Wednesday, December 24, 2014

කූට දත්ත මසුරු වෙළෙන්දූ - වෙළඳ සුරින්දූ







කැම්පස් ගියාම එපාවෙන ප්‍රධානම අප්සැට් එකක් තමයි දිව පිනන අම්මා අතින් උයන කෑම පිඟාන මිස් වෙන අවුල . වයලීනෝගේ ගෙදරත් කෑම උයන්නේ මාතර පදමට නිසා වයලීනෝ කොහෙන් කොහොම කෑවත් ලුණු ඇඹුල් මිරිස් තුනපහ ගැන මනා විමසිල්ලෙන් ඉන්නේ . ගෙදරනම් ලුණු පොඩ්ඩක් මිරිස් පොඩ්ඩක් එහා මෙහා උනාම දන්න අඩව් කස්තිරම් ඔක්කොම අල්ලනවා .

ලීඩර් ෂිප් ට්‍රේනින් එකට ගිය දවස්වල ඒකෙ වෙන මහන්සියයි , මහන්සිය නිසාම හැදෙන බඩගින්නයි නිසා දෙන ඕන මගුල කාලා දැම්මා . ඒත් ඒ පුරුද්ද ආයෙත් අප්සැට් උනේ කැම්පස් ගියාට පස්සේ . හම්මේ කැන්ටිමේ බත් එක . කියලා වැඩක් නෑ . දිව්‍ය බෝජන පරාදයි , කිව්වේ දෙවියන්ගේ කුස්සියේ වැඩ කරන එකා කන කෑම එක පරාදයි .

ඒ නිසාම වයලීනෝ කටින් කකා හිටපු කෑම පිටින් කන්න පටන් ගත්තා . ඔහොම පිටින් කන්න පටන් ගත්තට පස්සේ කැම්පස් එක කිට්ටුව තියෙන කෑම කඩ ඔක්කොම වගේ පරීක්ෂා කරා වේල වේල ගානේ කාලා . පස්සේ කඩ දෙකක් පරීක්ෂණයෙන් සමත් උනා .





ඔයින් එක කඩයක් කරන්නේ අක්කා කෙනෙක් . අක්කා කෙනෙක් කිව්වට ඉතින් මේ අක්කා එයාහේ හස්බන්ඩා අයියත් එක්ක තමා කඩය කරගෙන යන්නේ . දවසක් අක්කා ගාව මාරු සල්ලි නෑ කියලා මගෙන් කෑම එකට සල්ලි ගත්තේ රුපියල් 10ක් අඩුවෙන් . පහුවෙනිදා මම කෑවේ අනිත් කඩෙන් . ඊටත් පස්සේ දවසේ ආයෙත් මේ අක්කගේ කඩෙන් කාලා සල්ලි දෙනකොට අක්කට මම කිව්වා " අක්කේ ඉතුරු සල්ලි වලින් තව දහයක් ගන්න පෙරේදා සල්ලි අඩුවෙන් ගත්තේ " කියලා . ඉතින් අක්කා සල්ලි අරගෙන මට ටැංකු මල්ලි කියලත් කිව්වා .

බත් කඩේක අක්කෙක් ටැංකුයි කියලා කිව්වමයි . පස්සේ මම දිගටම ඒ කඩෙන්ම කන්න ගත්තා . අක්කා ඉතින් අපි අක්කා කියලා කිව්වට අපේ අම්මට වඩා ටිකක් විතර තමා වයසින් බාල . අක්කා අපෙන් හැමදාම බත් එක බෙදන ගමන් අහනවා කොහොමද මල්ලි අද උගන්නපුවා තේරුනාද ? එක්සෑම් ලේසිද ? කෝ අද යාලුවා දැක්කේ නැහැනේ සනීප නැතුවද ? කියලත් .

දවසක් මමයි මගේ කුටියයි කෑම කනකොට අක්කා ඇහුවා අද කොහොමද මල්ලි එක්සෑම් කියලා . පස්සේ මගේ කුටියා කිව්වා හම්මෝ අක්කේ එක්සෑම් කෙසේ වෙතත් නිදි මරලා එපා වෙලා ඉන්නේ කියලා . අක්කගේ මහත්තයා අයියත් එතන හිටියා සල්ලි ගණන් කර කර . අයියා කියනවා අපි දෙන්නට ,






" හපෝ මල්ලි ඔයාලට නිදි මරන්න තියෙන්නේ මේ ටික විතරයි . අපි දෙන්න හැමදාම නිදාගන්නේ 12ට ආයෙත් 3ට නැගිටිනවා . ජීවිතේම එහෙමම තමයි . ඔයාලා හොඳට ඉගෙන ගෙන ලොකු මහත්තුරු වෙන්න .එහෙම වෙලා කාර් එකක් එහෙම අරගෙන ඒකෙන් යන දවසට අපේ කඩේටත් එන්නකෝ මේ වගේම බත් කටක් කාලා යන්න " කියලා .

මේ අක්කගෙයි අයියගෙයි මනුස්සකම ගැන මම හැමවෙලේම වගේ කල්පනා කරා . එක අතකට එයාලාගේ කපටිකම වෙන්නත් පුළුවන් ඒක . මොකද ඕක මාකටින් ට්‍රික් එකක් වගේ . මිනිස්සු එක්ක ලඟින් ආස්සරේ කරනකොට තමන්ගේ භාණ්ඩ හා සේවාවන් මාකට් කරන්න පුළුවන් දලමට . ඒත් කාලයක් ආස්සරේ කරාම හිතුනා ඒ එයාලගේ කපටිකමක්මත් නෙවෙයි කියලා . මොකද එයාලා අපිට කතා කරන්නේ අපේම නෑදෑයෝ වගේ . වෙලාවකට අම්මා තාත්තා වගේම අපිට් අවවාද දෙනවා .

මේ ලඟදි දවසක් දැක්කා අක්කගේ ජීවිත කතාව පත්තරේ දාලා තියෙනවා . ඒ පත්තර කොලේ අක්කා කඩේට එන අයට පේන්න කඩේ බිත්තියේ අලවලා තිබුණා . ඉතින් දවසින් දවස බත් කන ගමන් පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ ඕක
කියෙව්වා . බලනකොට අක්කත් මාතර ඩයල් එකක් . මට කෑම එකත් අල්ලලා ගියේ අක්කලා උයන්නේ මාතර රහට නිසා වෙන්න ඇති කියලා හිතුනා .

කතාවෙන් අපිව අල්ලගෙන අපිට බත් කවලා හම්බ කරන මේ අක්කයි අයියයි කූට දත්ත මසුරු වෙළෙන්දන් උනත් අක්කා මාතර කියලා දැනගත්තට පස්සේ අක්කා කොහෙද කියලා දැනගන්න හෙන උවමනාවක් තිබුණා . මම ඉතින් දවසක් ඇහුවා අක්කාගෙන් අක්කා මාතර කියලා පත්තරේට කියලා තියෙන්නේ මාතර කොහෙද අපේ මහ ගෙවල් තියෙන්නේ සිංහාසන පාරේ කියලා . පස්සේ ඉතින් යනු එනු ගැන කියනකොට අක්කා අපේ නෑයොන්ගේ ගෙවල් වලත් යන එන ආස්සරේ කරන එක්කෙනෙක් .







මමත් බාගෙට මාතර පීතර කෙනෙක් කියලා දැනගත්තම අක්කා මට කියනවා " මේ පැතිවල අය දන්නේ නෑ මල්ලි බිස්නස් කරන්න . වැඩි හරියක් මෙහෙ බිස්නස් කරන අය කෝහෙද කියලා බැලුවොත් හැමෝම වගේ දකුණේ අය තමයි " කියලා .

තව සිද්දියක් තියෙනවා අද ගීතයත් එක්ක බැඳුනු .

උඩ සීන් එකට වඩා මටනම් මෙන්න මේ සීන් එක ආතල් . සෙනසුරාදා දවස් වලට වයලීනෝ වැඩි හරියක් සමන් දේවාලේ යනවා කියලා ගොඩක් දෙනෙක් මගේ පොස්ට් කියවන අය දැන් දන්නවා ඇතිනේ . ඔහොම ගිය දවසක බෙල්ලේ එල්ලන්න මොකක් හරි ගන්න ඕන කියලා තොරොම්බෝල් කඩ කීපයක් වටේ කැරකුනා .






ඒ කැරකි කැරකි ඉන්නකොට මතක් උනේ වයලීනෝ බබා කාලේ වයලීනොගේ ආච්චිඅම්මා වයලීනොගේ බෙල්ලේ එල්ලපු ගජ්මදාරා සුරේ . ඒක මොඩිෆයි කරන්න මොකක හරි ගත්තනම් හරි කියලා හිතලා කොටි දතක් වගේ ප්ලාස්ටික් වලින් හදලා තිබ්බ අයිටම් එකක් දැකලා අතට ගත්තා .

කඩේ හිටියේ අවුරුදු 30ක් විතර වෙන අයියා කෙනෙක් . ඌ නැගිටලා එතන හිටපු අවුරුදු 10ක විතර පොඩි එකෙක්ට කියලා ගියා " මම  කාලා එනකල් කඩේ බලාගන්න " කියලා . මම ඉතින් අර අතට ගත්ත කොටි දත වගේ එක අල්ලන් ඒ පොඩි එකාට කිව්වා " ඔයා දන්නවද මේවායේ ගණන් කොහොමද කියලා " කියලා .

පස්සේ ඒ පොඩි එකා කියනවා මහත්තයා මොකද්ද ගන්න බැලුවේ කියලා . මම ඒ කොටි දත වගේ අයිටම් එක නූලත් එක්කම අරන් ඌට පෙන්නුවම මෙන්න මූ කියාපි

" මහත්තයා ඕක එකසිය හතළිහක් වෙනවා එකසියදහයට වගේ දාලා දෙන්නම් " කියලා . මම ඩිම් උනා පින්වතුනී . සමන් දෙවියන්ගේ පිහිටෙන් තමා ආයෙත් පත්තු උනේ . ඒ කඩේට අල්ලපු කඩේ හිටිය මැදි වයසේ ඇන්ටි කෙනෙක් . ඒ ඇන්ටි එවෙලේ ඇර පොඩි එකාට කතා කරලා අහනවා

" ඒ කොල්ලෝ මේ සෙල්ලම් ඩෝසරේ කීයටද දෙන්න ඕන කියලා . ඌ කියාපි එතකොට ඕක දෙසිය හැටක් වෙනවා . දෙසිය තිහකට දාලා දෙන්නම් " කියලා . මම එවෙලේ ඩිම් වෙච්ච ඩිම් විල්ල පත්තු උනේ ආයෙත් ගෙදර ආවටත් පස්සේ . මම ඇර කොටි දත් අයිටම් එක අරගෙන එකසිය හතළිහම දුන්නා පොඩි එකෙක්නෙ කියලා . මෙන්න ඌ මට තිහක් දීලා කියනවා කමක් නෑ මහත්තයා එකසිය දහය ඇති කියලා . මූ ලොකු උනාම යකෝ සමන් දෙවියොත් මාකට් කරන සයිස් එකේ එකෙක් .

ඔන්න ඔහොමයි වෙළඳාම කියන එක . බස් එකකට නැග්ග වෙලේ ඉඳලා කී දෙනෙක් කීයක් ඒවා වෙළඳම් කරනවද . ඒවා ගැන ඉතින් ඔයාලට අමුතුවෙන් කියලා දෙන්න දෙයක් නැහැනේ . පහල ඇති එහෙම වෙළඳාම් කරන කීප දෙනෙක් බස් එකේ බෙදන කොළ වල ෆොටෝ දෙක තුනක් මම ගත්ත ඒවා .










මේවා ඔක්කොම එක්ක මට මතක් උනා මෙන්න මේ ගීතය මේ සිද්දිත් එක්ක ගැළපෙනවා කියලා . අද මේ ලිව්වේ ගීතයේ තේරුම කියා දෙන්න නම් නෙවෙයි . මට ඕන උනේ වැඩිපුර ඇහෙන්නේ නැති මේ ගීතය ඔයාලට මතක් කරලා දෙන්න විතරයි .

සත් මුතු පරපුරක් පුරා
පුන් සඳ වූ වෙළඳ පුලඹරේ
කූට දත්ත මසුරු වෙළෙන්දූ 

වෙළඳ සුරින්දූ 

සිනහ සපිරි මුසා බසින් හිත රවටන්නා 
නෙත පිනවා හිත රවටා අත පුරවන්නා 
පින් නොලදත් දන් දෙන්නට තරඟ වදින්නා 
කූට දත්ත මසුරු වෙළෙන්දූ 
වෙළඳ සුරින්දූ 

නුවරුන්ගේ දුක් ගින්දර සංසිඳවන්නා
සුරලොව සැප සැනෙකින් මිහි මතට ගෙනෙන්නා 
කල දුටු කල වල ඉහිනා සිරිත රකින්නා 
කූට දත්ත මසුරු වෙළෙන්දූ 
වෙළඳ සුරින්දූ 

ගායනය - අමරසිරි පීරිස් මහතා 




මේ ගීතය මට ඉස්සෙල්ලම අහන්න ලැබුණේ ටිකක් ඉස්සර කාලේ . වී ජේ මු ලොකුබණ්ඩාර මහත්මයා කථානායක වෙලා ඉන්න කාලේ කථානායක නිල නිවස ඉස්සරහා දෙසැම්බර් 31 දවසක සංගීත සංදර්ශනයක් පවත්වපු එකක් ටීවී එකේ පෙන්නුවා . ඒක සංගීත සංදර්ශනයක් කිව්වට බුංගු හුචාන් එකක්මත් නෙවේ . හොඳ අහන්න පුළුවන් ගීත තමා ගායනය කෙරුනේ . මෙන්න මේ ගීතය මට ඉස්සෙල්ලම අහන්න ලැබුණේ එදා තමයි . ඒක අලුත් සහ සිත් ගන්නා සුළු නිසා මතකයේ රැඳුනා . ඒත් ආයෙත් ගීතය හොයාගන්න ඒ කාලේ නෙට් වත් තිබුනේ නෑ . රේඩියෝ වලත් මේ ගීතය වැඩිය වාදනය වෙනවා ඇහුනේ නෑ .

ලියන්න ඕන කියලා හිතුන නිසා හොයලා බලනකොට තමා ගීතය හොයාගත්තේ . එහෙනම් ඔයාලත් අහලා බලන්න . තේරුම මොකක්ද කියලා අමුතුවෙන් විස්තර කරන්න දෙයක් නෑ . සරල පදවැලක් වගේම සරල සංගීතයක් තමයි මේකේ තියෙන්නේ . සංගීතය සහ පද රචනය කවුද කියලා හොයාගන්න උනේ නැහැ . දන්නා කෙනෙක් ඉන්නවනම් කියන්න .






එහෙනම් ආයෙත් මොකක් හරි ලියාගෙන එන්නම් . ගීතයත් අහලාම යන්න

ඔබ සැමට සමන් දෙවිඳුගේ පිහිට ලැබේවා !!

Monday, December 22, 2014

ඇත් සොහොන් සංකල්පය






පුංචි කාලේ මම මොන්ටිසෝරි ගියාම දවල්ට මාව එක්ක එන්නේ අපේ තාත්තා . තාත්තා ත්‍රීවිල් එකකින් මාව එක්කඑන ගමන් , අම්මා වැඩ කරන ඔෆිස් එක කිට්ටුව නවත්තලා ලන්ච් අවර් එකේ අම්මවත් දාගෙන තමා එන්නේ . අම්මා ත්‍රීවිල් එකට නැග්ගම මම වැඩි හරියක්ම අම්මගේ උකුලට පැනලා ඒ ටික දුරටත් නින්දක් දානවා .

දවසක් ඔහොම එනකොට අපේ ත්‍රීවිල් එක ඉස්සරහට ආවා අපේ සබරගමුව මහ සමන් දේවාලේ අලුත් සහල් මංගල්‍යය වෙනුවෙන් ගොයම් කපාගෙන වී කරල් මිටිය දේවාලෙට වැඩම කරවන පෙරහැර . මම ඉතින් නින්ද පැත්තක තියලා ත්‍රීවිල් එක නවත්තන්න කියලා පෙරහැර යනකල් බලාගෙන හිටියා මට මතකයි . මේ අලුත් සහල් මංගල්‍යය ගැන මම ඉස්සර මගේ බ්ලොග් එකේ සවිස්තරව ලිව්වා .

මෙන්න මේ ලිපියේ ඇති ඒ චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර ගැන . අලියෙක් පිටේ තමයි මේ වී කරල් මිටිය වැඩම කරවන්නේ . එවෙලේ ඔන්න ඔය අලියා දැකලා අපේ තාත්තා කිව්වා " ආ අද ටවුන් එකේ කට්ටිය කතා උනා ඇහුනා ඇන්ටන් අප්පොගේ අලියෙක් වලව්වේ ටොයිලට් වලක් කඩාගෙන වැටිලා මැරිලා " කියලා .





ඇන්ටන් අප්පෝ කියන්නේ මෑත කාලයේ සබරගමුව මහ සමන් දේවාලය සංවර්ධනය කරපු බස්නායක නිලමේ තුමා  . දැනට අවුරුද්දකට කලින් වගේ එතුමා මිය ගියා . එතුමා තමයි දේවාලේ ගොඩක් ඉඩම් එහෙම නිරවුල් කරලා පූජා නගර ව්‍යාපෘතිය යටතේ දේවාලේ තියෙන ගරාවැටුන ගොඩනැගිලි අලුත් කරලා , තාප්ප බන්දලා දේවාලේ හැදුවේ . එතුමාට අලි ඇත්තු හිටියා . දළදාව වැඩම කරවපු සුප්‍රසිද්ධ " රත්නපුර මුද්දුව වලව්වේ විජේදන්ත " කියන ඇතා මෙන්න මේ ඇන්ටන් අප්පොට අයිති ඇතෙක් .

කොහොම හරි මට කියන්න ඕන උනේ අලියෙක්ගේ මරණයක් ගැන අහන්න මට ලැබුණු වඩා........ත්ම පරණ මතකය තමයි මම අර කලින් කිව්ව අලියා වැසිකිලි වලක් කඩාගෙන වැටිලා මිය යාම .

ඒ සිද්දියත් කියාගෙනම අද මේ කියන්න යන්නේ හිමවතේ ඇත් සොහොනට පියමැන්නෙමු කතාව ලිව්වට පස්සේ ලියන්න ඕන කියලා හිතුන අලි ඇතුන්ගේ ආයු කාලය සහ මරණය එක්ක සම්බන්ධ වෙලා තියෙන ඇත් සොහොන් කියන සංකල්පය ගැන .






මේක ලියන්න යොදාගන්න තොරතුරුත් එක්කම අලි ඇත්තු ගැන වැඩිපුර තොරතුරු මම හොයාගත්තේ අපේ කැම්පස් එකේ ලයිබ්රියට රිංගලා කියවපු පොත් පත් වලින් . සහ අලි බලන අයියලා මාමලා සීයලා එක්ක කරපු කතාබහ වලින් මම එකතු කරගත්ත කරුණු වලින් .

අලියෙක්ගේ ඇතෙක්ගේ සාමාන්‍ය ආයු කාලය අද කාලේ මනුස්සයෙක්ගේ ආයු කාලයට ආසන්න වශයෙන් සමානයි . හීලා අලි ඇත්තු සාමාන්යෙන් අවුරුදු 65 - 75 අතර කාලයක් වගේම කැලේ ඉන්න අලි ඇත්තු අවුරුදු 70 - 80 අතර කාලයක් ජීවත් වෙනවා කියලා පර්යේෂණ මගින් තහවුරු කරලා තියෙනවා .

සාමාන්‍ය ක්‍රමයට අලි ඇතුන්ගේ වයස නිර්ණය කරන්නේ අලින්ගේ දන්ත වින්‍යාසයයි දත්වල වර්ධනයයි ඇතෙක් වගේනම් එයාගේ දල දෙකේ වර්ධනයයි දල දෙකේ පරිධියයි එයාලගේ උස සහ කකුලේ පරිධිය වගේ මිනුම් අරගෙන . ඒ වගේම ආසියාතික අලින්ගේ වයස නිර්ණය කරන්න උපයෝගී වෙනවා එයාලගේ ඇඟේ වයසත් එක්ක හැදෙන ගෝමර නැත්නම් අලි බලන අය නම් කියන්නේ කබර හැදෙනවා කියලා . මෙන්න මේ ගෝමර වල වර්ණයේ තීව්‍රතාවය , ගෝමර ගණන වගේ දේවල් .

වයසට යනකොට අලි ඇතුන්ගේ මුහුණ ගිලාබැහැපු බවක් , කන් දෙකේ තියෙන පෘෂ්ටිමත් බව නැති වීමත් ඇස්වල තියෙන දීප්තිමත් බව අඩු වීමත් වගේ දේවල් වෙනවා . ඇත්තුන්ගේ නම් සමහර වෙලාවට දලයේ ඇතුලේ තියෙන ගජමුතු ගැලවිලා දතේ කුහරයේ එහා මෙහා හෙලවෙන නිසා ඇතා මුණ හොලවනකොට දලෙන් ඇහෙනවා ඒ ගජමුතු පෙරලෙන සද්දේ ටක ටක ගාලා . වයසට ගියාම අලි ඇත්තු රළු ආහාර වලින් අයින් වෙනවා .







කැලෑවල් වල ඇත් සොහොන් කියලා අද වෙනකොට හොයාගෙන තියෙන ආසියාතික සහ අප්‍රිකානු කියන ඇත්සොහොන් දෙවර්ගයම වැඩි හරියක් පිහිටලා තියෙන්නේ වතුර වැඩිපුර තියෙන තෘණ වර්ග වැඩිපුර තියෙන ප්‍රදේශ වල . තෘණ කියන්නේ හරක් කන තෘණ නෙවේ . ඊට වඩා උසින් වැඩි මානා වගේ තෘණ වර්ග .

ඒ කියන්නේ වයසින් වැඩි වෙනකොට අලි ඇත්තු තෘණ වර්ග ආහාරයට ගන්න පෙළඹෙනවා . පස්සේ ඒ කිට්ටුවම වගේ තමයි මිය යන්නේ . ඒ අනුසාරයෙන් තමයි ඇත් සොහොන් නිර්මාණය වෙලා තියෙන්නේ .
අලි ඇත්තු මිය යන්න තවත් රෝග ගොඩක් හේතු වෙනවා . ප්‍රධානම හේතුව තමයි ආහාර නොදිරවීම . බර ආහාර වර්ග උනත් බර නැති ඒවා උනත් කාලයත් එක්කම ආහාර දිරවන්නේ නැති වෙනවා .

ඒ වගේම ඊළඟ හේතුව තමයි කොච්චර හොඳට සෞඛ්‍ය සම්පන්නව හිටියත් මෙයාලගේ දත් ගෙවිලා ගිහිල්ලා කෑම හපන්න බැරි වෙනවා . එතකොට මෙයාලා කන්න බැරුව මන්ද පෝෂණය වගේ හැදිලා මිය යනවා . අලි ඇත්තු මිය යන්න හේතු වෙන ප්‍රධානම හේතු දෙක තමයි ඔය දෙක . හීලෑ වල් ආසියාතික අප්‍රිකානු කියන කාටත් පොදුයි මේ හේතු දෙක .

ඊට අමතරම අලින්ටත් අපිට වගේ ලෙඩ හැදෙනවා . මෙයාලට හැදෙනවා හෘද සනාල රෝග , වැඩිපුරම මෙයාලට ඒ වගේ හැදෙන ලෙඩක් තමයි අපිට වගේම කලෙස්ටරෝල් තැම්පත් වීම . ඒ නිසා හෘදයේ ක්‍රියාකාරීත්වය අඩපන වෙලා මිය යනවා . ආතරය්ටීස් , ක්‍ෂය , ජලභීතිකාව , පිටගැස්ම , නිව්මෝනියාව , ආමාශ ප්‍රදාහය , මුඛය සහ පාද ඉදිමීම වගේ ලෙඩ මෙයාලට හැදෙනවා . තව මෙයාලට හැදෙනවා අපිට චිකන් පොක්ස් පැපොල හැදෙනවා වගේ එලිෆන්ට් පොක්ස් කියලා පැපොල රෝගයක් . තව ආහාර මාර්ගයේ පනුවෝ හැදිලා පණුවෝ ලේ බීලා බීලා ලේ අඩුකම නිසාම අලි මැරෙනවා . ඒ නිසා අලි උනත් සෙල්ලන් නෑ . උන්ටත් මාර ලෙඩ හැදෙන්නේ . තව අලි ඇත්තු මැරෙන හේතුවක් තමයි ගෑණි බෙදාගන්න බැරුව ඇත්තු ඇත්තු හරි අලි ඇත්තු හරි අලි අලි හරි කෙලගන්න එක . අවසානේ එකෙක් මැරෙනකල්ම කෙළගෙන ඉවරයක් වෙලා ගිහින් මැරෙන වෙලාවලුත් තියෙනවා .







ඉතින් මේ ලෙඩ ගැන හිතලා බැලුවම මට මතක් වෙනවා මගේ යාලුවා , නැදුන්ගමුවේ රාජා . වෙද මහත්තයා කියන්නේ මේ ඇතාව පයින් ඇවිද්දවන එක ඇතාගේ සෞඛ්‍යයට හොඳයි කියලා . ඇත්තටම අලියෙක් ඇතෙක් කැලයේ ඉන්නකොට දවසකට කිලෝමීටර් 4 - 5 අතර දුරක් අවිදිනවා කියලා හොයාගෙන තියෙනවා . එනිසා හීලා අලි ඇතුන්ට වඩා වල් අලි ඇත්තු හෘද සනාල රෝග වලට ගොදුරුවෙන ඉඩ අඩුයි . ඉතින් මගේ යාලුවත් ගම්පහ ඉඳලා නුවරට බෙල්ලන්විලට රත්නපුරේට පයින් එන එක අලි බලන අයට කරදර උනත් එයාගේ පැවැත්මට ඒක ලොකු උදව්වක් වෙලා තියෙනවා .







එහෙනම් දැන් අපි එමු ඇත් සොහොන් ගැන බලන්න . මේක ඉතින් අදාළ වෙන්නේ වල් අලි ඇතුන්ට තමයි . මට ඔය ඇත්සොහොන් කියන කතාව ඉස්සර අදාළ වෙලා තිබෙම නෑ . මොකද මමත් ඕක ගැන විශ්වාස කලේ නෑ . ඒත් කියවපු පොත් වල එක එක අය තමන්ගේ අත්දැකීම් වලට ලියලා තියෙන ඒවා එක්ක ඇත් සොහොන් සංකල්පය ඇත්ත කියලා කියන්න පුළුවන් . සමහර අයනම් මාස ගණන් කැලේ රැකගෙන ඉඳලා තමයි මේවා හොයාගෙන තියෙන්නේ .

එයාලා කියලා තියෙන හැම දෙකම සාරාංශයක් වගේ ගත්තම මෙහෙම තමයි අලියෙක්ගේ ඇතෙක්ගේ අවසානය වෙන්නේ . මෙයාලගේ අවසානය කිට්ටු උනාම මෙයාලා ක්‍රම ක්‍රමයෙන් කැලයේ ජලාශ තෙත් බිම් වගේ තියෙන තැන් වලට එකතු වෙනවා . එයාලා ඊට පස්සේ කන්නේ ඒ තෙත් බිම් ආශ්‍රිතව තියෙන තෘණ වර්ග පොඩි පොඩි පැලැටි වර්ග . ඒවායින් ජීවිතේ අල්ලාගෙන ගියාට ඒවායෙන් එයාලට ලැබෙන පෝෂණය හරිම අඩුයි . ඊට පස්සේ මෙයාලා වැඩි හරියක් කෑම ගන්නේ නැති වෙලාවට මේ ජලාශ හෝ තෙත්බිම් වල වැතිරිලා ඉන්නවා .





අලි ඇතුන්ට ඇඟේ හරි ගිනියමක් තියෙනවා කියලා කියනවනේ . එනිසා වෙන්නැති එහෙම කරන්නේ . නැත්නම් මම හිතන්නේ වයස නිසා උෂ්ණත්ව යාමනය කරගන්න අපොහොසත් නිසා මෙහෙම වෙනවා ඇති . පස්සේ එයාලා එහෙමම මැරන අයත් ඉන්නවා . සමහර අය මැරෙන්න ආසන්න මොහොතේ හිටගෙන ඉන්නකොට අනිත් අලි ඇත්තු ඇවිත් එයාට හිටගෙන ඉන්න සපෝට් කරන්න වගේ හේත්තු වෙලා ඉන්නවා ඒ මැරෙන එක්කෙනාගේ වටේට . පස්සේ පන ගියාට පස්සේ වටේ අය අයින් වෙනකොට තමයි මැරුන කෙනා බිමට වැටෙන්නේ .







මැරුණට පස්සේ මෙයාලගේ මස් කන්න නරි වල්ඌරෝ වගේ සත්තු එනවා . ඊට පස්සේ ඉතුරු මසත් දියවෙලා දිරලා ගියාම අනිත් අලි ඇත්තු කරන්නේ මේ මැරුණු සතාගේ දල තියෙනවනම් ඒ දල එක්කෝ කඩල බිඳලා කුඩු කරලා දානවා . නැත්නම් ඒවා උස ගස්වල මුදුන්වල රඳවනවා . ඇටකටු එක තැනකට ගෙනත් දානවා . ඔන්න ඔහොම ගෙනත් දාන තැන තමයි ඇත් සොහොන කියලා කියන්නේ .






අප්‍රිකානු අලි ඇතුන්ගේ මේ ඇත් සොහොන් ගැන දීර්ඝ ලිපි ලියලා තියෙනවා පර්යේෂණ කරපු අය . ලංකාවේ වගේම ආසියාතික අලින් ගැනත් මෙහෙම ලිපි ලියවිලා තියෙනවා . ඉස්සර දේශාටනයේ යෙදුන අය ලංකාවේ ඇත් සොහොනක් ගැන කියනවා . ඔයාලා මම කිව්වා කියලා ඉතින් හොයන්න ගිහිල්ලා වැඩ වරද්දගන්න එපා . මේක ගොඩක් ඉස්සර කාලේ තිබ්බ වාර්තාවකට අනුව කියන්නේ . ශ්‍රීපාද කන්දේ ධර්මරාජ ගල කිට්ටුවෙන් කැලේට වැදුනම මහ ඝන වනාන්තරේ ගොඩක් ඈතුලේ තවත් ඇතුලේ ඇතුලේ පහු කරගෙන පහු කරගෙන පහු කරගෙන තවත් ඇතුලට ඇතුලට ගියාම ඇත් සොහොනක් තිබිලා තියෙනවා .






ඇත් දල එකතු කරන්න හොඳ තැනක් කියලා කියනවා ඇත් සොහොන් . ඒ නිසා මිනිස්සු ඇත් සොහොන් හොයාගත්තම කොනක ඉඳන් එතන සුද්ද කරනවනේ . ඉතින් අලි ඇත්තු තමන්ගේ පූජනීය ඇත් සොහොන් පිහිටලා තියෙන තැන් වෙනස් කරලා තියෙනවා කියලත් මේ ගැන පර්යේෂණ කරපු අය වැඩි දුර විස්තර කරලා තියෙනවා . එහෙනම් එච්චර තමා අලි මරණ ගැන කියන්න තියෙන්නේ .

මම කලින් පෝස්ට් එකක කියලා ඇති කමෙන්ට් එකකට අලි නිල ගැන කියනවා කියලා . ඊළඟට අපි බලමු අලි නිල කොහොමද බෙදෙන්නේ සහ ඒවායින් මොනවද කරන්නේ කියලා . දැන් ඉතින් ධර්මරාජ ගල ගාවින් කරුණා කරනකොට කස්ටිය වයලීනොවත් මතක් කරයිනේ නේද ?

ඔබ සැමට සමන් දෙවිඳුගේ පිහිට ලැබේවා !

Sunday, December 21, 2014

ගෙඩි සියයක් බිම හෙළුවත් !









මේ දවස්ටිකෙම දිගට දිගට දිගආආආආආආආආආආට යක්කු භූතයෝ පෙරේතයෝ කුම්භාන්ඩයෝ ගැන ලිව්ව නිසා අද හිතුවා තවත් ගීතයක් ගැන ලියන්න ඕන කියලා . මියැසියේ රස කතා උනාට දැන් මේක මියැසියේ බලි කතා වෙලානේ නේද මෙයාලා . මේ ගීතය ඉතින් ඉස්සර ඉඳල ඇහුවට මොකද ලියන්න ඕන කියලා හිතුනේ දැනට මාස දෙක තුනකට කලින් .

අපේ කැම්පස් කිට්ටුව ඉන්නවා පොල් කඩන ඩයල් එකක් . මිනිහා කෑගගහා යන්නේ " පොල් කඩනවා . තැඹිලි බානවා , පොල් ලෙලි ගහනවා " කියලා . ඕක කිය කිය යන වෙලාවට අපි හිනාවෙන්නේ නැතුව ඉන්නේ හරිම අමාරුවෙන් . බෝඩිමේ ඉන්නවෙලාවට නම් නැති තැඹිලි පැළ කරලා හරි කස්ටිය එක්ක හිනාවෙනවා . හිහ් හිහ් හිහ් . ඉතින් ඔය සීන් එක්ක තමයි මේ ගීතය ගැන ලියන්න ඕන කියලා හිතුවේ . ඒ දවස්වල ඉඳලම මේ ගීතය ෆෝන් එකට දාගෙන තැනක් නොතැනක් නැතුව බස් එකේ , මහපාරේ යන එන ගමන් ඇහුවා .

අපේ බෝඩිමේ මල්ලිකෙනෙක් ඉන්නවා ටිකක් සින්දු ගැන වෙනස් විදියට හිතන කෙනෙක් . මිනිහගෙන් මම ඇහුවා මේ සිංදුව අහනකොට මොකද හිතෙන්නේ කියලා . මිනිහානම් කිව්වේ පොල් කඩන අයගේ දුක ගැන තමයි කියන්නේ කියලා . පස්සේ මම දවසක් සිංදුවගෙන් ඇහුවා ඔය සිංදුව අහනකොට මොකද මතක් වෙන්නේ කියලා . සිංදුවට මතක් වෙන්නේ වෙරළු වට්ටියක් තියාගෙන පාරේ ඉන්න කෙනෙක්ලු . එකපාරටම වෙරළු වට්ටිය පෙරලිලා හැමතැනම වෙරළු ගෙඩි රෝල් වෙවී යනවා මතක් වෙනවලු .





වයලීනොටනම් මේ ගීතය අහනකොටම මතක් වෙන්නේ දොඩම් ගහක් . ගහ යට දොඩම් වැටිලා තියෙනවා . හැබැයි අප්පච්චිට එක ගෙඩියක් දීලා අනිත් ඔක්කොම ළමයි ටික කනවා කියලා වගේ තමා වයලීනොට මතක් වෙන්නේ . පොඩි කාලේ මේ ගීතය ගැන ඔලුවට ගියේ එහෙම අයිඩියා එකක් . ඒවා කවුරුවත් බලෙන් ඔලුවට දැම්මේ නෑ . අපිම හදාගෙන අපිම ඔලුවට දාගෙන අපිම රසවින්දා . ඒකෙත් මාර ලල් එකක් තියෙන්නේ මෙයාලා . ඒ උනාට අද කියන්න යන්නේ මේ ගීතයට දෙන්න පුළුවන් හොඳම තේරුම කියලා මට හිතෙන තේරුම .

අපේ ගෙදර වත්තේ එහෙ මෙහෙ හිටවලා පොල් ගස් කීපයක් තියෙනවා . කලින් නම් එක ළඟ එක ළඟ හිටවලා පොල්ගස් පහලවක් විතර තිබුනා . ඒත් වටේ පිටේ ගෙවල් වලට වැටෙයි කියලා බය නිසා ගොඩක් කපලා දැම්මා . දැන් තියෙන ඒවා වැටුනොත් වැටෙන්නේ අපේ ගෙදරට තමා . ඉතින් මේ පොල්ගස්වල පොල් කඩන්න කීපදෙනෙක්ම ඉස්සර ඉඳලා ආවා .

මට මතක මුල්ම කාලේ පොල් කඩන්න අවේ මාමා කෙනෙකුයි නැන්දා කෙනෙකුයි . ඒ දෙන්නාම ඇවිද ඇවිද පොල් කඩන්න යනවා . ළමයි නැද්ද කොහෙද එයාලට . ඒත් දවසකට හොඳ ගානක් හම්බ කරගන්නවා . ඒ නැන්දා පොල් කඩන තැන් වලට යන්නේ ඒ මාමා පොල් කඩලා ගන්න සල්ලි වලින් කසිප්පු බොන නිසා කියලා තමයි කිව්වේ . ඒත් ඉතින් ඒ මාමා හවසට ෂොට් එක දාගන්නවා . දැන් එයාලා දෙන්නම වයසයි . දැන් ඒ මාමා පොල් කඩන්නේ නෑ . මට දවසක් මුණගැහුනා පාරේ තණකොළ කප කප ඉන්නවා . හරක් ඇතිකරන තැනකට තණකොළ හොයලා දෙනවලු දැන් එයාලා . ඒකෙන්  හම්බෙන ගානෙන් ජීවත් වෙනවලු .






ඊට පස්සේ අපේ ගෙදර පොල් කඩන්න ආවේ අපේ පුංචි උගන්නන ඉස්කෝලේ ළමයෙක්ගේ තාත්තා කෙනෙක් . ඒකත් හොඳ කසිප්පු මරුවෙක් . ඒත් වැඩට දස්සයා . පොල් කඩනවා විතරක් නෙවේ . එයා ගස් කපන්න ගස් ඉරන්න වගේ දේවල් වලටත් හවුල් උනා . ඒත් බීම නිසා අගහිඟකම් තිබුනා . ඉතින් ඒ මාමගේ ළමයට ඉගෙන ගන්න අපේ පුංචි උදවු කරා .

ඒ මාමගේ නැන්දත් හිටපුගමන් එනවා අපේ ගෙදර පොත් අනං මනං ගන්න නැති උනාම සල්ලි ඉල්ලන් යන්න . දවසක් ඒ මාමා කොට්ට පුළුන් ගහක අතු කපන්න ගහට නැග්ග වෙලාවේගහ කඩාගෙන වැටිලා මිය ගියා . එයාගේ පුතා කොහොමහරි ඉගෙනගත්තා . උසස්පෙළ පාස්වෙලා දැන් රස්සාවක් කරනවා . හැමදාම සිංහල අවුරුද්දට එනවා අපේ පුංචිට බුලත් දීලා වැඳලා යන්න .

ඊට පස්සේ පොල් කඩන්න තව ඩයල් එකක් ආවා . හැබැයි පොරනම් ලකුණු කපා ගත්තා . ඒ කලටි පොල් වැඩිපුර කඩලා දාන නිසයි හොරෙන් පොල් මල් කපන නිසයි . මිනිහත් කසියා . මිනිහා සමහර තැන්වලින් සල්ලි ගන්නවා , උවමනාවලට පොල් මල් කපලා දෙන්නම් කියලා . දවසක් පොර ගහට නැගලා පොල් කඩලා ඉවරවෙනකොට පොල් මලකුත් බිමට වැටුනා . අපි බැලුවා මේ මොකද යකෝ මේ කියලා . පොල්වල ගානේ හැටියට දැන් පොල් මල් කපලා දාන්න පුළුවන් කාලයක් නෙවෙයිනේ . මේ තියෙන ගස්වලින් අපේ ගෙදර පොල් අවශ්‍යතාවයත් ගානට වගේ තමයි පිරිමහගන්නේ .

ඊටපස්සේ මිනිහා ගහෙන් බැහැලා කියනවා පෑගිලා කැඩුනා කියලා . සද්ද නැතුව ඉඳලා පොර යන්න ලාස්තිවෙලා දැන් පොල් මලත් ගෙනියන්න අයිඩියාව . අපි ගෙනියන්න දුන්නේ නෑ . පොල් මලේ කැපුම් පාර තිබුන නිසා පොල් මලෙන් මිනිහා වටේ ලස්සනට සරසලා , මිනිහට හොඳට දෙහි කපලා  , වස් දොස් දුරු කරලා යැව්වා . ඊට පස්සෙත් මිනිහා පොල් කඩන්න ආවට අපි පොල් කඩන්න දුන්නේ නෑ .






ඊටපස්සේ එන පොල් කඩන අයියා තමයි දැනුත් එන්නේ . මිනිහා මාර දියුණු පොරක් . කෙලින්ම ඕඩර් එක එන්නේ මිනිහගේ ෆෝන් එකට . මිනිහ ස්කූල් වෑන් එකක් ඩ්‍රයිව් කරනවා . ළමයිටික ඉස්කෝලේ දාලා පොල් කඩන්න ඇවිදලා දවල් වෙලා ළමයිටික ආයෙත් ගෙවල් වලට ගිහින් දාලා ආයෙත් පොල් කඩන්න් යනවා . තව නිවාඩු දවස් වලට ළිං හාරනවා , ගස් කපනවා ඒවා මේවා මාර මාර වැඩ ටිකක් තමයි කරන්නේ . මිනිහා දියුණුවෙන්න දඟලන පොරක් නිසා අපේ ගෙදර අයත් පොල් කඩන්න මිනිහටම කෝල් කරලා එන්න කියනවා .

ඉස්සරම පොල් ගහකට මට මතක හැටියට දුන්නේ රුපියල් 30යි . දැන් ඒක 100 දක්වා වැඩිවෙලා තියෙනවා . සමහර ගෙවල් වලින් නම් ගහකට පොල් මෙච්චරක් කියලා පොල් දෙනවා . ඒත් අපිනම් දෙන්නේ සල්ලි තමා . ඒ නිසා පොල් කොච්චරක් දෙනවද කියලා දන්නේ නෑ .

අද කියන්න යන මේ ගීතය පටන් ගන්නෙත් අන්න එහෙම ගහකට දෙන පොල් ගණන කියලා තමයි . අපි එහෙනම් ඉස්සෙල්ලම ගීතය අහලා බලමුකෝ .


ගෙඩි සියයක් බිම හෙළුවත්
අප්පච්චිට එක ගෙඩියයි
අපි රැකෙන්නෙ ඒ ගෙඩි විකුණලයි හන්දියේ
පුංචි ලිදේ වතුරට නාඩන්න නංගියේ


ගස් සොලවා හමා ඇදෙන
සුළඟ තවත් මුරණ්ඩු වෙයි
හයියෙන් නම් හුස්ම ගන්න එපා නංගියේ
අප්පච්චී තුරු මුදුනේ හිඳින වංගියේ


පියෙන් පියට ඉහළට යන
හැටි බලන්න බය හිතුනොත්
පුංචි දෑස තදින් පියාගන්න නංගියේ..
මමත් එහෙම කලා මගේ පුංචි සංදියේ...


පද රචනය : සමන් ප්‍රියදර්ශන 
සංගීතය : ආනන්ද ගමගේ  
ගායනය : නන්දා මාලිනී






පොල් කඩන කෙනෙක් ගෘහමූලිකයා වෙච්ච පවුලක් . දුවලා දෙන්නෙක් ඉන්නවා මේ පවුලේ . හැබැයි මට තියෙන ප්‍රශ්නේ මේ ගෙදර අම්මා ජීවත් වෙනවද නැද්ද කියන එක . අම්මා ජීවත් වෙනවා කියලා හිතන්නත් පුළුවන් . දෙවෙනි දරුවා ඉපදුනාට පස්සේ  අම්මා මිය ගිහින් නිසා දැන් බාල දරුවාව බලාගන්නේ වැඩිමල් ළමයා කියලා හිතන්නත් පුළුවන් .

මගේ තවත් අදහසක් තියෙනවා මේ ගීතයට විෂය වෙන පවුල ගැන . ඔයාලා සමහරවිට දන්නවා ඇති සමහර වලව් , ලොකු පොල් වතු තියෙන තැන්වල වත්තේ පොල් කඩන්න ඉන්න කෙනා ඒ පොල් ඉඩමේම ගෙයක් හදාගෙන තමයි ජීවත් වෙන්නේ . එයාට මාසික වැටුපක් දෙන්නේ නැහැ . පොල් කැඩුවම එක්කෝ සල්ලි දෙනවා . නැත්නම් පොල් දෙනවා විකුණගෙන සල්ලි කරගන්න කියලා . 

මේ ගීතය ගැන හිතලා බලනකොට , ගීතයේ එක එක අවස්ථා වලදී මේ දේවල් ඔක්කොම වගේ සාධරනීකරණයකරන්න පුළුවන් . 






ගෙඩි සියයක් බිම හෙළුවත්
අප්පච්චිට එක ගෙඩියයි
අපි රැකෙන්නෙ ඒ ගෙඩි විකුණලයි හන්දියේ
පුංචි ලිදේ වතුරට නාඩන්න නංගියේ



පොල් ගහක සාමාන්‍යයෙන් එක වතාවකට කඩන පොල් ගණන කාලෙන් කාලෙට ගහේ වයස වගේම බාහිර පරිසර සාධක හා ගහට ලැබෙන පෝෂණයත් එක්ක වෙනස් වෙනවා . මට පොල් කිව්වම තවත් මතක්වෙනවා පොඩිලෙවල් කරන කාලේ අපිට කෘෂිකර්මය උගන්නපු මිස් කිව්ව කතාවක් . අපිට පසේ ආම්ලික භාෂ්මිකතාවය ගැන උගන්නනකොට මිස් කිව්වා රත්නපුරේ පැත්තේ වැස්ස වැඩි නිසා කඳු උඩ පස ආම්ලිකයි කියලා . මොකද වැහි ජලයත් එක්ක ක්ෂාරීය ලවන හෝදගෙන යනවලු කඳු පාමුලට . ඉතින් කඳු උඩ පොල් හැදෙනවා හොරයිලු . කඳු පහල තමයි හොඳට පොල් හැදෙනවා කියන්නේ . ඉතින් මිස් කිව්වා මෙන්න මෙහෙම .

" මම මේ ඔයලාට කියන්නේ , කවුරු හරි කිව්වොත් අනේ රත්තරන් අපි කන්දක් උඩ ගෙයක් හදාගෙන පොල් සම්බෝලයි බතුයි කාලා ජීවත් වෙමු කියලා , යන්න නම් එපා මගේ දරුවනේ . ඔයාලා කියන්න අපිට කෘෂිකර්මයට ඉගැන්නුවා කඳු උඩ පොල් හැදෙන්නේ නෑ කියලා . ඒ නිසා මට බෑ ඔයත් එක්ක එන්න . ඔයා ආම්ලිකතාවය භාෂ්මිකතාවය ගැන මොකවත්ම දන්නේ නෑ . මට ඔයා එපා කියලා " හිහ් හිහ් හිහ් හිහ්  . කොහොමහරි අපිට පොල් වගාව ගැන ඕකෙන් හොඳට මතක තිබුණා .

ලොකු ලෙවල් කරන කාලේ බයෝ පාඩමක් අපිට තිබුණා ජීව විද්‍යාව සඳහා මූලික සංඛ්‍යානය කියලා . ඒකෙ තිබ්බේ මොකක් හරි ජෛවීය සංඝටකයක් ගැන සංඛ්‍යාන විජ්ජාවට අනුව ගණනය කරලා වගාව ගැන සාත්තර කියනවා වගේ වැඩක් කරන්න . ඒකෙත් අපිට උදාහරණ වලට ගොඩක්ම කරේ පොල් වත්තක පොල් ගහක හැදෙන පොල් ගෙඩි ගණන වෙනස් වෙන්න බලපාන සාධක මොනවාද කියලා කරපු පරීක්ෂණ ගැන .

ඉතින් ඔහොම ඔහොම පොල් ගහක ගෙඩි ගොඩක් හැදිලා ගෙඩි සීයක්ම හොඳට පැහිලා ඉදිලා බිමට නැවිලා බරවෙලා අතු........... කියලා තියෙනවා කියලා අපි හිතමුකෝ . මේ ගහේ පොල් ඔක්කොම කඩලා බිමට දැම්මත් පොල් කඩන කෙනාට දෙන්නේ එක ගෙඩියයි ගහට නැග්ගට කුලිය විදියට . ඉතින් මේ පොල් කඩන කෙනාගේ ලොකු දුව , තමන්ගේ නංගිට කියනවා

"නංගියේ අපේ තාත්තා පොල් ගහකින් ගෙඩි සීයක් බිමට දැම්මත් ලැබෙන එක පොල් ගෙඩිය හන්දියේ තියාගෙන විකුණලා ඒකෙන් ලැබෙන මුදලින් තමයි අපිව ජීවත් කරවන්නේ . ඒ නිසා පොල් ගෙඩියේ වතුර බොන්න ඕන කියලා අඬන්න නම් එපා කියලා .

මෙතන ගීත රචකයා පුංචි ලිඳක් ගැන සඳහන් කරනවා . මට මතක හැටියට පුංචි ලිඳේ වතුර රසයි කියලා අහන තේරවිල්ලට උත්තරේ විදියට අපි පොඩි කාලේ කිව්වේ තැඹිලි කියලා . ඒත් මේ ගීතයේ හැටියටනම් කියවෙන්නේ පොල් නැත්නම් කුරුම්බා කියලා නේද . ඔයාලා මොකද කියන්නේ පොල්ද තැඹිලිද ?  . එකෙක් තාරාවෙක් අනිකා පාත්තයෙක් . :p :p

ගෙඩි සියයක් බිම හෙළුවත්
අප්පච්චිට එක ගෙඩියයි

කියලා කියන පද දෙකෙන් අපිට පේන්නේ ධනපති පංතිය විසින් නිර්ධන පංතියට සලකන පහත් ආකාරය ගැන . ගහෙන් ගෙඩි සීයක් කැඩුවොත් ඒවා විකුණලා ගහේ අයිතිකාරයා ලොකු මුදලක් ලබනවා . ඒත් ජීවිතය පරදුවට තියාලා පොල් කඩන්න ගහට නගින මනුස්සයාට දෙන්නේ එක පොල් ගෙඩියයි .

අපි රැකෙන්නෙ ඒ ගෙඩි විකුණලයි හන්දියේ
පුංචි ලිදේ වතුරට නාඩන්න නංගියේ

ඉතින් නිර්ධන පංතියේ ජනතාව ජීවත් වෙන්න කරන ජීවන අරගලය මේ ගීතයේ මේ පද දෙකෙන් කියවෙනවා කියලා කියන්න පුළුවන් . තාත්තා පොල් කඩලා කුලිය විදියට ලැබෙන පොල් ගෙඩි ටික ගෙනාවම අම්මයි දුවලා දෙන්නයි හංදියේ තියෙන මැස්සේ තියාගෙන නැත්නම් බිම්ම තියාගෙන මේ පොල් විකුණලා සල්ලි හොයාගෙන ඒ සල්ලි වලින් තමයි ජීවිතය ගැටගහ ගන්නේ .

" දැන් ගෙදර සල්ලි ඉවරවෙලා කන්න ගෙනාපු කෑම ජාතිත් ඉවර වෙලා . ඉතින් මේ ගෙදර පොඩි කෙල්ල අඬනවා බඩගිනියි කියලා . දෙන්න තියෙන්නේ පොල් ගෙඩියක් බිඳලා පොල් වතුර තමයි . ඒත් නංගියේ මේ පොල් ගෙඩිය බින්දොත් අපිට සල්ලි කරගන්න තියෙන එක පොල් ගෙඩියක් අඩු වෙනවා . ඒ නිසා අඬන්න එපා " කියලා අක්කා නංගිට කියනවා .

මට කලින් කියන්න බැරි උනා තේරවිල්ලත් එක්කම මට හිතෙන තව දෙයක් ගැන . පුංචි ලිඳේ වතුර රසයි . ඒ කියන්නේ මෙතන බොන්න පුළුවන් පොල් ගෙඩි ගැන තමයි කියන්නේ . ඒ කියන්නේ කුරුම්බා ගෙඩි වෙන්න ඕන . කුරුම්බාවලට කිට්ටුයි කියන්නේ පොල් කලටියි . ඉතින් ගස් අයිතිකාරයා පොල් කඩන කෙනාට දෙන්නේ පැහුන පොල් නෙවෙයි . කලටි කුරුම්බා ගෙඩි . එතනත් මේ ගීතයෙන් පේන්නේ අපේ සිංදුවා වගේ ධනපති පංතියේ හාම්පුතාලා නිර්ධන පංතිය පාගා පොඩි කරදමන ආකාරය නේද පිංවතුනී.......... හිහ් හිහ් හිහ්








ගස් සොලවා හමා ඇදෙන
සුළඟ තවත් මුරණ්ඩු වෙයි
හයියෙන් නම් හුස්ම ගන්න එපා නංගියේ
අප්පච්චී තුරු මුදුනේ හිඳින වංගියේ



දැන් මෙතන ගීත රචකයා කියනවා ගස් සොලවා හමා ඇදෙන සුළඟ තවත් මුරණ්ඩු වෙන්න පුළුවන් නිසා තාත්තා ගහේ ඉන්න වෙලාවට හයියෙ හුස්ම ගන්න එපා කියලා . ඔතනින් තමයි මම හිතන්නේ මේ පවුල ජීවත් වෙන්නේ පොල් වත්තක් එක්කම තියෙන නැත්නම් පොල් වත්තේම තියෙන ගෙදරක කියලා . මොකද පොඩි වයසක ගෑණු ළමයෙක් පොල් කඩන්න යන යන තැන එක්කගෙන යයි කියලා හිතන්න අමාරුයි . මොකද ළමයාගේ ආරක්ෂාව ගැන මොන තාත්තා උනත් හිතන නිසා . 

මේ කතාව නිසා මම හදිස්සියේම දෙවෙනි අන්තරා කොටසටත් පොඩ්ඩක් යන්නම් . දෙවෙනි අන්තර කොටසේ අවසාන පදයෙන් කියන්නේ " මමත් එහෙම කළා මගේ පුංචි සන්ධියේ කියලා . අක්කා පොඩි කාලේ එහෙම පොල් කඩනවා බලන් හිටියා කියන්නේ ඒ කාලේ නංගි ඉපදිලා නෑ . ඒ කියන්නේ අම්මා ජීවත් වෙලා ඉඳලා නම් තියෙනවා සුවර් එකටම . නැත්නම් මොකෝ නංගි හම්බුනේ උඩින් වැටිලය . ඒත් දෙවෙනි අන්තරා කොටසේ අම්මා ඉන්නවද නැද්ද කියන එක ගැන හිතන්න පුළුවන් වෙන විදියකට .

ඒ කියන්නේ අම්මා ජීවත්වෙලා ඉන්නවනම් ඒ කාලේ ගෑණු ළමයා තාත්තා යන යන තැනට එක්ක යන්න උවමනාවක් නැහැනේ . ඒ කියන්නේ මෙයාලා සුවර් එකටම ඉන්නේ පොල් වත්තේ හෝ පොල් වත්ත කිට්ටුවම හදලා තියෙන ගෙදරක තමයි . 

මේ අන්තරා කොටසින් කියවෙන්නේ අප්පච්චි ගහේ ඉන්න වෙලාවට හයියෙන් හුස්ම ගන්නවත් එපා , මොකද ඒ හුස්ම පාරෙන් වැඩිවෙන සුළඟින් වෙන බලපෑමෙන් උනත් පොල් ගහ හෙලවිලා අප්පච්චිට අනතුරක් වෙන්න පුළුවන් කියලා තමන් විශ්වාස කරන නිසා . ගීත රචකයා මෙතනින් උත්සාහ කරන්නේ පොල් කඩන කෙනෙක්ගේ ජීවිතේ තියෙන අස්ථීර බව උඩට ඔසවලා පෙන්වන එක . 






පියෙන් පියට ඉහළට යන
හැටි බලන්න බය හිතුනොත්
පුංචි දෑස තදින් පියාගන්න නංගියේ..
මමත් එහෙම කලා මගේ පුංචි සංදියේ...

දැන් අක්කා නන්ගීට කියනවා මෙහෙම . අප්පච්චී පියවරෙන් පියවර ගහ උඩට නගිනකොට ඒ දිහා බලාගෙන ඉන්න බයයි වගේ නම් ඒ දිහා බලන්න එපා , පුංචි දෑස තදින් පියාගන්න කියලා . එහෙම කියලා අක්කා මතක් කරනවා තමන් පොඩි කාලෙත් එහෙම කරා කියලා . 

දෙවෙනි අන්තරා කොටස ඉවරවෙනකොට මට කියන්න පුළුවන් මේ පවුලේ අම්මා කලින් ජීවත්වෙලා ඉඳලා දෙවෙනි ළමයා ඉපදුනාට පස්සේ මිය ගිහින් කියලා . මොකද ස්ථායි කොටසේ කියන්නේ නංගි බඩගිනි වෙලා අඬන සීන් එකක් ගැන . දැන් නංගි බඩගිනි උනාම ඒක කියන්නේ අක්කටනම් , ඒකට නංගිගේ හිත සනසන්න දේවල් කියන්නේ අක්කා නම් අපිට සාධාරණව හිතන්න පුළුවන් අම්මා දැන් ජීවත් වෙන්නේ නෑ කියලා  . තාත්තා කඩාගෙන එන පොල් ගෙඩි , අක්කයි නංගියි සමහරවිට තාත්තත් එනවා ඇති . මෙයාලා ඒවා විකුණලා තමයි ජීවත් වෙන්නේ . 

මේ අන්තරා කොටස් දෙකම හරිම සමබර විදියට පද බෙදලා ලියලා තියෙන්නේ . බලන්න , අන්තරා කොටස් දෙකේම මුල පේලි දෙක ගත්තම ඒවායින් කියවෙන්නේ බය හිතෙන දෙයක් ගැන . 

ගස් සොලවා හමා ඇදෙන
සුළඟ තවත් මුරණ්ඩු වෙයි

පියෙන් පියට ඉහළට යන
හැටි බලන්න බය හිතුනොත්

අනිත් පද දෙක ගැන හිතුවම ඒ පද දෙකෙන් කියවෙන්නේ දුක හිතෙන දෙයක් ගැන . 

හයියෙන් නම් හුස්ම ගන්න එපා නංගියේ
අප්පච්චී තුරු මුදුනේ හිඳින වංගියේ

පුංචි දෑස තදින් පියාගන්න නංගියේ..
මමත් එහෙම කලා මගේ පුංචි සංදියේ...

මේ විදියට පද ගැලපීම සමබරව වෙලා තියෙන නිසා සංගීත සංයෝජනයේදී මේ ගීතයට සංගීතය සපයපු සංගීත ශිල්පියාට හරිම ලේසි වෙන්න ඇති ගීතයේ තියෙන හැගීම් ඉස්මතුවෙන විදියට ගීතයට සංගීතය සංයෝජනය කරන්න . 

ගීතයේ තාල වාදනය කරන්න ඔක්ටර් පෑඩ් එකක් , හයිහැට් එකක් භාවිතා කරනවා . තව බේස් ගිටාර් එකෙනුත් තාලය වාදනය කරන්න සෘජු වගේම වක්‍ර විදියට සහය වීමක් කෙරෙනවා . 

ගීතයේ ආරම්භයේ ඉඳලා අවසානය දක්වාම ඔක්ටර් පෑඩ් එකෙන් 

බෙට්ටක් කට
බෙට්ටක් කට
බෙට්ටක් කට
බෙට්ටක් කට 

කියලා තාලය වාදනය වෙනවා . මටනම් වැඩිපුරම ඔය ඔක්ටර්පෑඩ් සද්දෙන් ඇහෙන්නේ ගහෙන් පොල් වැටෙනවා වගේ හඬක් . නැත්නම් නිකන් කලටි පොල් හොලවනකොට ඇහෙනවා වගේ හඬක් . ඒක ගීතයේ තේමාවට ගැලපෙනවා කියලා හිතෙනවා . 

හයිහැට් එක 

ටිටිටි ටො ටිස්
ටිටිටි ටො ටිස්
ටිටිටි ටො ටිස්
ටිටිටි ටො ටිස් 

කියලා ගීතය පුරාවටම වාදනය වෙනවා . ඔයාලට ඒ හඬ නිකන් සමීප බවක් තියෙනවා කියලා හිතෙන්නේ නැද්ද ? . මටනම් ඇහෙන්නේ හයිහැට් එකේ හඬ හැටියට පොල් කට්ටකට කෝටු කෑලි දෙකකින් තට්ටු කරනවා වගේ සද්දයක් . නැත්නම් කෝම්පිට්ටු හදනකොට එක පොල් කට්ටකට පස් පුරවලා තව පොල්කට්ටකින් තලනවනේ . හයිහැට් සද්දේ ඒ වගේ දෝ කියලත් මට හිතෙනවා . ගීතයේ තේමාවට වගේම 
මේ ගීතයේ අක්කයි නංගියි කියන චරිත දෙක ශ්‍රාවකයාගේ හදවතට ඇතුළු කරන්න ඒ තාල වාදනය ලොකු රුකුලක් ලබා දෙනවා .

බේස් ගිටාර් පාට් එක ගීතය පුරාවටම වාදනය කෙරෙන්නේ

බුන්ග් බුකුං
බුන්ග් බුකුං
බුන්ග් බුකුං
බුන්ග් බුකුං

කියලා . ඒක හැබැයි ගීතයේ කීප තැනකදීම වෙනස් වෙනවා ඒ ඒ වෙලාවට ගායනය වෙන හෝ වාදනයවෙන ස්වර වලට අනුව .












අපි යමු දැන් ගීතයේ එක එක සංගීත කොටස් වලට . ගීතයේ තේමා වාදනය ගැන සලකලා බලනවනම් . තේමා වාදනය ආරම්භ වෙන්නේ එකට වාදනය කෙරෙන සංගීත භාණ්ඩ දෙකකින් . සිතාරයකින් වාදනයවෙන ඒ සංගීත කොටස , සිතාරයෙන් වගේම බැන්ජෝ ගිටාර් එකකිනුත් වාදනය කෙරෙනවා . ඊට පස්සේ ඒ ස්වර ටිකම ඇදිලා යන විදියට ඒ කියන්නේ වයලීන් වලින් ස්ල වාදනය කෙරෙනවා කියනවා එහෙම ඇදිලා යන විදියට වාදනය කරනවට . අන්න එහෙම වාදනය කෙරෙනවා ඒ ස්වර ටිකම . වයෙලීන් වලින් වාදනය කරනකොට ඒ වාදනයට අදාළ බේස් නෝට්ස් ටික , කවුන්ටර් පාට් එකක් විදියට චෙලෝ එකකින් වාදනය කරනවා . ඒ බේස් පාට් එක නිසා වයලීන් වලින් ගෙනෙන වාදන කොටස් හදවතට වඩා හොන්දික් කා වදිනවා .















මේ ඔක්කොම අතරේ අපිට ඇතුලෙන් ඇහෙනවා අවධානයෙන් අහගෙන හිටියොත් ග්ලොකන් ස්පීල් කියන වාදන භාණ්ඩයෙන් ස්රාන් ස්රාන් කියලා වාදනය කිරීමක් . ඒක හරියට පෙරහැරපොලේ බීම විකුණන මිනිස්සු බීම බෝතල් වලට බීම කටර් එකෙන් අතුල්ලලා සරාන් සරාන් ගාලා සද්ද කරනවා වගේ .

ගීතයේ තියෙන දුක , අසරණකම , බය වගේ දේවල් එක එක අවස්ථාවලදී ඉස්මතු කරලා පෙන්වන්න මේ තේමා වාදනය වඩාත් උදවු වෙනවා කියලා මට හිතෙනවා .

දැන් ඔන්න ගීතය ගායනා කරන්න පටන් ගන්නවා .

අප්පච්චිට එක ගෙඩියයි කියලා කියනකොට ඒ වචන ටික යටින් වාදනය කෙරෙනවා සයිලෆෝන් කියලා කියන වාදන භාණ්ඩය . හැබැයි මෙතන ඒ වාදන භාණ්ඩය වාදනය කෙරෙනවා කියලා කිව්වට හරියටම නම් වෙන්නේ ඕගන් එකකින් ඒ හඬ ගන්න එක . ඒ හඬ ලොකුවට ගන්නවානම් ග්ලොන් ග්ලොන් ග්ලොන් කියලා ඇහෙනවා . ඒත් මෙතන ඒ හඬ ගොඩක් අඩු කරලා හරිම අඩු සද්දෙකින් තමා වචන යටින් යන විදියට ඒක වාදනය කරන්නේ . සමහරවිට දැනෙන නොදැනෙන ගානට වගේ තමයි වාදනය කෙරෙන්නේ .


                                         



අපි රැකෙන්නේ ඒ ගෙඩි විකුණලයි හංදියේ කියන වචන ටික කියනකොට වයලීන් වලින් වාදනය කරනවා කවුන්ටර් පාට් එකක් . ඒ කවුන්ටර් පාට් එකෙන් ඒ වචනවල තියෙන දුක ඉස්මතු වෙලා එනවා ඉතාම හොඳට .
වතුරට නාඩන්න නංගියේ කියන තැන් වලින් පළවෙනි වතාවේදීත් අර සයිලෆොන් පාට් එක වාදනය කරනවා .

දැන් අපි යමු අතුරු වාදනය කොහොමද කියලා බලන්න . අතුරු වාදනයෙදීත් මුලින්ම යන්නේ අර තේමා වාදනයේ මුලින්ම ගිය ස්ට්‍රින්ග් පාට් එකමයි . සිතාරයයි බැන්ජෝ ගිටාර් එකයි වාදනය කෙරෙනවා . ඒත් ඊට පස්සේ වයලීන් සහ චෙලෝ කියන වාදන භාන්ඩ දෙක එකතුවෙලා නිකුත් කරන්නේ දුක සහ බය කියන දෙකම මිශ්‍ර වෙන හැගීමක් ඇති කරන වාදන කොටසක් .

ඒත් එක්කම පොඩි ෆ්ලූට් පාට් එකක් වාදනය කරනවා . ඒකෙන් නම් ඇතිවෙන්නේ මේ අයගේ දුක ඉස්මතුවීමක් . ආයෙත් වයලීන් වාදනය ගිහින් ෆ්ලූට් පාට් එකක් වාදනය කෙරෙනවා .

දැන් එන්නේ මම මේ ගීතයේ වඩාත්ම කැමති කොටසට . ඒ තමයි අන්තරා කොටසේ සංගීත සංයෝජනයට .


ගස් සොලවා හමා ඇදෙන
සුළඟ තවත් මුරණ්ඩු වෙයි



පියෙන් පියට ඉහළට යන
හැටි බලන්න බය හිතුනොත්

බලන්න අන්තරා කොටස් දෙකේ මේ පද ගායනය කරනකොට ඒ යටින් වාදනය කරන වයලීන් වාදන කොටස . එක කවුන්ටර් පාට් එකක් . මේ පද කොටස් දෙකෙන්ම කියවෙන්නේ භය උපදවන හැගීමක් . ඒ භය හොඳට ඇඟට දැනෙන්න පුළුවන් විදියේ වාදන කණ්ඩයක් තමයි වයලීන් වලින් වාදනය කරන්නේ . බේස් ගිටාර් එකේ වාදන ශෛලීය පොඩ්ඩක් වගේ වෙනස් වෙනවා මෙන්න මෙතැනදී . ගීතයේ වඩාත්ම සාර්ථක තැනක් කියලා මම කියන්නේ මෙන්න මේ අන්තර කොටස් දෙක . ඒ කොටස් දෙක අන්තරා කොටස් දෙකේ එකම තැන් වලට එන්න ලියලා තියෙන නිසා සංගීත ශිල්පියාට එකම ආකාරයට හැගීම් ඉස්මතුවෙන්න සංගීතය සංයෝජනය කරන්න හැකියාව ලැබිලා තියෙනවා .

අප්පච්චී තුරු මුදුනේ හිඳින වංගියේ

මමත් එහෙම කරා මගේ පුංචි සංදියේ

මෙන්න මේ ගායනා කොටස් වලදී ආයෙත් වයලීන් වලින් කවුන්ටර් පාට් වලින් ඒ පදවල තියෙන දුක ඉස්මතු වෙලා පෙන්නනවා . 

මේ ගීතය ගැන මට කියන්න තියෙන්නේ ඔන්න ඔහොම අර්ථකතනයක් තමයි . හැබැයි මට මේ ගීතයේ එක වැරද්දක් පේනවා . ඒක වැරද්දක්ම නෙවෙයි . අඩුවක් වගේ . මේ ගීතයට භාවිතා කරන වයලීන් වල හඬ මේ ගීතයට ගැළපෙන්නේ නැත්දෝ කියලා මට හිතෙනවා . මොකද අපේ වචනෙන් කියනවනං මේ වයලීන් හඬ හරිම ටකරං හඬක් . කිසිම ස්මූත් ගතියක් ඒ හඬේ නැහැ . හඬ තව ටිකක් ස්මූත් උනා නම් මේ ගීතය තවත් ලස්සන වෙන්න තිබුණා කියලා මට හිතෙනවා .  

Friday, October 24, 2014

ඔන්න ලස්සය පහුකරා !












ඔන්න ඔහොමලු එක්කෙනෙක් බ්ලොග් ලියන්න පටන් ගත්තේ . ඊට පස්සේ ඒ බ්ලොග් එකේ තව එක්කෙනෙක් ලියන්න සෙට් උනාලු . දෙන්නම එහෙම ලියාගෙන ලියාගෙන ලියාගෙන යනවලු . දැන් වීවස් ගණන ලක්ෂයේ සීමාව පහුකරලා නිසා දෙන්නම හිතුව බ්ලොග් එක කියවන්න එන අයට ස්තූති කරන්න . 

ඊයේ කැම්පස් ඉඳලා ගෙදර එනගමන් මගදී තමයි මතක් උනේ බ්ලොග් එක දැන් ලොකු ළමයෙක් වේගෙන එනවා කියලා . 2013 පෙබරවාරි මාසයේ පටන්ගත්ත අපේ මේ බ්ලොග් එක , එක එක එව්වා මේව්වා ලියාගෙන ලියාගෙන දිග ගමනක් යනගමන් ඔන්න වීව්ස් ලක්ෂයේ සීමාව පහුකරාලු ඉතින් ඈ . 

අපේ පෝස්ට් කියවපු , 
ඒවාට අදහස් පල කරපු , 
විවේචනය කරපු , 
බ්ලොග් එක ප්‍රවර්ධනය කරන්න උදවු කරපු , 
අපේ පෝස්ට් ශෙයා කරලා තවත් අය එක්ක අපේ කතා බෙදාගත්තපු , 
වැරදි පාරේ යනකොට හරි පාරට ඇදලා ගත්තපු හැමෝටම 

සිංදුවා සහ වයලීනෝවා හදපිරි මෙව්වා එක පල කොරනවා . කලින් ලියාගෙන ආපු දේවල් ඉදිරියටත් එහෙමම ලියාගෙන යන්න වගේම , තව තව අලුත් දේවල් බ්ලොග් අවකාශයේ හැමෝමත් එක්කම බෙදාගන්න අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා . 

අපිත් එක්ක ඔබ ආවොත් 
හිනාවෙනව හැමදාමත් 
මේ කියන්නේ ඇත්තයි 
මල්ලී 
නංගී 
අයියේ 
අක්කේ 
නැන්දේ 
මාමේ 
සහෝදරි සහෝදරි වරුනේ . 


එහෙනම් සිංදුවටයි මටයි විතරක් මවුලයක් ( හයයි දශම බින්දුවයි දෙකයි දෙක වැඩිකිරීම දහයේ විසිතුනක් ) දෙවිදේවතාවුන් වහන්සේලාගේ පිහිටයි ආරස්සාවයි .








මාළිගෙ සුන්දර පුරය දෙවුන්දර
සෝභන පුර සඳ ලෙසට මනෝහර 
වැජඹෙන සිරි මහ විෂ්ණු පුරන්දර
පින්ගෙන අපදෙන රකින නිරන්තර

රත්න විමානේ කදිරා පුරවර
චන්ද්‍ර සූරියා ලෙසට සුභාකර 
වැජඹෙන කදිරා දේව මනෝහර
පින්ගෙන අපදෙන රකින නිරන්තර

ලොවැති සකල අඟනන් හට පේමා
තිලකවූ සුන්දර රුසිරෙන් සෝමා
නම් දැරු දේවිය පත්තිනි අම්මා
පින්ගෙන අපදෙන රකින්න සෑමා

නැගී ඇතුගෙ පිට සුදු සඳ පානේ 
ඔබේ ගමන කන්දේ සොභමානේ
සමන් දෙවිඳු අප තෙදිනි රකින්නේ
පින්ගෙන අපදෙන සැවොම රකින්නේ

සටනින් පසු රාමා කල ඈතේ
දෙවියන් වූ සිරි කැළණි පළාතේ
සුරිඳු විභීෂණ සිහිකර නිතිනේ
පින්ගෙන අපදෙන සැවොම රකින්නේ

වන්නියේ වනයේ අණ පතුරන්නේ 
දිවි වග වලසුන් පන්නා ලන්නේ 
සාධු සිතින් යන සැවොම රකින්නේ 
අයියා නායක දෙවි පින් ගන්නේ 

අල්ලට ගල් ගෙන මැණික් කරන්නේ 
වැල්ලෙන් බත් පිස භෝජන ගන්නේ 
සෙල්ලන් වියෙ දරුවන් රැක දෙන්නේ 
දෙවොල් දෙවිඳු අද මේ පින් ගන්නේ 

ගවුවක් විතරැති ගල පොඩි කරපූ 
ඇසක් ලෙසට බෙර සමතල කරපූ
එක් දවසින් දේවාලය සදපූ 
දැඩිමුන්ඩය ගනු පින් දොස හරපූ 

කමල නයන නෙත පතුරන බලනා
පුවල බලැති ඔඩ්ඩිස දෙවි බැතිනා
අපට කරන දොස දුර කර වසනා
නිමල සහන සෙත දුන මැන ලෙසිනා

රන් තොරණේ මුරට සිටින කඩවර 
වම් අතිනේ ගෙනත මුගුරු වරතර 
රන් විමනේ දොරැර එන්න අවසර 
දැන් ඉතිනේ වඩින් දේව කඩවර


Monday, October 20, 2014

උල් අඩි සෙරෙප්පුව








ලැබ් එක ඉවර වී ගිය සිකුරා දා මා
ගෙදරට එන්න අටියෙන් දක්නට අම්මා
බසයට ගොඩ උනා මිණිපුර මහරගමා 
අසුනට බර උනෙත් වට පිට බලමින්මා

දෙතුන් දෙනයි හිටියේ මුළු බසයටම
නමුත් විනාඩිය දෙක ගතවන කොටම
ආවා සෙනග දොර දෙකොනෙන් පිරෙන්නම
ඩ්‍රයිවර් අයිය පෑගුවනේ ලැල්ලටම

දැන් ටික ටික බස් එක ගමනේ යනවා
මගෙ ටික ටික නිදි නැති ඇස් පියවෙනවා
හිස ටික ටික මගෙ පහලට යොමුවෙනවා
කොට්ටාවට ටික ටික දැන් ලං වෙනවා

කොන්දයියා ඇවිදින් මා සිටි තැනට
තට්ටු දෙක තුනක් දැම්මා පිට මැදට
මල්ලි ගෙදර යනවා වාගේ ජයට
දෙන්න ටිකට් ගන්න සල්ලි කිව්ව මට

කොට්ටාවේ බස් නැවතුම අසල සකී
බසය නැවැත්තුවෙ ගන්නට සෙනග සකී
සුන්දර දිගැසියක් බසයට එනව සකී
දැක්කම මගේ නිදිමත උඩ ගියා සකී

කොණ්ඩය ඇගේ ලේයර් කරලා තිබුණා
කොන්ඩ කටුත් රන් වන් පැහැයෙන් දිලුනා
සිහින් කෙස් රොදක් විත් නළලට තිබුණා
ඇස් දෙක මගේ ඈ වෙත කැරකී තිබුණා

සිහින් නළල් තල ඇගෙ හඳ පළුව වගේ
ඇස් දෙක ඇගේ බ්ලූ සෆාය මැණික් වගේ
චූටි නහය බට්ටිච්චගේ හොටය වගේ
කටට දෙන්න උපමාවක් නැතුව වගේ

අළු පාටයි ඇය හැඳ සිටි බ්ලවුස් එක
විලේ හංස ජෝඩුව ඇත නොනින්දක
ඉඟටිය ගන්නට අකුලා එක මිටක
ගන්නට නොසිතයි ඇය දුටු කෙනෙක් සැක

මැද පොල්ලේ එල්ලෙන සොඳ මහතුන්නේ
අල්ල පනල්ලේ ඇයි එක තැන ඉන්නේ
කරුණාකර පස්සට යමු කියමින්නේ
කොන්දයියා හරි හයියෙන් මොර දෙන්නේ

ටික ටික ටික මැද පොල්ලේ ඉන්න අය
පස්සට යන්නේ කොන්දට රවමින්ය
සුන්දර දිගැසියත් ඒ හා ඇදෙමින්ය
ඇවිත් නැවතුනේ මට අඩි තුනකින්ය

එකවර ඇය මා දෙස ඇගෙ ඇස හරවා
බලනා බව මට මීටර් වී නැතුවා
ගන්නට මගෙ ඇස් දෙක ඇවෙතින් හරවා
ඇදෙස බලා සිටි මා චාටර් වූවා

රතු තොල් ඇති මුව සරසා නැති උපමා
දසන් විදා සිනහව පා ඇය හා මා
අහකට නෙත් යුග ගත්තේ සිතකින් මා
නොව එය නොකරා ඉන්නට බැරියෙන් මා

සුන්දර දිගැසියේ ඔබ යන්නේ කොහිද
අහන්නට සිතයි ඒ බව කියනවද
ඒත් හිත භයයි නාගන්නට වෙයිද
කියලා හිතන්නට තව මොකවත් නැතිද

අවි උස්සපු වේල්ල වෙත බස් රථය
දන්නේ නැති ලෙස එය දැන් ලං වීය
වයසක අම්මෙක් නැග්ගේ එහිදීය
කතාව ඇරඹුනෙ මචන්ලා මෙහිදීය

වයසක අම්මා මා ඉන්නා අසල
සිටගෙන ඇති බව දැක මගෙ හද සසල
වී දුන්නා මගෙ ආසන නොව ලොල්ල
රූබර දිගැසියත් ඇත දැන් මා අසල

ඇගෙ සුකොමල මුහුණ මගේ උර හිසට
තිබ්බේ දෑඟුලක් පමණකි සම වෙන්ට
හිසට කලින් හිත මුල් තැන අරගන්ට
හිත කිව්වේ මට ඇය දෙස බලන්නට

ආයෙත් ඇය මගෙ දෙස දෙවරක් බලලා
රතු තොල්පෙති විවර කරා එකල් බලා
අයියා යන්නේ මිණි පුරටද කියලා
ඇසුවේ මා ගන්න කලින් මුල පුරලා

මගෙ කට කණ සොයමින් යන බව දැනිලා
දන්නෙම නැති පැණි මුට්ටිය ඉවත හලා
ඔව් නංගියෙ මම මිණිපුර යමි කියලා
දුන්නා පිළිතුරක් තව පැන එයි කියලා

හිතුව වගේ දිගැසිය දැන් විඩෙන් විඩ
මගෙන් එව්වා මෙව්වා අහනවා හැඩ
මමත් ඇයට දාමින් මගෙ නොයෙක් වැඩ
කතා කරේ බලමින් ඇය දුන්න හැඩ

අයියේ මම කුරුවිට හරියෙන් බැහැලා
යන්නම් එහෙනම් ගෙදරට පිය මැනලා
මම ඉන්නේ NIBM කියලා
දිගැසිය මට කිව්වා යන්නම් කියලා

යන්න එපා ස්වීටි නගේ මා දාලා
මිණිපුර ගිරිහෙල් අරඹේ ඇති නිමලා
මගෙ නිවසට කැන්දන් යන්නම් පැනලා
කියන්නටම කිව්වා මගෙ සිත සැලිලා

දිගැසිය මට සමුදී යන්නම් කියලා
වම් පස සිටි ඇය මගෙ දකුණට පැනලා
බසයේ දොර වෙත යන්නට පිය මැනලා
ඇරඹුවෙ මගෙ පිටි පතුලට කෙලවාලා

ඇගෙ සෙරෙප්පු ජෝඩුව පොෂ් එකක් නිසා
උල් අඩි දෙක තිබුණේ ඊ තල විලසා
යනවිට ඇය මා හද පෙම් මල් ගවසා
ඇනුනේ මගෙ ඇඟ නංවා හිරි වරුසා

ඇගෙ සුකොමල වත මට අමතක වීය
සුළුදිය පහවන්නට මෙන් සිත් වීය
එච්චර චාටර් වන්නට නොම වීය
දන්නා හැම කුණු හරුපම සිත් වීය

තෝ පරට්ටි &$%^%#^%&* නීයන්
මට රිදවූ සෙරෙප්පු දෙක *#&&^නීයන්
යන යන තැන තෝ &&%$$&**() නීයන්
අවසානේ තොගෙ %#@%^&&(&^ නීයන්




Saturday, October 18, 2014

කපුටු සාත්තර කියනහැටි





                                  


සර්පවෙද දූත ලස්සණ විජ්ජාව ගැන කියලා දෙන්න කියලා මගේ පරණ පොත් අවුස්සනකොට ඒ පොතක් අස්සේ තිබිලා කොපි පොත් කොලයක් බිම වැටුනා . මොකද්ද කියලා බලන්න බිමට නැවෙනකොට තමයි දැක්කේ ඒ කොලේ තියෙන්නේ අපේ ආච්චිඅම්මගේ අත් අකුරු කියලා . එයාට අවුරුදු හැත්තෑ ගානක් විතර ඇති මම හිතන්නේ ඒ කොලේ ලියනකොට . ඒ කියන්නේ මම මොන්ටිසෝරි යන කාලේ .

අපේ ගෙදර ඉස්සර මට මතකයි මම පොඩි කාලේ , හැමදාම වගේ කපුටන්ට බත් ගුලි දෙනවා . සෙනසුරාදට කිරිබත් ගුලි දෙනවා . ඒ කාලේ අපේ ගෙවල් පැත්තේ කපුටන් වැඩිපුර හිටියත් එක්ක , එහෙම දාන දෙන්න . කපුටන්ට කන්න දෙන්නේ ඇයි කියලා මට ඒ කාලේ වැඩිය අදහසක් තිබ්බේ නෑ . අම්මලාගෙන් ඇහුවට අම්මලට ඒ කාලේ මට ඒ දේ කියලා දෙන්න විදියක් නැතුව ඉන්න ඇත්තේ , මොකද සෙනසුරු ග්‍රහය ගැන මම පොඩිකාලේ දන්නේ නැති නිසා . පස්සේ තමයි දැනගත්තේ සෙනසුරු ග්‍රහයාගේ වාහනය විදියට කටයුතු කරන්නේ කපුටා කියලා . ඒ නිසා කපුටා කියන්නේ එසේ මෙසේ සතෙක් නෙවෙයි .



ජෝතිෂ විජ්ජාවට අනුව මකර සහ කුම්භ ලග්න දෙක අයිති සෙනසුරු කියන ග්‍රහයාට . සෙනසුරු කියන්නේ ඵල දීම හා ඵල දෙවීම කියන කාරනා දෙක කරන ග්‍රහයා . ග්‍රහ මණ්ඩලයේ ඉන්න සේවකයා තමයි සෙනසුරු . සෙනසුරු ග්‍රහයාගේ හාම්පුතා විදියට වැඩ ඉන්නේ විෂ්ණු දෙවියන් . ඔය ඔක්කොම දේවල් කරණ කොටගෙන තමයි සෙනසුරු අපල වලට කපුටන්ට දාන දෙන්නේ . ඔය කපුටන්ට දෙන දාන වලින් වැදගත්ම දානයක් තමයි කපුටන්ට එළඟිතෙල් පොඟවපු පහන් තිර කන්න දෙන එක .

කපුටා කියන්නේ ඔක්කොම ජාති කන එක්කෙනේක්නේ . ඉතින් මෙයාට සමහර වෙලාවට බඩේ අමාරු හැදෙනවා , කාපුවා දිරවාගන්න බැරි වෙනවා . ඒ වෙලාවට කපුටට තියෙන දිව්‍ය ඖෂධයක් තමයි මේ එළඟිතෙල් පොඟවාපු පහන් තිර කියන්නේ . ඉතින් කපුටන්ට එව්වා කන්න දෙන එකත් සෙනසුරු අපල දුරු වෙන පිනක් කියල කියනවා .





දවසක් මට මතකයි මම මොන්ටිසෝරියේ ඉගෙනගන්න කාලේ ඉස්කෝලේ ටීචර් කපුටා ගැන අපිට කියලා දීලා කපුටා සාත්තර කියනවා කියලා කිව්වා . කපුටා ගෙ ඉස්සරහා ඉඳගෙන කෑගහන්නේ ගෙදරට කවුරු හරි එනවනම් තමයි කියලා කියා දුන්නා . ඉතින් මම ගෙදර ඇවිත් ඔයගැන කියනකොට අපේ ආච්චිඅම්මා ඒක අහගෙන ඉඳලා මට මෙන්න මේ කවිය ලියලා දුන්නා .

හැබැයි ආච්චි අම්මා මාත් එක්ක මේ කවිය කියලා මටත් පාඩම් කෙරෙව්වා . මේකෙන් කියන්නේ පුරාණ කාලේ ඉඳලා පැවත එන කපුටු සාත්තර කියන විදියක් ගැන . මීට වඩා වෙනස් විදිත් තියෙනවා . මේ එයින් එකක් විතරයි . දැන් නම් සාත්තර කියන්න තියා දක්කින්නවත් කපුටෝ නෑ . ඒත් ඔය කවි කියල දෙන කාලේ අපේ පැත්තෙත් හොඳට කපුටෝ හිටියා . මේ සාත්තරවල ඇත්ත නැත්ත ගැන නම් මම බලලා නෑ . මොකද කපුටා කෑ ගහනකොට ඒ ගාන ගණන් කරගන්න මීටර් වෙන්නේ ඌ ටිකක් කෑගැහුවට පස්සේ නිසා . ඒ මොනවා උනත් කමක් නෑ , මෙන්න මෙහෙමයි ඒ සාත්තර කියන්නේ .


මේ තියෙන්නේ ආච්චිඅම්මා මට ලියලා දීපු කොලේ .



මෙන්න මෙහෙමයි කපුටු සාත්තර ගැන කියන කවිය

එකවෙයි මියුරූ දෙක සුභ නැතිමය
තුනවෙයි සතුටූ සිවු කොලහලමය
පහවෙයි ලාභය හය සුභ ඵලමය
සත වෙයි මරණය පෙර ඉසි පැවසුය

මෙහෙමයි සාත්තරේ කියන්නේ . ඔන්න කපුටෙක් කෑගහනවානම් , එයා කෑගහන වාර ගණන් ගණන් කරගන්න ඕන . ඊට පස්සේ ඒ ගානට දහතුනක් එකතු කරලා . ඒක හතෙන් බෙදන්න ඕන . ඉතුරුවෙන ගාන අනුව තමයි මේ සාත්තරේ කියන්නේ . උදාහරණයක් විදියට මේ ගණිත කර්මයෙන් ඉතුරු වෙන උත්තරය පහ නම් තමන්ට හෝ නිවසට ලාභයක් ලැබෙනවා කියලා කියන්න පුළුවන් . අන්තිම පදයේ තියෙන " සත වෙයි මරණය " කියන්නේ හතෙන් බෙදලා කීයක් වත් ඉතුරු වෙන්නේ නැත්නම් මරණය කියන එකට . 


මොකද ඉස්සර අය බෙදනවා කියලා කරේ ගල් කැට අරන් හත හත අයින් කරපු එක . මෙහෙම අයින් කරනකොට අන්තිමට ඉතුරු වෙන්නේ හතක් නම් , ඒකෙ ප්‍රතිපලය මරණයක් කියල තමයි මේ කියන්නේ . ඔන්න ඔහොමයි කපුටා සාත්තර කියන්නේ . පෝස්ට් එක කොටයි . වැඩිය දෙයක් මේ ගැන කියන්නත් නෑ . ඒත් ලිව්ව දේ වැදගත් වෙයි කියලා හිතනවා . අවසාන වශයෙන් මේවා කියලා දීපු මගේ ආච්චිඅම්මවත් මතක් කරනවා . 


Thursday, October 16, 2014

වෙනස කෙස් ගසකි සකි වෙර අතර පෙම









අනඟුන් හීය සිත් පතුලට වැදුනාම 
රූසිරි නුවත් ලඳ බැබළෙයි මුතුසේම 
හැරදා යන්න ගිය කල උන් නොකියාම 
වෙනස කෙස් ගසකි සකි  වෙර අතර පෙම  


හදවත නැතිය එම තාමත් පුද දීලා 
මල්ලක් ගන්න ඇත යෙහෙලියො පුරවාලා 
දුටුවන් කියයි මගෙ පෙම් වතියයි කියලා 
දන්නෝ දනිති මා හද හඬනා වේලා 


යන්නට එපා සුදු මවෙතින් කිසි කලෙක 
ගන්නට එපා වෙන කෙල්ල වඩා ලක 
එසේ කියා මවෙතින් ඔබ ගිය විටෙක 
තිබුණු අත්වැලත් නැත මගෙ සවි සිතක 






Friday, October 10, 2014

සර්පවෙද දූතලක්ෂණ විජ්ජාව






කාලයක් තිස්සේ ලියන්න ඕන ඕන කිය කිය හිටියට යෙක යෙක හේතු නිසා මේ ගැන ලියන්න අමතක උනා . මේ ළඟදී සිංදුඅම්මයි සිංදුවයි මමයි පන්සල් ගියා දානෙකට හාමුදුරුවන්ට ආරාධනා කරන්න . ඒ පන්සලත් වෙදකමට සම්භන්ධ පුරාණ පන්සලක් . ඒ යනකොට අපි තුන්දෙනා වෙච්ච කතාවක් දුරදිග ගිහින් ආයෙත් මතක් උනා මේ ගැන ලියන්න ඕන කියලා . සර්පවෙදකම ගැන මම ඉස්සර ලිව්වා නොයන් වේදචාරි මෙලකුණු දුටෝතින කියලා පෝස්ට් එකක් . ඔයාලා කලින් ඒක කියවලා නැත්නම් මෙතනින් ගිහින් ඒ පෝස්ට් එක කියවන්න පුළුවන් .

ලියන්න කලින් මූලාශ්‍රයත් කියන්න එපාය . විසවෙදකම ගැන පොඩි අයිඩියා එකක් ලබාදුන්නේ අපේ ආච්චිඅම්මා . ආච්චිඅම්මා විසවෙදකම කරපු පවුලක කෙනෙක් . ඒ නිසා එයාට විස වෙදකම , සර්පයින් ගැන පැහැදිලි අවබෝධයක් තිබුණා . සර්පයින් දෂ්ට කලාම ඉහට නගින මරුවිස බස්සන්න ආච්චි අම්මට හැකියාවක් තිබුණා . ලොකුවට වෙදකම කරේ නැති උනාට ආච්චිඅම්මා බෙහෙත් කරලා මතුරලා විස බස්සපු උන්නැහේලා තාමත් අපේ ගමේ ඉන්නවා . ගිය අවුරුද්දේ සිංහල අවුරුද්ද දවසේ අපේ ගෙවල් කිට්ටුව නැන්දා කෙනෙක් ගරුඩෙක් කාලා ගොඩක් අමාරු උනා . ඉස්පිරිතාලේ ගිහින් බෙහෙත් අරන් ආවත් විස බැහැල තිබ්බේ නැති නිසා වේදනාව වැඩිවෙලා කෑගගහා තමයි එයා හිටියේ .

එවෙලේ ගමේ ගොඩක් අය ආච්චිඅම්මව ආදරෙන් මතක් කළා හාමිනේ අදත් හිටියනම් කියලා . හාමිනේ නැතුවට මුනුබුරා ඉන්නවා කියලා උන්දලට අමතක වෙලා වෙන්නැති . හැක හැක හැක.......... හැබැයි අන්තිමට වයලීනෝ වෙදමහත්මයා ගමේ සියල්ල විසිර යනකන් ඉඳලා ගෙදර ඇවිත් රත්හඳුන් එකතුකරපු බෙහෙතක් හදලා මමම ගාලා වැඩේ ගොඩ දැම්මා . මොකද ඒ නැන්දා තමයි වයලීනෝ වෙදමහතා බබා කාලේ නෑව්වේ . විස වැඩිවෙලා කෑගහනවා බලාගෙන ඉන්නත් බැහැ ඒ නිසා .







( ඒත් දැන් කාලේ සර්ප වෙද ඔස්තාද්ලා ඉන්න නිසා , දෙන්න යන්නේ නැතුව කටවහගෙන ඉන්න එක ඇඟට හොඳයි ) .

ආච්චිලාගේ පරපුරේ අය වෙදකම කරනකොට සර්පයා ආයෙත් ගෙන්නවලා ඌ ලවාම විස උරවලා ඌව යවන්න දැනගෙන හිටියා කියලා මම අහලා තියෙනවා . ඒත් ඒ කොහොමද කියලා මට අහගන්න ලැබුණේ නෑ . නයි විස බස්සන්න තමයි ඒ දේ වැඩිපුරම කරලා තියෙන්නේ . ආච්චිත් එක්කම පරපුරවල් ගණනාවක් රැකගෙන ආව ඒ වෙදකම එහෙමම නැති උනා .

වෙදකම ගැන ගොඩක් දේවල් මට ආච්චිඅම්මගෙන් ඉගෙනගන්න උනේ නෑ . ඒත් මේ දූත ලක්ෂණය ගැන නම් ටිකක් පාඩම් කෙරෙව්වා . ඕක කියලා දුන්නෙත් පට්ටම සිද්දියක් වෙච්ච දවසක . අපේ ගෙවල් කිට්ටුව ඉන්නවා හොඳ සයිස් නයෙක් . පොර වෙළඳ කුලේ නැත්නම් ගොවි කුලේ . දවසක් නයා ගෙවල් කිට්ටුවට ඇවිත් වටේ පිටේ කස්ටිය හොඳටම කුලප්පු උනා . ඌ කෑවනම් එතනම පරලොව යන සයිස් එකේ නයෙක් ඌ . එතකොට මම 6 වසරේ විතර .







එදා මමත් එළියට බැහැලා නයා දිහා බල බල ඇවිද ඇවිද හිටියා . කවුරුහරි ඌට වැලි අහුරක් ගැහුවා විතරයි හම්මටසිරි , මූ කිස් ගාලා ආවා මගේ පැත්තට . මට දුවන්නේ කොහාටද කියලා අමතක උනා . මම ඌව මගඇරලා දුවන්න පටන් ගත්තේ මගේ කකුල් වලට අඩියක් විතර දුරට ඌ ආවට පස්සේ . ඒ නයා තාමත් අපේ ගමේ ඉන්නවා . අව්ව තපින්න සමහර දවස්වලට මෙයා එනවා ගල් තලාවක් මුදුනට . කොච්චර උනත් තාම එයා මිනිස්සුන්ට කරදරයක් කරලා කියලා නම් ආරංචි නෑ . හැබැයි එයාට බුරපු බල්ලන්ට , හොටෙන් කොටලා ගේම ඉල්ලපු කුකුලන්ට එහෙම එයා ජම්බු දීලා තියෙනවා .

ඉතින් එදා ආච්චිඅම්මා මට හොඳටම දෙහි කැපුවා විසකුරු සත්තු එක්ක සෙල්ලම් කරන්න යනවා කියලා . ඊට පස්සේ මගෙන් ඇහුවා සර්පයෙක් කෑවට පස්සේ අඳුරගන්න දන්නවද කියලා . මම නෑ කිව්වට පස්සේ තමයි ආච්චිඅම්මා මේ කවි ටික කියලා දුන්නේ . ලියන්නේ නැතුව ගෝලයට කටපාඩම් කරවන්න ආච්චිඅම්මලා හොඳට දන්නවා . ඒත් මම ඒවා ලියලා තිබ්බා අමතක වෙයි කියලා . කිව්වත් වගේම මට දැන් ඒවා මතක නෑ හරියටම . ඇයි ඉතින් පාවිච්චි කරන්නෙත් නෑහැනේ .කාපු සර්පයා කවුද කියලා කියන්න ගණිත කර්මයක් තියෙනවා . ඒකත් මට ආච්චිඅම්මගෙන් හරියටම අහගන්න උනේ නෑ .

(ආච්චිලා ගණන් කරන්නේ අපි වගේ වම් අතේ මහපටගිල්ලෙන් පටන් අරගෙන නෙවෙයි . එයාලා ගණන් කරන්න පටන් ගන්නේ වම් අතේ සුලගිල්ලෙන් . ඊටපස්සේ දහයයි කියලා ගැනලා ඉවර කරන්නේ දකුණු අතේ සුලගිල්ලෙන්)







දූත ලක්සනේ කියලා තමයි ආච්චිඅම්මලා කියන්නේ මේ දූත ලක්ෂණ විජ්ජාවට . සර්පයෙක් කවුරුහරි කෑවට පස්සේ ඒගැන පණිවිඩය අරගෙන වෙද ගෙදරට එන්නේ දූතයා . උන්දා ඉන්න දිශාව , හැසිරෙන ආකාරය ගැන සලකලා බලලා තමයි මේ දූත ලක්සනේ හැදිලා තියෙන්නේ . සමහර වෙලාවල් වලදී වෙද මහත්තයා කියනවා දැන් ගිහින් වැඩක් නෑ කියලා .

සමහර වෙලාවට කියනවා ඉක්මනට යමු මෙච්චර් පැය ගානකට කලින් ගියොත් ලෙඩාව ගොඩ ගන්න පුළුවන් කියලා . එහෙම කියන්නේ මේ දූත ලක්සනෙත් එක්කම එයාලා පංචාංගය ගැනත් සලකලා බලලා .
පංචාංගය කියන්නේ මොකද්ද කියලා දන්නවද මෙයාලා . පංචාංගය කියන්නේ ජෝතිෂ්‍ය විජ්ජාවේ මූලික ඉගැන්වීම් විදියට හඳුන්වන

දින 
තිථි 
නැකත් 
යෝග 
කරණ

කියන මූලික සිද්ධාන්ත පහට . මේවා මත තමයි ගොඩක් දේවල් ගොඩනැගිලා තියෙන්නේ .

කියන්න ඕන වැදගත්ම දෙයක් තමයි මේ වෙදකම කරන අය හරියට කම්පියුටර් වගේ , නැකත් උදාව බැසයාම ගැන කොයිවෙලෙත් හිතෙන් ගණනය කරනවා . එනිසා එයාලගේ ශාස්ත්‍රය කොයිවෙලෙත් අප්ඩේට් වෙවී තියෙන්නේ .

දූත ලක්සනේ කියන්න කලින් තවත් දෙයක් කියන්න ඕන . ඔයාලා මේක කියවලා ඉගෙනගත්තට කමක් නෑ . පොත්වල ප්‍රින්ට් වෙලා තියෙනවා දැක්කට  සයිබරේ දකින්න නොලැබුණ දෙයක් නිසා තමයි මෙහෙම කොටලා මේ දේවල් සයිබර්ගත කරන්න හිතුවේ .

ඒත් දැන් කාලේ මේවා මත තීරණ ගන්න එපා . මේ විද්‍යාව පදනම් වෙන්නේ සිංහල වෙදකම එක්ක . එයාලට තියෙන බෙහෙත් හේත් අනුව තමා ලෙඩා ගැන එයාලා තීරණ ගත්තේ . අනික වෙද ගුරුකුල වලට අනුවත් මේවා වෙනස් වෙනවා . එතකොට එක වෙදෙක්ට බේරන්න බැරි ලෙඩා වෙන වෙදෙක්ට බේරාගන්න පුළුවන් වෙනවා  . ඒ කෙසේ වෙතත් දැන් විෂ බස්සන්න බරහිට වෙදකමට පුළුවන් කමක් තියෙනවා . ඒ නිසා ඉස්සෙල්ලම පස්මහ බැලුම් බල බල ඉන්නේ නැතුව ලෙඩා අරගෙන දුවන්න ඉස්පිරිතාලේ .

ඊට පස්සේ ලෙඩාගේ ජීවිතය ස්ථාවර උනාට පස්සේ සිංහල වෙදකම හරහා ගිහින් ඉතුරුවෙලා තියෙන විසක් තියෙනවනම් ඒවා නැති කරගන්න බලන්න . මොකද සර්ප විසත් එක්ක අක්‍රීය වෙන්න ලොකු අවදානම තියෙන අක්මාව , මොලය , ස්නායු එක්කම වකුගඩු කියන ඉන්ද්‍රියයන් රැකගන්න අපි ඉක්මන් වෙන්න ඕන . එහෙම නැත්නම් ලෙඩාගේ ජීවිතේ ගැන විශ්වාසයක් තියන්න අමාරුයි .







ඉඳුරේ සිට කියති නයි වර්ගය කියනු
ගිනිකොණ වයඹ සවුම්‍ය පොළඟා කියනූ
වරුණ කරවැලුන් තෙලිසක් විස කියනු
ගෝනුසු ඉසානේ නියතයි දැන කියනූ

කර කරවැල් උර මාපිල් සබරලකී
දනය පොළොන් වැලමිට නම් තෙලිස්සකී
මූණ බලා රැවුදෙන නාගවිස යකී
මෙලෙස දුට නැතොත් විස නැති සර්පයෙකී

උනා වරල බඳිමින් ඔහු සිටින තැන
උඩ බිම ඉවත විමසා කඳුළු පිසිමින
දෑත දෙවර වසමින් ඔහු සිටින තැන
මෙලෙස දුටෝතින් ඔහු පැමිණි කාලෙන

උදුරා පයින් තණ නෙලමින් සිටින තැන
සොඳුරා ඇඟිල්ලෙන් වල සාරයි එතන
ඇදුරා දුටු කෙනෙක් මෙලකුණු දැන කියන
ඇදුරා කියයි නියතයි පැමිණි කාලෙන

නික්ම ඇදුරු එන යන අවුසදට දැන
දැක්ම පෙරමගට එති වැල් බාන ගෙන
ඉක්ම කළුවතක් ඇඳ දුනු ඊ රැගෙන
රැයක් තමයි මරුගෙන් ඔහුට කැප උන

සොහොන් පෙනෙල්ලක් සුරතින් දරාගෙන
යෙහෙන් දරද හිස්කළ උකුලෙන් රැගෙන
කියා යන ගමන් පෙරමග ගොස් අසන
නොයන් වේදචාරි මෙලකුණු දුටෝතින

සොහොන් පෙනෙල්ලක් අරගෙන එතෙයි දනු
කිළුටු වතයි හිසවට බැම්මයි බලනු
මෙවෙනි ලකුණු ඇතුවම ආ නන් කියනු
නසී තුන් පැයක් ඇතුවම මයි කියනු

වරලස උනා එනබව දැන කියමින්නේ
උතුරේ සිටගනමයි එය පවසන්නේ
වමේ පයින් බිම සාරයි නම් දන්නේ
එසේ දුටුවොතින් දෙපැයින් එනසින්නේ

විසගොර සර්පය කාපි කියන්නේ
එනලකුනෙන් ගුරුවර විමසන්නේ
වමතින් ඔහුගේ උරේ කසන්නේ
තිර සාරේ කරවලයි කියන්නේ

බිලිඳෙක් කැටුවම කතෙක්ද එන්නේ
ඇවිත් තමා ළඟ අඬා වැටෙන්නේ
මූනද පිසිමින් මෙලෙස කියන්නේ
රැවුදෙන නයිවිසමයි පවසන්නේ

ලකුණු අඟේ සොඳ ලෙසට බලන්නේ
දකුණු අතින් උගේ ළමැද කසන්නේ
නැගෙන දෙසේ සිට ගනම කියන්නේ
ලකුණු දෙසේ පොළඟා දැනගන්නේ

නූස් නුමිටි මිනිසෙක් දැන ගන්නේ
ගුරුවර ගෙදරද කියාන එන්නේ
ඉස අතගාමින් කියයි බොලන්නේ
මෙවෙනි ලකුණු මාපිලයි කියන්නේ

රණ දුටු මිනිසෙයි එයි ලසිනේයා
කම්මුල් කසමින් කියයි සොදේයා
එවෙනි ලකුණු දුටුවොත් ලසිනේයා
තිර සාරේ මාපිලි ලකුනේයා

ඇවිත් සිටින ඔහු උදර කසන්නේ
තැනක නොසිට ඇවිදිති දැනගන්නේ
බො සෝ දුකකි අදුරිනියි කියන්නේ
තිරසාරෙන් ගෙමිඩියයි බොලන්නේ

උකුලට අත ගසමින් පවසන්නේ
පමා නැතුව යන් ගුරුනි කියන්නේ
සතුරු භයක් මෙන් දුවගෙන එන්නේ
ඇඟේ ලකුණු සිකනලයි කියන්නේ

දෙවැලමිටක් කසමින්ම කියන්නේ
දෙපය කසාසිට ගනම කියන්නේ
අධික ගායමයි ගුරුනි කියන්නේ
ගත් කුණු මීවිස බවයි කියන්නේ

තිරසරුමක් සේ ඇස නොපෙනෙන්නේ
මුකුළු සිනාසී සිට පවසන්නේ
ලකුණු බලා සොඳ ලෙසට කියන්නේ
එවෙනි ලකුණු තෙලිසෙකි දැනගන්නේ


මේ තියෙන්නේ බෙහෙතක් .

කරඳද මීපොතු එක්කරගන්නේ
ඔලිඳ කොලත් සහ මුරුවට ගන්නේ
එකට කොටා ඔහු හට දීපන්නේ
පැණි රසනං නයි විස දැනගන්නේ

තිත්ත රසේ තෙලිසා දැනගන්නේ
කුණු රසනං කරවලා කියන්නේ
ඇඹුල් රසේ පොළඟා දැනගන්නේ
කසට රසේ කුණු මීය කියන්නේ

දිය රස දිවි මකුලුවයි කියන්නේ
කර රසනං සිකනලයි බොලන්නේ
කට දානං ගෙමඩියා කියන්නේ
මෙලෙසට විස බව බලනු කියන්නේ



මේ තියෙන්නේ ඒ දූත ලක්සනේ එන කවි . මීට වඩා වෙනස් විදිත් තියෙන්න පුළුවන් . දැනුම බෙදාගන්න කැමති අයට පුළුවන් ඒවත් බෙදාගන්න .

ඒවගේම මේවා මට කියලා දීපු ආච්චිඅම්මට මේ සසර ගමනේ කවදාහරි ආයෙත් අපිගාවට එන්න ලැබේවා කියලා ප්‍රාර්ථනා කරනවා .

ඔබ සැමට සමන් දෙවිඳුගේ පිහිට ලැබේවා !

Saturday, September 20, 2014

මංදුවට සිඩ පාරක් සමග ගී පද කී උට සිංදු ගිරා 2







අපේ ගමේ ඉස්කෝලෙන් , සිස්සත්තේ පාස් වෙලා සීවලියට ගියේ දෙන්නයි . ගියාට පස්සේ අපි දෙන්නා වැටුනේ වෙන වෙන පංති දෙකකට . පස්සේ ඉතින් අලුත් යාළුවො ගොඩක් සෙට් උනා අපිට . ඔහොම 6 7 8 9 අවුරුදු හතරේ ඉන්නකොට ඉන්නකොට ඉන්න්න්න්න්න්න්න්න්නකොට ඉතින් කිසි අවුලක් නැතුව හිටියා . ඒත් 10 වසරට ආවම තමා කෙල උනේ . අපේ පංති හතර පංති පහකට කඩලා කලවම් කළා . ඊට පස්සේ ආයෙත් අලුත් යාළුවො කස්ටියක් සෙට් උනා .

ඒත් අර පොඩිකාලේ ඉඳල යාලුවොත් එක්ක තිබ්බ ෆිට් එක , අපි ඒ පන්තියට අලුතෙන්ම ගිය දවස්වල තිබ්බේ නෑ . මම හිටිය පේලියට ඉස්සරහ පේළියේ හිටියේ සිංදුවගේ මල්ලි . මම ඒත් සිංදු මල්ලි එක්ක වැඩි ෆිට් එකක් තිබ්බේ නෑ . මිනිහත් සංගීත කාරයා . කොහොමහරි අපි දෙන්නා සැට් උනා දිවාගුහාව විහාරයට දවුල්දෙන ඤානිස්සර හාමුදුරුවෝ වඩින දවසක උන්වහන්සේ පිළිගන්න පිළිගැනීමේ ගීතයක් ගායනය කරන්න යන්න . ඔන්න ඔය ගීතය පුරුදුවෙන්න ඉතින් අපි දෙන්නම යනවා . එහෙම යන දවස්වල තමා සිංදුවගේ මල්ලියි මමයි ෆිට් උනේ . සිංදුවත් ආවද කොහෙද ඕකට . මට හරියට මතක නෑ ( ආවද බං ? ) .

ඔහොම ඔහොම ඉතින් සිංදු මල්ලියි මමයි බත් පත දෙකට බෙදාගෙන කාලා ෆිටි එකේ හිටියා . අපේ 10 වසර පන්තිය තිබ්බේ උසස්පෙළ කළා විෂය ධාරාව උගන්වන පන්ති කිට්ටුව . ඔන්න ඉතින් මට පේනවා සිංදුව හැමදාම වගේ ඔය ආට් ක්ලාස් කිට්ටුව කැරකෙනවා . ඉන්ටවල් එකට එහෙම මේ මනුස්සය හැමදාම මේ ආට් ක්ලාස් පැත්තේ එනවා . මම ඉතින් සිංදු මල්ලිගෙන් ඇහුව

" මොකද අයියට මැත එපාවෙලාද ආට් ක්ලාස් පැත්තේ හැමවෙලේම කැරකෙන්නේ " කියලා . සිංදු මල්ලි එතකොට කියාපි

" නෑ නෑ ඕකා මේ පැත්තේ එන්නේ , ඕකා ආට් ක්ලාස් එකක අක්කා කෙනෙක් මට නෑන කෙනෙක් විදියට හොයාගෙන ඉන්න නිසා " කියලා .





ආවුස් හම්මා . දැන්නේ දන්නේ සීන් කෝන් එක . අපි ඉතින් ඒ කාලේ අයියා පෝස්ට්එක නිසා සිංදුව එක්ක වැඩි විහිලු ඇන්ඩ් කතා නෑ , ගෙදර ගියාම මිනිහා අපිට දාන පී ෂෝ එක අහගෙන ඔලුව නවාගෙන ඉන්නවා . වැඩිය අඳුරන්නෙත් නැති නිසා වෙන්නැති එහෙම වෙන්න ඇත්තේ . ඒත් අපිට කට තියාගෙන ඉන්න බැරි අමාරුව නිසා සිංදුවතී අක්කා ඉස්කෝලේදී ඉස්සරහට මුලිච්චි වෙනකොට

" ආ නෑනෝ......... "

කියලා වෙල් කම් එකක් දෙන්න පුරුදුවෙලා හිටියා . පස්සේ පස්සේ ටවුන් එකේදී හම්බුනත් අපි වතී අක්කට නැනෝ කියල තමා කතා කරේ . මට ඉතින් මුන්ගේ නෑකමක් තිබ්බේ නෑ , නෑනෝ නෑනෝ කියන්න . ඒත් සිංදුමල්ලි කියන නිසා ඇන්ඩ් එහෙම හරි සිංදුවට පොඩ්ඩක් නවන්න ඕන නිසා මමත් නෑනෝ නෑනෝ කියාගත්තගමන්ම තමා ඒකාලේ .

ඒ කාලේ මම ඉස්කෝලේ දක්ෂතම වාදකයා විදියට තේරීපත්වෙච්ච මුලම වගේ . ඒ නිසාම ඉස්කෝලේ සංගීත ගුරුවරු තුන්දෙනාගේම සංගීත තරඟ , බක්තිගීත අරගීත මේගීත ඔක්කොටම වයලීන් ගහන්න මට එන්න කියනවා . ඒ නිසා උදේ 7 30 ඉඳලා ප්‍රැක්ටිස් ප්‍රැක්ටිස් ප්‍රැක්ටිස් හවස 5 30 වෙනකන්ම . රෙජිස්ටරේට එක දාන්න කියලා උදේම මම වයලීන් එකත් අරගෙන පන්තියෙන් පනිනවා . ඒත් මිස්ලා සර්ලා අවුලක් දැම්මේ නෑ . මම යන්නේ කොහෙද කියලා දන්න නිසා .

ඒ නිසාම මට ඉස්කෝලේ උගන්නන දේවල් ඔක්කොම මග ඇරෙනවා . සයන්ස් වෙලාවට සමහර දවසට මම එනවා . ඒත් ඒ ආවේ ලැබ් එකේ ප්‍රැක්ටිකල් තියෙන වෙලාවට . ඉතින් හවස්වෙලා ගෙදර එනගමන් සිංදුවගේ ගෙවල් ගාවින් බැහැලා සිංදු මල්ලිගේ පොත්ටික ඔක්කොම කරගහගෙන යනවා ගෙදර . ඒ ගිහින් රෑ කට්ට කාගෙන අර නෝට් ඔක්කොම ලියලා පාඩම් කරනවා . පහුවෙනිදා උදේට සිංදුමල්ලිට පොත් දෙනවා , ආයෙත් හවසට ගන්නවා . ඔය හේතුව නිසාම මම සතියට පහ හයක්ම සිංදුවගේ ගෙවල් පැත්තේ කැරෙකෙනවා .

ටික දවසක් යනකොට ඉතින් ඔන්න සිංදුවත් පොඩ්ඩක් ෆිට් . ගෙදර අයත් ෆිට් . ඒ කාලේ තමයි සිංදුවතී අක්කගේ පියාණන් අපිව දාල මෙලොවින් සමුගත්තේ . ඔන්න දැන් තමයි පින්වතුනී කතාව පටන්ගන්නේ . වතී අක්කා ඉතින් කොච්චර උනත් දැන් අපේ වෙන්න නෑනා වෙච්චි . සිංදුවත් ෆිට් වෙච්චි , ඒ නිසාම වතී අක්කගේ පියාණන්ට ගෞරව දක්වන්න සිංදු මල්ලියි මමයි අනිවා යන්න එපාය . දවසක් ඔන්න සිංදු මල්ලි කිව්වා අද ඉස්කෝලේ ඇරිලා හවස ගිහින් එමු වතී අක්කලාගේ ගෙදර කියලා . මමත් ඉස්කෝලේ ෂෝට් අ ලීව් එකක් දාලා ඉක්මනට ආවා ආවා . ඇවිත් ලෑස්තිවෙලා ඔන්න දැන් යනවා බස් එකක .

" දැන් මස්සිනා පොඩ්ඩ දන්නවද නෑනාගේ ගෙවල් තියෙන තැන ? ඔන්න මමනම් දන්නේ නෑ " කියලා මම සිංදු මල්ලිට කිව්වා . එතකොට සිංදු මල්ලි කියනවා

" අවුලක් නෑ කැලේ ගමකනේ . වැඩිය ගෙවල් නැතුව ඇති . ඒ නිසා හොයාගන්න අමාරු වෙන එකක් නෑ" කියලා .

කිව්වත් වගේම හරි . ගේ හොයාගන්න අවුලක් උනේ නෑ . කොහොමත් පාරේ කොඩි එහෙම තිබ්බ නිසා ගින්නක් උනෙම නෑ . ඔහොම කැලේ පාරවල් වල යනකොට අංශක 360 ටම ඔලුව කරකවලා වටපිට බලාගෙන යන එක මගේ සිරිත . ඇයි යකෝ මේ හද්ද මූකලානේ ආයේ එන්න පාර අමතක උනොත් එහෙම . ඊටවඩා ගම්බද පැන්චාලියන් අට්ටාපිටිය ගඟ දෙපස දිය කෙල කෙල ඉන්නවද කියලත් බලන්න එපාය . ඒ යන අතරේ තමා මේ දැන් කියන දේවල් දැක්කේ .






ඒක පට්ටම ගමක් . තන්හි තන්හී ඇල දොළ දියපහරවල් වලින් පොහොසත් . ඒවගේම ඒ ඇල දොළවල් වලින් එගොඩවෙන්න තිබ්බේ ඒ දඬු . ලස්සන ලස්සන මල් පිපිලා ගමම සුවඳවත් වෙලා . හැබැයි ඒ මල් පිපිලා තිබ්බේ කෙසෙල් ගස්වල . මාර රොමැන්ටික් . කුඹුරු සරුසාරවෙලා නිලට නිලේ බබළනවා . මාල ගිරවු , මුදු ගිරවු , බ්‍රේස්ලට් ගිරවු වගේම කරාබු ගිරවු රෑන් රෑන් පිටින් ඇවිත් මේ කුඹුරු වලින් වීකරල් රැගෙන ඉගිලී යනවා ( අපේ ගිරවත් වී කරල ළඟදීම ගෙනෙයි වගේ ) . වක්කඩ ළඟ දිය වැටෙන තාලයට තිත්ත පැටවූ විතරක් නෙවේ ඇඹුල් පැටවූ , පැණි පැටවූ , ලුණු පැටවූ පවා උඩපැන නටනවා . උන්ට ඩිස්ටර්බ් වෙන්නේ නැතිවෙන්න මමයි සිංදුමල්ලියි ගියේ හරිම පරෙස්සමෙන් . පාරේ ගමන් කරන්න ඕන මංතීරු වෙන් කරලා තිබ්බේ . ඒවා දිශානත වෙලා තිබ්බේ උඩට පහලට පහලට උඩට .

ඔහොම ඔහොම ඔලුව වටේටම කරකවා කරකවා යත්දී හයියෝ වතී අක්කගේ ගෙදරට කිට්ටු උනා . මේ සරුසාර ගම ගැන සිංදු මල්ලිත් එක්ක කියෝ කියෝ ගිය නිසාම අපි දෙන්නගෙම කටවල් තිබ්බේ කන කිට්ටුවට යන්න ඔන්න මෙන්න කියලා . ගෙදරට කිට්ටු උනා විතරයි හම්මට උඩු , මාල ගිරවා ඉන්නවා ටෙන්ට් එකක් ගහගෙන . ආ නෑ නෑ ටෙන්ට් එකකට වෙලා . අපි ඉතින් ගෙට යන්න කලින් මූ නිසානේ ඉතින් අපි ආවේ කියල පොඩ්ඩක් ලඟට ගියා කතා කරන්න .

" හා උඹලා දෙන්නා එකම පාට ඇඳගෙන ඇවිත් තියෙන්නේ නේද ? " සිංදුවා ශ්‍රී මුඛය විවෘත කළා .

" ඔව් ඇයි උඹට අමාරුවද ? " කියල කිව්වේ නෑ ඉතින් . හිතුවා විතරයි . කියන්න බෑහැනේ . අයියා පාට්නේ . ඊටපස්සේ සිංදුව මටයි සිංදු මල්ලිටයි මළගෙදරක හැසිරෙන්න ඕන හැටි ෆුල් ලෙක්චර් එකක් දුන්නා . එදා තමා මම ඉස්සෙල්ලම ඉගෙනගත්තේ මළගෙවල් වලට ආවම හිනාවෙන්න හොඳ නෑ , උතුරුසලුව මනාව සකස් කරගෙන සංවරව ඉන්න ඕන කියලා එහෙම .





ඔය ඔක්කොම අහගෙන ට්‍රයි කරලා කරලා කරලා කම්මුල් පහලට දාගෙන හෙන බැරෑරුම් මූඩ් එකක් අරගෙන මමයි සිංදුවගේ මල්ලියි වතී අක්කගේ පියාණන්ට ගෞරව දක්වන්න ගෙට ගොඩ උනා . හනේ මෙන්න වතී අක්කා අපිත් එක්ක හිනාවෙලා හා දැන්ද ආවේ මල්ලි කියලා ඇහුවා . හ්ම්හ් උන්දැට හිනාවෙන්න හොඳයි . අපි හිනා උනාම තමා අමාරු . මෙව්වා අධිරාජ්‍යවාදී සමාජවාදී කුමන්ත්‍රණ කියලා හිත හිත මමයි සිංදු මල්ලියි ගෞරව දක්වලා වතී අක්කා බල................................කරලාම කිව්ව නිසා හබුන් බයි කාලා ටිකක් හවස්වෙනකන් ඉඳලා ආවා . එදා ඒ ගමේ දැක්ක සරුසාර නිල්වත් කෙත්යායවල් , ඇලදොළ ගංගා යමුනා අචිරවතී සරගු මහී ඔක්කොම මගේ හිතේ ගීතයක් වගේ තැම්පත් වෙලා තිබුනා . ඉතින් තෙවරක් සාධු කියන්න පින්වතුනී .

ඊට මාස ගානකට පස්සේ මම ආයෙත් ඒ කැලේ ඩොටේ ගමට ගියා වෙනත් රාජකාරියක් ඉස්ටකොරගන්න . එයනකොට දැක්ක දේවල් වලින් මගේ හදවත සලිතවෙලා ලලිත වෙලා මුකුලිත වෙලා ගියා . අර ඇල දොළ ගංගා ඔක්කොම හිඳිලා . කෙත්වතු පුරන්වෙලා . මල් මුකුලිතවෙලා . මල්වල සුවඳ අතුරුදන් වෙලා . ගමට මාස ගානකින් වැහිපොදක් වැටිලා නෑ .

මම ඉතින් විද්‍යාත්ම ඇසකින් මේදෙස බලා වදාරා අවසානයේ මෙහෙම වෙන්න ඇත්තේ මේකයි කියලා නිගමනයකට එළඹුනා . ඒ තමයි වතී අක්කගේ ගමට ගී පද කියන සිංදුවා ගිරා පය තැබීම . ඒත් එක්කම සොබාදහම කම්පාවෙලා තමයි මේ ගමට මේ වින්නැහිය සිද්ද උනේ . හයියෝ මුදල් . නිලට නිලේ බැබලුන ගමට පොට්ටකොකා හඬලුවේ ඔහොමයි . ආ නෑ කණකොකා .

ඉතින් මේ ගීතය ලියවුනේ අන්න ඒ සිද්දිය මුල්කරගෙන කියලා මට සාධාරණ විනිශ්චයකට එළඹෙන්න පුළුවන් උනා .





වස්සානේ සිනා සලයි සිහිනයක් වගේ
ගම්මානේ මිහිර දැනේ අරුමයක් වගේ
ඈත දුර ගෙවා ආයේ වඩිනවා
ගී පද කී මට මාල ගිරා

පන් ගසකින් තලන්නම්
කෙහෙ රොද ඇද දුවන්නම්
දෑතේ වෙලී නටන්නම්
නෝක්කාඩු කියන්නම්
බොරු තරහක් අරගෙන මා දිහා බලනවාද
සාවියක වගේ ගුලි වී තුරුලෙ නිදන තුරුම

නින්දා ගිණි නිවේවි
මාල හතක් තියේවී
කිරි සුවඳින් පිරේවි
නැවුම් කවක් ගෙතේවී
සිදාදියට සිත කැන්දා යළිදු නොයනවාද
ගම් දොරකඩ මා නවතා දෙවා කඳුළු සිතට

සංගීතය : කසුන් කල්හාර
ගායනය : මාලිනි බුලත්සිංහල
පද රචනය : විදුර ඩයස්





වස්සානේ සිනා සලයි සිහිනයක් වගේ
ගම්මානේ මිහිර දැනේ අරුමයක් වගේ
ඈත දුර ගෙවා ආයේ වඩිනවා
ගී පද කී මට මාල ගිරා

සිංදුවා යනවා වතී අක්කව මීට් වෙන්න ගමට . ඒ යනකොට ඔන්න වතී අක්කා ගේ ඉස්සරහා බලාගෙන ඉඳලා ඕ.......................... මගේ සිංදුවෝ...................... කියාගෙන දුවගෙන එනවා . ඇවිත් මෙන්න මේ ගීතය සීරුවෙන් ඉඳගෙන ගායන කරන්න පටන් ගන්නවා . වස්සානේ සිනා සලයි සිහිනයක් වගේ . ඒ කියන්නේ මේ ගමට ඔයා කලින් ආව දවසේ ඉඳලා වස්සානය , ඒ කියන්නේ වැහි කාලය එනවා වගේ පෙනුනත් එක හීනයක් විතරයි . ඇත්ටටම වහින්නේ නම් නෑ . ගම්මානේ මිහිර දැනේ අරුමයක් වගේ . ඒ කියන්නේ ගමේ තියෙන මිහිර ඔයා ආවට පස්සේ නැතිවෙලා ගියා . ආයෙත් ඒ මිහිර අපිට දැනෙයි කියන එක අරුමයක් විතරයි . කමක් නෑ ඉතින් මගේ මාල ගිරවා ඈත ඉඳන් නේ එන්නේ මේ . මොකද ස්ටෑන්ඩ් එකේ ඉඳලා මේ ඩොටේ ගමට එන්න හෙන වෙලාවක් යනවනේ . ඉතින් ඔන්න මම ඔයාව පිලිගන්නවා . කියලා වතී අක්කා පළවෙනි ස්ථායි කොටස ගායනා කරලා ඉවර කරනවා . 

ඊටපස්සේ සිංදුවා තමන්ගේ සාක්කුවේ සඟවාගෙන හිටපු මවුත් ඕගන් එකක් අරගෙන මේ ගීතයට අතුරු වාදනය සපයනවා . ඒ සද්දේ ඇහිච්චගමන් ඔන්න අපේ වතී අක්කට අමුතුම පණක් ලැබිලා අසල තියෙන වියලුනු පන් පඳුරකින් පන්ගහක් ගලෝගෙන ඇවිත් මෙන්න මේ අන්තරා කොටස ගායනා කරනවා .





පන් ගසකින් තලන්නම්
කෙහෙ රොද ඇද දුවන්නම්
දෑතේ වෙලී නටන්නම්
නෝක්කාඩු කියන්නම්
බොරු තරහක් අරගෙන මා දිහා බලනවාද
සාවියක වගේ ගුලි වී තුරුලෙ නිදන තුරුම

ගීතය කියන ගමන්ම වතී අක්කා ඒ පන් ගහෙන් හීනියට තට්ටුවක් දාලා කියනවා පන්ගසකින් තලන්නම් කියලා . ඊට පස්සේ සිංදුවගේ කොන්ඩෙන් අල්ලලා ඔලුව දෙපැත්තට හොලවලා පොඩ්ඩක් ඈතට දුවලා ගිහින් කියනවා කෙහෙරොද ඇද දුවන්නම් කියල . ඔහොම පිස්සු නටන්නේ මේ ගමට පෑවිල්ල නිසා අපේ වතී අක්කට පොඩ්ඩක් දෙගුනේ වගේ වෙලා නිසා කියලා තමයි මමනම් හිතන්නේ . ඒ නිසා ඔන්න සිංදුවා බොරු තරහක් අරගෙන වතී අක්කා දිහා බලනවා . එතකොටම වතී අක්කා දුවගෙන ඇවිත් සිංදුවගේ දෑත අලාගෙන කිරි කිරි බෝලේ රැලි රැලි මාලේ කරන ගමන් කියනවා දෑතෙ වෙලී නටන්නම් කියලා . ඊළඟ පදේ ගැන ඔයාලා සිංදුවගෙන්ම අහගන්න . මම දන්නේ නෑ .


නින්දා ගිණි නිවේවි
මාල හතක් තියේවී
කිරි සුවඳින් පිරේවි
නැවුම් කවක් ගෙතේවී
සිදාදියට සිත කැන්දා යළිදු නොයනවාද
ගම් දොරකඩ මා නවතා දෙවා කඳුළු සිතට





වතී අක්කගේ මේ ගීතය මුළු ලොවක් සනහාලන හරියට සෙත් කවියක් වගේ ක්‍රියාත්මක වෙනවා . ඉතින් ඒ නිසාම එවෙලේ අහස කලුවෙලා වැහිපොද කඩාවටෙන්න ගන්නවා . ඒ නිසා වතීඅක්කට හරිම සතුටුයි . අක්කා කියනවා ඉතින් සිංදුවෝ අද වහින්න ගත්ත නිසා , ඔයා නිසා මේ ගමට වෙලා තිබ්බ වින්නැහිය අද දුරු උනා . ඒ නිසා මට ගමේ අයගෙන් අහන්න වෙලා තිබ්බ නින්දා අපහාස ගිනි නිවිලා යයි කියලා . ඉතින් මේ හැපිටයම වතී අක්ක කියනවා , මම මාල හතත් හදලා තියෙන්නේ . අපි අදම බඳිමු . බැඳලා අර ඈත පේන කන්දේ පොඩි මැටි ගෙයක් හදාගෙන කිරි උතුරවලා ඒ ගෙයි පදිංචිවෙලා පොල්සම්බෝලයි බතුයි කාලා ජීවත්වෙමු , අනේ ඔයා ආයෙත් මාව දාලා ගෙදර යන්න එපා කියලා .

අඩෝ සිංදුවෝ කඳු උඩ පස ආම්ලිකයි . ආම්ලික පසේ පොල් හැදෙනවා අඩුයි . ඒ නිසා පොල් හැදෙන පැත්තක මැටි ගෙයක් හදාගනින්  :p  :p .





ඔන්න් ඔහොමයිලු මේ ගීතය හැදුනේ . අනේ ඉතින් අපේ සුදු සිංදුවතී අක්කා.......... වයලීනෝ මල්ලිට හරි.........................ආදරෙයිලු . ඒ නිසා මේක කියවලා වයලීනෝ මල්ලිට බනින්නේ නෑලු . වැඩට ගිහින් එනකොට වයලීනෝ මල්ලිට චොකලට් එකක් ගෙනත් දෙනවලු . නෙහ් ? හිහිහිහිහිහිහ්

සිංදුවා ලිව්ව පෝස්ට් එකේ මම කමෙන්ට් කළා මේ ගීතය අහන්න ලැබුණේ සිංදු මල්ලි නිසා කියලා . දවසක් මම එහෙ යනකොට සිංදු මල්ලි මේ ගීතය අහ අහ ඉඳලා මේක අහලා තියෙනවද කියලා මටත් අහන්න දුන්නා . ඊටපස්සේ තමා සිංදුවටත් ඒ උන බෝ කරේ . මේ ගීතයෙන් කියවෙන සැබෑ අර්ථය ගැන මම හිතන්නේ මෙහෙම .






වස්සානේ සිනා සලයි සිහිනයක් වගේ
ගම්මානේ මිහිර දැනේ අරුමයක් වගේ
ඈත දුර ගෙවා ආයේ වඩිනවා
ගී පද කී මට මාල ගිරා


ටිකක් මුදල් හදල අතින් අමාරු පෙම්වතියක් සහ සමාජයේ යම් තත්ත්වයක් තියෙන සල්ලි තියෙන පවුලක පෙම්වතෙක් අතර වෙන ප්‍රේම කතාවක් මේ . මෙයාලා කලින් දීර්ඝ කාලයක් යාළුවෙලා ආදරෙන් ඉන්නවා . පස්සේ ඉතින් හරි කාලේ ආවම ගෙවල් වලට කියනවා . එහෙම කිව්වට පස්සේ කොල්ලගේ ගෙදරින් කැමති වෙන්නේ නෑ ගෑණු ළමය එයාලා බලාපොරොත්තු වෙන තත්ත්වය නැති නිසා . ඉතින් ඊටපස්සේ කොල්ලට කෙල්ලගේ පැත්ත ගන්නත් බෑ අම්මලා තාත්තලාගේ පැත්ත ගන්නත් බෑ . 

ඉතින් කොල්ලා කෙල්ලට කෝල් එකක්වත් දෙන්නේ නැතුව තරමක් ලොකු කාලයක් තනිවෙලා ඉන්නවා කොහොමද මේ ප්‍රශ්නේ විසඳන්නේ කියලා හිතාගන්න බැරුව . මේ අතරේ කෙල්ල ඇත්ත තේරුම් අරගෙන රස්සාවක් හොයාගෙන සල්ලි ටිකක් හොයාගෙන දෑවැද්ද වගේ දේවල් පොඩ්ඩක් ශේප් කරගන්නවා . පස්සේ කොල්ලට මේ ගැන ආරංචිවෙලා කොල්ලට දුක හිතිලා අම්මලට බම්බු ගහගන්න කියලා කෙල්ල බලන්න ගමට එනවා . එහෙම එනවා කියලා කෙල්ලට පණිවිඩයක් දුන්නම කෙල්ලගේ හිතේ ඇතිවෙන සිතුවිලි දාමයක් තමයි මේ ගලාගෙන යන්නේ කියලා මම හිතන්නේ . 

තමන්ගේ පෙම්වතා තමාව බලන්න එනවා කියන්නේ හරියට නියඟයක් උදාවෙලා තිබ්බ පළාතකට වස්සානය උදාවෙනවා වගේ දෙයක් . හරියට ඒක සුන්දර සිහිනයක් සැබෑ උනා වගේ . ඒ නිසා කෙල්ලගේ හදවත හරිම සැහැල්ලුයි . ඒ සැහැල්ලු බව නිසා කෙල්ලට ගමේ තියෙන වටපිටාව දැනෙන්නේ මිහිරෙන් පිරුණු අරුමැසි ලෝකයක් වගේ . ඉතින් දුර ඈත ඉඳලා එයාගේ ගී ගයන මාල ගිරවා අද ආයෙත් ගමට වඩිනවා කියලා කෙල්ලට ගොඩක් සතුටු හිතෙනවා .






පන් ගසකින් තලන්නම්
කෙහෙ රොද ඇද දුවන්නම්
දෑතේ වෙලී නටන්නම්
නෝක්කාඩු කියන්නම්
බොරු තරහක් අරගෙන මා දිහා බලනවාද
සාවියක වගේ ගුලි වී තුරුලෙ නිදන තුරුම

කෙල්ල දැන් හිතෙන් මවනවා කොල්ලා ආවම කොල්ලට ට්‍රීට් කරන්නේ කොහොමද කියලා . කෙල්ල හිතනවා කොල්ලත් එක්ක කුඹුරු වල ඇල දොළවල් වල ඇවිදින්න ඕන කියලා . එහෙම ඇවිද ඇවිද යනකොට පන් පඳුරකින් ගලවලා ගන්න පන් ගහකින් කොල්ලට තට්ටුවක් දාන්න ඕන , නැත්නම් කොල්ලගේ පොකුටු පොකුටු කොන්ඩේ තියෙන කෙස් රොදකින් ඇදලා දුවන්න ඕන කියලා හිතනවා . එතකොට කොල්ලා තමා දිහා බොරු තරහක් අරගෙන බලයි . ඒ තරහා නැතිවෙන්න පුංචි සා පැටියෙක් වගේ කොල්ලගේ තුරුලේ නිදන්න ඕන කියල මේ කෙල්ල හීන මවනවා .





නින්දා ගිණි නිවේවි
මාල හතක් තියේවී
කිරි සුවඳින් පිරේවි
නැවුම් කවක් ගෙතේවී
සිදාදියට සිත කැන්දා යළිදු නොයනවාද
ගම් දොරකඩ මා නවතා දෙවා කඳුළු සිතට

තමා දැන් හොඳ රැකියාවක් කරන නිසා කෙල්ල හිතනවා තමා වින්ද නින්දා ගිනි නිවිලා ගිහින් නැන්දම්මයි මාමන්ඩියි තමාට කැමත්වෙයි කියලා . මාල හතක් තියේවි කියලා වක්‍රව කියන්නේ තමාට දැන් දෑවැද්දට දෙන්න දෙයක් තමා එකතුකරන් ඉන්නවා කියලා වගේ දෙයක් . කිරි සුවඳින් පිරේවි කියලා කියන්නේ කෙල්ල හිතනවා දැන් කොල්ලගේ අම්මා තාත්තා කැමති උනාම අපිට බඳින්න පුළුවන් වෙයි . ඒ නිසාම එයාලගේ ජීවිතවලට කිරි උතුරලා සෞභාග්‍ය උදාවෙයි කියලා . ඒ නිසා ආයෙත් තරහා වෙලා කෙල්ලව ගමේ තනි කරලා දාලා සිදාදියට යන්න එපා කියලා කොල්ලගෙන් ඉල්ලන්න ඕන කියලා කෙල්ල හිතනවා .

ඇති නේද එහෙනම් . ගීතයේ සංගීතය ගැන කියන්න ගොඩක් දේවල් තියෙනවා . ඒ නිසා ඒකත් වෙනමම පෝස්ට් එකකට කොටන්නම් . නැත්නම් ඔයාලට කියවන්න එපා වෙයි දිග වැඩි නිසා . සතියක් දෙකක් ගතවෙනකොට මම තවත් පෝස්ට් එකක් දැම්මේ නැතොත් පොඩ්ඩක් හොයලා බලන්න . සමහරවිට වතී අක්කා මාව බේරාගත්තේ නැතොත් සිංදුවා මාව මරලා මගේ හත්දවසේ දානෙත් දීලා තියෙන්න පුළුවන් ඒ වෙනකොට..........  :( :(

එහෙනම් මම ගියා . ඉලවු යූ ඕල් :)