියකට ආපු ගමන් රාත්‍රී නවාතැන් ගන්න එහෙට ආවා මාත්‍රා සංගීත කණ්ඩායමේ නිර්මාතෘ , සෞන්දර්ය විශ්වවිද්‍යාලයේ ජේෂ්ඨ කථිකාචාර්ය සමන් පනාපිටිය මහත්මයා .







ඒ සර් උඩ තට්ටුවේ ඉන්න අතරේ අපි පහල තට්ටුවේ ඉඳගෙන ප්‍රැක්ටිස් කරනවා . කොහොමහරි සර් අහගෙන ඉඳලා අපේ සද්දේ . පස්සේ සර් පහලට ආවා . ඇවිත් ඉස්සෙල්ලම බෙරගහන අයියට බෙර පදයක් කියලා දුන්නා මෙහෙම වාදනය කරානම් ලස්සනයි කියලා .

බුංගු හුචාං..... හුචාං........ හුචාං හුචාං හුචා
බුංගු හුචාං..... හුචාං........ හුචාං හුචාං හුචාං



අපි ඉතින් සංගීත කාරයෝ වෙච්චි , සද්දෙට හරියන්න බෙර තැලුවට පදේට හරියන්න තලන්න දන්නේ නෑ කියල සර් දන්න නිසා වෙන්නැති එහෙම කියන්න ඇත්තේ . ඊට පස්සේ සර් මගේ පැත්තට හැරුනා . සර්  මට ගොඩක් දේවල් කියල දුන්නා . මම ඒ කාලේ වයලීන් ගහන්නයි සංගීතය ඉගෙන ගන්නයි පටන්ගත්ත මුල කාලේ වගේ නිසා මට කවුන්ටර් පාට් , බිට්ස් පාට්ස් අරවා මේවා ඕන කොතනද එපා කොතනද කියලා හිතෙන්නේ අඩුවෙන් අඩුවෙන් කියන්නේ ඉතින් හිතෙන්නෙම නෑ වගේ තමයි . ඒ නිසා හිතෙන පාට්ස් ටික ඕන එකක් කියලා ගහලා දානවා . 

මේ සර් තමයි මගේ ඒ අඩුපාඩුව හැදුවේ . සර් කිව්වා “ පුතා ඔයාගේ හිතට එන පාට්ස් ඔක්කොම ගහන්න එපා , ඒ හිතට එන ඒවායින් හොඳම එක තෝරලා අරගෙන සිංදුවත් එක්ක ගලපන්න “  කියලා . තව මම වයලීන් එකේ මහතම කම්බිය (G 4th ) කම්බිය වාදනය කරනකොට බෝ එක බර කරලා තමයි වාදනය කලේ . ඒ අඩුපාඩුවත්  හැදුවේ මේ සර් . සර් කිව්වා පුතේ ඔයා අත බර කරාම සද්දේ වැඩිපුර ඇහුනට ඒ ඇහෙන සද්දේ ස්වර වර්ණ ( tone colour ) ඉස්මතුවෙලා ඇහෙන්නේ නෑ කියලා  . දැනට අවුරුදු අටකට නවයකට වගේ කලින් ලැබිච්ච මේ අවවාද දෙක මට අදත් වයලීන් එකේ මහතම වයර් එකේ වාදනය කරනකොට මතක් වෙනවා . කොහොමහරි අපි ඒ අවුරුද්දේ ඒ තරග ඉසවුව සමස්තලංකා ප්‍රථම ස්ථානය දක්වාම අරගෙන ගියා .







2011 අවුරුද්දේ තමයි මම පාසල් සිසුවෙක් විදියට සංගීත තරංග වලට අන්තිමටම ඉදිරිපත් උනේ . ඒ සෙකන්ඩ්ෂයි කරන කාලේ . මගේ ඒකල වාදනයක් ඉදිරිපත් කරා විවෘත තරග ඉසවුවකට . වාදනය කලේ සත්සමුදුර තේමාවාදනය  .  ඒ වාදනය පුරුදුවෙන කාලේ මට සහයට ගිටාර් ගහන්න එකතු උනේ අපේ ඉස්කෝලෙම සහෝදරයෙක් . එයයි මමයි දවසක් අපේ ගෙදර සෙට් වෙලා මේ වාදනයට ගිටාර් කෝඩ්ස් දැම්මා . දාලා කෝඩ් ශීට් එකත් ලියලා හදලා අපේ සර්ට පෙන්නුවම සර් කිව්වා මේ කෝඩ්ස් සමහර ඒවා ගැළපෙන්නේ නෑ කියලා . 

දවසක් තිස්සේ කට්ට කාගෙන දාපු කෝඩ්ස් ගැළපෙන්නේ නෑ කිව්වම ඉතින් එපා වෙනව . පස්සේ සර් මේගැන අපිට විස්තර කරා . සත්සමුදුර තේමාවාදනය යන්නේ මුහුද තේමා කරගෙන . ඉතින් ඒ තේමාවේ තියෙන මුහුද කියන ස්වභාවය අපි දාපු කෝඩ්ස් වලින් නැතිවෙනවා කියල සර් කිව්වා . ඒ කාලේ ඒක අපිට හරියට තේරුනේ නෑ . ඒත් දැන් ඒක හරි කියලා තේරෙනවා . මොකද ඒ කාලේ අපි හිතුවේ දන්න හොඳම වැඩ ටික දාලා වාදනය කරන්න . ඒත් කාලයක් ඉගෙනගන්නකොට තමයි තේරෙන්නේ එක ස්වරය උනත් ගීතයක් අලංකාර කරන්න හොඳටම ඇති කියලා .





අද කාලේ ටීවී එකේ රෑට යන එක එක ජාතියේ ප්‍රෝග්‍රෑම් වලින් සංගීතය විනාස වෙනවා . හැබැයි මේ අතරේම සමහර ප්‍රොගෑම් වලින් නව සංගීත සංයෝජනය හොඳට කෙරෙනවා කියලත් කියන්න ඕන . මයි කාර් මයි පැට්‍රල් නිසා චැනල් වල නම් කිව්වට කමක් නෑ කියලා හිතනවා . නව සංගීත සංයෝජනය හොඳටම හොඳයි කියලා කියන්න පුළුවන් වැඩසටහනක් තමයි මේ ඊයේ පෙරේදා ඉවර වෙච්ච දෙරණ ඩ්‍රීම් ස්ටාර් වැඩසටහන . අතුල අධිකාරි යටතේ මෙහෙයවුණු මේ වාදක මණ්ඩලය මගින් ආරම්භයේ සිට අවසානය දක්වාම වාදනය කෙරුණු ගීත වලට සංගීතය සපයලා තිබුනේ කිසිම විදියකට ගීතවල අර්ථය හානි වෙන්නේ නැති විදියට .

හරිම සාර්ථකයි මේ සංගීත සංයෝජනය 





තවත් වැඩසටහනක් තමයි සිරස සුපර් ස්ටාර් වැඩසටහනේ සීසන් 2 වැඩසටහන . ඒ වැඩසටහනෙත් සංගීත සංයෝජනය සාර්ථකයි .

මේ දවස්වල වැඩි දෙනෙක් කතා කරන දෙරණ නාලිකාවෙන් විකාශනය කරන ඩෙල් ස්ටූඩියෝ වැඩසටහන ගැනත් යමක් කියන්න ඕන . ඕක අහන්න මාව ඇබ්බැහි කරේ සිංදුවා . මිනිහගේ ලැප් එකේ අහුමුලු සිසාරා ගමන් කරනකොට තිබිලා ගීත දෙක තුනක් ප්ලේ කරලා අහපං අහපං කියලා මටත් ලෙඩේ බෝ කරා . පස්සේ මමත් යූ ටියුබ් එකෙන් ගීත විශාල ගණනක් අහලා බැලුවා . ගොඩක් ගීතවලට නව සංගීතය සපයලා තිබුණේ මට හිතෙන හැටියටනම් අර්ථය ගැන හිතලා නෙවෙයි . එතන වාදනය කරන හැමෝම තමාගේ වාද්‍ය භාණ්ඩයේ මුදුනටම ඉගෙනගත්ත අය . ඒත් එයාලා මේ ගීතවල අර්ථය ගැන දෙපාරක් හිතලා නැති හැඩයි . 

එයාලා වැඩිපුරම හිතලා තියෙන්නේ එක එක ගීතවලට යොදලා තියෙන තනුව අයත් සංගීත ශෛලීන් ගැන කියලයි මට හිතෙන්නේ . අර සහෝදරයා කියලා තිබ්බ නිසාම මම නිරෝෂාගේ සිංදුවේ කමෙන්ට්ස් කියවලා බැලුවා . ඔහොම තමයි ඉතින් . ලංකාවේ ඉන්නේ අලුතෙන් මොකක් ආවත් පට්ට කියාගෙන බලන පිරිසක්නේ .
ඒ සහොදරයා දාපු කමෙන්ට් එකට එම්බෙඩ් කරලා තිබුණේ මෙන්න මේ ගීතය . අහලා බලන්නකෝ කොහොමද කියලා  . අහලා කමෙන්ට් කරන්නකෝ මොකද හිතෙන්නේ කියලා . මටනම් ගොඩක් ඒවා හිතෙනවා .






හැබැයි ඒ වගේම මේ වැඩසටහනේ ඉතාම හොඳින් සංගීතය සංයෝජනය කරලා තිබුණු ගීතත් නොතිබ්බාම නෙවෙයි . මෙන්න මේ පහල තියෙන පහසුවටත් වාසියටත් කියන ගීතය ඒ අතින් ඉතාම සාර්ථකයි .






නව සංගීත සංයෝජනය කියලා කියන්නේ මම නම් හිතන හැටියට ගීත කන එක නෙවෙයි . ගීතවල තියෙන හැගීම් ඉස්මතු වෙන්න පුළුවන් විදියට ගීතවලට සංගීතය එකතු කරන එක . ඒක වචන වලින් කියන්න අමාරු , තම තම නැණ පමණින් දැනගත යුතු දෙයක් කියලයි මමනම් හිතන්නේ .........

මොන සංගීතය උනත් සද්දේ පොඩ්ඩක් අඩු කරගෙන අහන්න . එතකොට අපිට නොදැනෙන නොඇහෙන ගීතවල තියෙන රසමුසු තැන් අල්ලගන්න පුළුවන් වේවි  :) . පොඩි අයටත් මේ අලුත් දේවල් වගේම සම්භාව්‍ය සංගීතයත් රසවිඳින්න අවස්ථාව වැඩිහිටියෝ ලබාදෙනවනම් අනාගත පරපුර රසවින්දනය අනාගත්ත පරපුරක් වෙන එකක් නෑ .

වැඩිය මුකුත් කියන්න යන එක ඇඟට අගුනයි වගේ . මෙන්න මේ වීඩියෝ එක අනිවාර්යෙන්ම බලන්න . මමනම් හිතන්නේ මෙන්න මේක තමයි නව සංගීත සංයෝජනය කියලා ගීත වලට වෙන්න ඕන . බලන්න මහින්ද පැස්කුවෙල් කියන ගිටාර් වාද්‍ය ශිල්පියා මේ ගීතයට කරන සාධාරණය .





Thursday, July 24, 2014

විසිරුණු මල් පෙති දෝතට ගත් තුනුවී.......






අද කියන්න යන ගීතයට පූර්විකාව වෙනදා වගේම මගේ අත්දැකීමකින්ම ගන්නම් . වල්පල් කියාගෙන එනකොට ඉතින් පොඩි රහක් තියෙනවනේ .

මම දහම් පාසල් ගියේ අපේ ගෙදර අය හැමදාම ආපු ගියපු පන්සලේ තිබ්බ දහම් පාසලටම තමයි . අපේ අම්මා පුචිඅම්මා දෙන්නම මේ දහම්පාසලේ ඉගැන්නුවා . මුලින් අම්මා ඉගැන්නුවා . ඊටපස්සේ මම එලොව ඉඳලා මෙලොව ආවම අම්මා නැවතිලා පුංචිඅම්මා උගන්නන්න ගත්තා . දෙන්නම පොඩි කාලේ දහම්පාසල් අජ්ජාපනය හොඳින් හදාරපු අය නිසා දහම්පාසලේ අනිත් අයත් කැමතියි මේ දෙන්නා උගන්නන්න එනවට .

කොහොමහරි මම දහම්පාසල් යන්න ගත්තේ එක වසරේ ඉඳලා . එතකොට දහම්පාසලේ උගන්නමින් හිටියේ මගේ පුංචිඅම්මා . එයත් එක්ක තමයි හැමදාම දහම්පාසල් ගියේ . හතර වසරේදී පුංචි දහම්පාසල් යන්නේ නැතුව නැවතුනා උපාධියක් කරන්න පටන්ගත්ත නිසා . පස්සේ මම කොක්ක දැම්මා මට බෑ තනියම යන්න කියලා . මොකද ගෙදර කෙනෙක් ටීචර් කෙනෙක් උනාම පොඩි ගතියක් තියෙනවනේ . නිශේධක බලය උපරිමයෙන් පාවිච්චි කරන්න පුළුවන් එහෙම උනාම . හැක හැක හැක  :p :p  

ඉතින් අම්මා ආයෙත් දහම් පාසල් යන්න පටන් ගත්තා . දහම්පාසල් කාලේ මම කරපු කියපු දේවල් , මගේ ජීවිතේට ලැබිච්ච දේවල් වගේම ජීවිතෙන් ඈත් වෙලා ගිය දේවල් ගොඩක් තියෙනවා . කොහොමහරි දහම්පාසලෙන් ධර්මාචාර්යත් ගොඩ දාගෙනම එලියට ආවා . ඒ වගේම වයලීනි ගැන තියන මතකසටහන් ඔක්කොම වගේ එකතුවෙලා තියෙන්නෙත් ඔය දහම්පාසලේම තමයි . දෙන්නා සෙට් උනේ දහම්පාසලේදිනේ හැක හැක හැක :p :p :p  





දැන් මමනම් යන්නේ නෑ දහම්පාසල් . ඒත් අම්මා තාම උගන්නනවා . අම්මට දැන් ටිකක් අසනීප වගේ නිසා මමනම් කැමති නෑ මහන්සි වෙන්න යනවට . ඒත් අම්මා හැමදාම ඉරිදා උදේට මම දාන දෝෂාරෝපණය ඒ කනෙන් අහලා මේ කනෙන් පිට කරලා ගිහින් එනවා .

මේ සතියෙත් ගිහින් ආවා සුපුරුදු පරිදිම . එදා ඉතින් අම්මත් ගෙදර ආවම දවල් බත් කන ගමන් මාත් එක්ක කිව්වා දහම්පාසලේ ලවු කතාවක් . දහම්පාසලේ හොඳට වැඩ කරන නංගි කෙනෙක් හොඳට වැඩ කරන මල්ලි කෙනෙක් එක්ක යාලු වෙලාලු  .  මම කිව්වා ඉතින් ඕක මහා දෙයක්යැ අපේ කාලෙත් එහෙම තිබ්බනේ , අනික උන් හොඳට වැඩ කරනවනේ  කියලා . මට පස්සේ තමයි මතක් උනේ මම ඇදගෙන නෑවා කියලා . අම්මා කිව්වා ඔව් ඔව් ඒ කාලෙත් තිබ්බා තමයි දවසක් පාලම උඩදී අතටම මාට්ටු උනා කියලා .

එවෙලේ අම්මා මම දිහා බලලා දාපු හිනාවට මට කාපුවා වමාරන්න හිතුනා පින්වතුනී . ඒ නිසාම මම එදා කාපු ගමන්ම සිංදුවගේ ගෙදරට ශේප් උනා . ඒ යන්න කලින් අම්මා අර අලුත් ආදරවන්තයින්ගේ වර්තමාන තත්ත්වය පොඩ්ඩක් කිව්වා මාත් එක්ක .






ඒ නංගියි මල්ලියි දෙන්නම මම හොඳට දන්නවා . ඒ නංගිගේ අම්මා කොහොමහරි මේක දැනගෙන ඒ නංගිට ගහලා . පස්සේ ඒ නංගිගේ අම්මම තමයි මේගැන අපේ අම්මා එක්ක කියලා තිබුනේ . අම්මා කිව්වලු ගහන්නේ නැතුව හොඳින් කියලා තේරුම් කරලා දෙන්න කියලා . ඒත් ඒ නංගිගේ අම්මා ටිකක් අවුට් ඔෆ් ද ට්‍රැක් ඇන්ටි කෙනෙක් . ඒ නිසා වැඩේ අවුල් වගේ .

අපේ අම්මා කිව්වා මට ඒ නංගියි මල්ලියි දෙන්නම මම දන්න දෙන්නෙක් නිසා ශේප් එකේ යාලු කමින් කතා කරලා දෙන්නට හොඳට ඉගෙනගන්න කියන්න පස්සේ ඕවා හෙමීට කරගන්න පුළුවන්නේ කියලා අවවාද ටිකක් දෙන්න , අම්මලා කියනවට වඩා යාළුවො කිව්වම එයාලා අහයි කියලා . අනෙහ් ! ඒ කාලේ මමත් නාහපු එකේ උන් අහයිද . හැක හැක හැක :p :p :p  

ඒ නංගි පවුලේ එකම ළමයා . ඉතින් එයාට පරිස්සමටවත් කවුරුවත් වෙන නෑ . ඉන්නේ අම්මයි තාත්තයි විතරයි . අපේ අම්මත් කිව්වේ ඒ කෙල්ල පවු තනියම හැදිච්ච කෙල්ලනේ කියල . ඇත්තටම පවු තමා . ගොඩක් ඔහොම නංගිලා කියන්නේ පරිස්සමට අයියා කෙනෙක්වත් හිටියනම් හොඳයි කියලා . කොල්ලා රෝන් ට්‍රැක් වගේනම් අයියා කෙනෙක් ඉන්න එක කෙල්ලොන්ට ලොකු හයියක් තමයි . හැබැයි අයියලා ඉන්න උන්ට අයියලාගේ කිසිම අගයක් නෑ කියලත් පේනවා පින්වතුනී .
දැන් ඉතින් දන්නවා ඇතිනේ අද ගීතය මොකක්ද කියලා නේද ???
අද ගීතය තමයි මේ....

විසිරුණු මල්පෙති දෝතට ගත් තුනුවී
ඒ පෙති එක් කර මලක් සොයන බොලදී
සරදම් නොකරමි ආදරයෙන් කියමී
විසිරුණු පෙති යලි මලක් නොවෙයි නැගණී..

වෙරළ සොයා රළ පෙළ දිව ආවත්
වෙරළට කිසිදා දියඹ දකිනු හැකිදෝ
බඳට පියාපත් යුවලක් ලැබුනත්
අහස දෙකෙලවර නුඹට දිනනු හැකිදෝ..

බමරුන් පසුපස මල් දිව නොගියත්
අවමන් වින්දේ මල් කුලයම නොවෙදෝ
මෙදහම් නුවණින් නුඹ නොදුටුවොතින්
නුඹේ සුසුම් ගිනි බොල් අහසම නොවෙදෝ..

මේ ගීතය ලියලා තියෙන්නේ බන්දුල නානායක්කාරවසම් මහතා

සංගීත නිර්මාණය කරලා තියෙන්නේ රෝහණ වීරසිංහ මහතා

ගායනයෙන් දායක වෙන්නේ අතුල අධිකාරී

අතුල අධිකාරීගේ ලයාන්විත කටහඬ මේ ගීතයට ඉතාම හොඳින් ගැළපෙනවා . අයියා කෙනෙක් නංගි කෙනෙක්ට ඔහොම අවවාද කෙරෙනවානම් අඩුයි . මොකද පොඩි කාලේ ඉඳලා අයියලා නංගිලා එකට වැටිලා ඉන්න නිසා ආදරේ වැඩි කමටම වෙන්නැති අයියලා නංගිලාට අවවාද කෙරෙන්නේ මීට වඩා ටිකක් උණුසුම් විදියට . 





ත් මේ වගේ ආදරෙන් කියන අයියලා නැතුවමත් නෙවෙයි . සමහරවිට අයියලා නංගිලාට සැරෙන් අවවාද කරන්නේ කොල්ලන්ගේ සල්ලාල වැඩ ගැන නංගිලාට වඩා අයියලා දන්නවා කියලා හිතලා වෙන්නැති නැත්නම් අයියටත් අත්දැකීම් තියෙනවා වෙන්න පුළුවන් . ඒත් කමක් නෑ එහෙම හරි නංගිලා අමාරුවේ වැටෙන්නේ නැතුව ඉන්නවනම් .

අතුලගේ කටහඬේ වැඩිපුරම හැඟුම්බර අවස්ථාවක් විදියට පෙන්නන්න පුළුවන් , සරදම් නොකරමි ආදරයෙන් කියමී කියන පද පේලියේ ආදරයෙන් කියන වචනය ගායනා කරන අවස්ථාව .

මේ ගීතයෙන් කියවෙන්නේ මෙහෙම අදහසක් .







විසිරුණු මල්පෙති දෝතට ගත් තුනුවී
ඒ පෙති එක් කර මලක් සොයන බොලදී
සරදම් නොකරමි ආදරයෙන් කියමී
විසිරුණු පෙති යලි මලක් නොවෙයි නැගණී..

ආදරය කරුණාව සෙනෙහස ආකර්ෂණය වැනි හැගීම් නමැති මල්පෙති එක් කර ප්‍රේමය නමැති මල සොයමින් ප්‍රේමය පසුපස ගමන් කිරීමට වෙරදරන නව යෞවනයේ එළිපත්ත මත හිඳින , නමුත් ළමාවියේ බොළඳ දඟකාර ගතිපැවතුම් තවමත් තුරුලේ හොවාගෙන සිටින නැගෙණියනි . ඔබට ඇති අසීමිත සෙනෙහසින් යුතුව මා ඔබට මේ කරනුයේ සරදමක් නොව . ඔබ එක් කරගත් විසිරී තිබුණු මල්පෙති වලින් තනනු ලබන ප්‍රේමය නමැති මල සදාකල් ප්‍රවේසම් කරගැනීමට හැකිවේදැයි දෙවරක් සිතන්න . කෙසේ හෝ එම මලේ පෙති  විසිරුනහොත් නැවත කිසිදිනෙක මලක් තැනීමට හැකියාවක් නොලැබේ . එනම් ඔබගේ ජීවිතය කිලිටු වුවහොත් කිසිදිනෙක එය පිරිසිදු කරගැනීමට හැකියාවක් නොලැබේ .
වීදුරුවක් බිඳුනහොත් නැවත එය කෑලි අලවා පාවිච්චි කල නොහැක ......................!






වෙරළ සොයා රළ පෙළ දිව ආවත්
වෙරළට කිසිදා දියඹ දකිනු හැකිදෝ
බඳට පියාපත් යුවලක් ලැබුනත්
අහස දෙකෙලවර නුඹට දිනනු හැකිදෝ..

මුහුදේ සෑමදිනකම සිදුවන්නේ රලපෙළ විසින් වෙරල සොයාගෙන දිවගෙන ඒමයි . නමුත් දියඹේ දිග පළල සොයා කිසි දිනෙක වෙරල , දියඹ වෙත ගමන් කරන්නේ නැත . එමෙන්ම ජීවිතය ඔස්සේ පියඹා යාමට පියාපත් යුවලක් ඔබට ලැබුනත් ඔබට ජීවිතයේ ඉගිලීමට යම්කිසි සීමාවක් සමාජය විසින් පනවා තිබේ . එලෙසින්ම ප්‍රේමය නමැති අහසේ ඔබට ඉගිලීමට හැකියාව තිබෙන්නේ යම්කිසි සීමාවකට පමණි . ඉන් එහා ඉගිලීමට තැත් කිරීම අනුවණ ක්‍රියාවකි .
සරුංගලයේ නූල කැඩුනහොත් ඔහේ පාවී යනTop of Form සරුංගලය නැවත අල්ලාගැනීමට නොහැක ....................!







බඹරුන් පසුපස මල් දිව නොගියත්
අවමන් වින්දේ මල් කුලයම නොවෙදෝ
මෙදහම් නුවණින් නුඹ නොදුටුවොතින්
නුඹේ සුසුම් ගිනි බොල් අහසම නොවෙදෝ..

රොන්ගන්නට ඇති ලෝභකමෙන් යුතුව මල් සොයාගෙන එන්නේ බඹරුන්ය . කිසිදාක බඹර තුඩක පහස සොයමින් ඔවුන් සොයාගෙන මල් යන්නේ නැත . එහෙත් රොන්ගෙන බඹරා ගියවිට බඹරුන් ලෙස හඳුන්වන පිරිමින්ට , රොන් ගන්න ඉඩදුන්නේ ඇයි කියමින් සමාජය විසින් දොස් නගන්නේ මල් නැමැති ගැහැණු කුලයටය . නැගෙණියනි , ඔබත් ප්‍රවේසම් නොවුනහොත් ඔබටත් සිදුවන්නේද ඒ ඉරණමටම මුහුණ දීමටය . මේ දේවල් ඔබ නුවණින් අවබෝධ කරගත්තේ නැතිනම් ඉන්පසුව ඔබට සිදුවන්නේ පසුතැවෙමින් ඔබ නිකුත් කරනු ලබන සුසුම් රැල් බොල් අහසට මුසු කිරීමට පමණි . එවිට ඔබගේ සමාජය ඔබව අතහැර බොහෝ දුර ගොස් තිබේ .................!


ඒක නිසා ඔන්න මේ බ්ලොග් එකට එන නංගිලට වයලීන් අයියයි සිංදු අයියයි දෙන්නම කියන්නේ 18+ ලේබල් එක බැලුවට දැන්ම අත්හදා බලන්න යන්න නම් එපා කියලා . 



මොකද කියන්නේ , අර මම කලින් කිව්ව නංගිට මේ සිංදුව කිව්වනම් හරිනේද ?? 




Monday, July 21, 2014

රන්කඳ තාම පැල් රකිනවදෝ නිදි නැතිව







වයලීන් එකට කලින් මගේ අතට ඉස්සෙල්ලම හම්බෙච්ච සංගීත බඩ්ඩ බටනලාව . පොඩිකාලේ ඉඳලම බටනලාවට තමා හිත තිබ්බේ . මට මතකයි ඉස්සර අම්මා ඔෆිස් ගිහිල්ලා එනකොට මම අම්මට කියනවා ඔෆිස් එක ළඟ අන්ටිලගේ ගෙදරින් මට බට ගස් ගෙනත් දෙන්න කියලා බට නලා හදන්න ඕන කියලා .

එතකොට මම 1 වසරේ විතර . ඒත් අම්මලා ගෙනත් දුන්නේ නෑ . මොකද ඕක විදින්න මම ලිප කිට්ටුවට එන නිසා . ඇයි ඉතින් බට නලා විදින්න යකඩ කූරක් රත් කරලා විදින්න එපාය . හැබැයි අම්මා මට සෙල්ලම් රෙකෝඩ් එකක් ගෙනත් දුන්නා . ඒක බටනලාවක් වගේ ඒත් හරහට නෙවේ කෙලින් පිඹින්න තියෙන්නේ .

ඔහොම යනකොට මම 4 වසරේ විතර ඉන්නකොට දහම්පාසලෙන් අපි නුවර ගියා . ඒ අපේ දහම්පාසලේ ලොකු හාමුදුරුවන්ට විචිත්‍රභානක කර්මාචාර්ය කියන පදවියට අක්ත පත්‍ර භාර දෙන උත්සවය වෙනුවෙන් සහභාගී වෙන්න . ඒක තිබ්බේ මල්වතු විහාරයේ . ඒ යනගමන් පින්නවල ගියා අලි බලන්න . ඒවෙලාවේ අලි වතුරට දාන වෙලාව . ඉතින් අලිටික ඔක්කොම වතුරේ නාවනවා . අලි නාන තැනට යනකොට ඒ යන පාර අයිනේ කඩේක බටනලා තිබ්බා .

මම අම්මට කිව්වා මට එකක් අරන් දෙන්න කියලා . අම්මා මාව කඩේට එක්ක ගිහින් ඕන එකක් ගන්න කිව්වා . ඒ කාලේ මම දාන්න පිච් එකක් නෑ . ලස්සන පාටට තිබ්බ ඇහැ වැදිච්ච බටනලාව ඇදලා ගත්තා මේක ඕන කියලා . ඔන්න ඉතින් ඕක ගෙනාව වෙලාවේ ඉඳලා ගෙදර අයට කනක් ඇහිලා ඉන්න උනේ නෑ . මම හිතන්නේ එදා ඉඳලා තාම අපේ ගෙදර අය කනක් ඇහිලා ඉඳලා නෑ . දැන්නම් ඉතින් ටිකක් අවුලක් නැතුව ඇති මම ගෙදර නැති නිසා .





ඒ බටනලාව හම්බුනාට පස්සේ මම එක එක තැන් වලින් එක එක වර්ගයේ බට ගෙනත් විදලා නලා හැදුවා . ඒකත් ඉතින් එපා වෙන වැඩක් . යකඩ කම්බි ගිනියම් කර කර ඕක විදින්න එපාය බොලේ . ටික කලක් යනකොට මියුසික් ඉගෙන ගන්නකොට බටනලාවක් ගත්තා . රුපියල් 75යි . අරගෙන පිඹ පිඹ හිටියා .

පස්සේ පිච් එක වෙනස් එකක් ගත්තා . ඒක ටිකක් දිග එකක් . ඩබල් c , සිංගල් c ,ඩබල් g, ඩබල් f , වගේ එක එක පිච් වල තියෙන ෆ්ලූට් අල්ලන්න හම්බුනේ ඊට පස්සේ . ඒ ඔක්කොමත් හරි වෙස්ටන් ෆ්ලූට් පිඹින්න ඉගැන්නුවේ මට අපේ ඉස්කෝලේ ෆ්ලූට් ගහන්න හිටපු අයියා කෙනෙක් . එයා තමයි ඒ කාලේ බටනලා පිඹින්න ඉස්කෝලේ හිටපු දක්ෂයා . ඊට පස්සේ ඉස්කෝලේ බටනලා පිඹින්න කීප දෙනෙක්ම ආවා . ඒ එක එක අයගේ තිබ්බේ එක එක ටෙක්නික්ස් .

ඒවා මම ඒ අයගෙන් අහගත්තා වගේම මම දන්න ඒවා එයාලටත් කියා දුන්නා . අන්තිමටම ඉස්කෝලේ බටනලා පිඹින්න ආවේ මම හොඳට දාන්න අඳුරන අපේ ගෙවල් පැත්තේ හිටපු මල්ලි කෙනෙක් . දැන් මිනිහා දොස්තර මහත්තෙක් වෙන්න කැම්පස් එනකං ඉන්නවා . එයාගේ බටනලා ටික දැන් තියෙන්නේ මම ගාව . මොකද එයාගාව තියෙනවට වඩා මම ගාව තියෙන එක පරිස්සම් කියලා මිනිහා මට ගෙනත් දුන්නා .

එහෙම ගෙනාවේ මම දවසක් මට එක බටනලාවක් ඕන කියලා කිව්වම . ඒ බටනලාව ඉල්ලුවේ අද මේ මම කියන්න යන ගීතය වාදනය කරන්න තිබ්බ ආසාව නිසා . බටනලාව ලාබ දෙයක උනාට සරල දෙයක් නෙවේ . එහෙම ලාබයි සරළයි කියලා බටනලාව පහත් කරලා කතා කරනවා මම අහලා තියෙනවා සමහර අය . මට ඉතින් අනින්න හිතෙනවා හොම්බට .





සංගීත භාණ්ඩ වලින් හදවතට කතා කරන්න පුළුවන් හොඳම වාද්‍ය භාණ්ඩය මේක කියලා ගොඩ දෙනෙක් කියනවා මම අහලා තියෙනවා . ඉන්දියන් ෆ්ලූට් සෙට් එකක් ගන්න කියලා සල්ලි එකතු කරා . අන්තිමට ඒවා වෙන වෙන ඒවට වියදම් වෙලා ගියා . දුක තමා මෙයාලා...... මට බටනලා පිඹින්න ඉස්සෙල්ලම ආසාවක් ඇති උනේ මෙන්න මේ සර් නිසා .





පොඩි කාලේ දැක්කා මේ සර් වාදනය කරනවා ටීවී එකේ . එදා වාදනය කරපු හඬ හිතට වැදුන නිසා වෙන්න ඕන බටනලා පිඹින්න අයිඩියා එන්න ඇත්තේ මටත් . අපි බලමුකෝ එහෙනම් මේ පඳුරු තලාගෙන ආපු ගීතය මොකක්ද කියලා .
සංගීතය නිසා මම ආදරේ කරපු ගීත වලින් එකක් මේක . මේ ගීතයේ යොදලා තියෙන සංගීතය , හිත වෙනමම තැනකට අරන් යන්න පුළුවන් සංගීතයක් .


පුන්සඳ රෑට ඇවිදින් හේනේ කළුව බිඳ..
රන්කෙදි සේම රන්වන් ඉරිගු ඉඹිනවාද..
තුන්යම හීන දැක දැක මොටදැයි ගෙදර ඉද..
රන්කද තාම පැල් රකිනවාදෝ නිදි නැතිව..

නිල් තරු රෑන ඉඟි බිඟි පාන අහස යට..
පිල්කඩ උඩම ඇලවී ඉන්න හිතයි මට..
මී අඹ කන්න ගිරවුනි එන්න එපා හෙට..
මල් පිපුනාට ගෙඩි නෑ තාම අඹ ගහට...

රන් කඳ සේම පින්සර මාගේ ඇතු නිදන..
රන් මල් යාන හීනෙන් දකින පින පමණ..
තුන්පත් රෑන වේදෝ කොහොම අප දෙදෙන..
රන් කැටි පුතුට ඉඩ මදි වාද මගෙ යහන...


පද රචනය : රත්න ශ්‍රී විජේසිංහ






සංගීතය : ඔස්ටින් මුණසිංහ





ගායනය : නිරෝෂා විරාජිනි






මේ ගීතයේ අර්ථය ගැන හිතන්න කලින් අපි බලමු ගීතයේ සංගීත සංයෝජනය ගැන . මේ ගීතයේ ඉන්ට්‍රොඩක්ෂන් එක . එහෙමත් නැත්නම් පෙරවාදනය වාදනය කරන්න භාවිතා කරලා තියෙන්නේ බැන්ජෝ කියන වාද්‍ය භාණ්ඩය . ඒ වාද්‍ය භාන්ඩයට තියෙන්නේ ඒකටම අනන්‍ය වෙච්ච හඬක් . ගීතයට අනුව ගත්තොත් ඒ හඬේ ගැබ් වෙලා තියෙන්නේ රාත්‍රී අන්ධකාරය එක්කම හිතට නැගෙන දුක සහ ජීවිතයේ අවිනිශ්චිත බව .





ජීවිතයේ අවිනිශ්චිත බව කියලා මෙතන කිව්වේ , ගීතයේ කථා නායිකාව මේ ගීතයෙන් කියන්නේ තමාගේ සැමියා හේන පරිස්සම් කරගන්න පැල් රකින අවස්ථාවක් ගැන . ඉතින් මේ හේනට ඌරුමීයගේ ඉඳලා වල් ඌරා , වල් අලියා දක්වා සතුන් එන්න පුළුවන් . ඉතින් තමාගේ සැමියා ජීවිතය අනතුරක තියාගෙනම තමයි මේ පැල් රැල්කිල්ල කරන්නේ . ඉතින් ඒක ජීවිතයට අවදානමක් නේද ?





ඒ වගේම ගීතයට සවන් දෙනකොට විමසිල්ලෙන් ඇහුවනම් බාර් එකක් ඇර බාර් එකක් වාදනය කෙරෙන හයිහැට් වාදනයක් අහන්න පුළුවන් . ගීතය ආරම්භයේ ඉඳලා අවසානය දක්වාම මේ හයිහැට් බීට් එකත් වාදනය කෙරෙනවා . ඔයාලට ඒක අහන්න පුළුවන් උනානම් පොඩ්ඩක් මතක් කරලා බලන්න ඒ හඬ රෑට ඇහෙන රැහැයියන්ගේ සද්දෙට සමානයි නේද කියලා . මම හිතන්නේ මේ හයිහැට් එකට තට්ටු කරන්නේ ස්ටික් එකකින් නෙවෙයි . මේ හඬ ලබාගන්න නම් තට්ටු කරන්න ඕන බ්‍රෂ් එකකින් . බ්‍රෂ් එක කියලා කියන එක හරියට ඉරටු මිටියක් වගේ . ඒත් හදලා තියෙන්නේ ලෝහ කම්බි වලින් .





රාත්‍රියක් කියන හැගීම වැඩි දියුණු වෙනවා මේ හයිහැට් බීට් එකත් එක්ක වාදනය වෙන ගෙජ්ජි සද්දයත් එක්ක . සද්දේ ගෙජ්ජි උනාට මේ වාදනය වෙන්නේ නම් ගෙජ්ජි වෙන්න බෑ . පන්තේරුවකට පොඩි තට්ටුවක් දානවා වෙන්න ඕන . නැත්නම් ඕගන් එකකින් මේ නාදය ලබාගන්නවා වෙන්න ඕන .

ගීතයේ තාල වාදනය සඳහා භාවිතා වෙන්නේ තබ්ලාවක ජිල් එකක් ( පොඩි ගෙඩිය ) සහ ටිකක් මූණ ලොකු රබානක් . තබ්ලාවේ ජිල් කොටසින් වාදනයවන වාදනයයි රබානෙන් වාදනයවන වාදනයයි දෙකම එකට මිශ්‍රවෙලා අපිට අහෙන්නේ මම කලින් කිව්වා වගේම භය සහ අවිනිශ්චිත බවක් .









ගීතයේ වැඩිපුරම මම කැමති බටනලා වාදනයට . ඊට පස්සේ වැඩිපුරම අවදානෙන් අහගෙන ඉන්නේ බේස් ගිටාර් එකට . පෙර වාදනයත් එක්ක බේස් ගිටාර් එකත් වාදනය වෙනවා. පෙර වාදනය අවසන් වෙලා පුන්සඳ රෑට ඇවිදින් හේ කියලා කියනකොට බේස් ගිටාර් එක නිහඬයි . නේ යන්න කියනවත් එක්කම තමයි බේස් ගිටාර් එක නැවතත් තමාගේ ගුප්ත හඬ නිකුත් කරන්න පටන් ගන්නේ . ඒ අවස්ථාව ගීතයේ හොඳ තැනක් කියලා කියන්න පුළුවන් . ඒ වගේම මේ ගීතයේ බේස් ගිටාර් වාදන ශෛලිය වෙනත් ගීතවල බේස් ගිටාර් වාදනය කෙරෙන ශෛලියට වඩා වෙනස් . මේ ශෛලිය යොදාගන්න ඇත්තේ මම කලින් කිව්ව හැගීම් , ඒ කියන්නේ දුක භය අවිනිශ්චිත බව වගේම රාත්‍රිය කියන දේවල් ඉස්මතු කරන්න ඒ වාදන ශෛලියට හොඳින්ම පුළුවන් නිසා වෙන්න ඕන .





ගිටාර් කෝඩ් පංච් එකත් වාදනය වෙන්නේ
චන්ක් +   ච   චන්ක්
චන්ක් +   ච   චන්ක්
කියන රිද්මයකට . බේස් ගිටාර් එකෙන් එන බේස් බීට් එකත් එක්කම මේ ගිටාර් පන්ච් එකත් හොඳට ගැලපිලා යන්න වෙන්නැති මේ රිද්මයට පන්ච් කරන්නේ . ගීතයේ ගායනයවෙන අතරතුර වචන වලට යටින් වාදනය කෙරෙන කවුන්ටර් කොටස් මේ ගීතයේ වාදනය කරන්නේ ඕබෝ කියන වාද්‍ය භාණ්ඩයෙන් . වෙනත් ගීතවල සාමාන්‍යෙන් මේ කවුන්ටර් වාදනය වෙන්නේ වයලීන් වලින් . ඒත් මේ ගීතයේ කවුන්ටර් වාදනය කරන්න ඕබෝ එකක් යොදාගැනීම විශේෂිතයි . මොකද ඕබෝ එකේ තියෙන්නේ ටිකක් මූසල පාලු හැගීමක් ගෙනත්දෙන හඬක් .





මේ ගීතයේ කතා නායිකාව කියන්නෙත් තමන්ගේ පාළුව . ඉතින් වචනවලින් කියන පාළුව හිතට තවත් වැඩිපුර කාවද්දන්න පුළුවන් වෙලා තියෙනවා ඕබෝ එකක් මගින් කවුන්ටර් වාදනය කරන නිසා . ඕබෝ එකේ හඬ අහලා තියෙනවද දන්නේ නෑ සමහර අය . ඔය ගීතයේ වචන ගායනා කෙරෙනකොට ඒ යටින් ඇහෙනවා හොරණවක හඬක් . අන්න ඒ හඬ එන්නේ ඕබෝ එකකින් . කවුන්ටර් කියන්නේ ගීතය එහෙම ගායනාවෙනකොට ඒ එක්කම යටින් වාදනය කරන වාදන කොටස් වලට .





ගීතයේ අතුරු වාදනවලදී වාදනය කෙරෙන ෆ්ලූට් පාට් එකට තමයි ඔන්න වයලීනෝ නම් වැඩිපුරම කැමති . ඒක පට්ට . හේන් ගොවිතැන කියන හැගීම ඉස්මතු කරන්න ඒ වාදන කොටස දායක වෙනවා කියල කියන්නත් පුළුවන් වෙලාවකට . එහෙමත් නැත්නම හිතෙන්නේ ගෙවිලියගේ පාළුව ඉස්මතු කරන්න ෆ්ලූට් පාට් එක උදවු වෙනවා කියලා .

මේ ඔක්කොමත් හරි ඉතින් ගායිකාව ගැන කියන්නත් එපාය . නිරෝෂා මේ ගීතය ගායනා කරනකොට මමත් හෙන පොඩියි . නිරෝෂත් දැනට වඩා ගොඩක් වයසින් අඩුයි . ඒ කාලේ නිරෝෂට තිබ්බ කටහඬ නෙවෙයි දැන් තියෙන්නේ . මේ ගීතයට නිරෝෂගේ ඒ කාලේ කටහඬට වඩා ගැළපෙන්නේ දැන් කටහඬ කියලා සමහර වෙලාවල් වලදී මට හිතෙනවා . ඒක කොච්චර දුරට සාධාරණද නැත්ද කියලා දන්නේ නෑ . හැබැයි නිරෝෂාගේ දැන් කටහඬේ කලින්ට වඩා දුක මිශ්‍රවෙලා තියෙනවා .





ගීතයේ පද රචනය ගැන බලනවානම් මම හිතන්නේ මේ ගීතයෙන් අර්ථවත් කරන්නේ ගෙදර ස්වාමියා හේනේ පැල් රකින්න ගියාම ගෙදර තනියම ඉන්න බිරිඳගේ හිතේ ඇතිවෙන සිතිවිලි සමුදායක් ගැන .






පුන්සඳ රෑට ඇවිදින් හේනේ කළුව බිඳ..
රන්කෙදි සේම රන්වන් ඉරිගු ඉඹිනවාද..
තුන්යම හීන දැක දැක මොටදැයි ගෙදර ඉද..
රන්කද තාම පැල් රකිනවාදෝ නිදි නැතිව..

පුන්සද රෑට ඇවිදින් හේනේ කලුව බිඳ . ඒ කියන්නේ මේ කාලයේ රාත්‍රියට හොඳින් හඳ පායලා තියෙනවා කියන එකම වෙන්න බෑ . මෙතනින් අදහස් වෙන්නේ දවස ගෙවිලා රාත්‍රිය උදාවීම . කළුවර උනා රෑ උනා කියලා කියනවට වඩා ශ්‍රාවකයින්ගේ හිතේ රාත්‍රිය කියන හැගීම වැඩි දියුණු කරන්න උළුවන් පුන්සද රෑට ඇවිදින් හේනේ කළුව බිඳ කියලා කිව්වම . මේ හඳ එලිය නිසා අපේ ජීවිතයට , අපේ බඩගින්නට එළියක් දෙන්න පුළුවන් රත්තරන් කෙඳි වැනි වූ කිරිවැදීගෙන එන බඩඉරිඟු කරල් දීප්තිමත්ව දිළිසෙනවා . රන්කෙදි සේම රන්වන් ඉරිගු ඉඹිනවාද කියලා කියන්නේ කාලය ගතවීමත් එක්කම හේන දැන් සශ්‍රීක වීගෙන එනවා කියන අවස්ථාව .

ඉතින් බඩඉරිඟු කරල් කිරිවැදීගෙන එනවානම් තුන්යම හීන බල බල ගෙදර ඉඳලා මොනවා කරන්නද . සමහරවිට මේ කාලයේ හීන බල බල ගෙදර හිටියනම් සත්තු ඇවිත් හේනේ තියෙන ඔක්කොම බඩඉරිඟු කාලා විනාස කරන්න පුළුවන් . ඉතින් එහෙම වෙන්න නොදී මේ වෙනකොට මගේ රන්කඳ නිදි මරාගෙන හේනේ පැල් රකිනවා ඇති .
තුන්යම හීන දැක දැක මොටදැයි ගෙදර ඉද..
රන්කද තාම පැල් රකිනවාදෝ නිදි නැතිව..
කියන පද දෙකෙන් අදහස් වෙන්නේ එහෙම දෙයක් .

හැබැයි මේ දෙන්නට ළමයි නෑ තාම . තාම නැත්ද නැත්නම් දෙන්නගෙන් කවුරුහරි ළමයි හදන්න අපොහොසත්ද කියලා හිතන්නත් පුළුවන් . එහෙමත් නැත්නම් ගෙදර අගහිඟකම් නිසා මෙයාලා ළමයි හදන්න තාම හිතලා නෑ වෙන්නත් පුළුවන් . ඒ ඔක්කොම නෙවෙයිනම් මේ දුක් ගීය ගායනා කරන කාන්තාව දැනට මාස දෙකතුනකට කලින් විවාහ උන කාන්තාවක් වෙන්න පුළුවන් . ස්වාමියා එක්ක යහන්ගත වීම අලුත බැඳපු කාන්තාවන්ට ඉතාම හැඟුම්බර අවස්ථාවක් . ඉතින් දැන් තුරුල් වෙලා යහන්ගත වෙන්න ස්වාමියත් ගෙදර නෑ . තාම දරුවෙකුත් නෑ , මොකද බැඳලා මාස කීපයයිනේ වෙන්නේ . ඉතින් පාළුව ඉවසාගන්න බැරුව මේ කාන්තාව පොල් අතු පැලේ මැටි පොළවේ හාන්සිවෙලා මෙහෙම හිතනවා .






නිල් තරු රෑන ඉඟි බිඟි පාන අහස යට..
පිල්කඩ උඩම ඇලවී ඉන්න හිතයි මට..
මී අඹ කන්න ගිරවුනි එන්න එපා හෙට..
මල් පිපුනාට ගෙඩි නෑ තාම අඹ ගහට...


නිල් තරු රෑන ඉඟි බිඟි පාන අහස යට..
පිල්කඩ උඩම ඇලවී ඉන්න හිතයි මට..
කියන පද දෙකෙන් කියවෙන්නේ මේ ගෙවිලිය දැන් ඉන්නේ ගෙදර ඉස්සරහා තියෙන මැටි පිල උඩ හාන්සි වෙලා . එතකොට එයාට පේනවා රාත්‍රී අහසේ පායන තරු කැට . මේ තරු තමා දිහා බලාගෙන ඉන්නේ හරියට තමන්ගේ හදවතේ තියෙන තනිකමට ඔච්චම් කරන්න වගේ .

මී අඹ කන්න ගිරවුනි එන්න එපා හෙට..
මල් පිපුනාට ගෙඩි නෑ තාම අඹ ගහට...
මෙතන මමනම් හිතන්නේ උපමාවක් තියෙන්නේ . මී අඹ කියන්නේ ඕපාදූප . ගිරවුන් කියන්නේ ගමේ ඕපාදූප හොයන කාන්තාවන් . මීඅඹ කන්න ගිරවුනි එන්න එපා හෙට කියලා කියන්නේ , දැන් ඔය සමහර ඕපාදූප හොයන ගෑණු ගෙවල් වලට ඇවිත් ඕපාදූප හොයනවනේ . එහෙම හොයන ගමන් මේ ගෙදරටත් එන්න පුළුවන් . ඒ ආවම ඒ අයටත් ඕන නැති එකක් නෑ කියලා පවුලේ විස්තර කතා වෙනවා . එහෙම කතා වෙනකොට ඒ අය අහන්න පුළුවන් මේ කාන්තාවගෙන්  “ දැන් බැඳලා මාස ගානක් වෙනවා නේද ? තාම පැටියෙක් බඩට ආවේ එහෙම නැත්ද “ කියලා . මේ කාන්තාවට රාත්‍රිය උදාවෙන්න කලින් සමහරවිට එදාම දවල් මේ අත්දැකීමට මුහුණ දෙන්න සිද්ද වෙන්න ඇති . ඉතින් ආයෙත් එහෙම අහන්න එපා මට තාම දරුවන් නැති නිසා එහෙම අහනකොට දුක හිතෙනවා කියලා මේ කාන්තාව මැටි පිලේ ඉඳගෙන ප්‍රාර්ථනා කරනවා . මල් පිපුනාට ගෙඩි නෑ තාම අඹ ගහට කියලා කියන්නේ , ආදරය සෙනෙහස වගේම රාගය වගේ සිතිවිලි නමැති මල් සිත නමැති ගහේ පිපුනට ඒවා පලගෙන දරුවන් නමැති පලය තාමත් ඇතිවෙලා නෑ කියන අදහස දෙන්න කියලයි මම හිතන්නේ .





රන් කඳ සේම පින්සර මාගේ ඇතු නිදන..
රන් මල් යාන හීනෙන් දකින පින පමණ..
තුන්පත් රෑන වේදෝ කොහොම අප දෙදෙන..
රන් කැටි පුතුට ඉඩ මදි වාද මගෙ යහන...


රන් කඳ සේම පින්සර මාගේ ඇතු නිදන..
රන් මල් යාන හීනෙන් දකින පින පමණ..

මේ පද දෙක ඇතුළුව දෙවෙනි අන්තරා කොටසින් කියවෙන්නේ තමන්ගේ ස්වාමියා ගෙදර නැති නිසා ඉදිරියේ තමන්ට අත්වෙයිද දන්නේ නෑ කියලා හිතන ඉරණම ගැන දුක්වෙන සිතුවිලි කීපයක් . හේනේ බඩඉරිඟු කිරිවැදිලා තියෙන නිසා ස්වාමියා දවල්ටත් හේනේ වැඩ . රෑටත් පල රකිනවා . තව කොච්චර කාලයක් මෙහෙම ඉන්න වෙයිද දන්නේ නෑ . සමහරවිට බඩඉරිඟු කපලා ගෙට ගන්නකන්ම දෙන්නට මෙහෙම ඉන්න වෙයි . දවසක් හරි පහු උනොත් සත්තු ඇවිත් ඔක්කොම කළා විනාස කර\නවා . ඉතින් ඒ නිසා දෙන්නට යහන්ගත වෙන්න කාලයක් ළඟදී නම් එන එකක් නෑ . ඒ නිසා ස්වාමියා සහ තමන් එකට නිදන යහන හීනයක් විතරයි කියලා එම පද දෙකින් කියන්නේ .

තුන්පත් රෑන වේදෝ කොහොම අප දෙදෙන..
රන් කැටි පුතුට ඉඩ මදි වාද මගෙ යහන...

ඉතින් මෙහෙම වැඩ කරන්න ගත්තම එකදිගටම කවදානම් අපි දරුවෝ හදන්නද . එහෙම දරුවෝ හදන්න ලැබෙන්නේ නැත්නම් මට හැමදාම වෙන්නේ මේ මැටි පිලේ තනියම ඉන්න නේද කියලා ගෙවිලිය කල්පනා කරනවා . එහෙම හිතලා මෙයා තව දුරටත් හිතනවා , මේ කන්නය ඉවර උනාම ආයෙත් වගා කරන්න පටන් ගනියි . එහෙම උනාම ආයෙත් වැඩ , අපිට යහන ගත වෙන්න වෙන එකක් නෑ ආයෙත් , ඒ නිසා මගේ කුස නමැති යහනාව දස මාසයක් තිස්සේ දරුවෙක් සතපවාගෙන ඉන්න පින් කරලා නැතිවදෝ කියලා .......

ගීතය අහන්න . පුළුවන් නම් මේ ලිපිය ආයෙත් කියවන ගමන් ගීතය අහන්න . එතකොට ගීතය කලින්ට වඩා හිතට දැනෙයි .